Zoiets heb ik dus ook gehad. Ik had er ook geen talent voor. En dan kun je beter een potje gaan voetballen. Lijkt me ook iets minder risicovol. Niet dat ik in het voetbalspel overliep van talent maar toch.
Neemt niet weg dat ik uiterst geboeid al deze info tot me neem. Ben namenlijk mijn hele leven al geboeid door bergen. Heb er ook heel wat gezien. Maar prefereer toch een rustig liftje naar boven om vervolgens als een ruige man ha het laatste stukje eventueel zelf naar boven te klauteren. Maar naar deze verhalen cq info cq ervaringen begrijp ik dat ik altijd een sissy zal zijn en blijven.

A man's got to know his limitations. Amen

Toch bedankt
Zoals Iggy hierboven ben ook ik geboeid door bergen.
Ik mag graag op de racefiets er bij op en ook te voet is schitterend.
In maart 2013 met een paar kameraden naar Atlas gebergte in Marokko geweest.
Daar met volle bepakking vanuit Imlil in een weekje naar de top van de Toubkal gelopen.
Een van de mooiste bergtochten die ik ooit gedaan heb.
Door de sneeuw over bergruggen van 3500 meter, slapen in hutten op 3000 en 3200 meter.

vet. In de buitenlucht en in de (liefst 'machtige', overwhelming) natuur is ook bijna het mooiste wat er is. Die kleuren van dat Atlasgebergte moeten ook zo indrukwekkend en bijzonder zijn, rood en goud en zo, heb ik wel eens gehoord.
Zoiets moois heb ik helaas nog nooit ondernomen. Wel gingen wij met een (soms van wisselende samenstelling) groepje klimvrienden regelmatig naar Luxemburg. Ooit eens deelgenomen aan een door de klimhal georganiseerd weekend daarheen en toen hadden we meteen door "dit kunnen we zelf ook wel organiseren, en vrijer, en goedkoper", dus wij voortaan met twee a drie auto's en tenten bij ons die kant op voor een paar dagen in de natuur. 5 uurtjes rijden, prima te doen. Elke ochtend toch een kleine kater wegens Belgische biertjes de avond ervoor (bij het kampvuur!), de onvermijdelijke macaronimaaltijden op het primusbrandertje, heel veel lachen en humor en overdag de bergwanden op om klimtechnisch veel te leren (voorklimmen, goed vallen, etc.). Wat een tijd!

Ziezo. Met 'ons' klim-intermezzo is het schier oneindige Feyenoordgedebatteer gelukkig even gaan luwen. Ben ook blij dat de Vuelta er aan komt.

Primusbranders. Dat is lang geleden... heb vroeger ook wel eens gehiked in de Alpen en in berghutten geslapen en gewildkampeerd. Wel iets minder hoog dan Stalin, ons hoogste punt lag op 2900 meter ofzo. Een keer een stuk naar beneden gegleden bij een gletsjer. Ik weet nog dat ik zoiets van had 'dit moet snel stoppen, anders is dit het einde'. Gelukkig uiteindelijk niets van de hand. Zijn wel mooie herinneringen, wil dat nog wel eens overdoen.

Ik heb nog geen plannen staan voor volgend jaar, maar wie weet

De sfeer en de mentaliteit in de klimsport (indoor klimmen met outdooruitstapjes) is ook erg goed, dat is ook zo fijn aan de klimsport. Je hoort er direct bij en maakt snel vrienden en iedereen helpt elkaar.
Het verhoudt zich zoals dag tot nacht als de klimsport tot de zijlijnen en kantines bij voetbal zeg maar
Op verjaardagen had ik in die tijd ook opeens zes tot tien man/vrouw meer aanwezig, haha. Je ging gewoon zo goed met elkaar om dat je ook wel privedingen deed. Concertbezoek zelfs, en barbecues en verjaardagen. Maar goed, dat doen voetballers wellicht ook natuurlijk..

