Ik heb dat laatst nog gezien op TV. Echt lachwekend, die Deathmetal-gasten

Misschien zijn die losers nog te redden met een roze "iron maiden" of "metallica" shirt? Net zoals hun metalvriendinnetjes dragen?

tsja... jeugd is onzeker en dus proberen ze zichzelf in hokjes te plaatsen door bandshirts te dragen; er een andere leefstijl op nahouden, en, jawel, metal luisteren. Ik persoonlijk kan me een beetje ergeren aan mensen die met een shirt van metallica lopen terwijl ze er weinig van weten, behalve wat ze van vrienden te horen krijgen. Of met een shirt van che guevara lopen zonder ook maar te vermoeden dat die kerel ook een boek heeft geschreven.

Voor muziek (en eigenlijk voor het hele leven) geldt: wees gewoon jezelf. Als je metal mooi vindt dan moet je het luisteren maar luister ernaar omdat je het mooi vindt, niet omdat je je verplicht voelt omdat je nu eenmaal metalhead bent geworden.

Zit op dit moment te kijken, ben wel benieuwd.

TOF dat de aflevering in Baroeg (Rotterdam-Lombardijen) is, dat ken ik maar al te goed. Ken ik nog uit mijn "jongere" jaren.

En over die discussie zelf, tja, er zijn zoveel "boze" subculturen (rap, metal, hip-hop etc.), je wilt en "moet" toch boos zijn als pubertje?

Er zullen best lui tussen zitten die de kleding en rituelen belangrijker vinden dan de muziek zelf, die helemaal opgaan in zo'n subcultuur en de rest van de wereld verliezen.

Persoonlijk vind ik metal nog steeds wel een genre waar ik me in kan vinden, gewoon omdat er mooie muziek gemaakt wordt door een aantal bands, terwijl anderen weer lekker proberen iets interessants en vernieuwends neer te zetten (Solefald, Arcturus etc.).

Dat heeft voor mij helemaal niets met "boosheid", kop in het zand steken en de rest van de wereld vergeten of wat dan ook.

Tegenwoordig draai ik met het grootste gemak metal (nou ja, de meeste bands zijn eigenlijk al geen lang geen metal meer te noemen, ze zijn ook al een dagje ouder geworden) , rock, filmmuziek en klassiek door elkaar, dus zo bar en boos zal ik wel niet zijn trouwens.

Ik ben zelf jongeren en heb een klasgenoot die heletijd rock luisterd en metal je weet wel.
Slipknot enzo, dat luisterd hij alleen omzichzelf sterker te voelen omdat het zo hard klinkt, de teksten over zelfmoord gaan of over vernietigen, dat vind voelt hij zich gewoon beter... hij denkt dat ie een 'kut' leven heeft maar dat heeft ie niet

Rap is geen subcultuur, dat hoort gewoon bij hiphop. Bovendien heeft hiphop veel verschillende kanten terwijl metal uit zichzelf al een stuk agressiever is. Niet dat ik een expert ben op het gebied van metal overigens, dus spreek me gerust tegen .

Tja... die rappers komen over het algemeen erg vredelievend over

Binnen onze gevarieerde samenleving blijkt maar weer dat er voor een ieder een uitlaatklep is te vinden of een cultuur die je aanspreekt, ik zou daar best wel eens wat serieuze onderzoeken over willen zien. Over de metalheads waar we het hier over hebben, ze lopen met het hoofd gebogen lopen, gaan in zwart gekleed peinzen over agressie en dood. Hoe zouden deze jongeren acteren waren ze geboren in India? Of hoe zou hun gedrag zijn 100 jaar geleden? Dragen deze jongeren in Libanon op dit moment ook nog een slipknot shirt, nu de kunst van haat en agressie keiharde werkelijkheid is geworden? Een uitlaatklep heeft als woord een positieve klank, maar associatie met uitwassen van deze culturen kan nooit gezond zijn. Ik vind het oprecht zonde. In ons deel van de wereld kunnen we genieten van een zorgeloze jeugd omring door liefde van ouders, mooie vriendschappen en een ontdekkingsreis in onze ontwikkeling. They are missing out - Big Time.

