Sietse schreef:
het gaat hier dus over moderne klassiek die gebruik maakt van dissonantie en a-tonaliteit (en vreemde structuren).
Heel veel electronic maakt hier helemaal geen gebruik van dus kan goed zijn dat heel veel mensen die electronic fans zijn hier toch een probleem mee hebben.

Sietse schreef:
Kijk alleen al naar jezelf hoeveel moeite je hebt met micromusic/tonaliteit.

orbit schreef:


Geen idee over welke muziek je het allemaal hebt, maar die dissonantie, atonaliteit of vreemde structuren hoor ik dus volstrekt niet bij Gas (daar hadden we het toch over?). Het zal wel verstopt zitten in de achtergrond of hoorbaar zijn als je de platen achterstevoren draait, maar nu hoor ik er niks van

Overigens kan ik van dissonantie of vreemde structuren erg genieten doorgaans, sterker, liever wel dan niet.. dus ook daar vat ik je niet helemaal. Ik hou alleen niet van ingewikkelde abacadabra om een wezelijk simpel muziekje mee te verklaren, alsof je een Nobelprijswinnaar cognitieve neurowetenschappen loslaat op Frans Bauer. Zo kan ik alles wel interessant maken.

Sietse schreef:

Ik ben ook een beta, en kan er juist dus wel iets mee...slecht excuus dus

Sietse schreef:



*a-tonaliteit staat niet gelijk aan valse noten.

orbit schreef:


Dan ben je dus geen echte beta, of een met een afwijking naar wollig en duidelijk alfa-geïnspireerde tralala om gebrek aan echte kennis te verhullen

orbit schreef:

maar ik heb dan ook een echte studie gevolgd en ben geen muziekprofessor (leuke hobby hoor, daar niet van).

Zarathustra schreef:


Wanneer iemand spreekt in termen van 'minimal' is geen kunst, dan kan ik slechts concluderen dat hij of zij bitterweinig van het principe heeft begrepen.

orbit schreef:
Niet zo snel baas, ik heb een heleboel namen die je noemt niet eens gehoord.. misschien is er nog hoop.
Ik heb ook een goede vriend die is gepromoveerd in de geologie.. heb er wel sympathie voor hoor. Maar zo blijkt maar weer: intelligentie en opleiding hoeven niet persé te leiden naar muziek die ook alleen maar op wetenschappelijke principes is gestoeld. Mijn professor houdt van Dylan en Brel zover ik weet, ook niet het summum van wiskunde, de man heeft echter 2 spinozaprijzen en een karrevracht aan internationale publicaties op zijn naam staan in de moleculaire neurobiologie.. tsja, go figure
Nogmaals, het is volgens mij niet de bedoeling om hier een snob-race van te maken maar gewoon je mening te geven, onuitgezonderd genre. Minimal ligt me niet, ik hoor er de kundigheid niet aan af. Kan ook iets met de artiest zelf te maken hebben natuurlijk. Gas trekt nu ook weer geen tienduizendkoppige zalen (toch zeker wel wat je mag verwachten als het iedere intellectueel als zoete honing in de oren klinkt)

orbit schreef:
Shinichi Atoube.. de eerste is
De tweede is wel wat beter, maar vooral tot zo'n minuut of 4 beperkt, voor zijn lading duurt dit minstens 4 minuten te lang. Ook geen enkele atonaliteit, dissonantie of vreemd geluid te bekennen trouwens. Het klinkt gewoon als een chill houseplaatje uit de jaren 90, voorspelbaar en niet afwijkend van enig 4/4 beatpatroon of andere opgebouwde "opzwepende of bezwerende" geluidjes in de achtergrond die wel al 15 jaar uit die scène krijgen voorgeschoteld. Ik zal de slag wel weer hebben gemist..

Sietse schreef:


Maar ik beweer toch niet dat iedere intellectueel alles wat abstract of wiskundig onderlegd is kan waarderen.
Ken zoveel hoogopgeleide mensen die totaal niets hebben met al die vage shit en die liever ergens staan te springen op een of ander popdeuntje (het liefst uit de jaren 90). Nu moet ik er wel bij zeggen dat de gemiddelde béta nou niet heel erg cultureel ontwikkeld is, maar dat is een ander verhaal.
Ik weerlegde alleen dat wat je over jezelf zei: je bent een béta en doet moeilijk over "emotie" enzo, terwijl je (in mijn herinnering, maar dat kan ik mis hebben) net zo hard moeilijk doet over wiskundig en ander pretentieuze moeilijk doenerij (want, hoe tof ik het ook vind, dat is het wel).

orbit schreef:


Dat veel béta's nou niet bepaald cultureel onderlegd zijn klopt inderdaad! Ik heb zelf twee ouders die bijzonder alfa zijn en extreem cultureel (vooral literatuur en film), dus ik heb er al veel meer van meegekregen. Maar dat geldt voor veel collega's totaal niet nee.
Ik bedoelde eigenlijk met die abacadabra dat ik niet houd van oeverloos gezwam over niks, zeker niet als er om het andere woord weer een gespierde term voorbij moet komen die redelijk weinig zegt of een lading moet dekken die ook al flinterdun is. Die neiging hebben met name kunstenaars nogal (ken er wel een aantal), niet zelden kunstenaars met een tamelijk flets oeuvre die het gooien op "onbegrepen" of diepere zaken waar ze voor staan. Dat kan natuurlijk best in hun beleving, op mij komt het ongeveer over als een doorgetripte alternatieve geneesheer of een new age sekteleider Dat soort gewauwel ben ik dus allergisch voor