menu

Genres / Overigen / Afrikaans Album van de Week

zoeken in:
avatar van Edgar18
Masimo schreef:
Morgenavond plaats ik mijn albumkeuze + stukje. Tenzij iemand 's ochtends al iets kan plaatsen, dan is ruilen ook altijd mogelijk.
Ik zou het ‘s ochtends al kunnen doen. Wil je liever over twee weken of nu? Het is mij om het even.

avatar van Masimo
Edgar18 schreef:
(quote)
Ik zou het ‘s ochtends al kunnen doen. Wil je liever over twee weken of nu? Het is mij om het even.
Dan ruilen we, thanks, voor mij komt over twee weken beter uit. Dan kan ik de tijd nemen voor het stukje ipv met haast morgenavond. Ben benieuwd naar je keuze

avatar van Edgar18
Ikzelf ook . Ik had wat ideeën, maar ik zie net dat dit topic al eens eerder gelopen heeft en dat toen een aantal van die albums (of van dezelfde artiest) zijn behandeld. Even nadenken dus nog, en dan eind van de ochtend/ begin van de middag plaats ik iets.

avatar van Edgar18
Wat vinden jullie van het Midden-Oosten? Laten we die hier meespelen of wachten we ermee tot een eventuele Aziatische variant van dit topic?

avatar van Masimo
Edgar18 schreef:
Wat vinden jullie van het Midden-Oosten? Laten we die hier meespelen of wachten we ermee tot een eventuele Aziatische variant van dit topic?
Niet mijn insteek om hier alleenheersertje te spelen, maar in mijn ogen zou dat in het andere topic inderdaad gepaster zijn, of misschien zelfs in een eigen MO-topic. Maar een harde grens trekken blijft lastig (albums van migranten, albums die overduidelijk inhaken op bepaalde muziektradities uit Afrika, ...). Blijft allemaal arbitrair, dus een beetje naar eigen inschatting.

avatar van Barney Rubble
Tipperslijst:
26/08-08/09: Masimo
09/09-22/09: Edgar18
23/09-06/10: Koenr
07/10-20/10: philtuper
21/10-02/11- Barney Rubble

Lastig, maar ik denk dat ik tegen die tijd wel met iets interessants op de proppen kan komen.

avatar van ohmusica
Ik steun het idee om ook andere continenten/werelddelen en het liefst ook wat kleinere regio's (zoals Midden-Oosten) de revue te laten passeren. Wat Afrika betreft laat ik voorlopig even verstek gaan.

avatar van philtuper
Masimo schreef:
(quote)
Niet mijn insteek om hier alleenheersertje te spelen, maar in mijn ogen zou dat in het andere topic inderdaad gepaster zijn, of misschien zelfs in een eigen MO-topic. Maar een harde grens trekken blijft lastig (albums van migranten, albums die overduidelijk inhaken op bepaalde muziektradities uit Afrika, ...). Blijft allemaal arbitrair, dus een beetje naar eigen inschatting.


Het lijkt me niet meer dan logisch dan dit topic bij het continent Afrika te houden maar ik kijk er ook wel naar uit om een Azië-topic te openen. Kan het Midden-Oosten daar prima in mee. Ik geef alvast een kleine Aziatische amuse weg met deze.

avatar van Poeha
Mogelijk dat een DjFrankie, dynamo d en remcodulac ook interesse hebben in dit topic.

avatar van AOVV
Bedankt voor de tag, Masimo! Ik ga niet actief deelnemen, edoch geïnteresseerd proberen te volgen. Altijd leuk om nieuwe muziek te ontdekken!

avatar van Edgar18
AFRIKAANS ALBUM VAN DE WEEK:

(afbeelding)
Celestine Ukwu & His Philosophers National - Ilo Abu Chi (1974)

Afrikaanse muziek kent vele (sub)genres. Afrobeat is misschien wel de bekendste, maar ook Mande Music, Soukous, Ethio-Jazz, Songhai Music en Tizita doen bij die en gene misschien wel een belletje rinkelen. De meeste van deze genres hebben in de eerste ronde van dit topic - zo'n drie jaar geleden - de nodige aandacht gekregen. Een genre wat ik echter nog niet ben tegengekomen in dit topic is Highlife.

