Overig / Algemeen / Laatst gelezen boek
0
geplaatst: 11 februari 2011, 22:10 uur
Slowgaze schreef:
Tja, Mjuman, ik had je aanvankelijk nog wel hoog zitten, maar zo reageren als iemand een bepaald boek niet goed vindt is wat aan de kinderachtige kant, denk je ook niet?
Tja, Mjuman, ik had je aanvankelijk nog wel hoog zitten, maar zo reageren als iemand een bepaald boek niet goed vindt is wat aan de kinderachtige kant, denk je ook niet?
Says who - "literatuurpolitie"- drillepul!
Soms loont het de moeite om goed te lezen en minder primair te reageren.
Je vermogen tot reageren houd geen gelijke tred met je beweerde leespensum noch het geëtaleerde vermogen tot perceptie. Ik erger me aan kortzichtige, ongenuanceerde, onevenwichtige puberpraat - soms loont het om iets langer over dingen na te denken - dat heet ook wel reflectie en is niet wettelijk verboden.
0
geplaatst: 11 februari 2011, 22:17 uur
Kijk, dit soort dingen vind ik altijd leuk, polemiek.
1. Als jij twijfelt aan de hoeveelheid die ik gelezen heb dan doe je dat maar lekker, jongen. Blijft staan dat ik een behoorlijke hoeveelheid literatuur heb gelezen, op mijn 19e al notabene. Jaloezie, mijn beste?
2. Ongenuanceerd? Denk je dat ik niet na heb gedacht alvorens ik Plath afschreef en de Catcher een tegenvaller vond? Nuanceer dat maar eens, waarom je dat denkt.
Bovendien, wie dacht er zo arrogant te moeten zijn om míj te vertellen over de relatie tussen estheticisme, decadentisme en symbolisme?
1. Als jij twijfelt aan de hoeveelheid die ik gelezen heb dan doe je dat maar lekker, jongen. Blijft staan dat ik een behoorlijke hoeveelheid literatuur heb gelezen, op mijn 19e al notabene. Jaloezie, mijn beste?
2. Ongenuanceerd? Denk je dat ik niet na heb gedacht alvorens ik Plath afschreef en de Catcher een tegenvaller vond? Nuanceer dat maar eens, waarom je dat denkt.
Bovendien, wie dacht er zo arrogant te moeten zijn om míj te vertellen over de relatie tussen estheticisme, decadentisme en symbolisme?
0
Yann Samsa
geplaatst: 11 februari 2011, 22:21 uur
Laat ik maar 'es m'n stoute schoenen aan trekken en ook reageren, op Mjuman weliswaar.
Mjuman:
Hoewel het nog één van de betere blijft, vond ik hem ook iets tegenvallen. Komt dat ook omdat ik niet denk, te 'primair' ben, te 'puberaal' reageer? Want jij, die slimmer bent en beter met taal overweg kan en..., schat het boek naar echte waarde hé?
Zie je het echt zo dat de persoon die negatief is erover of te dom is, of het later snappen zal?
Mjuman, verschillende visies zijn er gewoon. En ik snap wel je punt dat het te maken heeft met intellect , maar pas op dat je jouw visie niet begint te zien als superieur door (mss zogezegd) meer kennis...
En nu hoop ik geen bakken kritiek over me heen te krijgen...
Mjuman:
Hoewel het nog één van de betere blijft, vond ik hem ook iets tegenvallen. Komt dat ook omdat ik niet denk, te 'primair' ben, te 'puberaal' reageer? Want jij, die slimmer bent en beter met taal overweg kan en..., schat het boek naar echte waarde hé?
Zie je het echt zo dat de persoon die negatief is erover of te dom is, of het later snappen zal?
Mjuman, verschillende visies zijn er gewoon. En ik snap wel je punt dat het te maken heeft met intellect , maar pas op dat je jouw visie niet begint te zien als superieur door (mss zogezegd) meer kennis...
En nu hoop ik geen bakken kritiek over me heen te krijgen...
