menu

Genres / Overigen / Klassieke muziek

zoeken in:
Ik val hier zomaar even binnen, in een zeer interessante discussie op een wat onverwachte plek... Het is jammer dat er hier geen aparte categorie is met meerdere klassieke topics!

De belangrijkste reden om iets achter te laten hier is dat de naam Górecki hier zo vaak genoemd wordt, en dat is leuk. Ik had niet gedacht dat de derde symfonie nog zo leeft. Toen ik nog studeerde (toch al weer zo'n 25 jaar geleden) heb ik veel naar dat stuk geluisterd. Ik heb er tijdens mijn studie compositie nog een pianostuk van mezelf op gebaseerd. Wonderbaarlijke muziek, die symfonie.

En excuses voor de interruptie in de discussie over Schubert, ik heb met de beste man helaas helemaal niets.

avatar van GarnalenPeller
De Filosoof schreef:
Daarbij is van belang dat atonaliteit niet uit de lucht kwam vallen: het komt voort uit de late Romantiek en in zekere zin is nota bene Wagner (die door Hitler werd vereerd) de vader van de atonaliteit. In feite is er een logische ontwikkeling vanuit de zwevende tonaliteit van de late romantiek naar de vrije atonaliteit naar de twaalftoonstechniek naar seriëlisme.

Voor wie hier interesse voor heeft: De zesdelige serie "The Unanswered Question" van Leonard Bernstein behandelt deze ontwikkeling en meer in detail.
The Unanswered Question 1973 1 Musical Phonology - Youtube

Voor de liefhebbers van wat nieuws: ik componeer zelf klassiek beetje in de style van Beethoven / Chopin.
Hier mijn YT kanaal met nu 30+ sonata's, nocturne's, concerto's etc: Classy Compositions - YouTube

avatar van Soledad
Soledad (moderator)
Iemand misschien een tip voor een mooie instapper van Erik Satie en Debussy?

avatar van Rudi S
Soledad schreef:
Iemand misschien een tip voor een mooie instapper van Erik Satie en Debussy?


Deze vind ik wel mooi.

Google Afbeeldingen resultaat voor https://e.snmc.io/i/600/w/c073125a5f7500bbb3f90e20bd6c7dba/3945579 - images.app.goo.gl

Vwb Satie zou ik kijken naar uitvoeringen van Thibaudet, zoals deze Satie: Complete Solo Piano Music: Amazon.co.uk: Music

avatar van Soledad
Soledad (moderator)
Dank!

avatar van saxotoon
Soledad schreef:
Iemand misschien een tip voor een mooie instapper van Erik Satie en Debussy?


m.b.t. Satie staat wat mij betreft Reinbert de Leeuw met stip bovenaan. Wat die tovenaar met muziek doet mag bovenaards genoemd worden.

avatar van GarnalenPeller
Soledad schreef:
Iemand misschien een tip voor een mooie instapper van Erik Satie en Debussy?


Voor debussy de piano preludes. Die zijn lekker compact en geven een mooi compleet beeld als set. Daarna Images (1ste set is een tikje ouderwetser) en de etudes (veel moderner).
En qua orchestrale muziek: prelude a l'apres-midi d'un faune.

Ik zou ook Debussy's Préludes (1909-1913) aanraden. Dat brengt me overigens op iets wat ik nooit heb onderzocht maar wat wel interessant is: de connectie tussen Franse muziek en jazz. Dat begint al met Chopins pianomuziek waarvan vaak wordt opgemerkt dat dat wel wat op jazz lijkt en waarschijnlijk is het geen toeval dat jazz met name is ontstaan in New Orleans dat zeg maar de meest Franse stad in de VS is. Je hoort het ook bv. in Ravel's Pianoconcert in G (1931) dat wel een stuk van Gerschwin had kunnen zijn maar dan zitten we al in de periode dat jazz en klassieke muziek sowieso elkaar sterk beïnvloeden. Ook de Russische componisten stortten zich op jazz: luister bv. naar Ragtime (1918) van Stravinsky) en de Jazz suites (1934 en 1938) van Shostakovich.

