menu

Mijn Updates +
Genres / Overigen / Klassieke muziek

zoeken in:
avatar van The Scientist
Ik ken het stuk verder niets maar heb wel een mening.

Gewoon luisteren, muziek is muziek. Als je het mooier vindt dan de 2delige versie dan is dat toch alleen maar mooi, ook als hij het zelf misschien nooit zo bedoeld had?

Mocht je het minder mooi vinden dan kun je altijd terug naar je oorspronkelijke versie.

avatar van nico1616
Ik zou ook nieuwsgierig genoeg zijn om verder te luisteren, al ben ik nog geen opname tegengekomen van de vervolledigde versie. Er zijn veel gevallen van onvoltooide werken die afgewerkt zijn door iemand anders. Mijn meest vertrouwde is Turandot, Puccini stierf voor de laatste acte af was maar ik kan mij niet voorstellen de opera onvolledig te beluisteren. Of Pictures of an exhibition, ik hoor veel liever Ravels orkestversie dan Mussorgsky’s originele pianoversie.

The Scientist en nico1616, bedankt voor jullie reacties.

De situatie met Turandot is mij ook bekend. Toscanini dirigeerde bij de première alleen de door de componist geschreven noten. Daarna kon het publiek naar huis.

Er zijn diverse pogingen gedaan om de 'Unvollendete' van Schubert te voltooien. Ik vraag me alleen af of het zin heeft. Hij gaf namelijk zelf het 'onvoltooide' werk in 1823 aan de Steiermärkischen Musikverein als "een van mijn symfonieën in partituur", wat erop wijzen kan dat Schubert zelf het werk in tweedelige vorm wellicht toch als voltooid beschouwde.

Ik wil alleen maar zeggen: het klinkt plastisch gezien simpel om een voltooide versie te beluisteren, maar met de (voor mij) nodige kennis over de historie van het werk wordt dit toch wel problematisch.

Aan de andere kant zou het vermeende feit dat Schubert de symfonie als 'voltooid' beschouwde betekenen dat exact op dat moment een stijlbreuk ontstond met de klassieke symfonievorm, die altijd uit meer dan twee delen bestond. Nu acht ik Schubert, die op 31-jarige leeftijd overleed maar 'tussendoor' een kleine duizend werken schreef, tot veel in staat, maar om eigenhandig te bepalen dat de symfonievorm ook slechts twee delen kan bevatten, dat gaat mij toch net iets te ver, zeker in die tijd.

Het blijft voor mij dus problematisch, die 'complete' versies. Misschien kom ik er gevoelsmatig nooit aan toe en dat is misschien ook niet erg. De twee delen zijn namelijk erg mooi en ik kan me ergens wel voorstellen dat de componist ze stiekem als 'voltooid' beschouwde. Maar Schubert liet wel een schets voor een derde deel na... (grrr )

Kijk ook eens op Wikipedia, onder 'Speculaties'.

avatar van The Scientist
Je zou het ook beide als complete versies kunnen zien. Het is natuurlijk verleidelijk de intenties van de componist als leidend te zien, maar ook een muziekstuk waar meer muzikanten zich over hebben gebogen is even legitiem en heeft an sich evenveel "recht" op een oordeel van jou. Wellicht helpt het om het niet meer als "hetzelfde" muziekstuk te zien.

En voor jou zal jouw mening altijd belangrijker zijn dan die van Schubert.

The Scientist schreef:
En voor jou zal jouw mening altijd belangrijker zijn dan die van Schubert.


Dat is op zich waar, hoewel ik me meer op m'n gemak zou voelen als hetgeen ik hoor in de buurt komt van wat hij zou hebben bedoeld. Maar goed, we kunnen het niet meer aan hem vragen, dus moeten we maar uitgaan van wat musicologen en (muziek)historici ons vertellen...