Highlife vindt zijn oorsprong aan de Ghanese kust in de jaren '20 van de vorige eeuw. Daar mengde traditionele Afrikaanse ritmes en melodieën zich met Europese kerk- en marsmuziek die door kolonisten werd meegenomen naar Afrika. De muziek was veel te horen in chique clubs en hotels. De lokale muzikanten speelden daar voor de koloniale elite die een high society leven leefden aan de Afrikaanse kust. De lokale bevolking zag blanke goedgeklede bezoekers de danshallen binnengaan en zo kreeg het genre een naam: Highlife.

In de jaren '50 werd Highlife steeds populairder, en steeds meer beïnvloed door andere muziekgenres zoals de uit de Verenigde Staten overgewaaide Jazz, Swing en Calypso muziek. Hier ontstaat het subgenre dansband Highlife dat wordt gespeeld door grote orkesten, enigszins vergelijkbaar met de voor ons bekende(re) bigband muziek. Aan de andere kant is er gitaarband Highlife dat voortkomt uit de toenemende populariteit van de (elektrische) gitaar. Deze variant is energieker en minder traditioneel (poppyer). Het genre floreert en verspreidt zich langzaam over naburige landen als Sierra Leone, Congo en Nigeria.

In Nigeria wordt de Highlife muziek opgepikt door Celestine Ukwu. Ukwu is afkomstig uit een muzikaal nest, zijn vader maakt traditionele Igbo muziek terwijl zijn moeder zingt in een damesgroep. Zelf zingt hij in een groep genaamd Paradise Rhythm Orchestra. Na een aantal jaar besluit Ukwu het alleen te proberen en richt de band Celestine Ukwu & His Music Royals of Nigeria op. Door het uitbreken van de Nigeriaanse burgeroorlog komt Ukwu's carrière op een laag pitje te staan, maar na de oorlog pakt hij het muziekmaken weer op. Hij vormt een nieuwe band - Celestine Ukwu & His Philosophers National - waarmee hij een ontspannen en sensuele vorm van Highlife maakt.

Opvallend aan de muziek van Ukwu is dat hij veelvuldig gebruikt maakt van de pedal steel gitaar, een voor Afrikaanse begrippen atypisch instrument. Andere instrumenten die hoorbaar zijn in Ukwu's muziek zijn percussie, drums, hoorn en akoestische gitaar. De zang die in sommige nummers te horen is in Igbo, een toontaal die gesproken wordt door de Igbo's, een volk dat leeft in het zuidoosten van Nigeria. Celestine Ukwu brengt - al dan niet met His Philosophers National - een aantal albums uit alvorens hij eind jaren '70 op tragische wijze om het leven komt bij een auto-ongeluk.

Hoewel al het werk wat ik van deze man gehoord heb me wel aanspreekt kies ik voor het album Ilo Abu Chi. Wat mij betreft passen de vrolijke, relaxte, melodieuze en zomerse klanken uitstekend bij het mooie weer van deze dagen.

Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Enjoy!

YouTube & Spotify

avatar van Masimo
Tof Interessant achtergrondstuk. Wist zelf nog niet waar de term highlife vandaan kwam.

Ik zet het album meteen op. Ben benieuwd.

avatar van jeroentjuhh
Ik zal zelf niet actief deelnemen aan dit topic, maar zal het wel proberen te volgen.

Het album van Edgar ziet er in ieder geval zeer interessant uit, ik ga het zeker proberen!

avatar van ohmusica
Ik heb zo goed als mogelijk proberen te luisteren, mooie bijdrage, ik moest wel even een vertaalslag maken in de tijd en het land. Wat verdraaid moeilijk is omdat ik er niet zoveel van weet (het is groot, veel mensen).
Je hoort er wel aan dat er in die tijd een modernisering op gang komt en men zich los maakt van tradities. Het is een ontwikkeling naar Afrikaanse populaire muziek, van de exclusieve plekken naar clubjes en zaaltjes in steden en buurten, en platenmaatschappijen in dit geval nog een uit Eindhoven, die daar vooral zaten om hun elektrische waren te slijten.

avatar van aerobag
Edgar18 schreef:

Hoewel al het werk wat ik van deze man gehoord heb me wel aanspreekt kies ik voor het album Ilo Abu Chi. Wat mij betreft passen de vrolijke, relaxte, melodieuze en zomerse klanken uitstekend bij het mooie weer van deze dagen.