Het meest intrigerende geval van de connectie is m.i. Debussy omdat zijn 'chromatische' muziek de jazz sterk heeft beïnvloed maar hij ook de prille jazz oppikte en in zijn muziek verwerkte. In de Prélude no. 6 verwijst de titel expliciet naar jazz: Général Lavine – eccentric: Dans le style et le mouvement d'un Cakewalk. Wat ik ervan begrijp is dat de cakewalk de imitatie van de wijze waarop blanken dansen door zwarte slaven was (en degene die dat het beste of meest hilarisch deed kreeg een cake). Ironisch genoeg zouden daarna blanken deze zwarte cakewalk weer gaan imiteren... Hoe dan ook, de cakewalk is een grotesque dans en een basis van de jazzmuziek. Hier is wat Debussy ervan maakt:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=oNNXz-DqGKM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Debussy heeft overigens voor zijn dochtertje een nog duidelijker geval van een cakewalk gecomponeerd: Golliwogg's Cake Walk (1908)


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=tnkBhv5WsRw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Fathead
Luister ook naar de Rag Mazurka uit Les Biches van Poulenc .

En ook weer bij pianoilwerk van Satie, al leek dat in mijn herinnering meer op circusmuziek. Ik weet niet meer bij welke stukken dat was, het cdtje kan ik zo gauw niet vinden, volgens mij was ik die kwijt


Een hoogtepunt van Debussy's oeuvre vormen z'n sonates voor verschillende instrumenten. De sonate voor piano en viool is tevens zijn laatste belangrijke werk:

Claude Debussy: Violin Sonata / Alina Pogostkina, Jérôme Ducros - YouTube

Wat Satie betreft: iedereen kent de man van z'n ingetogen piano-werkjes maar hij verwierp niet zozeer de Romantische bombast maar meer het idee van muzikale ontwikkeling zodat z'n werken meestal kort duren en in die zin wel wat weg hebben van popliedjes, zeker als het liederen betreft waarvan hij er behoorlijk veel heeft geschreven. Ze zijn vaak lichtvoetig en een significant deel ervan zijn zelfs cabaret-liederen.

Erik Satie ~1916~ Trois mélodies - YouTube
Cabaret Songs: I. Tendrement, II. La Diva de L'Empire, III. Je te Veux - YouTube

Ik wil jullie er graag op wijzen dat de komende week - 10 t/m 14 juni - de Mozartweek is bij NPO Radio 4:
Mozartweek op NPO Radio 4 - NPO Radio 4 - nporadio4.nl.

Zoals jullie op de website kunnen zien, kun je ook stemmen op je favoriete werken van Mozart. Mijn favoriet is zijn pianoconcert nr. 20 (KV 466): een opvallend donker en intens werk (het is ook een van de weinige werken van Mozart of een andere klassieke componist in een mineur-sleutel) dat als zodanig de Sturm und Drang representeerde dat toen in zwang was geraakt en dat de Romantiek voorafschaduwde (het werk was ook een favoriet van Beethoven). Muzikaal is het werk ook onovertroffen: het pianoconcert was sowieso helemaal Mozarts ding waarvan hij er maar liefst 23 schreef (zoals men weet imponeerde hij reeds als kind het publiek als pianovirtuoos; hij was een beetje de Jimi Hendrix op piano). Mozart is de koning van de pianoconcerten en dit pianoconcert is voor mij de mooiste.

