Bij The Doors - The Doors (1967):

het perfecte album is nog niet gemaakt en zal nooit gemaakt worden, gelukkig maar.

Interessante theorie.
Maar in dat geval zou je geen één album 5 sterren kunnen geven, want geen één album is perfect, net als dat geen één mens perfect is toch?

En wat nu als je een album bijv. 4,8 ster zou geven? In dat geval geef ik 5 sterren.
Bij mij betekent 5 sterren dus ook niet dat het album perfect is.

Het perfecte album bestaat ook niet voor mij.
Maar er bestaan wel meesterwerken voor mij, en die geef ik 5*

Ha, hier heb ik al vaker over nagedacht. Zoals ik bij CunninLynguists - Oneirology (2011) al postte:

Hieronder kort mijn ratingssysteem (heel, héééél basaal, er komen natuurlijk ook zaken als sentiment en invloedrijkheid bij kijken):
0,5* Ik kan het boekje misschien nog gebruiken als WC-papier?
1,0* Dit is een marteling om aan te horen, de tranen springen in mijn ogen.
1,5* Ik snap niet dat mensen dit uit vrije wil draaien.
2,0* Gewoon slecht.
2,5* Onvoldoende, maar niet verschrikkelijk (een 5 dus).
3,0* Zeker niet slecht, maar ik wordt er niet echt warm van.
3,5* Dit klinkt erg goed.
4,0* Geweldig!
4,5* Uitzonderlijk geweldig!
5,0* Tegen het perfecte aan.

Dit is m.i. erg analoog aan schoolcijfers: een 1 is waardeloos (0,5*), een 5 is een krappe onvoldoende (2,5*) en een 9 is uitzonderlijk goed (4,5*).

Waarom zou je invloedrijkheid meerekenen in je score? Het gaat toch om wat JIJ ervan vindt?

0,5: Inspiratie, talent, smaak en stijl zijn alle vier niet of nauwelijks te herkennen.
1,0: On-album, niks komt uit de verf en niks klinkt leuk.
1,5: Zeer zwak, belabberd album.
2,0: Zwak album
2,5: Matig, album zit niet goed in elkaar.
3,0: Aardig album, evenveel mooie als zwakke elementen te herkennen.
3,5: Goed, album zit leuk in elkaar.
4,0: Uitstekend album
4,5: Top-album, buitencategorie
5,0: Weggelegd voor een enkel album, heeft naast de top-status details die het aardse doen ontstijgen.

Nou, zonder The White Album en Kind of Blue waren heel veel van mijn favoriete albums er bijvoorbeeld nooit geweest... Dat is ook de reden dat ik die eerste een 5,0* geef en toch niet in mijn top 10 staat.

Invloed vind ik voor een uiting van een persoonlijke luisterervaring een verwaarloosbaar argument.

Dat is dus net zo subjectief als je eigen beoordeling .

Dat is een waarheid als een melkgevend dier.

0,5: Zal ik nooit geven, een album dat ik zo slecht zou kunnen vinden, ga ik niet eens volledig beluisteren
1,0: Miskoop van jewelste, onluisterbaar
1,5: Misschien staat er een nummer op dat luisterbaar is, maar verder zéér slecht
2,0: Slecht
2,5: a) Niet mijn smaak maar het zal zijn kwaliteiten hebben of b) wel mijn smaak maar grote tegenvaller
3,0: Luisterbaar maar niet fantastisch
3,5: Goed luisterbaar, goede aanvulling op de collectie, gemiddeld
4,0: Goed, bovengemiddeld
4,5: Erg goed
5,0: Fantastisch

Vrijwel alles dat ik de afgelopen jaren heb gekocht zit overigens tussen de 3,5* en de 5*

Waarom zou je een 2,5* geven als je niks vindt? Puur omwille van "het zal wel wat hebben". Dat klinkt toch meer als een people pleaser dan een echte stem.

Nou ja, je kunt natuurlijk best horen dat een album niet slecht is zonder er zelf veel aan te vinden, bijvoorbeeld bij een zangeres als Susan Boyle ofzo. Ik vind dat ik een album een stem kan geven als ik er een paar keer naar geluisterd heb maar ik ga niet iets van een 1* geven omdat het mijn smaak toevallig niet is. In veel gevallen stem ik dan overigens helemaal niet, trouwens. Mijn verwoording was overigens wel negatiever dan ik het bedoelde, zie ik nu.

