Mysteriën van Knut Hamsun uitgelezen. Erg interessant, mooi en ook amusant boek waarin de komst van een mysterieuze man een klein Scandinavisch dorpje op zijn kop zet.

Nu bezig in The Passage , heerlijk en eerste deel van een trilogie dus ik heb nog iets om naar uit te kijken

Herman Brusselmans - De Grote Rimram

En attendant Godot herlezen, erg interessant stuk als je kijk naar de tekst ónder de tekst. Vanwege de directe stijl lijkt het wat lastig om diepere thema's aan te kaarten, maar ik vraag me vooral af wat de rol van dhr. Godot in dit alles is, wie is die man en waar staat hij voor?

Uit de Wiki:

Het is onduidelijk wie Godot nu is. Er zijn theorieën dat Godot gebaseerd is op God (God-ot), maar hier wordt aan getwijfeld aangezien het boek geschreven is in het Frans en Dieu (het Franse woord voor God) niet erg veel gelijkenissen toont met God.

Vladimir en Estragon wachten op Godot omdat hij hen zal verlossen, antwoorden zal geven, hen zal verlichten. Godot kan dus ook staan voor zingeving. Vladimir en Estragon wachten op Godot die zin zal komen geven aan hun leven (Wachten op Godot is, zolang ze op hem wachten, de enige zin in hun leven, zonder dat wachten zou het zinloos zijn, al is het nu ook zinloos). Misschien wilde Beckett gewoon duidelijk maken dat het leven zinloos is, en dat men er zelf zin aan dient te geven, hoe zinloos of absurd de hele zaak ook is.

Ik neem Wikipedia niet echt serieus wat literatuur betreft, tenzij er een legitieme bron bij staat.

God is het in ieder geval zeker niet.

Ik heb het stuk gelezen, en de voorstelling van Oostpool gezien, ik heb er hier en daar wat gedachtes over, maar ik kan het nog niet tot een logische conclusie brengen.

Gegeven het feit dat jij nog geen oplossing hebt, geef ik in dit stadium de voorkeur aan de Wiki.

De auteur heeft al meerdere malen aangegeven dat geen God is, en in het Frans is God inderdaad Dieu. Hij zei zelfs letterlijk dat hij Godot dan wel gewoon God genoemd had. In het Iers betekent een soortgelijke term als Godot 'voor altijd' of 'voor lange tijd', wat aansluit bij het wachten van Vladimir en Estragon.

Beckett heeft ook aangegeven dat het van godillot/godasse afkomt, wat laars betekent. Het is dus geen toeval dat Estragon z'n laars niet uitkrijgt. Zoekend op voeten vond ik veel symboliek: vrouwelijk (keert ook terug bij de personages), levensweg, beweging, in bezit nemen en macht (Pozzo schopt Lucky = voet).

Ook nog een vergezochte:

''Freya, ook bekend als Frigg, was godin van liefde en vruchtbaarheid. Deze goden waren bij het passeren door het woongebied van de stam schenkers van overvloed, van weelde en heil voor mens, vee en akker. Zij schonken een volheid van levensbezit waarin ook gezondheid werd begrepen.'' Vladimir en Estragon zouden kunnen wachten totdat Godot hun die volheid van levensbezit komt geven, want wat zeker is is dat hun bestaan zinloos is. Daar komt dan ook de vrouwelijkheid weer terug.

Daar ergens moet de betekenis inliggen, maar ik kan het nog niet tot een logische conclusie brengen (ik werk er dan ook niet dagelijks aan).

Twee mensen die op Godot wachten, in de hoop verlossing of zoiets te vinden. Een Godot die uiteindelijk niet komt.

en

Jij als lezer/toeschouwer probeert te achterhalen wie of wat Godot is, maar je vindt nooit een bevredigend antwoord. In ieder geval geen antwoord waar je zeker van kunt zijn.

Mijns inziens laat het stuk precies zien wat het absurdisme nou precies is, juist door je het absurdisme (of de 'walging' zoals Sartre het noemt) te laten voelen. De hoop hebben dat er meer is dan enkel het existeren, maar die hoop blijft altijd alleen maar hoop.
Wij proberen altijd maar zin te geven aan dingen en een essentie of 'wezen' te vinden in dingen (we proberen bijv. te achterhalen wie/wat Godot is), maar de antwoorden waar we mee aan komen zetten zijn allemaal ontoereikend. We bestaan nu eenmaal, maar de vraag waarom we bestaan is nooit te beantwoorden. Of zoals Sartre zegt: existentie gaat vooraf aan essentie.

