Rechts van die X-Ray tent? Dan doe ik mijn VU-shirt wel aan!

Ik ben er helaas niet bij. Nog onderweg......

Desnoods plannen we een extra meeting vlak voor/tijdens Spinvis. Kan Gretz ook mee

Ik moet ook afzeggen voor straks, mijn kompaan is zijn bandje kwijt Dus dat redden we niet

Ik ben vóór, want ik ben ook nog onderweg.

Mochten jullie ergens iemand met een Ege Bamyasi T-shirt voorbij zien komen, dan ben ik dat

Helaas is mijn VU-shirt door onverklaarbare reden besmeerd door een koffievlek. Daardoor noodgedwongen in een Dua Lipa-shirt moeten rondlopen, props for who can spot me.

Ps: morgen meeten voor Spinvis?

Ik begin morgen mijn dag bij The Tallis Scholars en dat eindigt 10 minuten voor Spinvis, dus kan dan wel meeten.

EDIT: ik ben vandaag te herkennen aan mijn HIPHOPLEEFT-shirt.

En nog steeds een Dua Lipa-shirt, wie zie ik straks voor/tijdens Spinvis?

Ik loop nu richting Spinvis zonder makkelijk herkenbare kleding, dus ik ga maar goed zoeken naar een Dua Lipa.

Ben ook net bij Spinvis nu. Blauw shirtje/korte spijkerbroek achteraan buiten de tent. Mobiel wel bijna op.

Ik loop ook richting Spinvis nu. Ben vooral te herkennen aan mijn blauwe Porto-shirt met gele tram.

Met een volle mobiel naar Amenra. Haha lijkt me nu niet moeilijk om een Dua Lipa te spotten Teunnis!!

Lowlands '18

Dat ik geen ster in kamperen ben, werd dit weekend wel duidelijk. Allesbehalve voorbereid ons piepkleine tent neergeploft en huilen toen het die donderdagnacht ging regenen. Zo waterdicht was 'ie dus niet, dus we gingen aardig nat. Als klap op de vuurpijl sloopte ik ook nog de ritssluiting uit frustratie. Gelukkig regende het de drie daaropvolgende nachten niet en konden we iets beter slapen en zodoende (iets meer) uitgerust naar het festivalterrein. Dat was op voorhand ook nog een karwei, want mijn kompaan was zijn polsbandje kwijtgeraakt. Maar goed, dat werd gelukkig ook opgelost. Op naar de muziek, want daar kwamen we tenslotte voor.

Dag 1:

We starten met De La Soul: een erg onderhoudend optreden, maar om nou te zeggen dat ik echt blown-away was, nee. Daarna eventjes een lunchbreak gehouden en op naar de volgende act, The Wombats. Mijn reisgenoot had niet veel voorkeuren wat betreft muziek, maar The Wombats wilde hij wel graag zien. Ik hoop niet dat hij over een paar jaar nog steeds fan van die groep is, wat een oppervlakkig geheel zeg. Alleen Let's Dance To Joy Division was wel tof om te horen. We bleven deze dag voornamelijk op het hoofdpodium, dus de Jeugd van Tegenwoordig was up next. Degelijke performance van hun grootste hits, maar had liever wat diepgang gezien door toffere nummers als Benden te droppen. Ach ja, tijdens het laatste nummer konden we mooi rennen naar de Bravo-stage voor BROCKHAMPTON! Helaas niet alles kunnen zien, maar wat ze speelden was tof. Miste wel een beetje samenhang in de set, kwam erg hak-op-de-tak over i.m.

Toen kwam de lastigste beslissing van heel Lowlands. Óf War On Drugs, óf Maribou State óf Eefje de Visser. Het werd toch de eerste en daar hebben we geen minuut spijt van gehad. Wat een set, wat een uitvoeringen! Met name Under the Pressure, kippenvel! Sowieso een van de beste acts van de avond, samen met de afsluiter Gorillaz. Die vond ik stiekempjes iets beter, want het was een toffe mengelmoes van al hun bekende hits en een band die er zin in had. Ook had Albarn heel wat gastartiesten opgetrommeld waardoor het niet voor het publiek, maar ook voor de Gorillaz één groot feest was. De ruim 100 minuten (sowieso de act die het langste duurde van heel LL) vlogen zo voorbij. Daarna direct de tent ingekropen, want we waren nog redelijk naar de kloten van de nacht ervoor.