Jaja...er is een beter fundament...maar niet iedereen leeft in zo'n roze wolk hoor...

Ehhhmm...een mening kan we leen mening zijn maar wil je niet zo over jeugd spreken natuurlijk zit er wel wat tussen, maja het is echt niet iedereen die zich onzeker voeld.
Ik bedoel ik draag van af m,n 6de al band shirts ben er mee opgegroeit, het is mijn eigen....ik draag het omdat ik me er goed in voel niet omdat ik in een hokje geplaatst wil worden.

Je moet het natuurlijk helemaal zelf weten, en ik wil ook niet al te lullig doen, dus hoe me ten goede, maar als je door Amsterdam loopt, heb je dan niet zoiets van hmm... ik ben al 10 gasten tegen gekomen met een iron maiden shirtje... vind het soms een beetje "zielig" overkomen, maar dat vind ik ook van al die pieter-jan studenten met half-lang golvend haar en geblokte ruitjesoverhemden hoor...ik bedoel alleen maar je wordt zo snel een stereotype weet je.

en die jongens die er normaal uit zien dan gaat toch ook vervelen, ik bedoel dan is iedereen ee nstereotype van iedereen ja

Ach, als je wat ouder wordt leer je daar wel wat mee spelen (zeker als je wat meer open-minded bent). Ik liep op mijn 18e ook in die foeilijke bandshirts en had patches op mijn jas, maar na verloop van tijd gaat dat echt wel vervelen.. Toch is het leuk dat er van die zelfbevestigende groepjes blijven bestaan, creërt duidelijkheid en ook toch weer een soort van variatie (goths, metalheads, skaters, punks, posers) op mensen die alleen maar anoniem door het leven gaan in onopvallende kloffies
En je moet voorzichtig zijn iemands uiterlijk door te trekken naar zijn/haar karakter natuurlijk..

Dat laatste geldt mijns inziens ook voor iemands muzieksmaak...

Okee, ik zal allereerst maar even zeggen dat ik niet het hele topic heb doorgelezen en dus alleen op deze eerste post reageer.

Ik ben zelf een 'jongere', ik luister onder andere naar metal. Niet Slayer of zo, maar Sonata Arctica, Hammerfall etc. En ik moet zeggen dat ik 'omdat het lekker klinkt' een goede reden vindt om bepaalde muziek te luisteren. Tuurlijk, muziek is meer dan dat, maar het is toch ook heel belangrijk dat je het lekker vindt om te luisteren. Wat maakt het uit hoeveel iemand van metal af weet als hij maar van die muziek kan genieten? Daar draait het tenslotte toch om.
Ik denk zelf dat het bij de stereotype metal- liefhebbers een mix is van willen shockeren en van de muziek houden. Ik geloof echt niet dat er mensen zijn die muziek luisteren alleen maar om te shockeren. Het heeft er misschien deels mee te maken: je afzetten tegen de maatschappij enzo. Maar ik denk dat de muziek goed vinden toch op de eerste plaats staat, en dat volwassenen tegenwoordig jongeren al veel te snel veroordelen op kwesties als deze.

Zeer strakke observatie klijn. In de eerste plaats houdt iemand meestal inderdaad van de muziek omwille de muziek. Maar als je erin zit loop je kans je ermee te gaan identificeren en zelfs denkwijzes erop aan te passen. Zo kan iemand naast zijn uiterlijk ook persoonlijk een radicaal, gotghic, rebels -en weet ik veel wat- karakter gaan vormen. Dat hoeft geen probleem te zijn. De meesten echter ontgroeien hieruit en worden mensen die dan zaken als metal en punk als gewoon een soort muziek beschouwen. Helaas echter gebeurt het ook vaak genoeg dat men erin blijft door zich eraan vast te houden omdat het 'nu eenmaal is zoals ze zijn'. Ook dat hoeft niet eens een probleem te zijn. Maar het vasthouden aan een identiteit welk refereert aan muziek kan ertoe leiden dat iemand een hoop mist qua andere leuke en interessante zaken die te 'exploren' zijn. En dat is wat ik noem zonde.

