Hoogtepunten:
1. Arcade Fire
2. Pixies
3. The Magic Numbers
4. Editors
5. Queens of the Stone Age
6. LCD Soundsystem
7. Maximo Park
8. Franz Ferdinand
9. Foo Fighters
10. Kaiser Chiefs

Dieptepunt:
De Jeugd van Tegenwoordig

Heeft niemand Jamie Lidell, Bart Skils, Ellen Alien, Heiko Laux, Donna Summer of Roni Size gezien?

Net wakker. Hier mijn topperz, lange tekst alert!!

1. Arcade Fire
Jawel, mijn scepsis is eindelijk overwonnen. Je kunt deze show misschien wat overdreven vinden, maar ik vond het geweldig om alle acht de bandleden zo in de muziek te zien opgaan.

2. Buiten Westen (Typhoon, Jawat, Opgezwolle, Duvelduvel, Kubus)
Niks te haat en nijd tussen Nederlandse rappers, Buiten Westen bouwt gewoon met z'n alleen een feest van jewelste. Aan het eind stond iédereen, dus de rappers en alle gasten die er omheen hingen, op het podium en gingen zelf net zo door het lint als het publiek.

3. Pixies
Helemaal geolied en ingestudeerd, nul interactie met het publiek, maar dat was precies wat ik verwachtte. Zoals de toegift. Deden ze net of ze aan het overleggen waren of ze nog een nummer zouden spelen of niet, maar iedereen wist dat Gigantic nog niet geweest was. Et voilá: dat nummer werd ingezet. Maar ondanks dat was het geweldig om ze na zestien jaar (!!) weer live te zien.

4. DFA79
Bij Metropolis was het goed maar stond ik ver achteraan. Nu waren we een kwartier tevoren naar het podium gelopen om het eens goed te kunnen zien. Wát een geweldige tyfusherrie is het toch. Ondanks de verbodsborden op crowdsurfen kroop er toch een gast het publiek op. Links én rechts voor het podium een beukende moshpit.

5. Roisin Murphy
De plaat kan me nog niet echt 100% bekoren, maar live is Roisin echt leuk om te zien en te horen. De strakke, droge vierkwartsbeats waren super. En haar prachtige stem he? Ze heeft ook een geweldig gevoel voor performance met haar dansjes en verkleedpartijen.

6. Franz Ferdinand
Voornamelijk oud werk, dat vond ik misschien wel jammer omdat ik liever had willen zien welke uitwerking hun nieuwe nummers op het publiek zouden hebben. Het was dus een mooi feest, met als nadeel dat je er al eerder was geweest. Dat kon het publiek niet boeien.

7. Jeugd Van Tegenwoordig
Ik ging vooral naar de Jeugd kijken om eens te zien hoe serieus ik ze moest nemen. De nummers zijn alles zes tamelijk onzinnig maar tegelijk superaanstekelijk. Maar vooral die Bastian zeg, tjongejonge wat een dikke beats en vette bassen! De Jeugd is echt één van de meest onwaarschijnlijke supercombinaties van de laatste jaren.

8. Sons & Daughters
Als vervanger van de Dresden Dolls. Ik had ze al gezien op Metropolis en hun aanstekelijke liedjes over dood en verderf klonken ook nu weer geweldig. Als invallende band heb je het extra moeilijk omdat niemand zich heeft kunnen 'inlezen' in de krantjes, maar toch ging er zo'n magneetwerking van het optreden uit dat het steeds drukker werd. Ietsje minder dan op Metropolis, maar dat heeft ook te maken met het verrassingseffect toen.

9. zZz
Het had een paar nummers de tijd nodig, maar toen was ik ook wel om. Mooie vette sound van deze band. Helemaal krankzinnig werd het toen twee als hoer verklede dames over het podium kwamen krioelen en van die gestreepte strandballen het publiek in schopten. Die vlogen dus bij de rest van het optreden (én veel van de volgende optredens in India) door de lucht met tientallen tegelijk.

10. Magic Numbers
De allerallereerste band die ik zag op mijn allerallereerste Lowlands! Alleen al daarom natuurlijk speciaal. Leuke vrolijke liedjes van een vrij curieus uitziend gezelschap. Vooral van de vadsige zanger met baard en lang haar zou je verwachten dat hij eigenlijk in een metalband thuis zou horen. Maar in plaats daarvan stond hij het hele optreden lang breed lachend zijn vrolijke nummers te spelen.