Gewoon doen !
Je vliegt voor weinig geld naar Marrakech en van daaruit zit je vrij snel in Imlil.
Eenmaal in Marokko is alles spotgoedkoop, dus dat is voor ons zuinige Hollanders ook altijd de moeite waard
Onze slaapplaats in Imlil was The Atlas Mountains guesthouse Imlil lodge - imlil-lodge.com en dat was een voortreffelijke basis.
De eigenaar zijn vrouw bleek Nederlands en alles is uitermate goed verzorgd.
Eenmaal aangekomen op vliegveld Marrakech, werden we door een taxibusje van Imlil Lodge opgepikt en bij de voordeur van het guesthouse afgezet.
Daar konden we meteen aanschuiven voor een overheerlijk diner met natuurlijk tajine.
Na diner overnacht in uitstekende bedden op een nette kamer.
Volgende ochtend, na ontbijt op dakterras, met gids in dienst van de lodge een weekje op pad en na beklimming Toubkal weer terug naar de lodge voor nog een laatste nacht, alvorens een taxibusje ons voor de laatste paar dagen terugbracht naar Marrakech.

Zeer goed geregeld en absolute aanrader

Mooi enthousiast verhaal, Stalin. Hoop dat mensen erdoor geenthousiasmeerd raken en geprikkeld om ook eens zo'n outdoorweek in het prachtige Marokko te ondernemen. Dat soort landen kunnen idd heel goedkoop. Bij sportklimmers is tegenwoordig Thailand zo populair, wat een ambiance om te klimmen en zo relaxed en goedkoop daar.
Kun je iets vermelden over het 'vereiste' vaardighedennivo en conditie etc.? Kan elke ongetrainde buurman of vader deze tocht ondernemen of moet je wel behoorlijk sportief getraind zijn?

Om lichamelijke redenen zou ik zelf dat soort bergtochten helaas nooit kunnen ondernemen. Maar je tips zijn geweldig voor iemand die zoiets concreet overweegt, het helpt je op weg en je ziet ook dat het niet duur hoeft te zijn. Leuk, voor met een stel kameraden of gewoon met stellen dus ook vrouwen erbij. Deden wij met outdoorsportklimmen ook wel eens. Prachtig, dat Atlasgebergte.

Eerlijk gezegd zijn mijn kameraden en ik nou niet de meest ervaren bergbeklimmers, maar met een goede basisconditie, karakter en gezond verstand kom je aardig ver.
Voor Marokko eigenlijk alleen echt wezen hiken in Canada, waar we in een week het middelste gedeelte van de Sunshine Coast Trail hebben gelopen in winterse omstandigheden.

De meeste mensen kiezen ervoor om in Marokko in 1 of 2 dagen meteen de Toubkal te beklimmen en weer terug te gaan naar Marrakech.
Dit leek ons echt helemaal niets aan en dus in overleg met bovenstaande lodge een mooie route van een week uitgezet.
Wat ons betreft toch wel de mooiste manier om het te doen.
Op die manier kun je langzaam wennen aan de hoogte, want in een week tijd loop je van ruim 1700 naar 4167 meter.
Daarnaast loop je door valleien, vergezichten en dorpen waar nauwelijks buitenlanders komen.
Je slaapt in kamers en op dakterrassen in deze zeer moeilijk bereikbare dorpen.

Achteraf, want in maart en dus veel sneeuw, wel wat gevaarlijke situaties gehad.
Op 3000 meter bijna van een berg geblazen worden door keiharde wind, terwijl je voor het eerst op crampons loopt.
Afdalen over een besneeuwde bergrug van 3500 meter, terwijl je je beseft dat als je valt/of begint te glijden, er geen houden meer aan is.

Maar afgezien daarvan prima te doen met goede basisconditie en je kunt natuurlijk ook in het voorjaar of de zomer gaan.
In de sneeuw is ontzettend indrukwekkend, maar levert potentieel veel gevaar op, zeker als je geen ervaring hebt.

Die dingen heten hier gewoon stijgijzers hoor. Doet me een beetje denken aan die mensen die voor het eerst zijn wezen klimmen en dan vertellen dat ze een "harnas" aan moesten .

Klimmen kan zelfs een therapeutische werking hebben. Het is helend. Thema's als overgave en vertrouwen (in de ander) komen al direct om de hoek kijken als je daar heel hoog aan een klimhalwand of bergwand hangt terwijl iemand beneden jou moet 'zekeren'. Jij moet diegene wel vertrouwen en durven te vallen.
Klimmenderwijs overwin je natuurlijk voortdurend angsten en 'blokkades' en ga je en moet je over je eigen grenzen heen. Sterker, hoger, beter.
Als je in de buitenlucht het sportklimmen beoefent is daar dan nog het gevoel van verbondenheid en een zijn met de natuur. Een prachtige belevenis.
Klimmen is gewoon een vet gave sport