Uiteraard

Inderdaad Saldek, ik ben zelf een heel jonge metal-luisteraar (13) maar sinds ik een jaar geleden met metal in aanraking gekomen ben, ben ik toch nog steeds niet drastisch van uiterlijk of karakter verandert hoor. En als mensen andere leuke dingen in het leven missen omdat ze zich blijven vastklampen aan de metal-cultuur is mijn bescheiden mening dat ze dat eigenlijk zélf maar moeten weten, zolang ze zich goed voelen in de status waarin ze zich bevinden ervaren zij hun leven toch ook als leuk, maar door andere dingen te doen dan de doordeweekse brave burgermens.

Saldek: je hebt gelijk dat het zonde is, maar die mensen moeten het zelf weten en als zij gelukkig zijn met de identiteit die ze hebben.. het zijn meestal toch tieners waar we het nu over hebben, die moeten ook nog een beetje ontdekken wat ze wel en niet leuk vinden en wie ze willen zijn. Dus ik zou zeggen: laat het ze lekker op hun eigen manier ontdekken en dan worden ze vanzelf wel wat gevarieerder in muzieksmaak/kleding etc.

idd

Wel grappig, tijdje terug was ik aan het vakkenvullen, komen er van die 14 jarige "zogenaamde" alto's naar me toe, en vragen aan me: "draag je je kisten vast of los"? WTF... vast met de veters te maken als ik naar andere gasten in de "metalscene" kijk. Kisten half open, broek in de kisten...

Ja, oke ik draag ook kisten, maar ik koop ze niet om ermee te showen, maar omdat ze lekker zitten.

Is een beetje hetzelfde bij muziek.

Btw: ik luister bands als Tool, Opeth, Oceansize, Explosions in the Sky, Pain of Salvation, The Mars Volta, A Perfect Circle...

Waarom luister ik hiernaar: nou, ik vindt het niks als constant op dezelfde maat wordt gespeeld, constant zelfde refreintje herhalen...als er geen emotie aanwezig is.

Ik wil kippenvel krijgen als ik naar muziek luister, ik wil kunnen huilen van geluk, dat ik dit heb ontdekt, ik wil een muzikaal orgasme krijgen als ik naar muziek luister. Ik wil vage maten...

En dat krijg ik bij bovenstaande bands.

Cassandra Geminni van The Mars Volta: een 32 minutige muzikaal orgasme, ik krijg een kick van dat nummer.

Three Libras, Orestes, Judith(APC): Schitterende emotionele zang.

etc...

En ja: ik draag ook bandshirts, vindt bepaalde shirts gewoon enorm mooi, er hoeft niet altijd een reden voor te zijn.

Ik heb als metalfan mijn 20jarig jubileum alweer een paar jaartjes achter me gelaten. Ik heb denk ik dus recht van spreken over dit onderwerp.

En ja dion en zijn medestanders hebben zeker wel gelijk. Ik ben metalfan geworden op mijn 10de/11de ongeveer omdat mijn oudere neef deze muziek erg goed vond. Hij was altijd al als een soort grote broer voor me. Dus wat hij goed vond moest ik toch op zijn minst een keer gaan beluisteren. En of ik het nou toen gelijjk wel of niet mooi vond weet ik niet meer. Maar het heeft in ieder geval nooit lang geduurd totdat ik de muziek zeer ging waarderen.

En ja ben ik weer met dion eens het was heerlijk om halverwege de jaren 80 als je ruzie had met je pa, ma of wie dan ook stampend naar je kamer te lopen en knoerthard metallica op te zetten.