0
geplaatst: 11 februari 2011, 22:35 uur
Leuk woord, puberaal. Als er al iets betrekking heeft op de Catcher. 
Deze parodie is wat mij betreft dan ook briljant: J.D. Salinger - Uncyclopedia, the content-free encyclopedia - uncyclopedia.wikia.com
Deze parodie is wat mij betreft dan ook briljant: J.D. Salinger - Uncyclopedia, the content-free encyclopedia - uncyclopedia.wikia.com
0
geplaatst: 11 februari 2011, 22:48 uur
@slowgaze: Voor de polemiek is het misschien wel aardig om wat beter verwoorden waarom je Plath hebt afgeschreven en waarom je The Catcher niet goed vond. Die uitleg heb ik gemist.
0
geplaatst: 11 februari 2011, 22:48 uur
@Ferre - "Zie je het echt zo dat de persoon die negatief is erover of te dom is, of het later snappen zal?"
Nee; maar het zal niet de eerste keer zijn, dat mensen (mezlef incluis) hun mening over een bepaald werk (album, boek) bij herbeleving moeten herzien. En al zegt het Engels "there is no second chance for a first impression" is het soms beter iets terughoudender te zijn.
Ok; daar blink ik zelf ook niet in uit - zo blijf ik Kluun, Heleen van Royen bijv. niet meer dan literatuurdeluurs vinden en dat draag ik dan ook uit, onverbloemd. Ergens op dit topic heb ik de verdienste van Salinger al toegelicht (de thematiek van adolescentie en emoties) dus dat ga ik niet opnieuw doen.
Veel heeft met stemming, timing en andere contextuele elementen te maken. Ik kan bijv nooit poëzie lezen met drum & bass op de achtergrond - doe ik dat, werkt het niet. Gek genoeg werkt de combinatie Yeats en Cocteau Twins heel goed.
En zo gek is het nou ook weer niet om een link te leggen tussen leeftijd en soort literatuur of muziek - daar is hier een apart topic voor. Sommige dingen kan (of moet je) wellicht niet te allen tijde willen lezen. Toen ik voor het eerst Der Zauberberg wilde bedwingen had ik nog geen bergschoenen, was ik een ukko en was het te ver gegrepen - dat was oevrigens in de jaren 70.
@Slowgaze: dat wist je - die link had ik zelf aangestipt. Discussie - anytime, maar dan wel reëel.
Nee; maar het zal niet de eerste keer zijn, dat mensen (mezlef incluis) hun mening over een bepaald werk (album, boek) bij herbeleving moeten herzien. En al zegt het Engels "there is no second chance for a first impression" is het soms beter iets terughoudender te zijn.
Ok; daar blink ik zelf ook niet in uit - zo blijf ik Kluun, Heleen van Royen bijv. niet meer dan literatuurdeluurs vinden en dat draag ik dan ook uit, onverbloemd. Ergens op dit topic heb ik de verdienste van Salinger al toegelicht (de thematiek van adolescentie en emoties) dus dat ga ik niet opnieuw doen.
Veel heeft met stemming, timing en andere contextuele elementen te maken. Ik kan bijv nooit poëzie lezen met drum & bass op de achtergrond - doe ik dat, werkt het niet. Gek genoeg werkt de combinatie Yeats en Cocteau Twins heel goed.
En zo gek is het nou ook weer niet om een link te leggen tussen leeftijd en soort literatuur of muziek - daar is hier een apart topic voor. Sommige dingen kan (of moet je) wellicht niet te allen tijde willen lezen. Toen ik voor het eerst Der Zauberberg wilde bedwingen had ik nog geen bergschoenen, was ik een ukko en was het te ver gegrepen - dat was oevrigens in de jaren 70.
@Slowgaze: dat wist je - die link had ik zelf aangestipt. Discussie - anytime, maar dan wel reëel.
