Zie je idd. vaak gebeuren, Bieber raten als je eigenlijk naar metal of punk luistert, voor mij onzinnig , ga ik dus ook niet doen, vind me daarin niet objectief genoeg, in sommige gevallen wil ik nog wel eens een oude jeugdzondes een cijfer geven overigens...

@Herman, voor mij telt kwaliteit wel degelijk mee...

Er is bovendien een grote voorselectie. Om een cijfer te kunnen geven, vind ik dat ik het album volledig moet beluisterd hebben. Vandaar dat ik nauwelijks aan Metal of Hip-Hop toekom, en ik geraak vaak al niet door fragmenten van albums. Ik heb er geen voeling mee en bijgevolg geen verstand van, dus stem ik niet.

Laat dit nu net ook de reden zijn waarom ik denk dat je stemgemiddeldes over verschillende genres moeilijk kunt vergelijken. Metal en Hip-hopalbums scoren vaak onevenredig hoog, volgens mij net doordat de drempel voor vele potentiële lage stemmers te hoog is.

Hier sla je de spijker op zijn kop. Ik luister wel vaker albums in genres waar ik normaal geen muziek van luisteren, maar daarbij laat ik altijd Hip-Hop en Metal bij voorbaat erbuiten omdat ik toch al weet dat ik daar niet van kan genieten. En wat je niet luistert, kun je ook niet waarderen...

Muziek is voor ingewijden. Daarom stem ik bijna nooit op albums die ik niet goed vind.

Bij het topic 'lied van de dag' stem ik wel laag bij een nummer dat ik niet goed vind. Best tegenstrijdig. Maar dan wil ik gewoon dat het lied van die dag niet in de top 20 komt, of in ieder geval lager als mijn favoriete nummers in de top 20.

Bij hiphopalbums vind ik het opvallend dat ik op de bekende klassiekers vaak lager stem als gemiddeld. Bij minder bekende klassiekers wil ik het gemiddelde altijd graag opkrikken met een halfje of een hele extra.

(ik heb 2x als gebruikt, klopt dit of had ik dan moeten gebruiken?)

Dat herken ik wel. Ik luister meestal maar 2 of 3 nummers van een album, pas als die me bevallen ga ik meer luisteren. Maar er zijn toch wel hiphop-albums die ik erg goed vind, dus om nou bepaalde genres niet te bestemmen omdat ik er geen verstand van heb doe ik ook niet.

Vaak zeggen de stemmen van mensen die je niet vaak bij een genre ziet ook wel veel over een album.

Helemaal mee eens.

Als ik 2 sterren uitdeel zal het aan een voor mij bekende artiest zijn die me zwaar teleurstelt.

1 ster deel ik zelden of nooit uit.

Ik heb 9 albums op 2*, lagere stemmen heb ik niet staan. Maakt dat mij een onverbeterlijke positivo?

Een interessante stelling. De enige onderbouwing die volgt, bestaat uit een uiteenzetting van de manier waarop je zelf naar je eigen stemgedrag en de gemiddelden kijkt. Jammer. Want hoe zit het nu echt? Ik kan je zeggen dat ik nauwelijks gemiddelden kijk en dat gemiddelden al helemaal nooit van invloed zijn op mijn stemgedrag. Zelf vind ik het nogal raar om er een paar schepjes bovenop te doen omdat het anders zo zielig is voor de betreffende artiest.

Ja.

Als ik een album beluisterd heb, stem ik erop. Maakt niet uit welk genre. Als ik het goed vind, krijgt het een hoge score, als ik het slecht vind een lage.

Ik stem ook op elk album dat ik volledig heb beluisterd. Maar als ik een album slecht genoeg vind voor minder dan 2 sterren weet ik dat over het algemeen al voordat ik op de helft ben. Ik ga dan niet m'n tijd verdoen aan de rest van het album in de hoop op een godswonder, zo veel tijd om muziek te luisteren heb ik nu ook weer niet.

Klinkt heel logisch Om de een of andere reden luister ik een kutplaat gewoon uit, omdat ik benieuwd ben of het niet eventueel nog kutter kan worden. Kan een hoop lol zijn. En een slechte plaat luisteren maakt dat je de goede meer waardeert.

Ja, ik moet inderdaad toegeven dat ik geen onderzoek heb gedaan naar het stemgedrag van de gebruikers van MuMe. Al moet ik toegeven dat ik het interessant vindt. Ik kan dus niet bewijzen dat het zo is, maar toch zou ik mij er iets bij kunnen voorstellen dat veel gebruikers toch beïnvloedt worden door de gemiddelde score van het desbetreffende album. That's all i'm saying.

Eens.