Kortom: ik kan me wel vinden in de gedachte dat Godot voor zingeving zou staan

Ja, ik vraag me alleen af, zou het zo makkelijk zijn?

Alles zit er wel in: vrouwelijkheid (Freya), voeten/laarssymboliek, de absurdistische filosofie, zinloosheid.

Absurdisme is niet simpel.

En jij laat dat heel duidelijk zien

Godot is ene onbekend iemand en eigenlijk heeft hij niks met het verhaal van doen.
de mensen wachten op hem, maar dat is niet belangrijk: Het gaat om wat er tussen die mensen ontstaat.

Dat is geen absurdisme, maar volgens mij de intentie van de schrijver

Dat is wel degelijk absurdistisch. Voorts lijkt het mij vreemd dat Godot God zou zijn, gezien de banden van het absurdisme met het existentialisme, dat toch voornamelijk atheïstisch is. Sterker nog, is een van de kerngedachten van het absurdisme niet dat de omgeving de mens tot vijand is? Dan moet er een kwade God in het spel zijn, als dat al zo is, maar dat slaat ook weer nergens op.

Geïnteresseerden in het absurdisme (alsmede existentialisme) verwijs ik overigens graag door naar dit standaardwerk van de grote Albert Camus:
Homme Révolté, L' - Albert Camus - BoekMeter.nl

Vergeet ook niet De Myte van Sisyphus van dezelfde Camus. En Walging van Sartre (al vind ik die zelf toch een stuk minder)

Net uitgelezen 1q84 deel 1 en 2; nu is het wachten op deel 3.
Ik ben benieuwd hoe het zich verder gaat ontwikkelen, daar heb ik nog geen enkel idee van.

Nu begonnen in Arnon Grunberg - huid en haar

Met alle respect voor jouw speurderskwaliteiten, het lijkt me vreemd om de betekenis van een toneelstuk te moeten achterhalen door middel van close-reading en duiding van ingewikkelde symboliek. Misschien onthult jouw onderzoek iets over een onderliggende betekenislaag of over de ontstaansgeschiedenis van het stuk. De kans dat het leidt tot een sluitende interpretatie acht ik niet heel groot.

Het is ook vreemd dat Beckett zich zo uitdrukkelijk heeft uitgesproken tegen de God-interpretatie, terwijl hij doorgaans niet scheutig is met handreikingen. Wat was zijn motief?
Misschien heeft hij zich willen verzetten tegen een al te éénduidige interpretatie. Een andere mogelijkheid is dat het wezen van de figuur Godot helemaal niet belangrijk is voor het begrijpen van het stuk. De laatste mogelijkheid sluit naadloos aan bij hetgeen OldSkool over het stuk beweert.

Wat het motief van Beckett is weet ik niet. Het werd hem gevraagd, en hij gaf antwoord. Het komt o.a. uit Samuel Beckett: A Biography en een interview met Peter Woodthrope uit 1994.

Ik vraag me overigens af waarom je denkt dat het vreemd is om de betekenis in symboliek te zoeken. Beckett hint duidelijk naar de laars/voet, en het stuk zelf ook. Symboliek speelt vaak een grote rol in literatuur, en toneel behoort immers ook tot de literatuur. De voet/laars is té nadrukkelijk aanwezig, daar moet in ieder geval iets mee zijn.

Maar dan nu: als Godot er niet toe doet, wat blijft er dan nog van 't verhaal over?

Twee jongens die zich niet veel herinneren van de dag ervoor. Eén heeft moeite met z'n laars. De boom is de tweede dag gaan bloeien, en Pozzo die Lucky als slaaf heeft.

Is dan niet het hele verhaal weg? Wat is dan de ontwikkeling? Wat kunnen we hier nog mee? Het wachten op Godot is de enige zin die ze in hun leven hebben, en dat doet er dan niet meer toe? Dan kom je op een soort 'niets' uit.

Ben niet de meest geschikte persoon om jouw vragen te beantwoorden. Weet vrijwel niets over Beckett of Wachten op Godot.