0
Yann Samsa
geplaatst: 11 februari 2011, 23:13 uur
Mjuman. Ik ga akkoord. Perceptie wordt na herbeleving gewoon anders. Het meest extreme persoonlijk voorbeeld die ik geven kan, is m'n liefde voor 'Guernica'. Na het eerst als 'complete random' te zien, zocht ik wat achtergrond-info op. Met het volledige verhaal over de Spaanse Burgeroorlog op zak zocht ik naar nieuwe betekenissen. De piéta, 'het vrijheidsbeeld',... Picasso ging van snob naar hot huize Ferre.
Dat is bij iedere kunstvorm zo, dus op dat vlak geef ik je gelijk en vind ik het Engels citaat ook bagger.
Maar m'n 'kritiek' (kritiek is veel gezegd hoor) was eerder op manier van reageren dan op inhoud. Ik volg wel veel topics zonder iets te posten en het valt me op dat je nogal 'prikkelbaar' reageert, als ik het zo mag noemen. Stel dat OldSkool (dat is nu maar één voorbeeld) nu echt wel een goede onderbouwde reden had wrm 'ie TCITR vond tegenvallen? Waarom dan direct afkraken op 'puberaal' gedrag. Dit is natuurlijk een wat ongepast voorbeeld, maar blijft dat mensen soms gewoon andere ideeën hebben. Probeer daar dan niet altijd met al dat gedoe af te komen
Zie het niet als een 16-jarige die je de les wil spelen, maar je wil toch niet steeds een 'chevytje' doen (cf. zonder de user chevy hier te beledigen hoor ), straks zien de mensen je als de cynische brompot die alles beter weet (wat op zich niet verkeerd is natuurlijk )
Nou, we gaan serieus off - dus even de draad terug oppikken:
Heb me onlangs door must-reads op filosofisch en politiek vlak geworsteld.
Plato's Dialogen waren fascinerend, Utopia utopisch (jammer genoeg), en DAS KAPITAL, tja: moelijk
Dat is bij iedere kunstvorm zo, dus op dat vlak geef ik je gelijk en vind ik het Engels citaat ook bagger.
Maar m'n 'kritiek' (kritiek is veel gezegd hoor) was eerder op manier van reageren dan op inhoud. Ik volg wel veel topics zonder iets te posten en het valt me op dat je nogal 'prikkelbaar' reageert, als ik het zo mag noemen. Stel dat OldSkool (dat is nu maar één voorbeeld) nu echt wel een goede onderbouwde reden had wrm 'ie TCITR vond tegenvallen? Waarom dan direct afkraken op 'puberaal' gedrag. Dit is natuurlijk een wat ongepast voorbeeld, maar blijft dat mensen soms gewoon andere ideeën hebben. Probeer daar dan niet altijd met al dat gedoe af te komen
Zie het niet als een 16-jarige die je de les wil spelen, maar je wil toch niet steeds een 'chevytje' doen (cf. zonder de user chevy hier te beledigen hoor
), straks zien de mensen je als de cynische brompot die alles beter weet (wat op zich niet verkeerd is natuurlijk )Nou, we gaan serieus off - dus even de draad terug oppikken:
Heb me onlangs door must-reads op filosofisch en politiek vlak geworsteld.
