Proficiat.

Joepie!

Ihsahn zonet maar eens door de koptelefoon beluisterd. Dat beviel goed. De toevoeging van de saxofoon beviel me wel, en de sfeer in het algemeen ook. Maar op een of andere manier is er toch niet veel blijven hangen.

Hier is mijn top-10 van de tweede ronde van het Metal Album van de Week. Mijn eigen bijdrage (Leatherwolf) heb ik niet meegenomen, maar die zou op de derde of vierde plek terecht komen.
Over het algemeen heb ik me de afgelopen 40 weken wel vermaakt met de albums die door jullie aangedragen zijn. Veel dingen lagen niet echt in mijn straatje, maar vond ik leuk om eens te beluisteren om mijn blik breder te maken. Mijn top-10 wordt vooral bevolkt door albums in genres die ik toch al leuk vond. Echter, zelfs uit mijn top-10 zou ik hoogstens de eerste 8 albums zou kopen als ik ze in de winkel zou zien liggen. Voor de eerste 3 heb ik meer dan €10 over, de rest zou ik hoogstens in de opruiming meenemen. Dat is niet om te klagen, maar ik ben nogal kieskeurig.

Cormorant (Metazoa) vond ik echt ontzettend goed. Toen dit album MavdW werd, was ik net een tijdje begonnen als postbode, en ik heb dat album echt helemaal grijsgedraaid tijdens het werk, voor zover je MP3s kan grijsdraaien. In de sneeuw in een buitenwijk van Groningen met alleen maar flats en van die fantasieloze stadsvernieuwingsnieuwbouw ertussen. Koud...Cormorant heeft me er op sommige dagen doorheen gesleept.

01. Cormorant – Metazoa (4,5)
02. Vektor – Black Future (4,5)
03. Kylesa – Static Tensions (4,0)
04. Manilla Road – Mystification (4,0)
05. X (Japan) – Blue Blood (4.0)
06. Melechesh – Sphynx (4,0)
07. Dead Head – Depression Tank (4.0)
08. Forbidden – Green (4,0)
09. Black Breath – Heavy Breating (4,0)
10. Russian Circles - Geneva (3,5)

Exotic Animal Petting Zoo (I Have Made My Bed In Darkness), Carach Angren (Lammendam) en Solace (Further) zijn net buiten de top-10 gevallen.

Muzikaal vind ik Cormorant echt wel goed. Maar de vocals vind ik niet zo sterk.

Daar moest ik volgens mij eerst ook aan wennen.

Opeth, Arcturus, Spiritual Beggars, Pagan's Mind, I, Wolf, Katatonia... allemaal bands uit het Noorden die voor mij de metal van het aflopend decennium het meest gestalte hebben gegeven door met wel heel goeie muziek aan te komen.

Daar kan sinds een dikke maand ook nog Sahg aan toegevoegd worden, want hun III is werkelijk een subliem en verslavend album. Terwijl ik aankopen deed in de Metalzone werd ik voor het eerst getroffen door hun zalig klinkende muziek. De vakkundige productie van het album brengt een klank voort die loodzwaar nostalgisch is maar tegelijk op en top hedendaags en helder.

Echte songs, compact in hun uitgekiende opbouw, gedragen door klassieke gitaarriffs, een zangstem en -melodieën met een betoverende werking, dat mis ik nogal eens in wat we hier in dit topic voorgeschoteld krijgen. Geen probleem natuurlijk, het geeft gewoon aan waarom ik zo dol op deze plaat ben. Voor mij gaat dit topic niet over grenzen verleggen zoals voor bennerd, maar zulke verschillen maken het hier uiteraard zo interessant.

Aan de kassa gekomen in die winkel zag ik pas welke cd er draaide. Ik had al een heel stapeltje bij elkaar gesprokkeld, maar zonder aarzelen vroeg ik deze van Sahg er ook nog bij. Ik was er dus snel aan verkocht en inmiddels helemaal aan verknocht.