En je voelde je ook begrepen onder je metalhead vrienden. Want ja de maatschappij die was natuurlijk klote. Ik ging alles anders doen. Het was my way or the highway. En fuck you als het je niet beviel. En als me dan niets lukte nou dan ging ik toch gewoon niets doen. Een uitkering aanvragen was makkelijk. Al had ik het toen allemaal best wel makkelijk hoor met 2 vingers in mijn neus het vwo-diploma binnen gesleept. Zelfs nog aan de universiteit gestudeerd. Dus daar lag het allemaal niet aan. Ik was jong en wilde rebbeleren. Me tegen alles afzetten.

Maar dion zo bleef het niet.... Ik werd ouder...

Zelfs in die tijd hield ik wel al van andere muziek. Al moest je dat niet altijd even hard tegen iedere metalhead zeggen. Zeker einde jaren 80 begin jaren 90 is mijn muzieksmaak ruim verbreed. Het uiterlijk is ook langzaam mee veranderd. De lange haren verdwenen, de t-shirts werden alleen nog in het weekend gedragen tot later al helemaal niet meer. De kisten werden ook alleen nog maar gedragen indien er een stuk gelopen moest worden, todat ook miijn laatste paar volledig afgedragen was en niet meer is vervangen. Zelfs de fuck you mentaliteit vervaagde. Maar de muziek ben ik blijven waarderen.

Ik ontmoette mijn vrouw zij heeft een klassieke conservatorium opleiding gehad. Door haar ging ook die wereld volledig voor mij open.

En zo kan het zijn dat ik op de heenweg naar mijn werk naar Meshuggah luister en op de terugweg knalt rachmaninov uit de speakers. Terwijl ik tijdens mijn werk naar van alles van Coldplay tot Led Zeppelin en van Cypres Hill tot Slayer heb zitten luisteren.

Is het toch nog allemaal goed gekomen denk ik maar of niet dion.

Daarom dion ben ik het toch niet met je eens eigenlijk. De meeste metalheads zoals jij ze beschreef zijn jong. Voor hun 30ste hebben ze al wel wat van hun leven gemaakt hoe en wat dat vult ieder voor zichzelf in de een blijft het tot aan de kleding trouw de ander luistert allleen nog maar de muziek.

Maar de door jou beschreven stereoype metalhead komt onder de 30plussers erg weinig meer voor.

Net een docu op canvas gezien over de opkomst van black metal en enkele moorden in Italië en de kerkverbranders in Noorwegen.. tsja, dat soort sicko's mag je wel tot de anti-cultuur rekenen, gelukkig is het maar een miniscuul deel van de metalpopulatie.
Jammer dat ze altijd wel erg beeldvormend zijn voor de hele cultuur an sich.

Yep, Terzake heet dat programma van die Black-metalmoord en is NU bezig (herhaling) op Belgie 2.

Begin gemist trouwens. Volgens mij wordt Terzake de hele nacht door herhaald, net als Nova in NL.

Yup, ook net gezien. Randverschijnselen betreffende mentaal zeer labiele personen.

Maar zo wordt het hele metalgebeuren spijtig genoeg in een slecht daglicht gesteld

Heb 'm ook gezien, 't is verschrikkelijk. Ik vind het toch ook ergens abnormaal dat een 14-jarige jongen naar een pub gaat die bekend staat om zijn 'speciale' gasten.
En dan herhalen ze ook nog de hele tijd dat
HEAVY-metal hand in hand gaat met satanisme.

hmm heb 'm niet gezien maar klinkt toch een beetje bevooroordeelt en niet goed onderzocht(heavy metal hand in hand met satanisme???)

idd, dacht ik ook

Ik denk dat je dat soort figuren wel in elke "sector" te vinden zijn, niet alleen in de metal. Dat satanisme erger ik me ook extreem aan, die gasten weten echt niet waar ze mee bezig zijn. maarja wat doe je eraan, van de Eagles werd ook gezegd dat ze satanisten waren, niet echt metal denk ik.