Vroeger had je de Beverly Hillbillies en daar deed Jethro in mee, boertje van buut'n, die gewoon nog met deern'tjes kon stappen en ze goed thuis bracht, zonder kus - want die les had ie nog niet gehad van Gramps.

Zou je toch denken, niet gebruiken: Jethro als naam. Welnu: Jethro Tull - progrock met opperfluitist Hors Categorie Ian Anderson (Thijs = categorie 1; Berdien - Rondo Russo - categorie 2) maakte Locomotive Breath; in het magische centrum voor danslustigen in Utrecht (a.k.a. Woolloomooloo) heb ik menigeen zich van de apenrots af zien haasten om op die tune een gehaaste versie van de horlepiep te vertonen. Dat was een aha-erlebnis, waardoor ik vaststelde dat progrock en 'dansen' niet goed samen gingen.

gaan jullie eerst maar eens echt verdiepen in het genre. jullie betoog staat vol generaliseringen(artiesten met lange baarden meursokken en het nerderig publiek) en oppervlakkige luisterervaringen. nogmaals verwijs ik jullie naar progressive thoughts 2 en 3 waarvan de url hier al eerder in het topic staat.

Het voordeel van ouder zijn (elders op de site sta ik bekend als 'OW'er (oude - new waver) is dat je - hoe gek je dat ook mag klinken je veel al eens gehoord hebt.

Blues: ik ben groot gegroeid met blues (veel Blue Horizon, Chess en Decca spul), maar ik heb er weinig meer mee - ik heb al het vinyl weggedaan in 88 en relatief weinig blues (Mayall bijv) op cd teruggekocht.

Prog rock is nooit mijn ding geweest, i.t.t. westcoast, psychedelic, garage(rock) of underground; kan ik lezen wat ik wil - Buffalo Springfield, NeilYoung, Electric Prunes doen me nou eenmaal meer dan Caravan, Softmachine, Gong of andere twierepietelaars. King Crimson kan ik bij tijd en wijle waarderen, maar niet te veel en te vaak. Maar goed ik neem aan dat ik bij jou niet hoef aan te komen met Funkadelic of Parliament of Sly and the family Stone - en dat kan ik dan weer wel hebben.

Of MC5, Iggy & The Stooges, of Television, The Ramones - en zo kan ik nog heel wat url'en vol praten.

Mooi in elkaar geknutseld en sommige bands ken ik best wel een beetje.. ten eerste vind ik een aantal namen nou niet echt onder progrock vallen, zoals Goblin, Klaus Schulze of Moody Blues. Ook metalbands als Anathema en Nightwish zijn natuurlijk maar voor een deel progrock te noemen. Verder hoor ik nog steeds veel jankende gitaren en riffs in met name deel 3, al besef ik dat je een compilatie heb gemaakt. Maar je bewering dat progrock niet gitaar-gebaseerd of gericht is gaat volgens mij niet echt op. Veel bands van je tweede compilatie komen zelfs heel dicht in de buurt van Spinal Tap, qua bespottelijk pompeuserig bombasme.. Kansas en Eloy, is toch ook meer een soort van kitschprog? En het gefriemel waar de hippies met de bebrilde hoofden tegen elkaar botsen van de hokiepolka is ook in enkele stukken nadrukkelijk aanwezig.. ik ken zelfs die kant van progrock redelijk goed, de jazzrock experiment zijde.. meestal echt alleen maar besteed aan blowende 60+ers die al blowend zitten te dammen op hun zolderkamrtjes, zoals OWer Mjuman hieronder eigenlijk ook al treffend omschrijft

Progrock is zeker niet gitaar georiënteerd. Met de beat anno 1963-1964 werd de elektrische gitaar en songstructuren als intro-strofe-refrein de norm, maar progrockbands stapten juist daarvan af.

Moody Blues was één van de eerste progrockbands die ook één van de eerste conceptalbums uitbracht (Days of Future Passed) waar de mellotron en symfonie-orkest domineerden. Ook Procol Harum was één van de eerste progrockbands, daar domineerden de piano en orgel. Al zijn er natuurlijk ook progrockbands die gebruik maken van lange gitaarsolo's maar dat komt veel vaker voor in hardrock/metal.