Black Sabbath met Ozzy komen meteen in gedachten als je dit hoort. Maar evenwichtig verweven met dat onverwoestbare geluid zit de kracht 'm hier evengoed in de prestatie van het schrijven zelf. Het magazine Terrorizer waarin dit het album van de maand was slaat de nagel op de kop; nothing flashy or extreme, they triumph through mere (mere!) stone-solid songwriting.

Hoewel het mij meteen gegrepen heeft bleek het toch nog best wat luisterbeurten te vragen voordat alle songs zich echt prijsgaven. Dat kostte geen moeite want elke dag weer wilde ik het horen. Nog steeds trouwens. En dat overkomt me niet meer zo vaak met een album.
Ik ga niet over elk nummer afzonderlijk in detail treden, maar Mother's Revenge is zoals ik het ervaar wel de spil van het album en heeft tevens de langste speelduur. Het begint rustig en bouwt zich gestaag op. Het einde is ook eerder ingetogen. Daartussenin speelt zich, voortgedreven door beklijvend beukende muziek, een apocalyptisch verhaal af. Spiritual Void waarmee afgesloten wordt is het meest duistere en zware nummer, waardoor ik in het begin de indruk had dat naar het einde toe het niveau wat inzakt, maar dat is niet zo. En nader beluisterd is ook dit laatste nummer een juweel van toevoegende waarde voor het geheel.
Fijn is ook dat in de muziek alles in functie van elkaar staat, maar afzonderlijk beluisterd (de bas of de drums bijvoorbeeld) toch steeds dat ietsje extra's heeft.

Maar in plaats van mij lezen is het beter gewoon naar Sahg te gaan luisteren en zelf een oordeel te vormen.

Hun twee andere albums zijn nog te ontdekken voor mij. Volgens andnino is hun vorige in ieder geval ook erg goed.


Sahg III (2010)





Mijn eerdere bijdragen hier waren I, Between Two Worlds (2006) en Infernäl Mäjesty, None Shall Defy (1987). Een gevarieerde keuze lijkt me, met deze derde erbij. Er liggen ook nog oudere albums te wachten die ik graag wil voorstellen, maar nog meer zonde voelt het als iets nieuws al van in het begin niet de aandacht krijgt die het verdient.

Wie het album niet weet te vinden, stuur mij maar een berichtje.

Veel luisterplezier!

Aaah, deze staat al op mijn ipod...was er alleen nog niet aan toe gekomen om hem volledig te luisteren....daaarom...de kinderen kijken nick, jr. en ik zet hem nu op play!!!

Sahg stond al een tijdje op mijn checklist. Het vorige album kreeg goede kritieken in de diverse periodieken.

Ik ben benieuwd. De beschrijving doet vermoeden dat dit wel iets voor me is.

Ik luister nu naar Intronaut maar dat doet het hem niet echt, het geforceerde zingen en de jazzy achtige ritmes staan me erg tegen.
Dat gepiel vind ik maar saai, iets meer sfeer graag.

Ik heb nu een paar nummers Sahg achter de rug. En dat is een aangename verrassing gebleken. Natuurlijk is de oude Black Sabbath het fundament, maar de vocalist hier beschikt over een veel krachter stem en een groter bereik. Af en toe bekruipt mij het gevoel dat ik naar het stalen broertje van Wolfmother zit te luisteren.

Erg opzwepend en ontzettend verslavend tot zover.

Alle albums beluisterd van ronde 2 en dit is mijn eindstand.