Eervolle vermelding maar niet in de lijst wegens geen liveoptreden: de brute beats van Ellen Allien.

Nee

Nee

Yep, het is trouwens Ellen ALLIEN, met dubbel L. Geen buitenaards wezen dus.

Yep

Nee, maar had hem wel willen zien

Gedeeltelijk. L-Dopa daarvoor was wisselend, soms heel goed, soms erg saai.

Mmm, Ellen Allien moet hoognodig eens een keer in de Paradiso komen draaien ofzo.

Ja, wel eventjes. Lekker nostalgisch, maar je werd toch wel met je neus op de feiten gedrukt: de top-40 hitjes die je bijna woord voor woord kunt meezingen zijn allemaal gewoon écht slecht. En de DJ's waren waardeloos, volgens mij waren ze gewoon mp3'tjes aan het draaien die vaak nog van slechte kwaliteit waren ook. Ik was het al snel beu.

Niemand Pete Philly & Perquisite gezien?

Lag dat nu aan mij of niet? Die beats van Ellen Allien en Miss Kittin vond ik maar raar overkomen. Alsof er twee djs stonden te draaien in de Bravo tent?

Ah, jammer!

Vanmorgen moe teruggekomen van Lowlands. Het weer is me heel erg meegevallen. Ze hadden regen voorspeld, maar ik heb geen druppel zien vallen. Helaas was het vanmorgen wel weer erg vochtig en moest de tent nat ingepakt worden.

Hoogepunten voor mij waren:

1. Franz Ferdinand. Geweldige nummers, geweldige show. Kan niet wachten op hun volgende album.

2. Kaiser Chiefs. Energieke show, en de zanger sprong weer in het rond, ondanks dat z'n linkervoet in het verband zat.

3. Queens Of The Stone Age. Ik werd helaas wel wat afgeleid omdat Munky van Korn met vier man security kwam kijken. Verder gewoon lekker raggen, niets speciaals, maar wel vet.

4. Racoon. Als invaller wisten ze een leuke show te geven. Alle bekende nummers kwamen voorbij. Die zanger heeft een wereldstem.

Dieptepunten:

Incubus. Drie jaar geleden hadden ze net Morning View uit en haalden ze zowat alle rustige nummers van Morning View en Make Yourself uit de kast. Dat was toen al een teleurstelling. Dit jaar speelden ze vijf nummers van A Crow..., vier van Morning View, twee van Make Yourself en maar eentje van SCIENCE, imo hun beste album. Dat niet alleen, dat nummer speelden ze ook nog erg rommelig en Brandon viel te laat in met z'n tekst. Wederom was Incubus een diepe teleurstelling. Het blijft leuke muziek, maar ze kunnen die tent heerlijk op z'n kop zetten met de funky nummers van weleer. Waarom doen ze dat toch niet? En die zanger is helemaal erg. Hij staat de helft van de tijd met de rug naar het publiek, lekker aan z'n wijntje te proeven. Bah.

Mijn top 10 etc.

1) The Pixies

Helden zien. Ik had The Pixies nooit live gezien. Niet voor de split en niet na de reunie. En alleen dat al was me het hele weekend waard. Fantastisch om een razend tempo al die prachtnummers voorbij te horen komen.

2) The Arcade Fire

Paar nummers vooraf gehoord, vrij hoge verwachtingen en het was nog veel beter. Groots en gedreven. En totaal onvergelijkbaar met iets anders. Volkomen uniek.

3) Bonnie "prince" Billy & Matt Sweeney

Helden zien deel 2. En ook deze held maakte het waar. Ergens een vreemde combinatie. Oldham en Lowlands. Maar het werkte De nummers op het nieuwe album zijn wat robuuster. Vreemd moment: Ineens was er zelfs een nummer dat bijna als een radiohit klonk, blijkt het een Beegees nummer dat beroemd is geworden in de versie van de foute countryzanger Kenny Rogers.

4) Patrick Wolf

Zitconcerten op lowlands, dat moeten ze vaker doen. Waar er nog weleens rustige concerten aan gebabbel ten onder gingen, bij Patrick Wolf was iedereen wèl stil. Mooie regenachtige grotestadsliedjes. Vooral de pianonummers waren mooi. En met een prachtige Kate Bush-cover.

