La Villa Strangiato van Rush heb ik nog niet gezien.
Brighton Rock - Queen

wat een rotmuziek is dit. dit is één uit de zovelen die allemaal op elkaar lijken; zo snel mogelijk spelen met veel distortion...

voor de echt goede solo's luister je naar Pink Floyd of Queen. ik kan nu even niks anders bedenken dat echt van topkwaliteit is (qua solo's).

Nou, ik moet zeggen, ik houd niet van Queen, maar de solo's van Brian May zijn echt wel top hoor.

Verder heeft Pantera's cover van Planet Caravan echt een geweldig vette solo. Beetje luie blues/jazz, dynamisch en vol soul.

Het intro van Dream Theatre - Another Day is ook goddelijk

Hangt er wat vanaf wat je top vindt, natuurlijk. Ik persoonlijk heb naar de eerste helft van The Dark Side of the Moon geluisterd, maar vond er bitter weinig aan. Een flitsende solo met een hele laag distortion kan ik daarentegen al meer smaken.

Je hebt wel degelijk gelijk hoor, maar ga nu niet de zoveelste wijsneus uithangen die beweert dat alle metalgitaristen alleen maar snel zijn en van dat soort zever.

Beweert ie ook niet

Volgens mij toch wel degelijk:

1. Murrow turning over in his grave. Een neurotische song van Lindsey Buckingham op het Fleetwood mac album Say you will. De man die op dit nummer al zeer stevig lead guitar speelt en daar met een andere gitaar nog eens dunnetjes over heen gaat, tot een weergaloze, langdurige solo (maar ook weer niet te lang) De sensatie die dat voor het oor teweeg brengt! De arme oude ritmesectie van Fleetwood mac helemaal gemangeld, ondanks de nog machtige slagen van Mick Fleetwood. Maar waarom die Buckingham nooit genoemd wordt in dit soort lijstjes..................................
2. Vakwerk in Like a hurricane van Neil Young. Als hij met zijn favoriete gitaar eenmaal op zijn speelstoel zit, wil hij wel eens minutenlang doorsnerpen en aangezien zijn teksten en muziek altijd bol staan van de emotie, het vaak rammelt aan alle kanten is het een ware verademing er ook minutenlang naar te luisteren

Ik heb een boontje voor de gitaarsolo's van Angus Young (van AC/DC natuurlijk) op het nummer Let There Be Rock. De live-versie is zo mogelijk nog verschroeiender.

weet niet of het al eerder genoemd is maar 3 - Bramfatura

http://nl.youtube.com/watch?v=Lp6AmUTpZBo

O nee, die elektrische gitarist moet ook even z'n woordje kwijt aan het eind

Verder wel vet

De solo van Testament - Over The Wall is voor mij een kippenvel moment

Een andere solo waar ik naar kan blijven luisteren is die van Toxik - World Circus

Soma van The Smasing Pumpkins is ook wel goed, naast de klassiekers van Pink Floyd, Led Zeppelin, Metallica en Deep Purple natuurlijk.

Warhorse - Back in Time, waarschijnlijk nog niet genoemd

Telegraph Road van Dire Straits
Speedway At Nazareth van Mark Knopfler
En deze moet je zéker checken:
http://www.youtube.com/watch?v=Jc5hoC12vww

Ja, zeker geweldig! De studio versie vind ik nog wel het beste, 2e solo is echt totale ontlading.

Welke andere DS nummers/solo's zijn een beetje in de stijl van Sultans?

De Joegoeslavische stergitarist Mischa Calvin heeft op Evolution 1 enkele prachtige gitaarsolo's staan.

Niet zo'n grote fan van Toxik, daarvoor waren er betere thrash bands, maar die solo in het titelnummer is idd wel erg vet.

De solo van Mick Taylor op Can,t you hear me knocking van de plaat Sticky fingers.

Ik denk zo even aan Lady Writer, Setting Me Up, News, Where Do You Think You're Going, Solid Rock ... Eigenlijk alles van hun eerste drie albums, die net nog tot de jaren '70 behoren.

de gitaarsolo op confortably numb is al jaren de onbetwiste numero uno.
ík daag je uit om deze solo te verslaan

Uriah heep ...heeft hele lange solo,s maar ook hele mooie...en snel...

Luister maar eens op 3.22


http://www.youtube.com/watch?v=pZW4G-XYbvQ&feature=related

En op 4,15 gaat ie weer los..

En op 5.10 alweer

Jimmi hendrix was toch maar een prutser in vergelijking.....

Het is Jimi Hendrix, en die man was absoluut geen prutser. Als hij niet zoveel baanbrekend werk had verricht had Uriah Heep die solo's nooit gemaakt. Nu je hem noemt, de solo in Voodoo Child is wel een van de beste ooit gemaakt.

Wat maakt m het beste dan? Nouja beter gezegt wat maakt de solo zo goed?

Mijn favoriete solo: Arch Enemy - The Immortal.

Even luisteren hoor: bij Jimi Hendrix is het vaak het gevoel wat het naar mijn idee zo goed maakt en eigenlijk kan ik niet zo goed zeggen wat de solo zo goed maakt. Het is in elk geval niet zoals je vaak hoort een solo waarin zoveel mogelijk noten aangeslagen worden om maar lekker intelligent te klinken (Dragonforce) en hij past echt perfect in het nummer. Het is niet van 'damn, die solo haalt het hele tempo eruit', maar meer een lekkere onderbreking, waarna het nummer gewoon verder gaat. Het is in dit geval dus niet de solo die zo goed is (in mijn ogen), maar het nummer als geheel, waardoor mijn reactie hier een beetje misstaat. Om gelijk een nummer te noemen dat wel echt om de solo draait en hier al wel een paar honderd keer genoemd is: Comfortably Numb als het voorbeeld hoe het moet.

Mike Oldfield - Incantations part 3 (eerste 8.40 minuten).

http://nl.youtube.com/watch?v=r3aKsTa7h7U

Via de link te beluisteren ... doorspoelen naar 3.32 minuten.
En dan ogen sluiten (beelden negeren dus) en je laten meeslepen
op de zangerige toverspreuken uit Mikes gitaar repertoire ...

Bij Mike Oldfield heb je altijd een dosis virtuositeit,
maar in deze solo zit ook een pak emotie ... hij blijft variëren
op één thema ... nooit vervelend en ontroerend in dit fragment.

Tel daarbij de onvermijdelijke nostalgische band met dit album,
en je kan misschien begrijpen waarom ik deze solo gekozen heb.

Die solo en de aanloop erna van WHEELS OF CONFUSION/THE STRAIGHTENER van BLACK SABBATH is ongeloofelijk prachtig.


(zo vanaf ongeveer 5:00 tot 7:50)

Het album Powerslave van Iron Maiden staat tjokvol met spetterend gitaarwerk, maar de solo's van The Duellists, daar doe ik mijn hoed voor af. Hail Dave Murray en Adrian Smith.