1. Exotic Animal Petting Zoo - I Have Made My Bed In Darkness 4,5*
2. Kylesa - Static Tension 4,5*
3. Sigh - Scenes From Hell 4*
4. Year of no Light - Nord 4*
5. Russian Circles - Geneva 4*
6. Cephalic Carnage - Anomalies 3,5*
7. Grizzly Twister - Ont Blod 3,5*
8. Forbidden - Green 3,5*
9. Infernal Majesty - None Shall Defy 3*
10. Solace - Further 3*

Mijn top 10 van ronde 2

1. Infernal Majesty - None Shall Defy
2. Vektor - Black Future
3. Circus Maximus - Isolate
4. Exotic Animal Petting Zoo - I Have Made My Bed in Darkness
5. Leatherwolf - Leatherwolf
6. Voivod - the Outer Limits
7. Wolferine - Still
8. Hectic Patterns - Random
9. Manilla Road - Mystification
10. Pagan's Mind - Enigmatic Calling

Over Ihsane. Erg lekker. Stem niet echt mijn ding, maar wat ik erg verrassend, verfrissend, geweldig vond was het gebruik van Free-jazz saxofoon spel. Geweldig!

Net thuis van een weekend Brugge en meteen een album waar ik nieuwsgierig naar ben!

De totaal-top van de tweede ronde ziet er momenteel zo uit:

1 Infernäl Mäjesty - None Shall Defy (1987) 58 8
2 Vektor - Black Future (2009) 40 6
3 Melechesh - Sphynx (2003) 35 6
4 Fall Of Efrafa - Elil (2007) 25 3
4 Year of No Light - Nord (2006) 25 3
6 Exotic A. P. Zoo - I Have Made My Bed in Darkn (2008) 23 3
7 Cephalic Carnage - Anomalies (2005) 22 4
8 Hectic Patterns - Random (2008) 21 4
9 Leatherwolf - Leatherwolf (1985) 20 3
9 Cyclone Temple - I Hate Therefore I Am (1991) 20 3
9 Voivod - The Outer Limits (1993) 20 3

12 Pagan's Mind - Enigmatic : Calling (2005) 19 4
13 Manilla Road - Mystification (1987) 18 4
14 Kylesa - Static Tensions (2009) 17 2
15 Forbidden - Green (1997) 16 3
16 Cormorant - Metazoa (2009) 15 4
17 Thorns - Thorns (2001) 15 4
18 Russian Circles - Geneva (2009) 15 3
19 Sigh - Scenes From Hell (2010) 14 2
20 Nasum - Shift (2004) 13 2

Volledige en recente verwerkte top's van: Kronos, Leander?, Laboomza, Lau1986, Trebremmit, Guinness1980, Edwynn en Wizard.

De punten van Sir zijn top heb ik niet verrekend, vanwege niet up to date, en de onmogelijkheid dat dit zal gebeuren.

Niet compleet/recent, maar wel verrekend: Dexter, Andnino en Cabeza.

Dit is mijn meest recente verwerkte update:

1 Melechesh - Sphynx (2003)
2 Forbidden - Green (1997)
3 Infernäl Mäjesty - None Shall Defy (1987)
4 Pagan's Mind - Enigmatic : Calling (2005)
5 Leatherwolf - Leatherwolf (1985)
6 Planet X - Universe (2000)
7 Manilla Road - Mystification (1987)
8 Thorns - Thorns (2001)
9 Vanden Plas - The Seraphic Clockwork (2010)
10 Vektor - Black Future (2009)

Moet ik nog (beter) beluisteren:
Carach Angren - Lammendam (2008)
Mitochondrion - Archaeaeon (2008)
Kylesa - Static Tensions (2009)
Intronaut - Prehistoricisms (2008)
Acid Bath - When the Kite String Pops (1994)

Luister nu naar Ishahn en dat is gaaf zeg! Vooral het nummer Undercurrent is ontzettend goed.

Sagh III, klinkt heerlijk!!! Op de een of andere manier doet me dit aan Alice in Chains denken!! Steeds meer en mede door dit topic kan ik genieten van deze vorm van metal!!

Ik vind het een speciale sfeer hebben, erg retro, maar ergens toch ook weer niet; een beetje stoner, maar toch ook weer niet echt; zoals laboomzaa al opmerkt: ook een beetje grunge, maar toch meer metal.

Of ik het erg goed ga vinden zal van de songs afhangen. Na twee draaibeurten hebben ze nog niet hun ware vorm prijsgegeven.