Progrockbands maakten al vroeg (begin jaren '70) gebruik van synthesizers zoals Pink Floyd. In de jaren '70 was progrock een term die een hele lading dekte, louter synthesizer gerichte acts als Kraftwerk, Jean Michel Jarre en Vangelis werden toen ook als progrock geklasseerd evenals de ambient van Brian Eno en de new Age van Mike Oldfield. Ook acts als Roxy Music, Queen en David Bowie die eerder tot glamrock gecatalogeerd werden beschouwde men als progrock. Hardrockbands als Deep Purple en Led Zeppelin gingen ook richting progrock met pretentieuze composities met tempowisselingen. Later zijn er ook metalbands die progrock-elementen toepassen als Queensryche, Anathema en Nightwish.

In de jaren '80 was de synthesizer definitief mainstream en was in de VS de AOR de norm, een gladdere variant van hard- en progrock als Toto, Kansas, Foreigner, Reo Speedwagon ... En Queen, ELO, David Bowie, Genesis ... waren dan ook niet meer progressief.

Ik word een beetje verdrietig van reacties als deze. Vooral om dat deze zogenaamde muziekkenners erg kortzichtig en krampachtig reageren. Blijkbaar hebben deze gasten ooit eens een keer wat Prog gehoord en toen gelijk hun vooroordelen klaar gehad. Erg jammer aangezien Prog wel het meest diverse genre is wat ik ooit gehoord heb. Ook trouwens het enige genre dat me keer op keer weet te verassen naarmate je naar steeds onbekendere bands zoekt.

Het beeld wat veel mensen bij Prog luisteraars en bands hebben is echter totaal verkeerd. Men lijkt tegenwoordig het beeld te hebben dat Proggers van die overjarige arrogante hippies zijn die met een stickie de raarste teksten en melodieën opschrijven en daarna de pretentie hebben een meesterwerk geschreven te hebben. Dit beeld is een beetje gecreëerd door bands als Yes en Elp, die goede muziek maken hoor maar ook wat arrogant zijn af en toe. zijn er trouwens niet in elk genre arrogante artiesten .zoals oasis met hun groter-dan-de-beatles waan.

Wat zijn nou de echte proggers. proggers zijn overwegend hard werkende mensen die veelal van commercieel succes afzien door muziek te maken die zowel erg ambachtelijk is als veelzijdig en diepgaand is. veel prog nummers hebben ook meerdere lagen. Dit zorgt ervoor dat men(zeker de eerste luisterbeurt) aandachtig met de koptelefoon moet luisteren om de muziek juist te kunnen doorgronden. Ook is Prog absoluut niet dansbaar door de meerdere melodie lijnen.

Als je echt van Prog wilt houden moet je het epische gevoel hebben. progmuziek wil je echt meesleuren naar een andere wereld. neem nou eens Suppers Ready. een nummer van ruim 23 minuten vol met spannende keyboard partijen,geweldige teksten en een geweldig interpretatie van Gabriel. Voor Prog moet je, jezelf een beetje aan de melodie overgeven, je moet meegesleurd willen worden. Doe je dat dan zie je hoeveel geniale muziek er is. Wisten jullie trouwens dat een aantal van de eerste punker grote popliefhebbers waren. Johnny rotten bijvoorbeeld was groot fan van vdgg Genesis en camel. Punk was meer bedoeld om prog bij te sturen dan het echt te laten verdwijnen. en om eerlijk te zijn ben ik punk echt dankbaar. door dat prog weer een echte alternatieve stijl werd konden veel eerlijke ambachtelijke bands zich ontplooien wat voor zeer sterke muziek zorgte.

Nu over het Prog publiek. Net zo als bij de prog artiesten ontstaat er een beeld van een arrogante hippie. Terwijl ontzettend veel Proggers een ontzettend brede muzieksmaak hebben. moet ook wel als een stijl invloeden van bijna elk genre verweeft in hun eigen muziek. om maar even terug te komen naar het bericht van mjuman. ik ken Parliament funkadelic sly and the family Stone en de the ramones en ik vind het geweldige muziek. Ik ben dus in tegenstelling tot jullie new wavers wel erg breed georiënteerd. Aan jullie vooroordelen is gewoon te merken dat jullie slechts oppervlakkig luisteren.