Bij een hoog gemiddelde ga je toch vaak op zoek naar dingen waardoor dat album zo goed zou moeten zijn. En andersom ga je bij een laag gemiddelde vaker op zoek naar waarom andere mensen dit dan toch niet zo goed vinden.
Een album dat hier op 10 in de top 250 staat met een gemiddelde van boven de 4,20 ben je ook meer bereid te doorgronden dan een album met 5 stemmen dat lager dan een 3 scoort.

Hoewel ik zelf toch vooral probeer om albums te raten a.d.h.v. mijn rating voor andere albums, geloof ik zelf niet zo in het onafhankelijk stemmen en "ik beoordeel het album hoe goed ik het vind en kijk niet naar het gemiddelde". (edit: dat geldt uiteraard voor mensen die naar het gemiddelde kijken. Er zijn er genoeg die dat ook niet doen. Er zijn ook andere invloeden, zoals de recensie in OOR, de vriend die het helemaal geweldig vindt of de notering in de MuMe Ladder)

Ik heb me in het verleden al eens afgevraagd wat de komende cijfers voor een album als Dark Side of the Moon of Abbey Road zou zijn, mocht het gemiddelde hier vermeld staan als 3,61*. Ik vermoed lager.

Ik zie vooral het nut niet van het luisteren naar een album dat lager dan een 2,0* verdient. Eenmaal heb ik lager dan een 2,0* gegeven. Waarom ik dat album uitgezeten heb, is me tot op de dag vandaag een raadsel.

Andersom vraag ik me wel eens af waarom er een mogelijkheid tot het geven van lager dan een 2,0* is en waarom ik die niet gebruik. Je kan er immers een betere spreiding tussen je stemmen mee geven. Maar dan kom je weer terug op dat ik sterren als schoolcijfers zie. Een 1,0* staat bij mij gelijk aan een 2 en niet aan een "net iets minder dan de albums die ik 1,5 ster geef". Wat wel gebeurt is iets als "als dat album een 8 is, dan wordt dit zeker een 9!", of andersom, dat je bepaalde muziek niet meer zo goed vindt als vroeger.

Een parafrase van trainingsguru David Maister ("I have one simple business rule: life is too short to work for idiots") leert me: "life is too short to listen to bad music". Ik doe dus aan cherry picking en ga af op de info die ik kan vinden (her en der). Ik heb ca 30 albuyms gewaardeerd met 2* of lager - eigenlijk is voor mij dat hele 'bestemmen' zoiets als rowing up Shit Creek without a paddle oftwel op een luchtbed de Oosterschelde willen oversteken in de mist.

Gemiddeldes op MuMe zeggen me geen fluit, immers velen handelen/stemmen graag 'politiek correct'. Vaak worden die gemiddeldes wel gehanteerd bij de keuze om een artiest te leren kennen. Ik stem zelf in eerste instantie aan de conservatieve (=lage) kant; ophogen kan altijd. Ik zie regelmatig mensen beginnen met 5* om dan in paar weken net over de helft ervan te eindigen; imo maak je jezelf dan ongeloofwaardig. Muziek moet inklinken om te beklijven. Geef ik zelf te snel een laag cijfer, dan pis ik ook wel 'ns naast de pot - maar goed da's menselijk; ophogen en schuld bekennen is dan the way out

Hoewel ik niet vaak begin met 5 sterren, ben ik eerder van het hoog inzetten en afwaarderen, dan van het waarderingsgewijs de kat uit de boom kijken. . Veel albums weten niet het indrukwekkende van de eerste luisterbeurt te behouden en dus room ik af.

Zelf doe ik daarnaast ook niet zo moeilijk over het laag waarderen van muziek. We hebben een waarderingsschaal van 0.5*-5*, waarom zouden we daar geen gebruik van maken. Bovendien stem ik ook in genres waar ik (nog) geen verstand van heb. Waarom? omdat ik naast negatieve verrassingen ook veel geniale nieuwe muziek ontdek.

Andersom gebeurt ook wel eens. Van 1,5* naar 5,0* en een top-10-plek:

Dat laatste merken we hier volop en de standaardgrap die ik daarover maak, zal ik niet opnieuw debiteren. Hou het er maar op dat een beetje balans soms wel op zijn plaats is. Ik zie geen sport in het negatief waarderen van muziek; is de luistertijd daaraan - zie de genuanceerde input van anderen alhier - zo ongeveer verspild, dan scheelt dat je veel tijd vor andere betere releases.

En over laag naar hoog, ipv andersom - dat alles heeft met belonen en de psychologie daarvan te maken. Opwaarderen valt nou eenmaal beter dan intrekken/terugschroeven. Stel je beloont je kleine neefje voor het wassen van je sportfiets met de somma van 5 euro. Eenmaal je stalen ros bestijgend, krijg je een fikse smeervlek op je pantalon, omdat ie de ketting en tandwielen niet goed heeft gereinigd. Die 5 euro was dus een te hoge beloning - vraag je dan 3 euro terug? Beter ware het hem eerst 2-3 euro te geven en dan na het bestijgen van je ros - hij fietst lekker en oogt picobello - er nog een paar bij te doen, omdat je echt tevreden bent.