Helemaal mee eens, ik had hem gisteravond opgezet terwijl ik op mijn dakterras zat met de ondergaande zon, en dat was hét moment voor dit album. Heerlijk laid-back, maar ook zeer melodieus album en het blijft boeien.

Ik wil ook ooit wel eens wat tippen, alhoewel ik Afrika als muziekcontinent maar spaars heb bezocht, maar genoeg tijd om eens de catalogus in te duiken

26/08-08/09: Masimo
09/09-22/09: Edgar18
23/09-06/10: Koenr
07/10-20/10: philtuper
21/10-02/11: Barney Rubble
03/11-17/11: aerobag

avatar van niels94
Erg prettig, zomers album inderdaad. Meer op de achtergrond met een drankje in de zon dan om geconcentreerd naar te luisteren wat mij betreft - het is vrij luchtig allemaal - maar een mens kan nooit genoeg van dit soort muziek kennen

EDIT: beluister hem nog een keer, veel memorabele melodieën en pakkende momenten, meer nog dan me eerder opviel. Lekkere muziek!

O, en:

26/08-08/09: Masimo
09/09-22/09: Edgar18
23/09-06/10: Koenr
07/10-20/10: philtuper
21/10-02/11: Barney Rubble
03/11-17/11: aerobag
18/11-01/12: niels94

avatar van aerobag
even een vraag aan de vakjury. Wat zijn precies de criteria voor een "Afrikaans album"? Als een artiest in een Afrikaans land is geboren, vervolgens als jongvolwassene naar Europa verhuisd en daar vervolgens een album uitbrengt (wel gebaseerd op Afrikaanse muziekstromingen), telt dit dan als een Afrikaans album?

avatar van ohmusica
Ik b en niet van de vakjury ik denk dat het moeilijk is een lijn te trekken wat wel of niet een Afrikaans album of Afrikaanse muziek. In deze tijd van globalisering vervagen grenzen, muzikanten reizen of verhuizen, beïnvloeding gaat over en weer. Voor ‘pure Afrikaanse’ muziek moet je terug gaan in de tijd.

avatar van Koenr
ohmusica schreef:
Voor ‘pure Afrikaanse’ muziek moet je terug gaan in de tijd.

Als dat al bestaat.

Ik denk dat je het per geval moet bekijken. Zo zullen er ook gevallen zijn van iemand die in een Afrikaans land is geboren uit niet-Afrikaanse ouders, etc., etc. Ik denk dat iedereen hier dit zelf moet inschatten voor z'n keuze.

Zoeken naar 'puurheid' of iets in die richting is w.m.b. sowieso niet een goede instelling. Edgar z'n keuze is ook in een genre wat in de eerste fase onder invloed van "Europese kerk- en marsmuziek" vorm kreeg en later nog beïnvloed werd door meerdere 'Amerikaanse' genres.

avatar van Edgar18
Koenr schreef:
Zoeken naar 'puurheid' of iets in die richting is w.m.b. sowieso niet een goede instelling.
In Afrika ook eigenlijk niet doen. Op drie landen na is ieder (!!) Afrikaans land gekoloniseerd geweest. Invloeden vanuit (voornamelijk) Europa zijn er dus bijna altijd wel.

Ik denk dat het leuk is een album te kiezen met een duidelijk Afrikaanse 'smoel'. Of we de muzikant in kwestie nou in Afrika geboren is, beïnvloed is door etc. etc. doet iets minder ter zake. Pasgeleden heb ik wat werk van Ahmed Abdul-Malik beluisterd. Hoewel hij Amerikaans staatsburger was is zijn muziek wel duidelijk Arabisch/ Afrikaans. Een mooi 'cross-cultural' voorbeeld.