Even nog wat feiten. 22 albums in de top 250 zijn progressieve rock. En een heleboel albums(Queen mettallica etc) zijn geïnspireerd door Prog. Toch zeker een goede score voor een niet zo populaire muziekstijl. Er staan in ieder geval een stuk minder punk albums in de top 250. jullie durven feitelijk te zeggen dat die mensen zich allemaal boven iedereen verheven voelen. een beetje arrogant van jullie beiden niet.

Prog word op bijna elk muziekforum haast gediscrimineerd door dezelfde jaren 80 aanhangers. ga ik nu de jaren 80 haten. nee natuurlijk niet ik ben niet zo kortzichtig. maar wat ik van mjuman en orbit wel vraag is om eerst je echt in het genre te verdiepen voordat je over het hele genre uitspraken gaat doen die ten eerste voor geen meter kloppen en ten tweede voor de liefhebbers nogal beledigend zijn. luisteren jullie eerst deze albums eens GRONDIG. en dan praat ik wel verder.

Änglagård - Hybris (1992)
Discipline. - Unfolded Like Staircase (1997)
Frank Zappa & The Mothers of Invention - Roxy & Elsewhere (1974)
Le Orme - Felona E Sorona (1973)
Asia Minor - Between Flesh and Divine (1981)
Kansas - Leftoverture (1976)


p.s artiesten als the moody blues, kansas., eloy,anathema,nightwish,goblin en Klaus schulze horen wel degelijk bij prog. voor meer informatie daarover verwijs ik jullie naar dit forum.

Progressive Rock Music Ultimate Discography ... with Free MP3, Videos and Reviews - progarchives.com

het wat dichterlijke taalgebruik en de bombastische hoort bij de stijl maargoed pornography van the cure is net zo goed bombastisch dus ook voor jullie moet dit geen scheldwoord wezen.

Progrock wordt dikwijls geassocieerd met bombast. Sommige bands als Emerson, Lake & Palmer en Yes werden na verloop van tijd inderdaad te bombastisch, maar bij een band als Pink Floyd was dat in de jaren '70 zeker niet het geval (pas met "A Momentary Laps of Reason" uit 1987 ging Pink Floyd ook te over aan bombast). Bij een band als Queen maakte bombast nu éénmaal deel uit van de sound, het paste perfect bij de krachtige stem van Freddy Mercury.

Het enige wat progrock met de hippiegemeenschap gemeen heeft zijn dat de wortels liggen in de psychedelica, waar eveneens afgestapt werd van de gangbare songstructuren, psychedelica kun je de voorloper van progrock noemen. In 1971 toen de progrock tot bloei kwam en populair werd was de hippiecultuur ten einde.

Overigens vind ik "Pornography" van the Cure - en hier ben ik het volledig eens met Misterfool - bombastischer klinken dan de meeste progrockalbums.

En hoeveel hedendaagse bands zijn niet geïnspireerd door de progrock? Muse, Radiohead, Elbow, Porcupine Tree ...

@Misterfool:

Jij zei:
"Ik ben dus in tegenstelling tot jullie new wavers wel erg breed georiënteerd. Aan jullie vooroordelen is gewoon te merken dat jullie slechts oppervlakkig luisteren.

Even nog wat feiten. 22 albums in de top 250 zijn progressieve rock. En een heleboel albums(Queen mettallica etc) zijn geïnspireerd door Prog. Toch zeker een goede score voor een niet zo populaire muziekstijl. Er staan in ieder geval een stuk minder punk albums in de top 250. jullie durven feitelijk te zeggen dat die mensen zich allemaal boven iedereen verheven voelen. een beetje arrogant van jullie beiden niet."

Eigen roem stinkt; da's één - als ik kijk hoe breed jij progrock maakt, heb ik in ieder geval meer progrock op vinyl in huis dan jij.

Als je uitdeelt (of het nou bij wave, post punk of elders),moet je ook kunnen incasseren - da's twee.

Verder: oordelen over andermans smaak, muziekkeuze is aanmatigend als je geen idee hebt wat een ander in huis heeft, aan vinyl of cd's; da's drie.
Je zou dan kunnen kijken waarop een ander heeft gestemd, waar ie berichten bij plaatst - want nogmaals als je uit de 50's bent, heb je ruime mogelijkheden gehad om e.e.a. te beluisteren en een beeld te vormen.