5) Nick Cave and the Bad Seeds

Nick Cave als voorganger van zijn eigen kerk. Groots met gevoel voor drama. Met achtergrondzang op een gospelmanier. Een set met een behoorlijk aantal klassiekers. Hoewel ik stiekem verlangde naar een intiem nummer met alleen Cave op piano, heb ik toch erg genoten.

6) The Futureheads

Van alle 80's beinvloede bandjes was dit toch wel de leukste. Hoekige liedjes met samenzang. Fijn bandje. Snel het album checken.

7) Kaiser Chiefs

Perfect entertainment voor de vrijdagmiddag. Gedreven en oprecht aan het genieten van de nieuwe status. Veel leuke nummers en een zanger die met een voet in het gips toeren uithaalt waar de behandelend arts boos van zou worden.

8 ) Buck 65

Vreemde vogel met pet. Onwaarschijnlijke combinatie van country, een voordracht van proza en hiphop. Ofzo. Niet alles was even goed, maar intrigerend was het wel en scratchen kon hij ook.

9) Marilyn Manson

Met de muziek heb ik niet veel, maar ik vind het wel een interessante verschijning. Ik wilde 'm toch eens zien. Een beetje routineus, maar ook erg zelfbewust en heel slim.

10) Maximo Park

Vrolijke popliedjes met een jaren 80-gevoel. Beetje XTC-achtig. Erg geinig met een zonnetje erboven.

1 t/m 5 waren wat mij betreft grootse hoogtepunten. Dat is vaak zat minder geweest.

Tegenvallers. The Editors vielen me wat tegen. Ik had het album niet gehoord, maar ik vind het vooral een soort van Interpol, maar dan stukken vlakker. Het deed me allemaal maar weinig. The Polyphonic Spree bewees dat het toch blijkbaar niet twee keer werkt, 2003 was legendarisch, dit was de verwaterde versie en de nieuwe nummers zijn beduidend minder goed dan de oude. Foo Fighters waren best geinig, maar de show was voor een groot deel een herhaling van Lowlands 2003. Met weer de twee nederlandse woorden, de solonummers en Monkey Wrench met lang instrumentaal stuk. T. Raumschmiere eindelijk eens geprobeerd. 's nachts had ik het wellicht beter gevonden, maar nu vond ik er eigenlijk maar bar weinig aan en heb ik het halverwege opgegeven.

Van Roisin Murphy heb ik een te klein stukje gezien en die heeft Moloko in ieder geval niet meer nodig.

Erg geslaagde tiende lowlands voor mij. Volgend jaar weer.

Dat wilde ik eigenlijk wel graag zien. Maar mijn vrienden wilde graag Face Tomorrow zien, waar ik niet zo veel aan vond.

toch maar een top 12 dan.

1. Nick Cave & the bad seeds
geweldige show met veel oude krakers.
2. Maximo Park
de leukste nieuwkomer in 'dit soort britse bandjes'
3. Pixies.
Je krijgt wat je verwacht maar het blijft leuk
4. Arcade fire
Op herhaling voor mij, maar een sterke show
5. Athlete
Tijdloze muziek, toch een blijvertje
6. Futureheads
erg pakkend, melodieus en a-modieus (zelfs binnen de new wave/punkfunk hype)
7. Viva Voce (overcompleet en inventief duo)
8. Quit your dayjob (komische opruiende surfpunk met nonsensteksten over Ebay en dollars rapen van de straat)
9. Magic numbers (hype of niet, heerlijk pakkende zomerpop)
10. Patrick Wolf (Een welkom rustpunt in de Juliet, prima setting en zonder z'n laptop ga ik hem meer waarderen)
11. Editors (Interpol-rip-off maar er zijn slechtere bands om te imiteren)
12. Mala vita (vrolijke pizzeriapretpotpourri)

Leuk, maar te weinig van gezien: bad religion, Amadou & Mariam, Arsenal, Voicst
Balkanbeats.

Enigzins tegenvallen: Face tomorrow
polyphonic spree (een handvol leuke nummers, maar na een half uur heppiedepeppie voel je de behoefte opkomen om deze 24 lemmingen van het podium te schieten)
Bonnie 'prince' billy (waar waren de klassieke popsongs van de vorige 8 platen?)