In ieder geval een erg leuke keuze!

Sahg klinkt interessant, heb de plaat een tijdje geleden al op mijn pc gezet (enorm legaal, uiteraard), maar heb het nog niet beluisterd. Dringend eens gaan doen.

Mijn vorige top 5

Dan is dit denk ik wel mijn definitieve top 10 van ronde 2:

1. Fall of Efrafa - Elil
2. Nasum - Shift
3. Russian Circles - Geneva
4. Pagan's Mind - Enigmatic : Calling
5. Circus Maximus - Isolate
6. Year of No Light - Nord
7. Carach Angren - Lammendam
8. Hectic Patterns - Random
9. Mitochondrion - Archaeaeon
10. Kylesa - Static Tensions

voor het overzicht nog even die van ronde 1 ernaast, enigszins gewijzigd bij nader inzien:

1. Biomechanical - Cannibalised
2. Hacride - Amoeba
3. After the Burial - Rareform
4. Amesoeurs - Amesoeurs
5. Ahab - The Call of the Wretched Sea
6. The Vision Bleak - The Wolves Go Hunt Their Prey
7. Morkobot - Morto
8. Withered - Folie Circulaire
9. Disillusion - Times of Splendor
10. I - Between Two Worlds

@ andnino: Ik moet nu weg, maar morgen zal ik je lijstje mee verrekenen.

Het is toch wel gevarieerder dan AiC, al blijf ik het in sommige nummers horen. Voor mij is het een groeiplaatje, bij elke luister beurt blijft er weer iets plakken. Ik vrees alleen dat ik dit een paar maanden luister en dat ik hem dan langzaam vergeet!

Maar voor nu staat hij op 1

Ondertussen ook een eerste indruk opgedaan van Ihsahn - After (2010) en Devourment - Butcher the Weak (2005).

Ihsahn: Met periodes echt geweldige muziek, andere delen vallen niet echt in mijn smaak. De vocals, het gebrek aan pakkende songs en die blastbeats blijven voor mij struikelblokken om echt in deze muziek op te gaan. Maar die saxofoon vind ik ongeloofelijk prachtig in de muziek passen. Heb ik op deze manier ook nog niet eerder gehoord in metal (iets gemist?) Alleen hiervoor geef ik later al een punt meer.

Devourment: 2de album in de 2de ronde, en weer een blaasinstrument in de muziek verwerkt. Alleen kan ik het niet goed thuisbrengen. Het lijkt wat op een betonnen didgeridoo, maar dan met de afmetingen van een reuze rioolpijp, waar aan het uiteinde een soort T-Rex, of ander gemeen voorhistorish gedrocht, boosaardig in staat te grommen...
In ieder geval leuk gevonden. Maar het neemt niet weg dat het toch spijtig blijft dat dit een instrumentale plaat is: met een zanger had het nog stukken beter kunnen zijn.

Al bij al, een zeer sterk begin van deze 3de ronde met 3 albums die weer de moeite zijn eens onder de loep te nemen.

Sahg doet mij een beetje denken aan Graveyard, maar daarbij moet ik opmerken dan ik Graveyard al een tijdje niet geluisterd heb. Sahg is een beetje harder denk ik, maar qua sfeer en retrogehalte zijn ze erg vergelijkbaar.

Devourment is niet echt mijn ding, death metal vind ik wel gaaf maar dit is me wat te eentonig en dat brute vind ik wel meevallen. Als je twee nummers gehoord vind ik het meer een truukje dan echt bruut.
Op naar Sahg!

Graveyard, ook nog zo'n goeie band uit het Noorden. Maar geen metal te noemen vind ik. Qua sfeer inderdaad wel vergelijkbaar met Sahg. Van hen heb ik afgelopen weekend II besteld.

Zojuist aan de eerste luisterbeurt van Sagh begonnen.
Bevalt me tot nu toe wel. Niks wereldschokkends maar alles behalve slecht.