Er is geen absolute perfectie en daarom kunnen we geen 5.5* geven...

Ik geef zelden of nooit minder dan 2 sterren.

2 sterren betekent voor mij: een teleurstelling.
Minder dan 2 sterren betekent dan logischerwijze slecht.

Wel, ik ga een slechte plaat echt geen drie keer beluisteren
om af te wegen of ik nu 1,5 dan wel 1 of 0,5 sterren zou geven.

Dan denk ik gewoon: dit zal wel geen spek voor mijn bek zijn.
Op naar een volgende en hopelijk betere plaat.

Ik lees vaak dat mensen een plaat graag meermaals beluisteren
alvorens ze tot een weloverwogen oordeel kunnen komen. Dan lijkt het me
eerder fair om dezelfde houding aan te nemen tegenover slechte platen.

Maar door stop ik mijn tijd dus niet in. Daarom stem ik in dat geval liever niet.

Precies hetzelfde hier. Soms bevalt me iets zo matig dat ik er halverwege al de brui aan geef. Ik zie niet in waarom ik dan door moet bijten om vervolgens 1* of 1,5* te geven, laat staan dat ik zo'n album dan meer dan 1x moet gaan beluisteren. Ik luister muziek voor m'n plezier, niet als vorm van zelfkastijding.

Die 'drie keer luisteren' lijkt me ook geen in beton gegoten regel, maar dan nog.

Het kan bij zo'n album ook gaan om een album van een favoriete artiest waar je de nodige moeite in hebt gestoken of om een album dat je ooit genoeg de moeite waard vond om het wel minstens drie keer te beluisteren, en zo is er nog wel meer te bedenken.

Overigens doe ik het zelf ook vrijwel niet, mijn 0,5* en 1* zijn tot nu toe enkel geweest voor albums van artiesten die ik erg kan waarderen en waar ik het gebodene eigenlijk vooral kopersbedrog vind. Ik zou zo'n cijfer dan ook niet geven zonder een tekstuele uitleg.

Maar ben het verder wel met je eens, als het zo slecht is, luister het dan niet.

Ach, er zijn er hier ook genoeg die de 0,5* categorie misbruiken voor proteststemmen op artiesten die in hun optiek geen "echte" muziek maken. En met proteststem bedoel ik dus dat je er donder op tegen kunt zeggen dat ze die albums nog nooit en te nimmer beluisterd hebben aangezien het vaak om het gehele oeuvre van zo'n bekende artiest gaat, inclusief verzamelaars, remixalbum en een kerstalbum. Alsof je echt acht albums van een artiest moet doorworstelen voordat je er achter komt dat je de gehele discografie niet meer dan 0,5* waard vindt. Dat is denk ik toch wel het meest trieste gedrag dat ik op deze site tegengekomen ben.

Sluit ik me helemaal bij aan.

Nouja, het is nou ook weer niet zo dat een 1*-album beluisteren vergelijkbaar is met zelfkastijding. Dat ik de muziek slecht vind, betekent niet dat ik het echt vervelend vind om te beluisteren. De muziek die in die categorie valt is bij mij zeer schaars. Dat verklaart dus weer waarom ik zulke albums wel (meerdere malen) helemaal beluister. Het is ook interesse. Ik ben heel breed geïnteresseerd in allerlei muziek. Dat kan ik dan wel slecht vinden.

Dat laatste bericht van Micha sluit ik me overigens ook bij aan.

Toch is me dan een raadsel waarom je kennelijk liever meerdere malen naar een 1*-album luistert dan naar iets wat je wel goed vindt, je tijd kun je immers maar een keer besteden.

Tsja, moeilijk om het beter uit te leggen...

Ik zet alleen een plaat op wanneer ik verwacht dat het een goede is, want er staan nog honderden toffe platen in de wachtrij bij mij. In het sporadische geval dat zo'n plaat echt zo slecht is dat het onder de 2* lijkt te gaan zet ik hem voor het einde al af. Daardoor heb ik geen beoordeling onder de 2*.