Met facturen sturen werkt het trouwens - begrijpelijkerwijs - precies andersom

Ik geloof niet dat mijn neefje er wakker van zal liggen mocht ik een album op MuMe met een halfje afwaarderen (al kan dat er ook mee te maken hebben dat hij nog geen week oud is). Verder natuurlijk een uitstekende vergelijking die helemaal niet mank gaat.

Ben je de oudere adelijke broer van Misterfool of gewoon diens zaakwaarnemer. Wast voor jou geweest had ik er nog wat harkbare paradoxen ingepleurd, wees gerust!

Waar de rise in generations (opeens oom geworden zonder eigen fysieke inspanning) al niet toe kan leiden. En - eh nee - zelfs niet in mijn somtijds hyperactieve brein zou de gedachte opgekomen zijn om een weekoud neefje te belasten met reiniging ener velocipede.

Praw! Der hemeldonderweder!

Kobe Bryant Fan?

Nee, jellecomicgek72.

Bij mij is het aardig natte vinger werk, en soms kan een 4* echt een super plaat zijn en soms krijgt er een gewoon 4*. Hierom aantal albums naar beneden gedaan om meer waarde uit de 3,5* en 3* te halen.

dus nu worden 3* al platen die ik redelijk goed en amusant vind. 3,5* platen die ik erg goed vind en zelfs zou gaan kopen. 4* heel erg goed enz

Ramptoerisme. Ik doe dat ook. Toch blijk ik, o horror, in werkelijkheid ook zo'n positivo te zijn. Nooit gedacht van mezelf. Mijn beoordelingen zijn sterk right-skewed en mijn modus (meest voorkomende stem) is verdorie zelfs vierrr.

Ik denk dat ik negatieve stemmen vaak niet uitbreng uit schaamte dat ik de desbetreffende kutplaat heb beluisterd.

Eigenlijk oordeel ik de laatste tijd een stuk makkelijker. Ik ga geen afweging meer maken in hoeverre het album grensverleggend is of iets dergelijks. Ik kijk alleen in hoeverre ik het album met plezier opzet.

3,0 een leuk nummer, meer zal het niet zijn.
3,5 Kent zo zijn leuke momenten, maar ook momenten waar ik doorheen moet zitten
4,0 Kan me in zijn geheel vermaken
4,5 Verslavend, oppassen dat ik ze niet grijs draai
5,0 Voorgaande + *iets* extra's

Eigenlijk zijn bij mij dus alleen de platen met 4 sterren en hoger een aanrader; rest kan de fysieke of digitale deur uit. Lager dan 3,0 moet je me wel echt hebben weten te irriteren. Gelukkig ben ik bijna net zo'n positivo als Graf.

5***** Een essentieel (progressief) rockmuzikaal meesterwerk
4 **** Niet essentieel, doch een excellente toevoeging aan elke (progressieve) rockmuzikale collectie

Meer smaken ken ik niet.

1 ster = album klinkt als een nietszeggende mainstream ongeinspireerde zingende zaag; dus slecht.

2 ster = album als boven, maar dan een tegenvallend album tov eerdere albums van dezelfde band/artiest die 4 ster of hoger scoren; dus matig.

3 ster = kan ermee door, maar is in het geheel niet bijster vernieuwend of opvallend te noemen, draai of beluister het album niet vaak, maar wel af en toe; dus voldoende.

4 ster = deze luister ik veel vaker door de jaren/deccennia heen omdat de sound/muziek/lyrics etc. ruim boven de middemaat uitsteken; dus goed.

5 ster = uniek album van deze artiest en/of opvallend genoeg om het meest te beluisteren tov de 4 sterren albums die ik ken; dus uitstekend, soms meesterwerk!

Want alles wat mainstream is, is ook meteen ongeïnspireerd en/of slecht?

het woord 'mainstream' maakt op veel mensen indruk - ten eerste omdat het gebruik van engelstalige terminologie of aanduiding interessanter klinkt dan in de eigen taal. En ja, mainstream-muziek is vaak, niet altijd, gemaakt om te scoren en er een boterham mee te verdienen. En ja, mainstream niet bijster artistiek - maar wel vaak het beluisteren waard onder bijv. het autorijden met in de zomer het raampje open.

Je hebt een nogal verwrongen ideaalbeeld van de alternatieve muziekscene. Die muziek wordt ook gepromoot en uiteindelijk verkocht om er een goed belegde boterham aan over te houden.