Desalniettemin: ik heb ondertussen meerdere positieve recensies gelezen over de laatste 'voltooiing' door de dirigent Mario Venzago en heb zijn versie op cd besteld. Hij heeft, net als zijn voorgangers, voor het slotdeel gebruikgemaakt van de muziek uit 'Rosamunde' (waarin Venzago het thema van het eerste deel ook heeft verwerkt) en hij schijnt ook het Scherzo (derde deel) zeer bevredigend te hebben afgemaakt.

Venzago kwam overigens met een theorie die je niet vaak hoort: Schubert zou de symfonie in voltooide staat hebben overhandigd aan een muziekgezelschap, maar toen hij een betaalde opdracht (zoals jullie misschien weten leefde hij meertijds in armoede) kreeg voor 'Rosamunde' zou hij de finale van de symfonie hebben teruggevraagd (omdat het een haastklus was en hij geen tijd had om iets nieuws te verzinnen), om deze te verwerken in de toneelmuziek van 'Rosamunde'. Degene die de finale zou hebben geretourneerd, zou per abuis ook het leeuwendeel van het Scherzo (derde deel) hebben meegestuurd. Zowel de finale als het grootste deel van het Scherzo zouden vervolgens verloren zijn gegaan. Dit vind ik overigens niet een geheel ongegronde theorie, aangezien het originele manuscript van de 'Onvoltooide' eindigt met de eerste maten van het Scherzo, volledig georkestreerd (een volledige pagina, op de achterkant van het einde van het tweede deel). Het zou ook raar zijn dat hij een onvoltooid werk aan een orkest zou geven, zeker in die tijd.

Het blijft desondanks een raadsel wat het werkelijke verhaal achter deze symfonie is en dat zal het waarschijnlijk altijd wel blijven. Vele geleerden die dezelfde bronnen hebben onderzocht, kwamen tot verschillende 'conclusies'.

De cd-cover van Venzago's versie zegt wat mij betreft ook veel: twee brughelften die net niet op elkaar aansluiten. Symbool voor de twee delen waarvan we zeker weten dat Schubert ze schreef en de twee delen die Venzago heeft 'gereconstrueerd'.

Ik ben zeer benieuwd, ik heb nog geen noot van deze opname gehoord. Ik zal erop terugkomen als ik hem integraal heb beluisterd.

Ik las zojuist een zeer interessant en gedetailleerd betoog over deze symfonie: Schubert: Symfonie nr. 8 (7) D 759 (voltooide versie) - Completed Urtext Edition Cohrs (2015) - Concentus Musicus Wien - OpusKlassiek. (Dit is dus overigens geschreven als onderdeel van een recensie van een andere opname dan ik heb besteld.)

Hieruit blijkt naar mijn mening de 'waas van mysterie' over dit werk. De volledige geschiedenis van de handgeschreven notenschriften en de interpretaties die erop volgden komen aan bod. Zeer lezenswaardig.

Ik heb de opname van Venzago nu twee weken in huis. Ik heb hem (uiteraard ) meerdere keren in zijn geheel beluisterd.

Ik moet bekennen dat hij zeer goed werk heeft verricht. Het resultaat klinkt heel 'schubertiaans' en past goed als opvolging van de twee bekende delen.

Bij het vierde deel lijkt het wel of hij 'omgekeerd gecomponeerd' heeft. Hiermee bedoel ik dat hij een paar uitgewerkte thema's uit Rosamunde zo heeft bewerkt dat het lijkt alsof hij een soort 'oerversie' heeft gemaakt van de Rosamunde-muziek. Hierdoor lijkt het of Rosamunde voortkomt uit het vierde deel van de symfonie en niet andersom. Alleen lijkt het mij sterk dat Schubert er van oorsprong het thema uit het eerste deel in zou hebben verwerkt; dan zou je dit (denk ik) ook moeten terughoren in Rosamunde, maar dat is immers niet zo…

Al met al geen slechte ervaring en ik zal deze versie nog wel een tijd blijven beluisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:32 uur

geplaatst: vandaag om 10:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.