De puntkomma is voor mij al helemaal een gevoelskwestie; waarbij ik de regel omtrent dit bijeengeraapte leesteken nooit gesnapt heb. Derhalve kies ik meestal voor ofwel een komma, dan wel een dubbele punt. Leestekens moeten primair hulpmiddelen zijn en qua hulp daarbij is er w.m.b. geen verschil tussen puntkomma/dubbele punt of puntkomma/komma.

Dit in tegenstelling tot het nalaten van een komma tussen twee werkwoorden van verschillende bij-/hoofdzinnen, die kom ik dan weer (gevoelsmatig) het vaakst tegen.

Het woord recentist bestaat naar mijn weten niet; in mijn drie woordenboeken heb ik het althans niet gevonden. Ik zou zeggen: recensent. Of moet ik terug naar school?

; kun je eigenlijk lezen als 'en'. Soms lijkt het fraai, soms kun je beter gewoon een tweede zin beginnen. En soms kun je zowel ; als : gebruiken.

ik ben het geweest en noemde me een recensent. Resentits (of het moet iemand zijn die tieten beoordeelde) sowieso niet en ik zou ook niet gaan voor recencent

Leuke ambiguïteit...

Idd, hier op MuMe zijn we allemaal recengratis of meningist. Kijkend naar het taalgebruik van menig user is eerder recenslist van toepassing dan wel recenslipt - met "meningen" heb je dat natuurlijk wel minder (hoogstens 'misningen' of 'neningen' dan wel 'misp(er)ingen').;

Ik zou voor criticus gaan, meneer de criticus zou mooi zijn.
Herr doktor ervoor zou helemaal mooi zijn

Verrast mijn quote hier terug te vinden

Echt dubbelzinnig vind ik het overigens niet. Met meteen gekocht was de cd het onderwerp gebleven. Dit slaat op mezelf, en je kunt het slechts op één manier lezen.

Oh, ik dacht dat je de cd alweer verkocht had.

Maar dat heeft ie toch ook?

Meteen verkocht kan je - naast (ik was) meteen verkocht - ook lezen als: de cd was/werd meteen verkocht (aan mij, DargorDT).

Dus tis wel degelijk ambigu - zij het met hulpmotor

Grappig, dit En ook wel boeiend er zo over na te denken. Dat deed ik helemaal niet op het moment van schrijven. De bedoeling was te zeggen dat ik de cd van Rhapsody geweldig vond.

En ja, het is inderdaad dubbelzinnig. Ik moet er wat afstandelijk naar kijken en het eigen gevoel loslaten. Je kunt het dus letterlijk opvatten. Zo evident dat ik het niet eens zag.

Inmiddels heb ik de cd niet meer. Verkocht.

edit: Heel sterk Mjuman: Zo kun je het ook nog lezen inderdaad. De cd was meteen verkocht omdat ik meteen verkocht was.

Ja, het is puur grammaticaal natuurlijk, maar ik moest erom lachen. Ik las hem zo dat na aanschaf de cd zo slecht bleek te zijn, dat DargorDT hem gelijk verkocht. Dus een heel scherpe tegenstelling tussen het heel gaaf vinden en het helemaal niks vinden. Je leest nog weleens dat men een cd na één draaibeurt gelijk verkoopt of weggeeft of zo.

Is het "de" of "het" coda?

Ik lees dat coda vrouwelijk is en dus "de" juist is
terwijl mijn taalgevoel geneigd is om "het" coda te zeggen.

En dat taalgevoel is gebaseerd op wat ik rondom mij hoor en lees.

Opmerkelijk trouwens dat een Italiaanse staart niet mannelijk maar vrouwelijk is.

'de' coda volgens de Dikke Van Dale. Volgens mij zou ik ook 'het' zeggen, maar ik had zoiets ook bij compromis, waar ikzelf 'de' zou zeggen en het 'het' moet zijn.

Coda = de, volgens het groene boekje. Voor de keuze van lidwoord vertrouwen op je taalgevoel kan fnuikend zijn: er zijn aardig wat afwijkingen, ook als je internationaal kijkt:

de garage (NL) - het garage (Zw)
leenwoorden hoef je nl niet het geslacht te geven van het woord in de oorspronkelijke taal.

daarnaast zijn er woorden die zowel "het" als "de" kunnen gebruiken: bijv portier en idee. Het (grammaticaal) genus van een zelfstandig naamwoord zegt overigens niets over de inhoud: het meisje (onz.).

Het feit dat in het NL aanval mannelijk is en verdediging vrouwelijk is wel eens gebruikt om te wijzen op het 'machisme' van onze taal - zie in dat verband mijn opmerking in de vorige zin.

