Eerder een teken dat het dus weinig met intelligentie te maken heeft

Ik vind het vooralsnog een prachtig album met mooie, emotionele melodieen die de breekbare sfeer prachtig doet uitbalanceren.

Nu maar eens downloaden zodat ik 'm kan beluisteren.

Wat Svarte betreft: heb zojuist bij het album de mening van Onderhond gelezen. en daar kan ik me volledig in vinden

In mijn eigen woorden:Te simpelle opbouw, dat klassieke gedeelte vind ik wat cheesy (laat ik het netjes zeggen: niet mijn smaak ) en zoals ik vanmorgen al opmerkte het nummer van orbit laat meer aan de verbeelding over m.a.w. dit nummer van Svarte daagt me wat dat betreft niet uit.

Probeer Loscil dan eens. Is wat lichtvoetiger.

Loscil klinkt wel prettig ja..

wat ik eigenlijk zoek is de electronic variant van:

YouTube - Evan Parker Quartet

Echt iets vergelijkbaars zal moeilijk worden denk ik. Wellicht vind je dit wat:
Arne Nordheim - Dodeka (2003)

Anders Stockhausen of Xenakis misschien.

Xenakis zegt me niet zoveel...

Noem je dit nog wel electronic?

hier wat "electronic" van Arne Nordheim

Over Raison d'Etre.

Stuk is vrij bazale dark ambient van het schrappen over metaal, het rommelen met met veel echo en reverb en uiteraard Raison d'Etre's bekendste ingrediënt: Monniken zang.

Op zich wel mooi, maar geef mij toch maar liever ander werk van hem (muzikaal beter uitgewerkt, meer opbouw, meer diepgang, meer emotie).
Within the Depths of Silence and Phormations en In Sadness, Silence and Solitude blijven toch zijn beste albums.

Man, die beide heren zijn twee van DE belangrijkste pioniers op het gebied van de electronische muziek.

Die van Arne Nordheim klinkt mooi. Spannend stuk.

Als je dit soort dingen kunt waarderen zou je echt naar Sonic Acts moeten gaan en in September Night of the Unexpected (om eens twee dingen te noemen).

Man!! ik ben toch niet thuis in electronische muziek, ik associeer die namen niet met "electronic"

Ik vraag me dus af of Nordheim, Stockhausen en Xenakis niet eerder als avant-garde of modern klassiek gezien kunnen worden...man!!

ik zal het in de gaten houden, bedankt voor de tip

Ja dat is ook juist. Stockhausen vind ik zelf dan niet zo heel boeiend. Xenakis vind ik dan interessanter. Maar ze waren beiden dus voornamelijk bezig met elektronische muziek die tegelijkertijd ook modern-klassiek en avant-gardistisch is. Het een sluit het ander niet uit.

Check deze compilatie voor meer van die oude mannen (en vrouwen) van de electronica: OHM: The Early Gurus of Electronic Music: 1948-1980 (2000)

Heel sterk album.

Beetje krassen met
Xela - The Gate

Mental Output:
Uitermate saai. Zowel in dynamiek, klankkleur en ontwikkeling totaal geen verandering.

Xela:
Fijn nummer van een fijne plaat, maar zeker niet mijn favoriete nummer van de plaat.

Xela: jammer van die valse noten.. Verder biedt het ook weinig dat me zou kunnen boeien, lijkt een beetje op een soundtrack van een Jarmush western ofzo, beetje loze spanning in de lucht.

Mental Output: bekend beukwerk.. ook iets wat me bepaald niet in extase brengt, beetje het gehalte van een overstuurde flipperkast.

Mental Outp & Xela: zeurderige en hoofdpijn veroorzakende kutherrie

Dat zou je ook kunnen zeggen ja..

Mental Output:

Slechter dan dit wordt het bijna niet. Dit kan iedere boerenlul die een beetje verstand heeft van loopjes plakken en geluidjes knippen. Zit ook to-taal geen samenhang in. Misschien moeten ze dit draaien in Guantanamo Bay om terroristen aan de praat te krijgen. Véél effectiever dan waterboarding.

Xela:

Luistert aardig weg. Hier en daar wel wat scherpe noten en geluiden die de oortjes geen goed doen (vooral niet wanneer je een koptelefoon op hebt), maar over het algemeen genomen toch wel te pruimen. De aandacht blijft in ieder geval. Deed me trouwens denken aan iets van de '30 Days Of Night' soundtrack.

Wel leuk clipje, Phil Western, artiest die gewoon doet waar ie zin in heeft (dit klinkt lang niet zo waanzinnig als sommig van zijn andere werk)

Iedereen wordt bedankt aan het einde van het filmpje behalve Picasso, Escher en Dali... Of moet de naam maar de hint geven, wbt Picasso dan...

Verder luistert het wel aardig weg, niet vervelend maar ook niet iets wat ik zelf op zou zetten.

zit idd behoorlijk wat dissonantie in, maar laat ik meneer Xela nou net goed genoeg kennen om te weten dat hij daar van houdt



Hmm, nooit zo'n last van gehad, ook niet met koptelefoon.
Misschien geluid wat zachter zetten?

Of misschien kan ik dat gewoon wat beter hebben...

Z'n laatste releases zijn iig wel wat extremer dan dit (hele stukken black metal, en verder heel veel ruizige drones).

Die Phil Western weet ik niet hoor.

Het is zeker wel ok gemaakt, maar kan me echt niet grijpen.

Inmiddels alweer acht jaar oud, maar wel fijn:
Shuttle 358 - Every Day I Worry

ik hoef niet eens meer op de play knop te drukken om te weten dat dit een zeer mooie is.
Geweldig album

Het bewijs dat ook glitch geweldig saai kan zijn. Wat een lelijke (!) melodie ook.