En een persoonlijk hoogtepunt: Het taartbuffet op zaterdagochtend

Kortom, een editie die zeer tot tevredenheid stemt, omdat er eindelijk weer eens een redelijk aantal nieuwe bands viel te ontdekken.

typisch: op het terrein worden de meest exotische toverdrankjes verkocht. Hennep-thee, tuurlijk joh, maar rode wijn? nee daar 'doen we niet meer aan'
we hebben wel Rosé, lekker hip! Bèèèh.

Grappig dat mensen een optreden zo anders kunnen beleven. Zo vond Yak De Jeugd van Tegenwoordig heel goed, terwijl dat voor mij echt het dieptepunt was. Ik kon er geen woord van verstaan, alleen de refreinen. Ik moet toegeven dat de beats wel lekker zijn, maar voor de rest viel het me vies tegen.

Idd, ik hield het niet vol tot aan Watskeburt, de reden waarom ze op Lowlands stonden, wat een kut herrie .



Ik heb er van kunnen genieten terwijl ik in het zonnetje lag en ik moet zeggen, dat is geen verkeerde combinatie . Waar hiphop mij normaal niet echt kan bekoren was dit wel zeer relaxt. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ik ze niet heb gezien, alleen gehoord, dus qua performance weet ik er weinig van .

Zal ook is wat van mijn belevingen vertellen. Wat een verademing is het trouwens om met je eigen auto er heen te gaan, heb maar een half uur in de rij gestaan ook al was het wel vrij laat .

Racoon was voor mij een prettige verrassing aangezien ik The Rakes verwachtte (gecanceld wegens sterfgeval). Eerste keer live Racoon voor mij en dat is zeer prettig bevallen. Niet alleen heeft de zanger een geweldige stem maar ook werd het nummer Ice Cream Day een geweldige show, beste nummer van Racoon die middag en dan ook nog Blue Day, mijn favo, als afsluiter .

Franz Ferdinand was leuk, maar ik had ze vorig jaar al gezien. Toch zag ik al wat meer variatie in hun optreden (zelfs de bassgitarist had zo zijn moves ). Ook de Kaiserchiefs waren aardig, maar The Bravery kreeg toch mijn voorkeur rond die tijd. En dat was dan ook gelijk het hoogtepunt van de vrijdag.Want wat een heerlijke rock muziek, een energieke show, gebracht met een vleugje arrogantie; Fucking Awesom! om de zanger maar ff te quoten . Wat een strakke broeken hadden die lui trouwens aan . Unconditional natuurlijk als persoonlijk hoogtepunt!

Lekker uitrustend op de tribune van Charlie het optreden van Tom Vek bekeken. Kon mij niet echt boeien op het nummer If You Want na. Trouwens wel een leuke sfeer, een podium buiten .

Zaterdag zou voor ons de topdag worden. En dat is het ook wel geworden . Met Arcade Fire en Pixies in het vooruitzicht heb ik eerst is bandjes uit ons eigen landje bekeken.

2nd Place Driver begon meteen met hun 'nieuwe' single Leave. Het klonk allemaal wel aardig en de heren weten zeker wel hun gitaar te gebruiken. Harder dan de gemiddelde Nederlandse rock als Gem/Voisct/The Sheer. Had er toch wat meer van verwacht. zZz had ik al een keer gezien in het voorprogramma van Gem in ons kleine stadje Deventer. Daar vond ik het ontzettend gaaf klinken met soms een The Doors (wat een vergelijking ) achtige sound. En dat met alleen een zwetende drummer met lange haren en toetsenist die compleet uit z'n dak gaat! Hier kon het mij minder boeien. Het was mij te experimenteel en het klonk soms gewoon te maf. En dan zetten ze er ook nog van die hoeren bij . Nouja, humor hebben ze wel.

Zita Swoon heb ik nog even geprobeerd, maar ik vond het maar saai.. Etenstijd dus . Eindelijk dan het optreden van Arcade Fire en ik was/ben helemaal verkocht! Om mij zelf even te quoten :


De Pixies dan. Een routine klusje voor hun zo te zien, maar voor mij een geweldige show met mijn favo's als Debaser, Monkey Gone to Heave, Hey, Allison, etc. Met grote snelheid vlogen de nummers je om de oren en voor ik het wist was het 5 kwartier alweer om. Geweldig om deze band een keer live te mogen zien!