D'r was ook een tijd dat ik helemaal geen wave draaide - nou momenteel draai ik weinig symfo en prog rock niet echt; zulks is mijn goed recht.

Punt 4: hoezo in het genre verdiepen? Lees het bovenstaande nog eens en matig je geen oordelen aan.

Helemaal eens met Mjuman hier! En niet eens omdat hij een bepaalde voorliefde voor muziek met me deelt (heel veel andere ook niet trouwens)
Je hebt het over niet arrogant Misterfool, maar matigt je wel degelijk van alles over ons aan. Ik ben in minimaal 5 of 6 genres heel goed thuis, waar jij volgens mij nog nooit van gehoord hebt! Zelfde geldt zeker ook voor OW-er Mjuman. Dus voordat er iemand begint te schreeuwen dat mensen zich maar eens moeten verdiepen of verbreden, kijk inderdaad mijn stemmenlijst maar eens door, vergeet vooral niet bij genre te checken om te zien dat het behoorlijk uiteen loopt wat ik luister. Ik luister nu bijvoorbeeld aanzienlijk vaker experimentele electronica dan rock. Maar heb vroeger veel naar metal geluisterd en ook naar bands die jij als progrock bestempelt. Wat ik al zei in mijn eerdere bericht: veel van die namen uit je compilaties komen me bekend voor en heb ik één of meerdere platen van geluisterd of zelfs in huis.
Dat neemt nog niets weg van wat ik eerder schreef over de houding van sommige artiesten of sommig publiek uit die hoek, denken vaak het wiel te hebben uitgevonden, terwijl ze allang zijn ingehaald door gedurfder stromingen.

Luister onderstaande 2 compilaties van Misterfool dan nog maar eens door, veel daarvan is toch gewoon wat sneller technisch gespeelder rock met soli hoor, geen keyboard te bekennen.



Ik ken Floyd maar al te goed, hebben inderdaad met veel instrumentaria geexpimenteerd, en itt veel andere progbands vaak wel met enig coherent resultaat. Maar ook genoeg nummers die gewoon in het traditionele gitaarpatroon passen. Ik vond The Wall al een buitengewoon pretentieus en bombastische plaat overigens (veel muziekliefhebbers zijn dat overigens met me eens weet ik van diverse websites, misschien zelfs wel progfans).
En veel van de namen die je verder noemt gaan mij te ver om dat prog te noemen, zo kun je uiteindelijk alles wel prog gaan noemen. Het lijkt er eerder op dat je de definitie zo breed mogelijk probeert te maken. Veel van die synthesizer bands zijn gewoon ambient of electro.. Bowie en Roxy Music zijn natuurlijk eerder een post-incarnatie van de punkrock zoals The Stooges en VU die maakten. Daarnaast had je al langer een label dat avant-garde heette, zeker niet gereserveerd voor stoffige ouwe symforock uit de jaren 70.

orbit en mjuman. het gewoon zeer duidelijk dat jullie nooit in prog verdiept hebben. aan alles is het te merken. voordeel op vooroordeel word gestapeld. prog is absoluut geen gitaargenre en absoluut niet arrogant. ga lekker naar jullie zogenaamde uitdagende genre. maar gaat geen onzin uitkramen.

als je werkelijk verdiept had in prog weet je dat de gitaar meestal ondersteunend en niet lijdend gebruikt wordt.

kortzichtigheid ten top. maar ik ga me niet opwinden om jullie stomme vooroordelen. prog is gewoon een genre wat naast new wave en postpunk en elk genre kan staan.

ik heb medelijden met jullie kortzichtigheid.


@ iedereen anders. weer heel wat leuke progbands uitgekomen dit jaar zeg dream theater mastoden maudlin the well gazpacho enz. weer een leuk jaartje.

ben al bezig met de prog top 100. heb besloten om toch gg toe te voegen aangezien zij wel een sterke aanhang hebben.

Boehoehoe.. niet meteen gaan janken man.

Je bent 16, leer gewoon mensen hun posts eens lezen om mee te beginnen.