Overigens, onder de 'serieuze' muziekliefhebbers en -critici is het bon ton om neer te kijken op Mozart: Bach wordt verafgood als de God van de muziek en Mozart was natuurlijk wel heel getalenteerd maar zijn muziek wordt vaak opgevat als een regressie (een voor klassieke muziek kenmerkende terugkeer naar de simpelheid en helderheid na de complexe lagen en rijke versieringen van Bach en zijn baroktijdperk) of als oppervlakkige spielerei die de diepgang en grootsheid van Bach (of Beethoven) zou missen. Zoals het bekende spreekwoord luidt dat ik echter in het voordeel van Mozart uitleg:

'De engelen in de hemel moeten elke dag Bach spelen voor God maar in hun vrije tijd spelen ze Mozart'.

avatar van heartofsoul
Ik neem aan dat je naar de bekende, geestige opmerking van Karl Barth (beroemde theoloog) verwijst. Die luidt in werkelijkheid dat Barth niet geheel zeker weet of de engelen voor het aangezicht van God Bach spelen, maar samen ongetwijfeld muziek van Mozart vertolken.
En hij was er zeker van, dat God naar hun spel vergenoegd zou luisteren.

Wat is je bron (want er schijnt nogal wat onzekerheid te zijn van wat ie precies heeft geschreven)? Volgens Karl Barth - Wikiquote - en.wikiquote.org schreef hij dit: "When the angels praise God in Heaven I am sure they play Bach. However, en famille they play Mozart, and then God the Lord is especially delighted to listen to them."

avatar van Fathead
Mozart = niks minder dan Bach .

Mooiste Mozart: het Laudate Dominum uit de Große Messe...

avatar van heartofsoul
De Filosoof schreef:
Wat is je bron (want er schijnt nogal wat onzekerheid te zijn van wat ie precies heeft geschreven)? Volgens Karl Barth - Wikiquote - en.wikiquote.org schreef hij dit: "When the angels praise God in Heaven I am sure they play Bach. However, en famille they play Mozart, and then God the Lord is especially delighted to listen to them."

Ik las ooit een boekje over Karl Barth, en daarin werd ook ingegaan op zijn liefde voor de muziek van Mozart. Dat boek kan ik zo snel niet meer terugvinden in mijn overvolle boekenkasten, maar de strekking van wat ik beweer wijkt nauwelijks af van de quote die jij plaatst.
Mijn favoriete Mozartwerken zijn vooral zijn kamermuziekwerken en composities voor piano solo, al zou ik eigenlijk helemaal niets van hem willen missen, vooral niet de opnames van de latere strijkkwintetten. Goddelijke muziek.

Het heeft iets paradoxaals. Bach wordt algemeen gezien als de componist van 'goddelijke' muziek: naar Bach luisteren zou in wezen hetzelfde zijn als een eredienst voor God houden. Bachs muziek is gelaagd, complex, devoot en oneindig waarmee wordt opgestegen naar God. Mozart is nu precies het tegendeel en dus bij uitstek goddeloze muziek: het is simpel (geen contrapunt en zo maar gewoon een melodie ondersteund met akkoorden) en wellustig. Waar Bachs muziek God en devotie uitdrukt, drukt Mozarts muziek zintuiglijk genot uit. Dat maakt de muziek van Mozart zo onweerstaanbaar maar ook 'zuiver': het verwijst niet naar God of iets anders verhevens maar toont simpelweg de kracht van muziek. Mozarts muziek is het genot van een briljante melodie die je hart en lichaam doet zinderen. Het goddelijke van Mozart is dan misschien dat de basis pure lust is maar dan gesublimeerd tot pure muziek en daarmee tot pure genot als zodanig: het is de platoonse erotische opstijging die God niet boven of buiten het genot maar in het pure genot als zodanig vindt.