The Others begon meteen met het geweldige intro van Lackey, wat een bombarie . De muziek is leuk, maar veel van hetzelfde en dat gold ook voor het optreden.

Op de laatste dag hebben we snel nog even wat van Viva Voce mee gepikt. Dit optreden met allee een vrouw als gitariste/zangeres en een man als drummer smaakt voor mij naar meer. Ik ga maar is opzoek naar het album . De Dropkick Murpheys maakten nog evenveel herrie als vorig jaar en als je niet in de pit staat is er voor mij in ieder geval niet veel aan .

Voisct was weer een super optreden, weer een hoogtepunt! M'n maat heeft nog een een kapot drumstokkie als souvenier eraan overgehouden. Als echte groupies stond we namelijk helemaal vooraan . Heerlijke échte rock muziek van eigen bodem! Met nummers als Whatever You Want From Live, Chemical Push, Shut Up And Dance ging ik wel helemaal uit mijn dak . Ook LCD Soundsystem was top. Hoewel de opener Beat Connection nog even aftasten was voor mij ging ik helemaal los bij het nummer Movement, wat een geweldige herrie! En Yeah was misschien wel het beste live nummer dat ik dit weekend heb gehoord. Ik geniet er nog steeds van na . Ze kwamen bij mij eigenlijk als een echte rockband over, niet dat je mij daarover hoort klagen .

Daarna zijn we nog snel even langs Foo Fighters gegaan. Vanaf het veld was het nog goed te volgen. Veel oude nummers zijn voorbij gekomen maar ook de nieuwe nummers kon ik wel waarderen. Grohl deed trouwens Everlong akoustisch. Opzich had het wel wat, maar voor mijn eerste keer Foo Fighters live had ik hem toch graag 'normaal' gehoord.

. Dit is iets meer dan ik had gepland, maar goed, voor degenen die zich vervelen laten we maar zeggen . Ik had in ieder geval een topweekend en ben volgend jaar, hopelijk met nog een keer zulk geweldig weer, weer van de partij .

Laat ik me dan ook maar een verslag wagen. Ik heb toch geen slaap. Ik ben vrijdag op mijn gemak naar lowlands gegaan. Toen de tent stond heb ik me richting het festivalterein begeven.
Ik heb het begin van The Polyphonic Spree gezien, wat ik best aardig vond, maar niet meer dan dat. Het bracht me wel al in de stemming voor The Magic Numbers.
Ik keek erg uit naar The Magic Numbers. Ik stond dan ook best wel vooraan. Het viel zeker niet tegen. Het klonk allemaal erg mooi en bracht een brede glimlach op mijn gezicht. Het festival begon dus zeker goed.
Na eerst wat te hebben gegeten ben ik naar de Kaiser Chiefs gaan kijken. Ik had best een goede plaats. Toen ze het podium betraden baalde ik meteen omdat de zanger op krukken binnenkwam. Achteraf gezien maakte het niets uit, want hij sprong net zo wild rond als ik hem op tv bij andere optredens heb zien doen. Ik was niet zo onder de indruk van hun album, maar live is het toch wel heel erg leuk. Lekker meegebruld met de nananana en oh-oh-oh-refreintjes.
Na de Kaiser Chiefs ben ik in de rij gaan staan voor Franz Ferdinand. Erg goede show, beter als vorig jaar. Zelfs de nieuwe single werd door veel mensen meegzongen. De nieuwe nummer klonken allemaal zoiezo erg lekker.

Van de zaterdag wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten. 's Ochtends even vrolijk wakker worden met Mark Foggo's Skasters. Daarna heb ik hier en daar wat rondgekeken.
Rond kwart over 4 op weg naar de Bravo gegaan om De Jeugd van Tegenwoordig te bekijken. Ik heb er geen woord van verstaan en ik was erg teleurgesteld. Heel vaal mensen gingen ook al na Watskeburt weg. Daarna op weg in mijn nieuwe Maximo Park-shirtje, wat ik 's ochtend had gekocht, op weg naar datzelfde Maximo Park. Ik was positief verrast. Het klonk allemaal erg goed en de zanger en toetsenist gingen uit hun dak.
Daarna op aanraden van mijn broer naar The Arcade Fire gegaan. Ik ben echt blij dat ik ben gegaan, want het was het hoogtepunt voor mij. Een band van een stuk of 8 man die om de paar nummers van instrument wisslen. Prachtige nummers en een prachtige show. Daarna ben ik blijven wachten op The Pixies. Ze begonnen met een paar langzame nummers. Ik heb me heel goed vermaakt. Al mijn favoriete nummers kwamen langs.
Daarna nog even gedanst bij Audio Bully's.