EDIT: Ik snap Arrie op zich wel. Zo was ik na een docu over het ontstaan van techno en house heel erg geïnteresseerd in Detroit techno en Chicago house. Daarom ging ik op zoek naar verschillende singles uit die tijd. Niet omdat ik 5*-platen verwachtte, maar omdat ik wilde weten hoe het destijds klonk, dus puur uit interesse. Vooral tussen de Chicago house zat nogal wat waardeloos spul. Maar dat waren singles, die kan je hier niet beoordelen.

Oh wat betreft singles beluister ik zeker een hoop troep voor m'n lol.

Ik beluister wel aardig veel troep, gewoon als interesse. Het is wel interessant hoe zoiets is opgebouwd en na 2 luisterbeurten weet ik ook wel wanneer het slecht is. Vaak zijn gaat het om albums waar een hype om heen is gebouwd.

Geen probleem met het geven van minder dan twee sterren. Vind het zelfs leuker staan, wat variatie in punten in de stemmen-lijst. Dat je beide kanten ziet.

Maar meestal betreft het dan óf cd's die ik al voor minstens driekwart ken, zoals Hitzone en dergelijke (en de overige kwart zet ik dan wel even op), óf tegenvallers die ik buiten de deur integraal heb gehoord. Dat ik ergens op bezoek was, en er ongewild mee werd geconfronteerd (zoals in mijn geval Madonna - MDNA). Dat je het lijdzaam aanhoort, maar je binnenste een uur lang "zet die kutmuziek af!!!" schreeuwt.

En anders ben ik om wat voor reden dan ook gewoon heel nieuwsgierig geweest, ondanks lage verwachtingen, zoals bij Anita Doth - Reality (in dat geval wegens fanverleden).

Verder ga ik niet lopen pushen om een cd te doorgronden waarvan toch al te voorspellen is dat ik het bagger vind. Ik kan zó voorspellen dat ik het hele ouvre van The Crazy Frog een 0,5 kan geven, maar heb echt geen zin om aan zelfkwelling te doen door die cd's volledig af te luisteren; puur om met gegronde redenen dat punt te kunnen geven.

Crazy Frog Geniaal concept: we nemen een grote electronische hit, veranderen hooguit de beat een beetje en laten er een naakte kikker continu 'prrrt tuuut tuuut' over roepen

Eerst luister ik naar het album. Als ik het idee heb dat na één luisterbeurt een stem gerechtvaardigd is dan stem ik. Meestal is dat zo. Die stem kan nog worden bijgesteld, en dat gebeurt dan ook regelmatig. Sommige platen hebben meer luisterbeurten nodig. Een recent voorbeeld is de laatste GYBE.
Echt lage stemmen geef ik zelden. Ik zet geen muziek op waarvan ik verwacht dat die slecht is. Mijn allerlaagste stemmen zijn dan ook voorbehouden aan complete bagger-albums die ik tegen mijn wil heb gehoord (zoals die traumatische autorit als bijrijder bij iemand die helemaal wild ging op Puscifer, of dat ene leuke meisje dat Heideroosje-fan was). Ik hoop ook nog een keer een 0.5* te kunnen uitdelen.
5* geef ik alleen aan albums die onverslijtbaar blijken. Recente releases zul je hier niet aantreffen. Briljante recente releases kunnen na enkele jaren in de 4.5*-wachtkamer worden gepromoveerd naar de buitencategorie, als ze goed hun best doen.

Zo doe ik het ook. Alleen volg ik de recente releases nog niet lang genoeg om zo'n opwaardering te hebben mogen meemaken.

Ben ik het inderdaad ook helemaal mee eens, maar laatst heb ik hier met de nieuwe Asaf Avidan na ampel beraad een uitzondering op gemaakt .

Voor mij was Asaf ook een unieke ontdekking. Die het album direct 4.5* opleverde. Uniek voor nieuw werk. Ik heb geen ander album die jonger is dan mijn account een 4.5 of 5 gegeven.

Dat gesmijt met een hoog aantal sterren bij een nieuw album valt mij regelmatig op bij jonge users; om dan na luttele weken 1,5 * lager uit te komen - hoe geloofwaardig ben je dan?

Aan de andere kant om nou iedere keer de ervaren oudere muziekliefhebber uit te hangen (seen it, heard if B4, been there - en meer van dat blasé gedoe) gaat ook vervelen.