@Misterfool - nog één opmerking dan van mij: hoe zou je eigen neuzelige commentaar bijv. bij Björk of Duffy willen typeren? Als - ik gebruik even hoofdletters, dat leest beter - KORTHORIGHEID wellicht?

björk en duffy zijn artiesten die ik niet goed vind. binnen het genre waar ze opereren zijn voor mij wel degelijk artiesten die goed zijn. jullie zetten een genre definitief in de ijskast omdat een aantal bands inderdaad erg pretentieus is. maar wat te denken van van der graaf generator gentle giant en pink floyd. artiesten die wel een goede show gaven begrijp me niet verkeerd. maar ik hoor geen spinal tapachtige bombasme. ik hoor gefocuste muzikant. met ambitie uiteraard.



typisch al de platen die ik in mijn vids genoemd heb zijn onomstotelijk prog. veel van de new wavers en jaren 80 liefhebbers willen het liefst zo weinig mogelijk binnen het prog genre hebben. nee bands als kansas en eloy bijv hebben zichzelf prog genoemd en horen dus zeker bij het genre.



ik ben juist iemand die een erg nauw begrip van prog hanteerd. van elke band die ik als prog betitel is ook zeker prog. nogmaals jaren 80 liefhebbers hebben een handje om alles wat foetsenlijk is zowie zo niet prog te noemen terwijl die bands er zeker bij horen.



dit is dus een typisch vooroordeel heeft geen flikker met prog te maken. en is eerder een aanwijzing van snerpende kortzichtheid orbit. ik noem zeg maar een procupine tree echt geen overjarige hippies.



ha zijn jullie nu over jullie zelf aan het spreken. jullie maken een karikateur van prog. gaan het idiote gedrag van een handjevol bands ophangen aan het gehele genre. ik kan hieruit merken dat jullie of totaal niks van prog snappen(en dus waarschijnlijk dus oppervlakkig luisteren) bovendien heb ik wel jullie albumlijsten doorgekeken, en jullie hebben toch ook geen idee hoeveel prog ik via internet en download beluisterd heb.



vooroordeel nummero twee. weet je dat veel jongeren(zeg maar tieners en in de twintig) deze jazz kant geweldig vinden. ook een beetje een kortzichtig vooroordeel orbit.



vooroordeel numero drie. die hokiepolka heeft slechts met een paar artiesten weer te maken. veel eclectische prog heeft juist een meer klassieke of jazzy achtergrond en heeft dus vrijwel niks met psychidelica te maken. alweer een kortzichtig vooroordeel van orbit dus.

ik wil nog even mijn excuses aan mjuman aanbieden. hoewel ik het totaal niet met hem eens ben zijn berichten nog redelijk. hij spreekt slechts over eigen evaringen. orbit daarintegen gooit vooroordeel op vooroordeel en ik vind hem(op het gebied van prog) behoorlijk kortzichtig. zo heb je zappa ook gelijk aan de kant geduwd niet. als ik een visionaire artiest moet noemen is het zappa wel. nogmaals verdiep je in het genre. want als je uitspraken als hierboven maakt kun je niet goed geluisterd hebben. kun je niet de gelaagdheid en de ambacht niet uit de nummers halen en het rauwe gevoel die onder veel nummers toch verborgen ligt. en nogmaals over die vooroordelen orbit. ik zou ook alle (post)punk een stelletje idioten kunnen noemen die hun instrument niet kunnen bespelen maar dan zou ik het gehele genre niet kennen en band als de cure bijv al na een paar luisterbeurten wegzetten. precies het zelfde doe je bij prog. prog heeft ook veel nuance en gevoel(riverside bijv). en is niet puur gefriemel op instrumenten. dat je jouw mening geeft prima maar baseert je mening op feiten niet op rumour.

de bovendestaande uitspraken zijn dus blijk van onbegrip en zeker kinderachtigheid, want ik als progger weet met respect met post-punk om te gaan. doen jullie nou het zelfde.

Bij Tears for Fears - The Seeds of Love (1989):



Zoals je weet ben ik een groot fan van Rush. Daarnaast ken ik enkele klassiekers van Genesis (met Peter Gabriel) en Pink Floyd. Ik hou van lange, sprookjesachtige muziekstukken, maar ik ken helaas nog weinig progressieve rockmuziek.

Misschien kun je me via PM wat tips geven op het gebied van de progrock.