Overigens is over vier dagen Masimo aan de beurt. Mijn Afrikaans album heeft vooralsnog één stem met een korte begeleidende recensie. Komen er daar nog meer bij?

avatar van Koenr
Edgar18 schreef:
(quote)
In Afrika ook eigenlijk niet doen. Op drie landen na is ieder (!!) Afrikaans land gekoloniseerd geweest. Invloeden vanuit (voornamelijk) Europa zijn er dus bijna altijd wel.

Ja, dat is deels mijn punt. Daarnaast is Afrika een groot continent en kan je moeilijk spreken van 'typisch Afrikaans'.

Daarnaast zijn ook niet-gekoloniseerde landen beïnvloed door het koloniale verleden van o.a. de aangrenzende landen.

Ik denk dat het leuk is een album te kiezen met een duidelijk Afrikaanse 'smoel'. Of we de muzikant in kwestie nou in Afrika geboren is, beïnvloed is door etc. etc. doet iets minder ter zake. Pasgeleden heb ik wat werk van Ahmed Abdul-Malik beluisterd. Hoewel hij Amerikaans staatsburger was is zijn muziek wel duidelijk Arabisch/ Afrikaans. Een mooi 'cross-cultural' voorbeeld.

Eens. Maar wie zijn wij om te bepalen wanneer iets genoeg 'Afrikaanse smoel' heeft en wanneer niet? Misschien denken de artiesten in kwestie daar zelf heel anders over. Maar het is aan ieder hier om daar zelf over na te denken en een overwogen beslissing te maken. Ik denk niet dat we een jury nodig hebben.

Overigens is over vier dagen Masimo aan de beurt. Mijn Afrikaans album heeft vooralsnog één stem met een korte begeleidende recensie. Komen er daar nog meer bij?

Heb het album inmiddels twee luisterbeurten gegeven.
Ik zal ook er later deze week nog wat over schrijven - voor Masimo's beurt in ieder geval.

avatar van Masimo
Nog een voorbeeld: in West-Afrika zijn propagandatapes van Castro ook van muzikale invloed geweest. Inhoudelijk raakte dat een snaar (koloniale struggles), maar ook muzikaal. Alhoewel je ook weer kan zeggen dat Cubaanse muziek door de slavenhandel deels uit Afrika komt. Zo vindt er veel kruisbestuiving plaats, en blijven termen als 'typisch Afrikaans'/'Afrikaanse' ritmes/etc ook al om die reden twijfelachtig, naast al de diversiteit binnen Afrika als continent.

Ik sluit me dus aan bij Koen(r): een beetje naar eigen beoordeling. Stel dat je écht twijfelt aan je oordeel, kan je ook een voorstel doen en besluiten we samen. De opzet van het topic is gedeeltelijk om erachter te komen dat 'Afrikaanse muziek' een problematisch begrip is, hoewel soms (om enthousiastelingen te werven) ook weer nuttig. Daar bestaat een spanning tussen en daartussen een balans vinden blijft een moeilijke spagaat.

Ik heb het zelf even heel druk deze week. Probeer vanavond een stukje te schrijven voor maandag, daarna geen tijd meer. De tip van Edgar18 is me bevallen: mooie, kabbelende plaat + mooie stem. Heb 'm een stuk of vier keer gedraaid. Inderdaad eerder muziek om ergens bij op te zetten, alhoewel dat (lijkt mij) voor sprekers van Igbo niet per se zo is: Ukwu wordt geroemd om zijn teksten. Die teksten hebben een belangrijke rol gespeeld na de Biafra-(burger)oorlog, waarna Ukwu's muziek voor vrede pleitte en sociale onrechtvaardigheden aankaartte. Het achtervoegsel 'The Philosophers' was een bijvoegsel van na de oorlog, volgens mij precies door de door hem op zich genomen rol van wijze prediker. Ik heb nog gezocht in bibliotheken, maar kon helaas het boek dat over hem is geschreven niet vinden. Wel enkele vertaalde songteksten, waarbij ook een lied van onze plaat:

OKWUKWE NA NCHEKWUBE (Faith and Hope > het vierde nummer op onze plaat)
Whatever has a beginning must have an end
When a thing happens it seems it will never come to an end
When we are in good times, let us pay tribute to God
When we are in hard times, let us hope in God
Let us not despair
Let us have faith and hope and forego despair
Have faith and hope
When some conditions prevail some people despair
When temptations come some people despair
We do not remember that whatever has a beginning must have
an end
Whatever befalls us, let us have faith and hope
Faith and hope will save us
Because whatever has a beginning must have an end

Alhoewel 'Ije enu' volgens mij hét nummer is waar Ukwu om bekend stond:

Life's journey is for mourners and celebrants
He who mourns in the world should know that the world rotates
He who is celebrating in the world should know that the world rotates
It is not how we plan that the world works out
He who enjoys today may not enjoy tommorow
Life's journey is for celebrants and mourners
he who is mourning should know that the world rotates
It is not how we plan that the world works out
because life is painful
it is not how we want that the world works out

Hier te beluisteren. Natuurlijk begrijpen we de teksten niet, maar op zich verandert het in mijn hoofd wel de muziek enigszins: het 'onbezorgde' karakter dat de muziek eerst lijkt te hebben, kan misschien ook als 'heilzaam' geïnterpreteerd worden: het hoopvol likken van de wonden, zonder verdriet te ontkennen.

avatar van Masimo
Edgar18 schreef:
In Afrika ook eigenlijk niet doen. Op drie landen na is ieder (!!) Afrikaans land gekoloniseerd geweest. Invloeden vanuit (voornamelijk) Europa zijn er dus bijna altijd wel.
Sterker nog, ik dacht slechts twee: Ethiopië en Liberia, alhoewel allebei al twijfelachtig. Zie deze link. Wat zou de derde zijn?

Ik haak ook aan, al zal het beluisteren van de eerste 2 albums moeten wachten tot dit weekend, vrees ik. Sluit wel alvast achter aan de tiplijst.

26/08-08/09: Masimo
09/09-22/09: Edgar18
23/09-06/10: Koenr
07/10-20/10: philtuper
21/10-02/11: Barney Rubble
03/11-17/11: aerobag
18/11-01/12: niels94
02/12-15/12: Titmeister

avatar van Edgar18
Koenr schreef:
Ik zal ook er later deze week nog wat over schrijven - voor Masimo's beurt in ieder geval.
Top!

Masimo heeft alvast een fijne recensie geschreven. Dank daarvoor!

Ije Enu is inderdaad de hit (lees: het bekendste nummer) van Ukwu. Leuk om de vertaling van de nummers te lezen. Heb je de songteksten in een "echte" bibliotheek gevonden of ergens in de digitale bibliotheek die internet heet? Hoe dan ook, leuke recensie om te lezen.

Is het een idee dat we mijn schrijfsel (in aangepaste vorm) en jullie (niels94) recensies ook op de albumpagina plaatsen?

Masimo schreef:
Wat zou de derde zijn?
Twijfelachtig is het zeker. Hoe verder je teruggaat in de geschiedenis hoe meer landen en gebieden ooit gekoloniseerd zijn. Ik dacht in dit geval vooral aan de zogenaamde 'wedloop om Afrika' van eind 19e/ begin 20e eeuw. Behalve Liberia en Ethiopië is toen ook de Derwisjstaat niet gekoloniseerd. Door veel landen werd deze Somalisch-Islamitische staat erkend als onafhankelijk. En het lukte de Europese veroveraars dus niet het gebied in te nemen.