Zondag ben ik begonnen met even liggen te genieten van het zonnetje met de klanken van Millionaire op de achtergrond. Daarna ben ik naar de Editors gegaan. Ze speelden op geleende spullen. Ik stond helemaal vooraan. Ik heb erg genoten en zanger heeft volgens mij goedgekeken naar Ian Curtis, want hij bewoog net zo vreemd en hij ging echt helemaal op in de muziek. Toen ik het terug zag op TV vond ik het rommelig overkomen, maar daar heb ik toen geen last van gehad.
Daarna van een afstandje Dropkick Murphy's gezien en daarna QOTSA. Dat laatste gaf gewoon een hele goede rockshow weg.
Daarna ben ik nog uit mijn dak gegaan op LCD Soundsystem. Ik vond Daft Punk is Playing at My House niet zo heel goed klinken, maar voor de rest was erg leuk. Na fijn gedanst te hebben snel naar de Foo Fighters gegaan. Ik ben niet echt een liefhebber van de Foo Fighters, maar het rockte goed en het was een waardige afsluiter van een geslaagd festival voor mij. Volgend jaar ben ik er weer bij.

Lowlands is voor mij toch vooral jezelf voor nemen bepaalde bands te gaan zien waar uiteindelijk geen drol van terecht komt.

mijn hoogtepunten:

pietje philly & perquisite (jammer dat het een beetje kort was)

editors (eveneens jammer van de korte duur)

Pixies (als een 15 jarig meisje de liedjes meegeschreeuwd)

kaiser chiefs
franz ferdinand
lcd soundsystem
vitalic

dieptepunten

doves
dresden dolls

deze bands vielen zwaar tegen

ja idd, net als !!!

Zelfbevlekking, ahoy.

Verslagje van dag 1
Verslagje van dag 2

Verslagje van dag 3 morgen of overmorgen.

Pft zeg. Ik probeer al de hele avond die audiostream van Buiten Westen af te spelen van 3voor12, maar niks hoor. Rotsite.

Krijg toch wel weer een beetje de kriebels als ik dit allemaal lees, erg leuk.
Maar lowlands is voor mij als het verlies van een oude liefde, de goede momenten komen naar boven terwijl de minder goede momenten niet herinnerd worden of misschien wel verdrongen worden.

Ik heb niet gezien dat iemand naar Gentleman is gegaan of in ieder geval niets over geschreven.
In Duitsland gaan ze daar helemaal plat voor hem en hier komt hij eraf met nogal een dubieuze recensie op die 3 voor 12 link.

Ik zag op een plattegrondje dat de Higherground er niet meer was, dat was voor mij toch altijd wel "the place to be" op lowlands, met dat lieve kleine tentje waar heel kleine getalenteerde bandjes een geweldige sfeer kon creeren, wat nogal in contrast stond met die massale bedoeling in bijvoorbeeld een Alpha.

Wat was daar nu precies voor teruggekomen?

Lima, iets vergelijkbaars eigenlijk. Behalve dat het tentje net iets minder klein en intiem is.

Begin nu sterk te twijfelen aan mijn orientatie, maar de higherground was toch het gebied waar nu de (kleine?) charlie stond en de Texelse boys playground of niet?

Het stond op de plek van het nieuwe Charlie-podium. Maar het terrein is dit jaar omgegooid.

Mijn Lowlands verslag, ge-paste vanop mijn eigen website...