Kan ook hier. Deep Purple, Deep Purple en nog eens Deep Purple. En dan de albums In Rock, Fireball en Machine Head. Progressiever kan ik mij niet indenken

Of, als deze ambiteuze pop je zint, kan je je ook verdiepen in het werk van Talk Talk. Is ook pop met progressieve inslag.

Hier stopt mijn trein - na Tears for Fears ook nog Talk Talk bij progrock willen annexeren? Wakey, wakey white boys - never heard of jazz?

Joepdoei!

--edit--- lees de 2-3 posts onmiddellijk hiervoor.

Beatles: Sowing the Seeds of Love - I Am the Walrus, All You Need Is Love

Wie wil hier Tears for Fears bij progrock annexeren?

ik niet in ieder geval. dit album heeft niks met prog te maken. prog heeft lange nummers met rare tijdschema's instrumentgebruik, teksten gaan meestal over fantasy,mythology of sci fi.

deep purple,talk talk en tears for fears heeft totaal niks met prog te maken en moet ook absoluut niet zo genoemd worden.

ik beluister ook graag pop. en daar hoort dit album bij

Wie dan wel? Yes? Genesis? Gentle Giant? Er zijn muziekliefhebbers die dat soort muziek "gepiel in de ruimte" noemen . In mijn beleving zijn Deep Purple en ook Tears for Fears zo progressief als maar zijn kan. Want de definitie van "progressief" is toch vooruitstrevend Nou dan .

Thy Catafalque

Thy Catafalque op MySpace Music – Gratis gestreamde MP3’s, foto’s en Videoclips

Euhm. Op days of future passed deed het symfonie orkest mee. Op de volgende plaats (in search for the lost chord) werd een meer psychedelische weg ingeslagen en werd t orkest ingeruild voor de mellotron. A question of a balance uit 1970 wordt algemeen gezien als n echt psychedelisch album. Pas daarna ging de band echt de symfonische/prog kant op.

de eerste progband is voor mij the nice met hun debuut the thought of emerlist davjack in 1967!!

Ja, maar de benaming progrock is daarom nogal misplaatst vind ik. We kunnen met z'n allen een betere benaming verzinnen, maar ik vrees dat de rest van de wereld ons niet zal steunen.

Ik ben het helemaal met Stijn eens dat de benaming progrock nogal misplaatst is.

Eind jaren '60 begin jaren '70 kon je de bands die het genre hebben "uitgevonden" dat tegenwoordig progrock wordt genoemd (King Crimson, Yes, Genesis, The Nice enz.) beschouwen als progressief (d.w.z. vooruitstrevend).

Bands die zich vanaf pakweg de jaren '80 hebben laten inspireren door deze pioniers kun je nu moeilijk progressief noemen in de zin van vooruitstrevend. Daarmee geef ik overigens absoluut geen oordeel over de kwaliteit van hun muziek.

Persoonlijk geef ik de voorkeur aan de term "symfonische rock", hoewel ik mij er terdege van bewust ben dat deze term de lading ook niet helemaal dekt.

neo-prog rock?

ik ben het met rollingbeatle en stijn eens dat de benaming niet helemaal goed is. progressive rock is gewoon een substijl van rock net zoals new wave en postpunk dat waren. veel meer verniewing heeft prog ook nou weer niet. ach het beestje moet een naam hebben niet.

zelf vind ik het wel een van de mooiste soorten rockmuziek.

Ach, progressieve rock werd ooit 'verzonnen' en daarna werd het een term waaraan gerefereerd kon worden. In de jaren '80 gebeurde dat met een nieuwe variant die toen als 'neo-prog' betiteld werd en inmiddels is ook dat de benaming van een gedateerd danwel nostalgisch genre. Tegenwoordig worden bands als Porcupine Tree, The Pineapple Thief en Pure Reason Revolution (en door de rekkelijken ook nog Radiohead en Muse) als 'new-prog' aangeduid, die zo langzamerhand ook niet zo bijzonder nieuw meer is. Halverwege de jaren '10 voorzie ik een nieuwe stroming, 'prog nouveau' of zoiets...

uiteindelijk maken genrebenamingen niks uit voor de kwaliteit van de muziek. er wordt de laaste 10 jaar trouwens wel erg veel briljante prog gemaakt zeg.