Klimmen was voor mij altijd een soort combinatie van superslowmotion dansen, gymnastiek en puzzelen/problemen oplossen. Er is niets fijner dan alles om je heen vergeten en alleen maar bezig te zijn met een paar meter (of zelfs minder) aan rotswand. Tijdens het klimmen maakt het dan ook niet echt uit of je nu 5 meter of 500 meter boven de grond hangt, het gaat enkel en alleen om de paar meter die je in je gezichtsveld hebt. Voor sportklimmen geldt dan ook vooral dat het plezier hem zit in de aaneenschakeling van de (zo goed mogelijk uitgevoerde) bewegingen en niet zo zeer in het behalen van de top van een berg of wand. Eindpunt van een route valt dan ook vaker niet dan wel samen met het hoogste punt van de wand waar je je in bevindt.

Mooi geschreven. Herken ik helemaal, jazeker 'puzzelen' en ook opperste concentratie (en spierbeheersing) maken zeker een belangrijk element uit van het klimmen.
Het voorklimmen in de bergen heb ik altijd eng gevonden. Da's andere koek dan het veilig in de klimhal toprope gezekerd zijn. Als die punten op die bergwand om de zes meter zitten en jij valt net onder het volgende punt val je wel 12 meter naar beneden en in de bergen kun je dan als je niet oplet behoorlijk verkeerd terecht komen. Eenmaal heb ik zo'n val gemaakt maar heb me keurig met de voeten afgezet, niets aan de hand. Maar je schrikt wel even en moet snel reageren.
Het blijft een mooie sport.

Je vergeet de 10% touwrek

Enige voorklimval van formaat die ik gemaakt heb was in een fikse overhang, dat was inderdaad ook even afzetten en gelukkig ook niets aan de hand, al was het wel een metertje of 8 vrije val. Heb wel als zekeraar ooit een serieuze val van m'n klimmaatje meegemaakt in een bijna verticale wand, aan mijn kant ging alles goed en hij had fysiek ook geen serieuze klachten, maar hij had toch wel een lange pauze nodig om mentaal weer klaar te zijn om verder te klimmen.

Is er nog nieuws over Feyenoord?

Tja, als je met outdooractiviteiten bezig bent en dan ook nog eens in een adembenemend landschap dan weet je het wel: dat is leven in het kwadraat. Prachtige avonturen die je nooit meer vergeet. Eventueel kun je later nog foto's terug kijken. Iets waar ik zelf niet aan doe.

Ik voel een MuMe klimvakantie aankomen volgend jaar.

Geen idee. Groningen heeft wel een talent uit Rotterdam gehaald. Mahi heet de beste jongen. Door VI uitgeroepen tot beste talent van de Jupiler League. Dus hopelijk een groeibriljantje. Zeefuik verhuurd aan Willem II.

Watzer mis met gewoon op de grond blijven met 2 wielen (fietsen) of 2 benen (wandelen). Met een paar weken komt er iemand terug van de Kungsleden en da's ook héél mooi. De hoogste 'berg' in Zweden, Kebnekaise komt net boven de 2100 m uit, maar ik geef het je te doen in 3 weken van Abisko naar Kvikjokk

Zeefuik weer terug naar Barabant

Een heleboel maar ze zitten in Kiev zonder wifi e.d. dus ze kunnen het helaas niet delen

Met de hele selectie even langs de plaatselijke McDonalds en dat probleem is ook weer opgelost...

Van Feyenoord naar curling, van curling naar klimmen en dan terug naar Feyenoord! wat een sporttopic

Mario Balotelli zou trouwens naar Liverpool gaan....

Balotelli:"Dit is mijn laatste dag" - Goal.com

Daar hebben ze in ieder geval ervaring met malloten ha.

Wat mij betreft komt er naast het Sporttopic weer een apart Voetbaltopic

En misschien ook een Spelletjestopic voor Darts, Curling etc.

Dat je Suarez verkoopt is logisch. Dat je dan vervolgens Balotelli koopt van dat geld, dan ben je niet goed bij je hoofd.

Altijd lastig, Zarja Loegansk uit.

ik vind het ook maar een vreemde zaak dat Liverpool voor de volgende malloot gaat. En dan zie ik Balotelli als een nog grotere nutcase als Suares. Die vent is zowel binnen als buiten het veld instabiel.
Feit is wel dat hij beter kan vertrekken uit de laars. Want die vent heeft onterecht zo'n beetje de hele natie over zich heen gekregen na de uitschakeling van Italie op het WK.

Mooie bergen hebben ze daar in de laars trouwens!!