Ik kan me wel redelijk goed vinden in de omschrijving die Brunniepoo geeft voor 2,5*.

Het is dan niet (helemaal) je smaak, maar je hoort wel dat het niet slecht is, en een zekere mate van kwaliteit heeft. Op die manier heb je er toch wel een bepaalde waardering voor.

2,5* zie ik zelf nog als een krappe voldoende, aangezien het geven van 2,75* (5,5) niet mogelijk is, en ik sommige albums ook weer geen 3* (6) waard vind.

Kun je het dan ook andersom zien:
Dat je eigenlijk weet dat de muziek kwalitatief niet hoogstaand is, maar dat je het toch boeit om naar te luisteren? Geef je dan ook 2,5 sterren?

Mijn beoordeling:
0,5: zet uit, zet uit!!!!!
1,0: heel slecht, waarom brengen ze zo iets uit> Plaatvervangende schaamte
1,5: Ik kan er naar luistreren maar liever niet
2.0: 1 of 2 nummer zijn redelijk goed, de rest is slecht
2,5: Niet goed, niet slecht
3.0: Album van een redelijk niveau: prima op achtergrond, maar wordt totaal niet door geraakt.
3,5: Dit is goed, maar ik zal het niet al te vaak draaien
4.0: Goede muziek
4.5: Yeah, geweldig! Maar het mist net iets, ik weet niet wat het is
5.0:Je bent ooit of meerdere keren in extase geraakt door dit album. Je wordt 'gezogen'door de muziek. De muziek leidt jou dan. Als een album dat kan bereiken bij mij, krijgt het 5 sterren

Ik wil het liever niet, maar ik doe het toch: ik word ook soms beinvloed dor het al aanwezige gemiddelde. Dat je met jouw stem, het gemiddelde hoger of lager wilt krijgen. Onbewust speelt dat bij iedereen een rol, denk ik. Hoewel, bij veel albums heb ik het gemiddelde niet eens gezien.

0.5* Onzettend teleurstellende release van een goede artiest of een album waar werkelijk geen positief punt is te vinden.

1*: ook enorm teleurstellend, maar wellicht nog ergens een redelijk nummer, of mischien is het album een mislukt experiment, waarbij ik het idee achter het experiment nog wel kan waarderen

1.5*: Tegenvallend, hoewel er een paar nummers op staan die ik wel erg kan waarderen, of een basisidee wat me wel intresseert,maar wat totaal niet goed is uitgewerkt.

2* Niet genoeg kwaliteit om een voldoende te halen. Er staan meerdere slechte composities op of bepaalde onderdelen van een album(bijvoorbeeld de zangstem) staan me totaal niet aan.

2.5* hoogste onvoldoende: Het album weet mij maar matig te enerveren, hier en daar zijn er nummers die me aanstaan. Of wellicht vind ik bepaalde onderdelen, zoals de productie of stem wat irritant. Het album is niet een aankoop waard

3*: het album vind ik niet echt sterk, maar er staan meerdere sterke nummers op die het een aankoop waard maken. Simpelweg een redelijk album.

3.5* redelijk album. De meerderheid van de nummers kan ik waarderen. Daarnaast heeft album een aantal elementen die me in positieve zin verassen. Een goede stem, mooie
teksten of een prachtige gitaarsolo.

4* Sterk album: op mischien een enkele song na, vind ik het een prachtig album. Meerdere elementen vallen mij in positieve zin op. Hier en daar kan er nog iets misgaan, maar de gehele indruk is zeer positief.

4.5 Uitmuntend album. Er mag hoogstens een mindere broeder op het album staan. Het album valt op door goed uitgevoerde en soms ook orginele ideën. Regelmatig krijg ik kippenvel. Een meesterwerk is het nog(net) niet.