Wat hebben we gezien op vrijdag: The Polyphonic Spree (iets teveel tralala) , The Magic Numbers (leuk leuk leuk, al zou je de zanger eerder plaatsten bij een heavy metal band), stukje Juliette & The Licks (leuk zo een actrice die zingt, maar de liedjes zijn niet echt origineel), The Subways (jonge gastjes, erg aan te raden!) , The Bravery (niet erg goed bevonden, wil teveel lijken op Joy Divison, de zanger leek ook teveel op Ian Curtis), Franz Ferdinand (geweldige sfeer, ze weten hoe ze een publiek moeten bespelen, jammer dat we niet zo heel veel nieuw werk te horen kregen), Bonnie 'Prince' Billy & Matt Sweeney (erg goed, maar geef mij maar de cd versies), en als afsluiter The Prodigy (beestig goed, ik zat echt te wachten op Smack My Bitch Up, het beste dance nummer ooit, hoe kunnen ze nu een set spelen zonder dit nummer, maar het werd de ultieme afsluiter en wat voor een...geniaal!, publiek was ook dolenthusiast, jaja, Liam, Keith en Maxim doen het nog steeds) en dan twee thrillers op de tribune (geweldige uitvinding op een festival) The Grudge en Boogeyman (die laatste totaal niet aan te raden, clichés daar houden we niet van).

Zaterdag: Face Tomorrow (flauwe Tool rip off), ZZZ (kan ik me niks meer van herinneren, vooral veel orgel), Apocalyptica (wat is hier nu leuk aan? twas leuk toen ik 13 was toen ze Metallica coverden, maar het lijkt toch allemaal op elkaar) , That One Guy (Amerikaan met zelfgebouwd instrument, erg leuk, maar het lijkt wat allemaal op elkaar...), Death From Above 1979 (uniek duo, weeral een drummer die zingt, beetje zoals The Mars Volta maar dan minder genregevoelig, lekker ruig), Maximo Park (het zoveelste Britse bandje), The Arcade Fire (geniale passievolle muziek, blij dat ik ze nu eens live heb gezien), Art Brut (My little brother just discovered rocknroll, there's a noise in his head and he's out of control, meer zeg ik niet!), Pixies (routineuze helden, zelf het bisnummer was voorspelbaar, maar het was fantastisch, alle hits kwamen voorbij en daar waren we toch voor gekomen), The Others (niet veel van meegekregen, al gezien op London Calling) en Marilyn Manson (ieuw, niet aan mij besteed, vijf min gezien en dat was wel genoeg). Avond beeindigd met Last Days, de nieuwe film van Gus Van Sant. Moeilijke film (meer dan de helft liep weg). Maar ik vond hem erg goed!

Zondag: beetje een tegenvallende dag voor bandjes...Enge Buren (Queen, The Cure André Hazes in parodie, leuk voor een keertje), Viva Voce (het zoveelste koppel met alleen drum en gitaar), Millionaire (arrogant door de schuld van Josh Homme? maar wel wel goed kicken! nog altijd even ruig als toen ik ze gezien heb in De Helling in april), Quit Your Dayjob (geweldige show heb me onozel gelachen, beste song: look a dollar), Editors (op geleend materiaal gaven ze toch een show waarin ze zich onderscheiden van Interpol, tis allemaal iets vrolijker maar toch iets té, geef mij dan maar gewoon de cd), Arsenal (nog een geniaal Belgisch bandje, jammergenoeg niet veel van gezien), Patrick Wolf (veel te vroeg weg bij Arsenal om dit wonderkind te kunnen aanschouwen, maar hoor mij niet klagen, het beste wat ik heb gezien op Lowlands!), Soulwax Night Sessions (pffft, ik had liever een minder dansbare show gezien), Heather Nova (niet veel van meegekregen, ze heeft nog altijd een briljante stem), Nick Cave and the Bad Seeds (geweldige showman, door op de verkeerde plek te gaan staan bijna niks gezien gelukkig heb ik wel goeie oren, waarom ben ik geen 10cm groter????) Foo Fighters (leuk, niet meer niet minder) en Miss Kittin (tja, niet echt aan mij besteed) . De avond en festival beeindigd met Star Wars Episode 3: Revenge of the Sith.

Pijnlijk onleuke cabaretgroep. Met mijn bedrijfsuitje heb ik een avondlang hun grappen aan moeten horen. Een aanfluiting eerste klas. Op het einde van de avond had ik echter wel zóveel bier in mijn pens dat ik het enige nummer wat ik van hen ken 'Pizza Calzone' keihard heb staan meezingen.

Sommige momenten vergeet je toch liever......

Dat Enge Buren is inderdaad totaal niet grappig.


Ik vind het niet echt op Joy Division lijken en die zanger vind ik al helemaal niet op Ian Curtis lijken. Hij lijkt meer op Morrisey vind ik.

voor de liefhebber: nu op Ned 3, Lowlands-uitzending!