Dag 2:

Voor mij globaal gezien een redelijk onbekend programma die dag, dus voornamelijk een chill-dagje, gelukkig had mijn metgezel nog een paar acts die hij wilde zien. Ik ben maar gewoon meegegaan, bijvoorbeeld bij DeWolff. Kende ik niet, maar was een best tof optreden. Heeft zeker me zeker aangezet om wat albums van ze te draaien. Na dat optreden hebben we even op de camping gechilld om daarna door te gaan naar De Staat. Niet echt mijn ding die groep, vrij gaar optreden. Nile Rodgers en Chic hadden we geen zin in, we gingen even wat eten + chillen om daarna naar Sons of Kemet te gaan om daar he-le-maal los te gaan. Oprecht! Wat een tof optreden en wat energie hebben die gasten, die ene na de andere solo werd op je afgevuurd. Geen moment stilgestaan, een uur knállen.

N.E.R.D. sloot af, maar ik was niet echt geïmponeerd door hun optreden. Wel leuk om Pharrell in het echt te "zien". Op de planning stond nog SOPHIE om 01:00, maar het stonk zo erg in de X-RAY, dus heb ik daar maar voor afgezien. Stukje film gekeken en toen maar op bed gegaan.

Dag 3:

Persoonlijk de leukste dag van allemaal. Ik werd met de dag fitter, dus had ik wat meer fut om acts te bezoeken. Mijn kameraad en ik begonnen samen bij Spinvis, maar hij vond het geen reet aan, dus bij de beste man hebben we onze wegen gescheiden. Terwijl ik genoot bij een van mijn favoriete artiesten, ging hij los bij Thunderpussy, wat mij de gelegenheid gaf om alvast stiekem naar AmenRa te gaan. Na dit erg vette optreden, ondanks dat ik geen enkel nummer echt goed ken, zijn we weer herenigd om door te gaan naar de volgende act.

Dat was natuurlijk Patti Smith, die kan nog altijd rocken op haar zeventigste! Kende niet heel veel nummers van haar, maar was desondanks toch onder de indruk. Alleen dat gelul uit een passage van of ander boek, nee, niet geïnteresseerd. Bek houden en zingen. We stonden vooraan bij Patti, dus we moesten weer een flink stuk lopen naar de volgende act: Dropkick Murphy's. Gelukkig is dat wel een act om onze vocht weer bij te werken. Daarna weer even gechilld en een stukje Dua Lipa gekeken, om vervolgens af te sluiten bij Kendrick. Heb 'm nu eindelijk live gezien, wel jammer dat hij weer de vaste setlist hanteerde. Ondanks dat was het toch een feestje.

Top-10 optredens Lowlands '18.

1. Sons Of Kemet 9,5*
2. Gorillaz 9*
3. War on Drugs 9*
4. AmenRa 8,5*
5. Kendrick Lamar 8,25*
6. Spinvis 8*
7. DeWolff 7,75*
8. Patti Smith 7,5*
9. N.E.R.D 7,5*
10. De Jeugd van Tegenwoordig 7,5*

Leuk om te lezen Jordi. Grappig dat jou recensie op sommige punten flink afwijkt van die van 3voor12/VK die ik gelezen heb. Dat laat maar weer zien hoe persoonlijk iets beleefd wordt.

Oh, die heb ik nog niet eens gelezen. Straks maar even doen.

Nou, ik ben echt een Kendrick-fan, maar hoe erg 3voor12 Kung Fu Kenny zijn kont zit te likken, vind ik zelfs te ver gaan.

Leuk om over je eerste Lowlands ervaring te lezen jordidj1!

Dag 1:

Vorig jaar kon ik er helaas niet bij zijn. Mijn derde Lowlands dus na ook 2015 en 2016 te hebben bijgewoond. Voor de eerste keer in mijn uppie, maar was allang als een kind zo blij dat ik nog een kaartje tegen een normaal tarief kon regelen. Uiteraard versliep ik mij die vrijdag, waardoor ik mijn tent moest optuigen op godbetert camping 7 ergens achterin een hoek. Camping 2 en 3 stonden natuurlijk allang helemaal vol, sowieso een grote quechua line - up richting de ingang dit jaar. Afijn, ik had nog mooi tijd om een toffe plek voor Nils Frahm te scoren. Typisch zo`n artiest die ik wel vaker heb kunnen zien maar waar het nooit van kwam omdat er altijd net iets anders interessants voorbij kwam. Fijne start van het festival, sympathieke kerel met een ontiegelijke passie voor muziek, spannend! En ''Says'' live horen was onvergetelijk natuurlijk.