avatar van aerobag
De eerste warme tonen van de opener “Elege” begroeten je direct en wijzen je de plek naast de deur waar je je dagelijkse zorgen even kan parkeren. Het is een zeer opbeurend begin, met on-point drums en blaasinstrumentatie die je mee sleuren het album in.
“Ejina Uwa Nya Isa” voelt als een wandeling door een tropische tuin. Funky gitaar loopjes én koperen blazers wisselen elkaar af, totdat de zang van Ukwu zich ermee begint te bemoeien en hij op het einde alle zorgen van zich af lijkt te lachen.
“Okwukwe Na Nche Kwube” gooit het over een iets andere boeg, een hoogjankende gitaar en een schelle trompet zijn de hoofdrolspelers in dit liedje. Erg atmosferisch, met vooral indrukwekkend gitaarspel. De zang van Ukwu past perfect bij deze song. De warme lach en neuriënde zang van Ukwu is ook een hoogtepunt op “Mma Anyi Egbuna Anyi”.
“Uwem Ereri Mbot Emi” is een nummer gevuld met rijkelijk instrumentatie, verworven in een sterke geluidscompositie. Ook hier is de variatie van de muziekinstrumenten noemenswaardig en raakt de zang precies de juiste noten behorende bij de sfeer van het album.
“Ilo Abu Chi” is een waardige en positieve afsluiter en laat wederom zien waar vooral de kracht ligt van dit album. Ook de jazz en swing invloeden worden benadrukt.


Alles in overweging genomen, valt vooral de relaxte en melodieuze sfeer op. Na meerdere luisterbeurten openbaart zich echter dat er instrumentaal veel meer gaande is dan op het eerste oor lijkt. Gitaar/saxofoon/trompet solo’s wisselen elkaar af en vormen zo de door Edgar beschreven Highlife in zijn puurste vorm. Mijn enige aanmerking is dat het af en toe net teveel op elkaar lijkt, iets meer variatie in de sound had ik gewaardeerd. Liedjes zoals “Mmefie Adiro Mgbayalu” en “Obialu Be Onye Abiagbunia” zijn meer straightforward, met repetitief drumwerk en solo’s die meer als losse flarden klinken dan als een geheel.
Een man met een gouden hart, wat ik begrijp uit de schaarse aantal artikelen die er over hem geschreven zijn. Zonde dat een auto-ongeluk hem te vroeg uit het leven heeft gerukt.

Favoriete Nummers: Okwukwe Na Nche Kwube, Ilo Abu Chi, Elege
Rating: Ergens tussen 3,5 en 4 sterren, maar neig momenteel meer naar 3,5

avatar van Masimo
Tof, aero!

avatar van Koenr
De eerste twee luisterbeurten - op de achtergrond - ging de plaat een klein beetje langs me heen, maar met mijn volle aandacht erbij valt op hoe veel subtiliteiten er in de muziek zitten.

Grappig dat de term highlife (ik was ook niet de hoogte waar de aanduiding vandaan kwam) echt heel toepasselijk voelt. Je waant jezelf zo ergens met een palmwijn op een terras in Nigeria - als geprivilegieerde toerist zonder zorgen - met een band die ergens verderop in de schaduw staat te spelen. De vele invloeden zijn wel even wennen, de steel guitar doet me in eerste instantie aan Hawaii denken, en de blazers geven het hier een daar een beetje Amerikaanse jazz/swing feel, zeker in het begin van zo'n nummer als Mma Anyi Egbuna Anyi. Maar zodra Ukwu begint te zingen, zijn die associaties ook zo weer verdwenen.

Onbezorgd zou ik de plaat niet noemen (ook los van de teksten niet). Wel warm, liefdevol en laid-back. Op de beste momenten meandert het heerlijk voort (zoals in het openingsnummer), maar de muziek is gelaagd en in staat om je aandacht op te eisen als je daar voor open staat. Bovendien ziet de Igbo-levensfilosofie waar deze plaat op gestoeld is (en wat bijvoorbeeld tot uiting komt in de lyrics die Masimo eerder heeft gepost) er bijzonder interessant uit om een keer in te duiken.

Geweldige foto op de cover ook. Straalt levensgenot en spelvreugde uit. Mooie eerste keuze Edgar.

avatar van Barney Rubble
Ik kan weinig toevoegen aan hetgeen hierboven al is gezegd. Een plaat die aanleiding biedt tot ontspanning; door de warme instrumentatie en relaxte ritmes. Het is mij erg goed bevallen!

avatar van Koenr
Aangezien Masimo vandaag niet in de buurt van zijn laptop is, post ik namens hem het Afrikaanse 'album' voor de komende 2 weken. Verander de Totoro naast de post in gedachte maar in een Tangela, de beginletter is alvast hetzelfde.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:13 uur

geplaatst: vandaag om 03:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.