Plato's Dialogen waren fascinerend, Utopia utopisch (jammer genoeg), en DAS KAPITAL, tja: moelijk
0
geplaatst: 12 februari 2011, 10:49 uur
Nu bezig in "Storm in Juni"
"Irène Némirovsky (Kiev 1903-Auschwitz 1942) woonde pas tien jaar in Frankrijk toen ze in 1929 haar eerste manuscript, David Golder, naar de Franse uitgever Bernard Grasset stuurde. De roman oogstte meteen een enorm succes. Haar literaire carrière werd echter bruut afgebroken door de inval van de nazi's in Frankrijk. Toen ze in 1942 als statenloze joodse werd weggevoerd, lukte het Irène nog net een koffertje met het manuscript van Storm in juni aan haar dertienjarige dochter Denise te geven. Denise besloot op haar 74ste dat Storm in juni gepubliceerd mocht worden. Storm in juni doet rechtstreeks verslag van de uittocht in juni 1940, toen stromen vluchtelingen Parijs verlieten. Het lot van allerlei Franse families, van de voornaamste tot de armste, raakte met elkaar verweven. In een directe stijl beschrijft Irène Némirovsky de ontelbare kleine en grote lafheden en het broze saamhorigheidsgevoel van een volk op de vlucht. Storm in juni is een aangrijpende, intieme en meedogenloos eerlijke roman die de ziel van de Fransen ten tijde van de Duitse bezetting blootlegt. Het brengt een bewogen episode uit de recente geschiedenis briljant tot leven. "
"Irène Némirovsky (Kiev 1903-Auschwitz 1942) woonde pas tien jaar in Frankrijk toen ze in 1929 haar eerste manuscript, David Golder, naar de Franse uitgever Bernard Grasset stuurde. De roman oogstte meteen een enorm succes. Haar literaire carrière werd echter bruut afgebroken door de inval van de nazi's in Frankrijk. Toen ze in 1942 als statenloze joodse werd weggevoerd, lukte het Irène nog net een koffertje met het manuscript van Storm in juni aan haar dertienjarige dochter Denise te geven. Denise besloot op haar 74ste dat Storm in juni gepubliceerd mocht worden. Storm in juni doet rechtstreeks verslag van de uittocht in juni 1940, toen stromen vluchtelingen Parijs verlieten. Het lot van allerlei Franse families, van de voornaamste tot de armste, raakte met elkaar verweven. In een directe stijl beschrijft Irène Némirovsky de ontelbare kleine en grote lafheden en het broze saamhorigheidsgevoel van een volk op de vlucht. Storm in juni is een aangrijpende, intieme en meedogenloos eerlijke roman die de ziel van de Fransen ten tijde van de Duitse bezetting blootlegt. Het brengt een bewogen episode uit de recente geschiedenis briljant tot leven. "
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 12 februari 2011, 11:27 uur
Slowgaze schreef:
Bovendien, wie dacht er zo arrogant te moeten zijn om míj te vertellen over de relatie tussen estheticisme, decadentisme en symbolisme?
Bovendien, wie dacht er zo arrogant te moeten zijn om míj te vertellen over de relatie tussen estheticisme, decadentisme en symbolisme?
Over arrogant gesproken.
0
sxesven
geplaatst: 12 februari 2011, 12:05 uur
Laatste tijd er wat luchtig leesvoer doorheen gejaagd (een aantal Rhyme novels van Deaver - The Bone Collector, The Empty Chair, The Cold Moon, The Burning Wire) en het uiterst charmante Squirrel Seeks Chipmunk van David Sedaris. Begonnen in het tegenvallende Déja Dead van Kathy Reichs. Tevens nog steeds bezig in het heerlijke Notes from a Small Island, waar ik onlangs nog deze hilarische passage tegenkwam:
But nowhere, of course, are the British more gifted than with place names. There are some 30,000 place names in Britain, a good half of them, I would guess, notable or arresting in some way. There are villages without number whose very names summon forth an image of lazy summer afternoons and butterflies darting in meadws: Winterbourne Abbas, Weston Lullingfields, Theddlethorpe All Saints, Little Missenden. There are villages that seem to hide some ancient and possibly dark secret: Husbads Bosworth, Rime Intrinseca, Whiteladies Aston. There are villages that sound like toilet cleansers (Potto, Sanahole, Durno) and villages that sound like skin complaints (Scabcleuch, Whiterashes, Scurlage, Sockburn). In a brief trawl through any gazetteer you can find fertilizers (Hastigrw), shoe deodorizers (Powfoot), breath fresheners (Minto), dog food (Whelpo) and even a Scottish spot remover (Sootywells). You can find villages that have an attitude problem (Seething, Mockbeggar, Wrangle) and villages of strange phenomena (Meathop, Wigtwizzle, Blubberhouses). And there are villages almost without number that are just endearingly inane - Prittlewell, Little Rollright, Chew Magna, Titsey, Woodstock Slop, Lickey End, Stragglethorpe, Yonder Bognie, Nether Wallop and the unbeatable Thornton-le-Beans. (Bury me there!) You have only to cast a glance across a map or lose yourself in an index to see that you are in a place of infinite possibility.
