I Heard Her Call My Name van The VU heeft een heerlijke solo. Je hoort gewoon het moment waarop hij zijn distortion-pedaal intrapt en daarna krijg je één van de meest gruizige solo's om de oren die ik ooit gehoord heb. Elke keer weer genieten

Kijk, dat is nou een solo! En natuurlijk de solo in Run Run Run, die mag er ook absoluut zijn.

Moet daar nog wat over gezegd worden dan?

Inderdaad . Jammer dat het intro zo lang duurt, maar dat is het wachten wel waard.

Ja, meesterlijke solo. Chevy, dat noem jou nou "emotie leggen in je gitaarspel". 't is misschien iets nieuws voor jou, om zoiets te horen.

Iets persoonlijks?

Hmmm, nee dank je, maar toch bedankt voor je aanbod.

Ik snap nu pas je bericht nu ik het topic wat verder heb gelezen

Wat is dit nu ineens dan ? Je gaat mij niet vertellen dat wij het ergens over eens zijn toch ?

Volgens mij heb jij 2 externe harde schijfen volstaan met dit soort plaatjes of niet soms Stalin?

Nee hoor, ook jij kan het...

MyFaceWhen.com -- Reaction Pictures & Emoticons on Steroids!

Ahh, verklaart een hoop

Nee hoor, ik ben bekend met de jostiband.

Ok, ga ik eens proberen:


Hmm... ik denk dat ik nog een extra cursus nodig heb.

Edit: Zelfs de grap mislukt.

Ik moet echt (nog) meer gaan opzoeken van The Brew.

Als er iets erg is, zijn het wel lange rockgitaarsolo's.

Nee, zeurende mensen.

Zelfspot... Daar houd ik wel van.

Hier ben ik het volledig mee eens.

Maggot Brain is wel een fijne solo, voor de rest geniet ik alleen van rustige solo's met mooie techniek en niet van ''kijk mij even snel doen met een über harde kermissound gitaarsolo zoals Dragonforce die ik live eigenlijk niet kan spelen zo snel, dus gebruik ik maar een bandje, maar in de studio speelden we hem wel echt en über cool in.''

Zo ik ben mijn lichte frustratie ook weer kwijt..

Harde gitaarsolo's kunnen wat mij betreft ook enorm goed zijn... ik denk vooral aan Turn It Again van de Peppers. Zes minuten lang, waarvan de eerste drie minuten een geweldige riff hebben, en de laatste drie minuten één grote solo zijn. Fantastisch...

Aan de andere kant heb je dan ook weer Dragonforce inderdaad, die slaan verschrikkelijk door. Kunnen we in dit topic geen regel invoeren dat je alleen bands mag noemen die hun solo's ook live (zonder backing tape) kunnen spelen?

Misschien al regelmatige voorbij gekomen. Maar de volgende zijn mijn favo's;

Pink Floyd
Cnumb
Time
Marooned
Fat old Sun

David Gilmour;
On a Island

Led Zepp
Rainbow (On stage)

Jan Akkerman....Tommy

YouTube - Focus - Tommy

Twee 'obscure' solo's die genoemd móeten worden. De solo in Master of Illusion van Pendragon, zoooo mooi. Daarnaast vind ik Roine Stolts solo in Transatlantics cover van de Procol Harum klassieker In Held Twas In I echt supervet.

zomaar wat voorbeelden:

- De eindsolo van These Chains van het album the Seventh One van Toto (Steve Lukather)

- De eindsolo van Angel don"t Cry van het album Isolation van Toto (Steve Lukather)

- De middensolo van KK Downing bij One Shot at Glory van het album Painkiller van Judas Priest.

Toen ik metal begon te luisteren lag de focus in grote mate bij de solo in nummers. Later ben ik dat minder "belangrijk" gaan vinden. Sowieso gaat het om het totaalplaatje uiteraard. Maar ik mag graag een mooie solo horen hoor en die mag ook lang duren.

Dit soort dingen bv....wat minder bluesy dan het origineel, maar het klinkt wel.



En voor dit gitaarwerk moet je bijna een buiging maken.....de man aan wie elke gitarist zo'n beetje schatplichtig is...nog steeds.



Tja, dit hoor ik ook erg graag hoor, een solo van begin tot eind. Gitaargepiemel misschien, een gitarist die graag laat zien dat weinigen hem kunnen evenaren en daardoor arrogant wordt bevonden.......maar verdorie, wat kan die vent spelen.



En dan mag de leraar ook niet ontbreken, Satriani kan ook best wel een beetje gitaar spelen....een beetje, lol.



En deze arrogante bal mag ook niet ontbreken, die heeft ook een paar fenomenale solo's voortgebracht.



En dit is ook een voorbeeld van hoe een mooie solo('s) je in een nummer kunt stoppen.



Eentje van een gitarist die nogal ondergewaardeerd/onbekend is...



Ik kan eindeloos doorgaan met lekkere solo's...



En deze is er al ingeramd toen ik een klein jochie was....kwam mijn vader mijn kamer op, lp op de speler (had ik al toen ik 6 was geloof ik) en keihard dit nummer draaien. Solo's, drumpartijen....dit nummer is een genot van begin tot eind.



Nou ja, hier een korto solootje dan....rip Gary Moore.



En deze geniale gek (vul zelf maar in of het geniaal of gewoon gestoord is) mag ook niet ontbreken...die heeft ook solo's waar aspirant gitaristen spontaan gedesillusioneerd van raken. Ik mag het ook graag horen hoor.



Toch nog wat toevoegen, want deze beauty mag ook niet ontbreken...



Nog zo'n bloedstollend mooi staaltje gitaarwerk...



Nog eentje van ome Roy.



En nog eentje van Buchanan.....ook zo'n ondergewaardeerde speler.

Bij iedereen wel bekend vermoed ik maar toch:

1. Dire Straits: Sultans of Swing
2. Pink Floyd: Comfortly Numb
3. Deep Purple: Child in Time
4. Bon Jovi: Dry Country
5. Genesis: Fifth of Fifth

Ik zie hier bijna nergens Michael Schenker genoemd, terwijl dat toch een van de beste en meest invloedrijke hardrockgitaristen ooit is. Luister maar eens naar bovenstaande nummers. Ik raad mensen die dit moois niet kennen en van mooie melodieuze solo's met gevoel en timing houden te luisteren naar UFO en MSG van met name eind jaren 70/begin jaren 80. Verplichte kost voor gitaarliefhebbers!!

Moet het een gitaar solo zijn?

Anders vind ik de solo in jungleland van Clarence Clemons wel erg goed.

Moet het wel een gitaar solo zijn dan de solo van Tom Morello die hij speelde tijdens de rock and roll hall of fame samen met Bruce Springsteen in het nummer The ghost of tom Joad

Sultans of Swing, zonder twijfel.