Ik heb me alleen uitgesproken over waarschijnlijkheid. Het lijkt me niet erg waarschijnlijk dat de betekenis (d.w.z. hetgeen door de auteur is bedoeld) van een toneelstuk, dat vooral bedoeld is om op een podium gespeeld te worden, diep verscholen ligt in de tekst. Bij een roman of een gedicht kan ik me dat wel voorstellen.
Natuurlijk kun je in elke tekst verborgen betekenissen ontdekken, maar de vraag is of je die betekenissen nodig hebt voor een beter begrip van de tekst.

In de Engelse Wiki vond ik het volgende:
Beckett tired quickly of "the endless misunderstanding". As far back as 1955, he remarked, "Why people have to complicate a thing so simple I can't make out."[62] He was not forthcoming with anything more than cryptic clues, however: "Peter Woodthrope [who played Estragon] remembered asking him one day in a taxi what the play was really about: 'It's all symbiosis, Peter; it's symbiosis,' answered Beckett."[63]
Het heeft er alle schijn van dat Beckett zelf ook niet precies wist wat zijn toneelstuk betekende.

Ik vraag me af of we altijd moeten weten wat een kunstwerk betekent of wat de kunstenaar heeft bedoeld . Waar gaan de gedichten van Hans Faverey over? Van meer dan 90% van zijn gedichten kan ik de betekenis niet op een rationele manier vaststellen. En toch vind ik ze mooi. Moet ik de betekenis weten om iets te kunnen waarderen?

Een tijdje geleden hadden we elders op MM een discussie over de betekenis van Perfect Day van Lou Reed. De een dacht dat deze song over drugs ging, de ander dacht dat het een gewone lovesong was en zelf dacht ik dat de ik-persoon van plan is zijn date te verkrachten en/of te vermoorden. Als ik me goed herinner, heeft Lou Reed zelf gezegd, dat het maar een lovesong is. Maar daarmee heeft hij me niet overtuigd. Voor mij blijft het een raadsel.
Maakt dat Perfect Day minder mooi?

In het stuk in de Engelse Wiki over Wachten op Godot vind je minstens negen invalshoeken om tot een interpretatie te komen. Men is al meer dan vijftig jaar bezig om tot een sluitende interpretatie te komen en dat is nog steeds niet gelukt. Dat betekent dat de kans dat je een éénduidige, algemeen geldende betekenis kunt vaststellen, bijzonder klein is. Ik hoop oprecht dat het je ooit zal lukken, maar tegelijkertijd weet ik voor 99,9999% zeker dat ook jij zult falen.

Mijn dichterlijke kant (die zelden tevoorschijn komt) vind het eigenlijk wel mooi dat het raadsel van WoG bewaard is gebleven. Dat geeft een enorme vrijheid. Dan is iedereen in de gelegenheid hierover een eigen idee te ontwikkelen. En als jij vindt dat de voet/laars-hint van belang is, dan is dat ook zo.
Maar probeer niet alles te begrijpen, probeer er ook van te genieten.

Perfect Day is het liedje dat ik volgens mijn zusje altijd weer zing als ik bij een goede vriendin van me ben geweest. Dat maakt het ook erg mooi.

Keith Richards - Life

Zojuist begonnen in American Psycho!

Villa des Roses uit. Nu bezig in Klaaglied om Agnes van Marnix Gijsen. Bevalt me tot nu toe behoorlijk goed moet ik zeggen

Als je hem ook uit wil gaan lezen, arme jij.

Literatuur is denk ik vrijwel nooit op een éénduidige betekenis gericht. De auteur en de lezers hebben elk hun eigen interpretatie.

Bij dit stuk kan je er echter moeilijk genieten zonder te begrijpen, want het stuk is behoorlijk kaal en leeg. Van het verhaal zelf kan ik niet genieten, ik vind het één van de slechtste scenarios ooit geschreven. Persoonlijk vind ik het qua smaak dan ook een verschrikkelijk stuk, maar ik vind het wél boeiend om na te denken over betekenissen in dit stuk.