Ik heb een aantal beoordelingspunten: muzikaliteit, vernieuwing/creativiteit, geluid/productie emotie en draaifrequentie. In den beginne was ik ook streng en gaf ik zelden 5* - momenteel ben ik wat milder en neig ik ertoe ook albums van 3 jaar geleden ook daarin toe te willen laten. Time will show the wiser; 5 * moet je écht verdienen - dan zit een album als het ware in vakje B4 op je ziel; en don't forget 4 en 4,5 is al heel mooi - hoe vaak scoor je dat immers zelf

Nou nee hoor, ik vind het heerlijk.

Wel mee eens, al hecht ik niet veel waarde aan draaifrequentie. Vreemd genoeg zijn een aantal van mijn 4,5* albums die ik zelden draai. Dat is dan ook meestal muziek om echt goed voor te gaan zitten (Josh T. Pearson bijv.). Je gemoedstoestand moet er ook maar net naar staan.

Ik geef ook bijna nooit 5*. Sommige users geven tientallen keren 5*, dan is het ook niets meer waard. Als ik een album niet ken en mensen met een erg hoog stemgemiddelde het beoordelen, trek ik er in gedachten meestal een punt af (als indicatie voor wat ik kan verwachten).

Nou, die kan ik in m'n zak steken met m'n 118 albums op 5*.

Alleen de eigen manier van stemmen is de beste natuurlijk.

Cijfers zeggen me zonder begeleidend schrijven eigenlijk helemaal niets. Want ik weet vaak niet aan welke criteria zo'n beoordeling opgehangen is. Na een tijdje hier rondhangen te hebben, weet ik wel van sommige users hoe hun smaak in elkaar steekt en kan ik hun manier van stemmen ook beter op waarde schatten.

Maak je niet dik Graf, jouw stemmen zijn uberhaupt niks waard.

Mijne trouwens ook niet, wie serieus op mijn stemmen afgaat komt zoveel inconsistenties tegen dat ie me wel voor gek moet verklaren. Meer dan een zeer ruwe indicatie stellen ze niet voor. Ik neem ook de stemmen van anderen nooit serieus, elke plaat is weer anders en bij elke plaat kan het voor mij weer heel anders liggen dan voor iemand anders... Ik ga bij het beoordelen of een plaat me interessant lijkt alleen af op de beschrijvingen erbij (en dan niet alleen op MuMe)

Een duidelijk bericht zegt veel meer 20 users die 4,5 geven (maar wel een subjectief bericht uiteraard)

Ik vraag altijd aan Micha welk cijfer ik moet geven.

Je zal maar 4000 albums kennen en er maar een handjevol 5* waard vinden. Dan kan je beter een andere hobby gaan zoeken.

Er zijn ook users die alleen al tientallen keer 5* hebben uitgedeeld aan albums die dit jaar uitkwamen. Dat vind ik dan wel weer wat overdreven, want dan zegt zo'n stem echt niets meer in mijn optiek.

Het aandeel 5* albums is bij mij 2,9%. Schrikbarend laag inderdaad, misschien moet ik eens switchen naar MoMe.

Maar jij hebt wel een veel hoger aantal stemmen dan de meeste mensen. Neemt niet weg dat er wel een paar vreemde 5'en tussen zitten.

Ik doelde dus meer op de mensen die percentueel onwijs veel 5* geven. Vind ik niet echt betrouwbaar.

Toch maar eens zoeken dan, want ik zou bij 4000 stemmen aan ongeveer 14 5*-albums geraken. Om de een of andere reden ben ik toch altijd vrij 'voorzichtig' in die categorie, omdat ik die platen toch zie als albums die me helemaal op het lijf geschreven zijn. Perfect zijn ze sowieso niet, geen enkele plaat is dat.

Mee eens. 4,5 is al onwijs hoog (dan zit je tot aan een 9,5). Ik vind echt dat weinig albums beter zijn dan een 9,5. Ik zie daarom niet de noodzaak om veel albums 5* te geven.

En dan zijn er ook nog mensen die zeggen dat sommige albums een 6* verdienen. Ga weg, joh.