Some parts of the country seem to specialize in certain themes. Kent has a peculiar fondness for foodstuffs: Ham, Sandwich. Dorset goes in for characters in a Barbara Cartland novel: Bradford Peverell, Compton Valence, Langton Herring, Wootton Fitzpaine. Lincolnshire likes you to think it's a little off its head: Thimbleby Langton, Tumby Woodside, Snarford, Fishtoft Drove, Sots Hole and the truly arresting Spitall in the Street.
It's notable how often these places cluster together. In one compact area south of Cambridge, for instance, you can find Blo Norton, Rickinghall Inferior, Hellions Bumpstead, Ugley and (a personal favourite) Shellow Bowells. I had an impulse to go there now, to sniff out Shellow Bowells, as it were, and find what makes Norton Blo and Rickinghall Inferior.
Some parts of the country seem to specialize in certain themes. Kent has a peculiar fondness for foodstuffs: Ham, Sandwich. Dorset goes in for characters in a Barbara Cartland novel: Bradford Peverell, Compton Valence, Langton Herring, Wootton Fitzpaine. Lincolnshire likes you to think it's a little off its head: Thimbleby Langton, Tumby Woodside, Snarford, Fishtoft Drove, Sots Hole and the truly arresting Spitall in the Street.
It's notable how often these places cluster together. In one compact area south of Cambridge, for instance, you can find Blo Norton, Rickinghall Inferior, Hellions Bumpstead, Ugley and (a personal favourite) Shellow Bowells. I had an impulse to go there now, to sniff out Shellow Bowells, as it were, and find what makes Norton Blo and Rickinghall Inferior.
0
geplaatst: 12 februari 2011, 19:46 uur
Mjuman schreef:
Ik erger me aan kortzichtige, ongenuanceerde, onevenwichtige puberpraat - soms loont het om iets langer over dingen na te denken - dat heet ook wel reflectie en is niet wettelijk verboden.
Ik erger me aan kortzichtige, ongenuanceerde, onevenwichtige puberpraat - soms loont het om iets langer over dingen na te denken - dat heet ook wel reflectie en is niet wettelijk verboden.
Oh, sorry dat ik niet gezegd heb dat Holden Caulfield voor een outcast van de maatschappij staat die kinderen wil behoeven voor de gruwelen van de tienertijd en zijn psychische leegte probeert te vullen met landlopen.
Zal voortaan rekening houden met het feit dat ieder 'berucht' verhaal voortaan zonder nuance zo bestempeld moet worden.
Ik zal zeggen het een briljant werk was dat nog steeds controversieel is.
En niet vanwege Mark Chapman, want dat is bijzaak.
Nu tevreden?
0
geplaatst: 12 februari 2011, 20:27 uur
OldSkool schreef:
(...)
Ik zal zeggen het een briljant werk was dat nog steeds controversieel is.
En niet vanwege Mark Chapman, want dat is bijzaak.
Nu tevreden?
(...)
Ik zal zeggen het een briljant werk was dat nog steeds controversieel is.
En niet vanwege Mark Chapman, want dat is bijzaak.
Nu tevreden?
Dat luchtte zeker op? Tevreden - in 2011, in NL, in februari? Da 's een diepe vraag - je redenering overtuigt iig niet - en je beroepen op Mark Chapman is niet sterk. Als alle zotten die zich beroepen op een bepaald boek of een bepaalde film zouden bewerkstelligen dat die film of dat boek meteen blacklisted zou worden, dan zou dat leiden tot een enorme culturele kaalslag. Het boek is niet de schrijver - en het boek leeft ook voort na de schrijver.