Na wat munten gehaald te hebben en wat rond te hebben gelopen was het tijd voor BROCKHAMPTON en deze beste jongensband sinds tijden maakte het helemaal waar. Zeker op Wildfire en BOOGIE ging ik erg hard, net als de hele zaal. De wat gevoeligere nummers waren ook goed, maar merkte dat sommige mensen hun momentum hierbij verloren. Vervolgens naar Maribou State, vooral op basis van 2 geniale singles van hun nog te verschijnen album. De nummers waarbij de zangeres hen assisteerden waren wel oke, maar echt geniaal werd het allemaal helaas niet, beetje vlakjes. Zelfs Turnmills viel deels in het niet, terwijl dat in de toekomst toch wel de potentie van een waar festival anthem als ''Sun'' van Caribou heeft.

Hierna snel de grote oversteek naar de Alpha gemaakt voor de Gorillaz natuurlijk, maar niet voordat ik een grote beker karamel ijs had buitgemaakt nadat de geelzwarte terroristen van het podium waren verdwenen. Als deze band die maar zelden in Nederland speelt er niet had gestaan was ik hier waarschijnlijk niet geweest. Vond uiteindelijk een mooi plekje op de heuvel rechts, tijdens het concert soms lekker keuvelend met wat mensen over de voortgang. Bleek dat een meisje haar vriend ''fervent hardstyle aanhanger'' mooi naar binnen had weten te smokkelen, al kon hij de hits zeer goed pruimen. Ja, het was een echte crowdpleaser show van de mannen zonder hun nieuwe album te verloochenen. En normaal zou ik Garage Palace niet uit mezelf opzetten, maar nu barstte er een soort van euforische bom los, perfecte timing heet zoiets! Een hoogtepunt om ze weer te zien met een mooi eerbetoon aan grootheid Aretha Franklin. Was ook erg gecharmeerd van het achtergrondkoor.

Na de Gorillaz dook ik de nacht in, op naar de Heineken voor de Indiedisco, onder meer Kids, Take Me Out, Feel the Love, Blue Monday en No One Knows kwamen voorbij dus ik was dik tevreden! Fatima Yamaha was ook even lekker, al kan ik `s nachts wat minder goed focussen op 1 artiest dus ging ik ook nog even de Hacienda en de 24 uurs tent in om lekker uitbundig op een blok te dansen op bovenal DISCO. Vervolgens een lange tocht terug naar de camping om neer te ploffen op mijn matje en in slaap te vallen onder de gelukzalige klanken van Into My Arms van Nick Cave die iemand nog aan het draaien was. Ja, ik had dit heerlijke Lowlands leven alweer in mijn armen gesloten!!!

DAG 2:

Volgende dag ruim op tijd op, lekker douchen en chillen in de Lowzone terwijl mensen en masse in de rij stonden voor de betaalde douches op de camping. En wat een vooruitgang, dat je daar nu ook lekker kan zwemmen. Sowieso een toffe plek. Ruim op tijd terug voor Nakhane, een heerlijke extravagante verschijning die de boel goed in beweging kreeg, erg sexy man met expressie ook en hij werd erg positief ontvangen. Daarna Cinema Royale in de hacienda, mojito erbij en bezeten dansen op You Spin me Round tot de genadeloos lekkere afsluiter van M.I.A. - Jimmy, only op Lowlands. Grizzly Bear daarna vond ik eigenlijk maar tegenvallen, ik was ook lang niet de enige. Beetje saaie, zouteloze vertoning. Zelfs Mourning Sound, nochtans een prachtnummer wist niet uit de speakers te knallen, Two Weeks gelukkig wel.

Ik besloot mij heel even terug te trekken op de camping voordat ik het lange avondprogramma aan ging vangen. Kreeg nog veel complimenten toen Abba`s Lay All Your Love On Me door mijn bluetooth heen schalde, languit liggend op mijn badhanddoek in het gras. Ruim op tijd voor N.E.R.D. maakte ik mijn rentree en genoot van een show die alle kanten op ging, maar dansbaar dat het was. Echt een feestje! Na wat flarden Daniel Avery en Dinamarca keek ik uit naar Sophie. Uit de mist kwam ze tevoorschijn, zonder ook maar een woord te reppen draaide ze wel lekkere industrial, maar miste ik dat ze even Ponyboy of meer eigen werk erin knalde. Red Axes draaide vooral hard, miste wat nuance dus raakte snel af om nog een dansje in de Hacienda te doen.