De naam Dawn Upshaw valt hierboven een paar keer, als het gaat om die aangijpende en wonderlijk populaire opname van de derde symfonie van Gorecki. Haar versie van Barbers lied Knoxville: Summer of 1915 is ook echt een aanrader: schitterend gezongen en een heel mooie, melancholische tekst. De componist Barber is trouwens vooral bekend van het Adagio for strings.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Un7l-CxvdEg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van meneer
Ooit heb ik de klassieke muziek leren kennen door een soort mini lp genaamd ' Piccolo en Saxo'. Als kind vond ik het geweldig, sfeervol en ook ergens leerzaam. Een magische wereld waar ik voluit in meegenomen werd:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=d8nAzblAEns

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


De komende dinsdag is de geboortedag van Franz Liszt hetgeen betekent dat het de komende week Liszt-week is in Nederland met onder meer een mini-festival dat in het teken van Liszt en zijn muziek staat! Dat is een mooie aanleiding om hier alvast een voorproefje te nemen.

Liszt is een van de meest controversiële figuren uit de klassieke muziek en wel omdat hij in zijn tijd een echte rockster was en volgens sommigen de beste pianist aller tijden was. Zijn spel was zo virtuoos dat hij een nieuw genre voor zijn spel moest uitvinden; hij herschreef veel stukken van anderen waarbij hij die stukken volpropte met noten. Hij speelde sneller en harder dan wie dan ook en gelijk Hendrix met z’n gitaar sloeg Liszt regelmatig de piano kapot! Het maakt dat ik jullie echt aanraad om zo mogelijk naar Liszt-concerten te gaan want de virtuositeit die nodig is om hem te spelen is sowieso een sensatie om live te zien (waarbij je ook altijd in spanning kijkt of de piano heel blijft omdat er zo ongenadig hard op de piano moet worden geramd; gelukkig zijn de huidige piano’s steviger dan in de tijd van Liszt). Zijn leven buiten de muziek was al net zo losbandig met vele amoureuze affaires.

Maar deze virtuositeit en showelement – met daarbij zijn losbandig leven als rockster – heeft Liszt altijd veel kritiek opgeleverd als componist: zijn werk zou slechts een showcase van virtuositeit zijn – hoe veel noten iemand per seconde kan spelen – maar inhoudelijk oppervlakkig of leeg. De meningen of Liszt ook een groot componist was zijn sterk verdeeld (NB. Beethoven was in zijn tijd ook vooral gevierd als pianovirtuoos maar inmiddels zien we hem bovenal als een groot componist). Wel is het een feit dat Liszt een revolutionair (antitraditionalist) was die niet alleen qua spelvirtuositeit maar ook qua muziek als zodanig nieuwe terreinen opende waardoor Liszt een cruciale componist was die zo’n beetje alles wat na hem kwam anticipeerde. Zo vond Liszt het (typisch romantische) symfonische gedicht uit – waarbij muziek de uitdrukking is van een verhaal of beeld – en staan Wagner (die met de oudste dochter van Liszt zou trouwen) en Strauss op Liszts schouders. Liszt lijkt de overgangsfiguur tussen de romantiek van Chopin en het impressionisme van Debussy en Ravel (luister bv. naar Les Jeux d'Eaux à la Villa d'Este) en hij duwde ook tegen de grenzen van tonaliteit waarmee hij zelfs Schönberg en Webern anticipeerde.

Tot slot wil ik vermelden dat Liszt een typische romanticus was in zijn ambiguïteit dan wel heen en weer slingeren tussen uitersten. Zo was Liszt niet alleen de vrouwenjager en man van de overdaad maar hield hij ook religieuze devotie in hoog aanzien. Qua zijn muziek zien we dit terug in het feit dat Liszt met name in zijn latere leeftijd ook experimenteerde met juist stiltes en grote spaarzaamheid qua noten waarmee een meer mystieke sfeer wordt opgeroepen.

Al met al was Liszt een man die aldoor de grenzen opzocht hetgeen zijn muziek sowieso fascinerend maakt. Iedereen kent Liszt in ieder geval van zijn typisch romantische Hongaarse Rapsodie nr. 2 (in de romantiek zochten kunstenaars de volkse oerkunst zodat Liszt zich liet inspireren door de zigeunermuziek uit zijn geboorteland Hongarije) en het zoete Liebesträume nr. 3. Ik kies voor de volgende werken:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=aXBHF1iFoqc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.