0
geplaatst: 12 februari 2011, 21:59 uur
Ben vandaag begonnen aan Jack Keroac's klassieker 'On The Road' in de orgininele scroll-editie, dus zonder hoofdstukken, gewoon één groot blok tekst. En in het Engels bovendien, dit omdat de nederlandse vertaling, die ik eerder las, echt te slecht voor woorden was. Vertaalmachinewerk. Rookblauwe ogen iemand?
0
geplaatst: 12 februari 2011, 22:53 uur
gelukkig snappen mensen ironie nog
En nog veel succes dit jaar Mjuman, ik laat dit topic voor wat het is.
En nog veel succes dit jaar Mjuman, ik laat dit topic voor wat het is.
0
geplaatst: 13 februari 2011, 12:16 uur
ArthurDZ schreef:
Ben vandaag begonnen aan Jack Keroac's klassieker 'On The Road'
Ben vandaag begonnen aan Jack Keroac's klassieker 'On The Road'
Ben ik ooit ene keer aan begonnen maar legde hem na 5 pagina's alweer weg.
Was ook een scroll-editie, maar heb het niet daarom weggelegd.
En hoewel het lijkt dat ik allemaal klassiekers af aan het kraken ben, het is helaas zo.
Gok dat ik een bepaalde soort tekst voor me moet hebben.
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 16 februari 2011, 14:24 uur
Slowgaze schreef:
Over Vestdijk kan ik vrij kort zijn: goede roman, best sterk, zorgvuldig geschreven en soms wist hij me goed te raken, maar toch, die emotie die bij mij vrij kwam bij het lezen van andere onbeantwoorde liefdesromans, zoals "Kartonnen dozen" of "Die Leiden des Jungen Werthers", bleef grotendeels uit, laat staan dat ik er echt zo door gegrepen werd als bij het lezen bovengenoemde voorbeelden het geval was.
Over Vestdijk kan ik vrij kort zijn: goede roman, best sterk, zorgvuldig geschreven en soms wist hij me goed te raken, maar toch, die emotie die bij mij vrij kwam bij het lezen van andere onbeantwoorde liefdesromans, zoals "Kartonnen dozen" of "Die Leiden des Jungen Werthers", bleef grotendeels uit, laat staan dat ik er echt zo door gegrepen werd als bij het lezen bovengenoemde voorbeelden het geval was.
Desondanks vind ik je een topgozer.
En nu als de wiedeweerga Ivoren Wachters lezen!
0
sxesven
geplaatst: 16 februari 2011, 17:13 uur
Bryson uit, bezig in Alex Games' Balderdash & Piffle (naar de serie). Bijzonder matig.
0
Nian
geplaatst: 16 februari 2011, 18:39 uur
The Rain before it falls - Jonathan Coe
Dit was een heel goed boek.
Dit was een heel goed boek.
0
geplaatst: 17 februari 2011, 22:03 uur
Ulfat-e-Zulmat schreef:
Desondanks vind ik je een topgozer.
En nu als de wiedeweerga Ivoren Wachters lezen!
(quote)
Desondanks vind ik je een topgozer.
En nu als de wiedeweerga Ivoren Wachters lezen!
O, hij heeft best een aardige score gekregen, *4. En jij bent ook best aardig heur.
0
geplaatst: 17 februari 2011, 23:43 uur
Kedootje gekregen - nieuwe Herman Koch in gebonden versie.
Ben benieuwd - dit boek en de nieuwe Kluun (excuus!) zijn objecten van een soort promo-oorlog.
Tommy Wieringa - Joe Speedboot uitgelezen. Aaangename verrassing; goed verteller, in de traditie van bijv. John Irving (Garp, New Hamsphire Hotel).
Ook David Foster Wallace - Never Mind the Lobster (bundeling essays) weer opgepakt; wat kan die man knap en humoristisch formuleren; sommige artikelen in deze bundel zijn langer dan 50 p. en dat maakt het bitwise lezen wat lastiger., want eigenlijk moet je zo'n artilkel aan één stuk lezen. Bevat ook een uitermate boeiend artikel over de US-pornoindustrie: informatief en humoristisch in een mooi evenwicht.