DAG 3:

Vroeg op om naar Spinvis te kunnen, maar toch weer net wat te laat zijn. Wel een heerlijke set vond iedereen om mij heen ook. Vaste routine, naar de Lowzone om hardhandig te ontwaken bij mensen die smartlappennummers zingen.....Een hoop Hazes dus en Manuela....brrrrrrr. Dan was Rag N Bone Man daarna best lekker om in de hot tub te horen. Patti Smith op de achtergrond tijdens een traditioneel frietje altijd lekker, deed nog een James Bond move toen plots een wesp op mijn onderbeen kwam zitten. Mooi niet dus, ik zou niet zo eindigen als die gast even daarvoor die in zijn lip werd gestoken en rolde dus over de grond hem al wegslaand met mijn hand. Ken eigenlijk weinig angsten, maar een wesp komt dus dicht in de buurt......En dan de artiest waar ik mij het meest op verheugde: Agar Agar! Had het hele weekend al reclame voor hen lopen maken, hoe lief Dua Lipa soms ook wel niet is.

Een half uur van tevoren stond ik dan ook al klaar in de India, midden vooraan. Mooi mijn checklist afgewerkt met een drankje in mijn hand en net naar de wc geweest. En ja hoor, net een paar minuten voordat het optreden zou beginnen moest ik alweer nodig pissen. Maar even onderdrukken, want dit mooie plekje kon ik immers niet vasthouden......De soundcheck beloofde al, en binnen de kortste keren stoomde het monotone I Am That Guy voorbij, zelfs Symbiose klonk live veel vervaarlijker dan op hun EP. Echt helemaal stuk ging ik voor de eerste keer op The Prettiest Virgin, waarbij iemand die ik echt voor een bodyguard aanzag plotseling ging mee dansen en strippen. Het weerwolvennummer, een andere voorbode voor hun nieuwe album iets met Jungle en natuurlijk Cuidado met toegift waren teveel voor mij, ik steeg bijna op, zo euforisch was ik. En ik was echt niet alleen! Na afloop bij de pisbakken en op weg naar Kendrick Lamar praatte ik met andere enthousiastelingen nog na over dit memorabele optreden. Echt heerlijk die techno met disco/synthpop invloeden. Gelijk een kaartje voor ADE live besteld.

Kenny Fu was wel goed daarna, maar *zeikmodus* ik miste het heilige vuur en het was een beetje braaf. En verwend als ik ben kon ik het niet uitstaan dat die gast weer NIET The Blacker the Berry speelde......Beetje hetzelfde als dat Radiohead Burn the Witch moeilijk lijkt te vinden om live te vertolken. Bovendien, allemaal kleppers van Good Kid....Swimming Pools, Money Trees, Backseat Freestyle, Please Don`t Kill my Vibe en dan gaat hij uitgerekend Mad City halverwege afkappen, doodzonde.......Zo even genoeg geschreven, volgend jaar ook zeker op naar de Adonis, helemaal gemist dit jaar. Blijft een schitterend festival dit met relaxte mensen!

De kale lijst:

1. Agar Agar ( 9,5 )
2. Gorillaz ( 9,5 )
3. Nakhane ( 8,5 )
4. Nils Frahm ( 8,5 )
5. N.E.R.D. ( 8,5 )
6. Spinvis ( 8,5 )
7. Ame ii Ame ( 8,5 )
8. Kendrick Lamar ( 8 )
9. BROCKHAMPTON ( 8 )
10. Patti Smith ( 7,5 )
11. SOPHIE ( 7,5 )
12. Maribou State ( 6,5 )
13. Rag `n Bone Man ( 6,5 )
14. Grizzly Bear ( 5 )
15. Smartlappenkoor ( 2,5 )

Helaas gemist: Eefje de Visser, Bicep, The War on Drugs & The Sons of Comet.

Was ook al bij zijn show in de Ziggo Dome, al geloof ik dat het toen de VK was. En wel meer media. Zou echt legendarisch zijn geweest. Nou, ik vond het allemaal wel meevallen.

Geweldig om te lezen dat Agar Agar live óók onwijs tof is, Marco! Nu wil ik eigenlijk ook naar ADE.

Samen gaan 123poetertjes? Hoogstwaarschijnlijk woon ik dan in Damsko, dus kan ik lekker party hardy. Als ik alle beloftes waarmaak, ben ik zelfs heel ADE actief.