5* Perfect album, een minder nummer mag alleen met hoge uitzondering. Het album overdonderd me, of is zo origineel en gedurfd dat ik daarvoor wel extra punten moet toekennen. Het album is voor mij part een klassieker:

Top 10: het beste album van de artiest in kwestie
Het album vertegenwoordigd een belangrijke ontwikkeling in mijn muziekwaardering
Er mag geen enkel slecht nummer op het album staan.
Het album moet een sterke overkoepelende sfeer hebben.
Het album is een van de beste uit zijn genre.

Dat zou kunnen inderdaad. Bijv. enkele beatgroepjes uit de jaren '60. Kunnen eigenlijk nauwelijks spelen en componeren, maar ik vind het wel leuk als tussendoortje. 2,5* of 3* vind ik dan wel terecht.

Ik geef je gelijk, een 'perfect' album is iets persoonlijks, iets subjectiefs en daarom zal nooit een album 'perfect' zijn.
Wat mij daarbij opvalt is, hoe meer een album gewaardeerd wordt hoe meer kritiek er wordt gegeven.

Hoezo gelukkig maar? Perfect is perfect, dus kan er niks slechts aan vast zitten.

omdat kunst simpelweg niet perfect kan zijn.
heb je het perfecte schilderij ooit gezien?
The sky's the limit.

Een perfect album bestaat inderdaad niet, zoals eigenlijk niets 'perfect' kan zijn (behalve misschien een toets met meerkeuzevragen waarvan je alles goed hebt... ). Maar zeker bij muziek en andere kunstvormen is dit het geval.


Ik denk van wel, wat dacht je van een 4,8, dat is afgerond een 5. Zo redeneer ik tenminste altijd. Ik denk dat sommige albums wel een 9,6 verdienen hoor, echte meesterwerken, albums die in mijn top 10 staan. Maar dat is toch nog geen absolute 10. Afgerond wel.

Ik snap dan ook niet waarom jij nooit 5/5 geeft. Waarom zou je die score bewaren voor een album wat nooit gemaakt zal worden? Op deze manier ontneem je jezelf de mogelijkheid om zo genuanceerd als op deze site mogelijk is je waardering te uiten. Niemand gaat ervan uit dat albums perfect zijn als je ze 5/5 geeft.

Als je nou net eventjes iets verder leest, zie je dat pim het daar toch wel een piep klein beetje mee eens is .

Mijn reactie ging trouwens meer over het "Gelukkig maar" gedeelte. Ik zou best blij zijn met een perfect album, daarom is dat album ook perfect.

Ah. Het grappige is dat ik al vermoedde dat iemand dat gezegd zou hebben dus ik las al terug, schijnbaar dat ene stukje net gemist

Waarom zou je geen vijf mogen/kunnen toekennen? Een vijf geeft voor mij aan dat ik er oneindig veel plezier aan beleef.

Dat kan soms logisch verklaard worden doordat een aantal albums met een hoge waardering ook een redelijke bekendheid krijgen, waardoor iedereen het begint te proberen, ook mensen die niet zo bekend zijn met het betreffende genre. Vandaar dat de kans op kritiek groter is.

En hoge albums vangen veel haters.

Ik ben het roerend eens met bennerd.

Kijk bijvoorbeeld eens naar OK Computer. Dat album heeft voor het meest gewaardeerde album op MM een lage score. Maar dat komt omdat er heel veel mensen zijn die benieuwd zijn wat er op nummer éen staat en het gaan luisteren.

Ik denk dat het eerder komt doordat het gewoon niet zo'n topper is.

Kunst kan en mag niet perfect zijn.

Ten eerste zou er, wanneer het 'volmaakte' bereikt is, geen uitdaging meer zijn - de uitdaging tot zo goed mogelijk schoonheid scheppen, emotie weergeven, choqueren...

Verder is kunst altijd een reflectie. Of het nu v/d relationaliteit (Classicisme), emotie (Expressionisme) of dagdagelijkse elementen zonder verstandelijke inbreng (Impressionisme) is. Of het nu electro, metal, jazz, hip-hop. Het blijft een reflectie - en de mens is niet perfect, de natuur is niet perfect, de liefde (als die term al bestaat) is niet perfect,...

Als er één iets perfect is dan is het 'onperfectheid'.
"There's a crack in everything, that's how the light gets in": zei reeds een wijs man.