(een bewerking van een waltz van Schubert)


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=XEkDsUrmFC4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.

(een bewerking van een opera van Bellini)


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Mi_Ow9PBUks

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.




Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=tYKl41e_hoU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Fathead
Jij weet goed te verwoorden waarom ik Liszt zo'n vervelende componist vind.

avatar van schizodeclown
Ik heb iets van de 12 bekendste componisten uitgeprobeerd, en er is momenteel eentje die erboven uit steekt, met kop en schouders, en dat is Claude Debussy, mijn voorkeur gaat uit naar mysterieuze muziek, en wat dat betreft word ik zeer verwend door Debussy. Hij is niet alleen mijn favo van klassiek, ook beste artiest van alle muziek in het algemeen. Wonderbaarlijke melodieën, een prachtige, surrealistische droomwereld.

avatar van wibro
schizodeclown schreef:
Ik heb iets van de 12 bekendste componisten uitgeprobeerd, en er is momenteel eentje die erboven uit steekt, met kop en schouders, en dat is Claude Debussy.....

Dan zal je dit ook wel kennen:

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=FOCucJw7iT8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Mijn favoriete Debussy maar ik moet er wel voor in de stemming zijn.

avatar van schizodeclown
La Mer heb ik toevallig vandaag nog geluisterd, inderdaad prachtig hij heeft ook zoveel meer geniaals gemaakt dan Clair de Lune, echt waanzinnig

schizodeclown schreef:
La Mer heb ik toevallig vandaag nog geluisterd, inderdaad prachtig hij heeft ook zoveel meer geniaals gemaakt dan Clair de Lune, echt waanzinnig


In maart 2013 trad The Amsterdam Sinfonietta op met Patrick Watson en toen viel op dat er genoeg verbanden zijn tussen zijn muziek en Debussy - als een soort intermezzo speelde het orkest ook Debussy, waarbij Watson gelukzalig over het podium ronddoolde. Op YouTube vind je vast wel stukken van dat optreden. Ook bij Talk Talk (laatste 2 albums) is Debussy nooit ver weg.

avatar van schizodeclown
Zo, Patrick Watson en Talk Talk, niet de minsten

avatar van Michiel Cohen
In het verleden verschillende keren klassieke concerten bezocht waaronder deze.Heb er ook bijzondere herinneringen aan. Ik vind dat je klassieke muziek altijd live moet luisteren.

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=DiJe-owj20o

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Kronos
Mijn voorlopige top 5 in uitvoeringen van het eerste vioolconcert van Shostakovich. In het bijzonder de Passacaglia.

1. Lydia Mordkovitch
2. Maxim Vengerov
3. Viktoria Mullova
4. Hilary Hahn
5. David Oistrakh

Dat Oistrakh onderaan staat is vreemd en jammer, want aan hem droeg Shostakovich het werk op. Misschien omdat het een live uitvoering is. Het wat mij betreft mooiste deel van het concert wordt afgeraffeld alsof ze bang waren dat Stalin alsnog zou verschijnen om hen te vervloeken.

Lydia Mordkovitch op de bovenste plaats is dan weer mooi, want zij behoorde tot de geliefde leerlingen van David Oistrakh. Deze uitvoering kocht ik na die van Mullova en overtrof ze in mijn oren volledig. Met welke aandacht elke noot gespeeld wordt en de emotie die in elk detail zit, blaast me nog altijd omver. En dan ook nog het sublieme samenspel met het orkest (Scottish National Orchestra olv. Neeme Järvi). Straffe kost. Alleen Vengerov met het London Symphony Orchestra olv. Rostropovich komen in de buurt.

Een van de dagen moet ik de uitvoering door Itzhak Perlman ontvangen. Als die op een derde plaats geraakt ben ik meer dan tevreden.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:25 uur

geplaatst: vandaag om 15:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.