Haha, zullen we dat maar doen dan? Moet wel even kijken waar ik zoal heen wil (buiten Agar Agar dan, mocht ik gaan zijn die voor mij in elk geval een must en mijn te spenden monniez zijn verder helaas ook niet oneindig).

Ja, Niek ook gaan, je zult er geen spijt van krijgen! Eefje de Visser is er als kers op de taart.

Huh? Eefje op ADE?

Ja, op Lowlands heeft ze ook een dj gig gedaan in de X - Ray met vooral nummers van haar laatste album maar dan dansbaarder. Gemist, maar dus snel in de herkansing!

Jup, 18 oktober solo te Sugarfactory Nu maar hopen dat ze niet clasht met de Fransozen.

Tof, maar Eefje was keuze drie die avond. En ook al had ik geen keuze, dan was ik waarschijnlijk alsnog niet gegaan. Wat een vieze lucht in de X-RAY, bah.

Erg vermakelijk om jullie verslagen te lezen, jordidj1 en Dance Lover. Als ik tijd heb, zal ik ook nog wat plaatsen.

Na een topweekend Lowlands moest ik gelijk door naar een tweedaagse teammeeting, vandaar dat ik momenteel weinig puf heb voor een uitgebreid verslag, dus ik doe een top 10. Het werd zeker niet de beste Lowlands die ik heb meegemaakt, daarvoor waren er te weinig echt memorabele optredens meegemaakt, maar het prima weer en de topsfeer maakten weer heel veel goed.

1. Agar Agar - ik gun ze de topspot, aangezien ze als een van de weinige 'kleine' namen het echt waarmaakten live. Goede opbouw naar de hitjes in het midden, om vervolgens nog ff het tempo op te schroeven en de tent flink af te breken met afsluiter Cuidado, Peligroso, Eclipse.

2. Nile Rodgers - genezen van kanker, gestoken in een knalgeel pak en met een ijzersterke band passeerde deze oude discokoning even in een uurtje 40 jaar disco geschiedenis, met natuurlijk alle Chic-klassiekers en door hem geschreven/geproduceerde toppers als Let's Dance, Get Lucky, I'm Coming Out en He's the Greatest Dancer. Genieten!

3. Kendrick Lamar - wat is deze gast toch een fenomenale live-rapper. Ook de set stak goed in elkaar, met lekker veel Good Kid-kleppers en - het leek wel een trend afgelopen weekend - een medley met collaboraties. Legendarisch werd het inderdaad net niet.

4. Gorillaz - de ideale headliner voor Lowlands natuurlijk, met hun mix van hiphop, pop, electronic, soul, funk en rock, goede liveshow en voldoende hits om 1,5 uur te blijven boeien - en dat maakte ze ook waar. Minpuntje voor het niet spelen van het enige nummer van hun laatste album dat echt een meerwaarde was geweest in deze set: Hollywood.

5. Vrijdagnacht Bravo - ondanks dat er met de India een extra tent met danceprogrammering bij was gekomen, was het nog steeds bijna onmogelijk om de Bravo in of uit te komen. Ben UFO, Fatima Yamaha en Motor City Drum Ensemble zorgden er gelukkig voor dat het niet nodig was om dat te doen.

6. Arp Frique - de opener van het weekend en dat was heerlijk warm dansen met Afrikaanse ritmes in de X-Ray.

7. Bonobo - de set was naar verwachting goed, maar het was wel duidelijk te merken dat het einde van de tour in zicht kwam - Green en zijn band kwamen wat vermoeid en routinematig over.

8. Maribou State - helaas niet zo goed als verwacht, daarvoor is de band nog te veel op zoek naar haar geluid, tussen de downtempo electronic van Rituals en de wat meer uptempo recente singles. Gelukkig viel er voldoende te genieten door de kracht van de individuele nummers - met name het slot met Turnmills en Midas.

9. Patti Smith - ook de punkoma is nog steeds prima bij de pinken. Mooie live-uitvoeringen van Dancing Barefoot, Ain't It Strange, Because the Night en Pissing in the River. Helaas was de voordracht uit eigen werk een behoorlijke afknapper, mede daardoor wilde iedereen uit mijn groep weg en heb ik het slot gemist.

10. DeWolff - stond niet op het oorspronkelijke programma, maar we waren er toch en mijn Limburgse plaatsgenoten speelden een leuke, energieke show.

Tof, nog iemand die Agar Agar op #01 zet! En jammer inderdaad dat Hollywood niet voorbij kwam.