Eén vaste betekenis zal niet lukken inderdaad, maar dat Godot voor God staat is wel te ontkrachten. Goed, je kan stellen 'voor mij is het God', en dat mag, maar dat was niet de oorspronkelijke intentie. Zoveel is met redelijke zekerheid te zeggen. Ik ben dan nieuwsgierig ingesteld, dus dan betekent dit voor mij dat er misschien iets anders in zit, en dat wil ik dan graag vinden.

Inderdaad, goede literatuur heeft vaak (altijd?) meerdere betekenislagen. Ik heb het woord “éénduidig”gebruikt, omdat ik had begrepen dat jij dacht dat de “voet/laars”-hint een belangrijke sleutel was tot het oplossen van het betekenisprobleem. Dat suggereert het zoeken naar een éénduidige betekenis (die op zich best dubbelzinnig kan zijn). Wellicht een verkeerde aanname van mij.
Dat auteur en lezers ieder hun eigen interpretatie hebben, is evident, maar de meeste lezersinterpretaties zijn niet heel oorspronkelijk. We willen toch graag weten wat de auteur heeft bedoeld om onze interpretatie vervolgens zo goed mogelijk aan die bedoeling aan te passen. En vaak wordt de interpretatie al vooraf gestuurd door hetgeen we over een boek/toneelstuk hebben gehoord of gelezen. Dat biedt houvast.

Het spijt me Stijn, het idee dat Godot voor God kan staan, zal niemand met absolute zekerheid kunnen weerleggen. Die “Dieu”-theorie vond ik al onzinnig, om de eenvoudige reden dat Frans niet Beckett’s moedertaal is. Mijn eigen idee was dat je nooit geheel kunt uitsluiten dat hij onbewust (vanuit het Engels) naar God heeft verwezen.

Je kunt natuurlijk tegenwerpen dat het niet zijn oorspronkelijke intentie is geweest, maar dat geldt eigenlijk ook voor jouw “voet/laars”-hint (en alle andere verwijzingen). Beckett heeft naar mijn weten nooit beweerd, dat een andere verwijzing wel strookte met zijn oorspronkelijke intentie.

Enfin, over Godot/God heeft Beckett uitdrukkelijk gezegd dat dit niet zijn bedoeling was,
maar tevens heeft hij toegegeven dat het mogelijk was, dat hij onbewust wel naar God heeft verwezen.
Dat blijkt althans uit een stukje uit de Engelse Wiki:
"Beckett said to Peter Woodthorpe that he regretted calling the absent character 'Godot', because of all the theories involving God to which this had given rise.[42] "I also told [Ralph] Richardson that if by Godot I had meant God I would [have] said God, and not Godot. This seemed to disappoint him greatly."[43] That said, Beckett did once concede, "It would be fatuous of me to pretend that I am not aware of the meanings attached to the word 'Godot', and the opinion of many that it means 'God'. But you must remember – I wrote the play in French, and if I did have that meaning in my mind, it was somewhere in my unconscious and I was not overtly aware of it."[44] This is an interesting remark, especially considering that "Beckett has often stressed the strong unconscious impulses that partly control his writing; he has even spoken of being 'in a trance' when he writes."[45]Gezien de laatste opmerking lijkt het mij niet onmogelijk, dat de verwijzing naar “voet/laars” eveneens afkomstig is uit het onderbewuste. Toen jij er over begon, dacht ik eigenlijk ook het eerst aan een onderbewuste, sexuele betekenis.

Kwam je er niet doorheen Slowgaze?! Of vond je 't gewoon een slecht boek?

Ondanks dat het een vreselijk zwak boek was, heb ik het toch uitgelezen. Nu heb ik een schurfthekel aan yuppies en zo. De hoofdstukken over muziek, over Genesis bijvoorbeeld, kon ik wel weer lachen, maar de rest was echt kut met peren.

Een hekel aan yuppies had ik sowieso wel, maar zoals het beschreven is in het boek kan ik er wel weer een beetje om lachen! Ben nu op blz. 100 ofzo, maar ik vind het tot nu toe nog wel een fraai boek eigenlijk! Leest wel lekker weg. Alleen jammer dat volgens mij in totaal 1/3 van het verhaal bestaat uit beschrijvingen van de pakken die iedereen aan heeft... hoewel dat natuurlijk ook wel weer mooi de materialistische kijk van het hoofdpersonage op andere mensen weergeeft.

Vond je de film wel goed?