Ben benieuwd - dit boek en de nieuwe Kluun (excuus!) zijn objecten van een soort promo-oorlog.
Tommy Wieringa - Joe Speedboot uitgelezen. Aaangename verrassing; goed verteller, in de traditie van bijv. John Irving (Garp, New Hamsphire Hotel).
Ook David Foster Wallace - Never Mind the Lobster (bundeling essays) weer opgepakt; wat kan die man knap en humoristisch formuleren; sommige artikelen in deze bundel zijn langer dan 50 p. en dat maakt het bitwise lezen wat lastiger., want eigenlijk moet je zo'n artilkel aan één stuk lezen. Bevat ook een uitermate boeiend artikel over de US-pornoindustrie: informatief en humoristisch in een mooi evenwicht.
0
geplaatst: 18 februari 2011, 16:43 uur
Prima boek, Joe Speedboot. Las eerst Caesarion, die net wat pretentieuzer is en daarom eigenlijk net iets minder leuk. Vond ik Joe Speedboot wel iets beter, prettigere sfeer ook.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 23:22 uur
Hup, zoals beloofd, Maarten gaat zijn meningen beargumenteren.
Allereerst hebben we daar The Catcher in the Rye, een alleraardigste, maar verre van wereldschokkende roman, waarbij aangetekend moet worden dat dit mijn mening is en dus in feite subjectief is. Vooruit, ik kon er niet veel mee, op de an sich wel vermakelijke stijl na. Als ik twaalf was geweest toen ik het las, had ik vast Holden Caulfield willen zijn, maar ik was zeventien, als ik me het goed herinner. Nee, dan herkende ik in deze Holden niet veel, moet ik zeggen. Een psychologisch inzicht met de diepgang van een fjord herken ik er ook niet in. Overigens merkte Burroughs ooit op dat als Holden een echt persoon was geweest, Bill hem in elkaar had gemept, zo'n doetje is het toch. Aardig boek, maar een beetje het Radiohead-effect: het wordt wel zo opgeblazen dat het uiteindelijk nogal tegenvalt. En bovendien, als ik een hele tijd na een zeurende puber wil luisteren, luister ik wel naar wat mijn zusje te vertellen heeft.
Sylvia Plath, o Sylvia Plath. Ook zo'n kwestie van mythe-vorming, die al bij het voorzichtig benaderen in rook opgaat. Natuurlijk, madame weet een erg naargeestige, bij vlagen best intense sfeer op te roepen in sommige passages van haar gedichten, maar haar werk doet naar mijn mening nogal afbreuk door de vervelend gezochte formuleringe, die erg kunstmatig en daardoor niet natuurlijk overkomen. En tja, als je zo vergezocht overkomt terwijl je eigenlijk je psyche op tafel smijt, dan werkt dat bij mij als lezer niet hoor. Niet dat ik een liefhebber ben van "I hate you/but I love you"-poëzie, om het zo uit te drukken, maar Sylvia komt vrij onecht op me over en tja, daar kan ik weinig mee. Laat staan dat er een bepaalde Emily Dickinson-logica in te vinden valt, die zichzelf oprolt en compleet klopt.
Ik ben bereid om in discussie te gaan met mensen die het met me oneens zijn, maar laten we het vooral gezellig houden.
Allereerst hebben we daar The Catcher in the Rye, een alleraardigste, maar verre van wereldschokkende roman, waarbij aangetekend moet worden dat dit mijn mening is en dus in feite subjectief is. Vooruit, ik kon er niet veel mee, op de an sich wel vermakelijke stijl na. Als ik twaalf was geweest toen ik het las, had ik vast Holden Caulfield willen zijn, maar ik was zeventien, als ik me het goed herinner. Nee, dan herkende ik in deze Holden niet veel, moet ik zeggen. Een psychologisch inzicht met de diepgang van een fjord herken ik er ook niet in. Overigens merkte Burroughs ooit op dat als Holden een echt persoon was geweest, Bill hem in elkaar had gemept, zo'n doetje is het toch. Aardig boek, maar een beetje het Radiohead-effect: het wordt wel zo opgeblazen dat het uiteindelijk nogal tegenvalt. En bovendien, als ik een hele tijd na een zeurende puber wil luisteren, luister ik wel naar wat mijn zusje te vertellen heeft.