Aanval is mannelijk omdat 'val' een werkwoordsstam is, welke vaak mannelijk zijn. Woorden die eindigen op 'ing' zijn dan weer altijd, of bijna altijd, vrouwelijk.

Het meisje is overigens onzijdig omdat de overkoepelende wetmatigheid is dat verkleinwoorden onzijdig zijn. Je moet overigens wel zeggen 'het meisje en haar vriend' omdat biologisch geslacht prevaleert boven grammaticaal geslacht.

Volgens Joop is het Le.

Blijkbaar is de 'pun' je ontgaan - ondanks verwijzing Verder opvallend dat je die twee woorden nazoekt en vervolgens niet even kijkt onder welke omstandigheden je "welke" gebruikt als vrijstaand betrekkelijk voornaamwoord; het is nl vrij stijf en formeel - niet echt geschikt voor gebruik in een post op een topic

Ik associeer gebruik van "welk" of "welke" altijd met je 'dikker' voor willen doen dan je bent - en daarom bij voorkeur te mijden.

En Fransen zeggen ook "le restaurant" - maar dat komt natuurlijk omdat "le garage" er een is; wij zeggen "het restaurant" - de Zweden ("het garage") daarentegen weer "de restaurant".

1. Ik heb niets nagezocht; ik wist die wetmatigheden vanwege het Duits, waarbij het belangrijk is om die te weten zodat je spontaan het lidwoord bij bepaalde zelfstandige naamwoorden weet.

2. Ik gebruik weleens 'welke' voor de afwisseling en mij hoeft niet verteld te worden hoe ik moet schrijven. Ik ben me er overigens ook van bewust dat veel mensen het betrekkelijk voornaamwoord 'welke' een gruwel vinden.

Goed voorbeeld van een ' exacto' die meent dat ie de taalwijsheid in pacht heeft. Wanneer zulken teksten produceren die verveelvoudigd de openbaarheid in moeten gaan, heb je daar als tekstredacteur een behoorlijke kluif aan "omdat hun niet verteld hoeft te worden hoe ze moeten schrijven". Dat resulteert dan stiistisch en semantisch in een hoog slalomgehalte - en een hoop werk voor de tekstredacteur.

Fijn, vooral geen 'welke' schrijven dan en half-engelse berichten met ongeveer per zin een gedachtestreepje zijn wel erg soepel leesbaar, en dan heb ik het nog niet over 'zulken'. Oftewel verbeter vooral bij tekstredactie, maar laten we dat hier niet te veel met elkaar doen.

Geef het goede voorbeeld en begin bij jezelf - me dunkt dat je dan genoeg werk hebt. Mijn stijl van schrijven is een combi van 'writing to the moment' en 'stream of consciousness' en dat zijn wéér Engelse woorden - tant pis

Hou je bij je leest en probeer niet de moraalpiloot uit te hangen

Ik was weer eens in de donkere krochten van Facebook beland. Geen idee waarom, maar ik voelde de noodzaak dat hier ook te delen. Vanuit taalkundig oogpunt is in het op z'n minst... 'interessant'. En toch even om een keer te laten zien dat men hier gelukkig wel normaal met elkaar om gaat. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

http://i61.tinypic.com/35mi5u1.jpg

http://resguru.com/wp-content/uploads/2011/10/implied-facepalm.png

Zag net weer eens de term 'iets uitchecken' voorbij komen. *zucht*

Ja hoor tis - je kan moeilijk zeggen dat je iets wilt ' inchecken' - iets afluisteren vind ik zeker zo erg. Wil je mee in de internationale fart der volkeren zeg dan: " iets checken" - liefst ook nog tsjekken

Wat bedoelen ze met sait? Société Anonyme Internationale de Télégraphie?

Als ik "shockeren" intik dat trekt mijn pc een rood lijntje onder dat woord.
Schrijf ik "shocken" dan keurt hij dat werkwoord wel goed.

Toch vinden wij dingen shockerend (weer een rood lijntje) of moeten we schokkend zeggen.
Toch krijgt schokkeren opnieuw een rood lijntje, maar shockend niet.

Geheel tegen mijn - uiteraard niet onfeilbare - taalgevoel in.

Moet het shocken zijn en is shockeren dan echt fout? Wie kan helpen?

dazzler misschien deze link.
shockeren / choqueren | Genootschap Onze Taal - onzetaal.nl
Openofficewrite geeft Shockeren ook een rood lijntje.

Choqueren: het is dus een gallicisme en geen anglicisme?