Sylvia Plath, o Sylvia Plath. Ook zo'n kwestie van mythe-vorming, die al bij het voorzichtig benaderen in rook opgaat. Natuurlijk, madame weet een erg naargeestige, bij vlagen best intense sfeer op te roepen in sommige passages van haar gedichten, maar haar werk doet naar mijn mening nogal afbreuk door de vervelend gezochte formuleringe, die erg kunstmatig en daardoor niet natuurlijk overkomen. En tja, als je zo vergezocht overkomt terwijl je eigenlijk je psyche op tafel smijt, dan werkt dat bij mij als lezer niet hoor. Niet dat ik een liefhebber ben van "I hate you/but I love you"-poëzie, om het zo uit te drukken, maar Sylvia komt vrij onecht op me over en tja, daar kan ik weinig mee. Laat staan dat er een bepaalde Emily Dickinson-logica in te vinden valt, die zichzelf oprolt en compleet klopt.
Ik ben bereid om in discussie te gaan met mensen die het met me oneens zijn, maar laten we het vooral gezellig houden.
0
Yann Samsa
geplaatst: 16 maart 2011, 21:02 uur
Laatst gelezen boek: Welcome to the Desert of the Real van Slavoj Zizek. Sterk, sterk!
De neomarxistische filosoof, cultuurcriticus en socioloog is voor mij een voorbeeld/inspirerend figuur, en streefdoel (in de context van; in welke richting wil ik uit, wat met m'n studies, wat met m'n leven,...).
De neomarxistische filosoof, cultuurcriticus en socioloog is voor mij een voorbeeld/inspirerend figuur, en streefdoel (in de context van; in welke richting wil ik uit, wat met m'n studies, wat met m'n leven,...).
0
geplaatst: 16 maart 2011, 21:53 uur
Recentelijk gelezen:
"Mistroostig en thuis", soort Greatest Hits maar dan vertaald van Seamus Heaney. Bij vlagen ronduit prachtige gedichten, ook vrij sober gedaan. Groot dichter, die man.
"Mohn und Gedachtnis" van Paul Celan. Vrij hermetisch bij belezing (al hebben we wat meer hints bij het ontzettend mooie "Todesfuge"), maar bij overlezen en wat nadenken over de regelmatig terugkerende symbolen openbaart een zekere schoonheid, waarvan het me nog wel redelijk frustreert dat de gedichten lastig te doorgronden zijn.
"Mistroostig en thuis", soort Greatest Hits maar dan vertaald van Seamus Heaney. Bij vlagen ronduit prachtige gedichten, ook vrij sober gedaan. Groot dichter, die man.
"Mohn und Gedachtnis" van Paul Celan. Vrij hermetisch bij belezing (al hebben we wat meer hints bij het ontzettend mooie "Todesfuge"), maar bij overlezen en wat nadenken over de regelmatig terugkerende symbolen openbaart een zekere schoonheid, waarvan het me nog wel redelijk frustreert dat de gedichten lastig te doorgronden zijn.
0
geplaatst: 17 maart 2011, 10:21 uur
Ik ben momenteel bezig in 'Iedereen kan het' van Christophe Vekeman, een talentrijke Belgische schrijver. Bevalt me wel. 
0
geplaatst: 17 maart 2011, 19:56 uur
The call of the wild, white fang and other stories - Jack London
0
geplaatst: 18 maart 2011, 10:24 uur
Bijna klaar met:
Een verschrikkelijk boek, in de meest letterlijke betekenis.
Een verschrikkelijk boek, in de meest letterlijke betekenis.
* denotes required fields.