Lang verhaal, maar ik ga inderdaad vanavond voor de 3e keer in anderhalve week naar Cohen

Aantal maanden geleden toen de kaartverkoop van de eerste show in Gent, op 12 augustus, naar buiten kwam, besloten om met nog 2 kameraden hiervoor kaartjes te gaan bemachtigen.

Mooi plan, weekendje Gent en dan als afsluiter op de zondagavond een mooi openluchtconcert op het St. Pietersplein.

De donderdag voor het concert sprak ik de kameraad die de kaartjes gekocht en het hostel geboekt had en zei hoeveel zin ik in komend weekend had.
Waarop hij zei dat het pas de week daarop was, ik hem een dikke stakker noemde met flauwe grappen en daarna vervolgde ieder zijn weg.

De dag erna, vrijdag, de andere kameraad berichtje gestuurd met de vraag hoe laat we de volgende ochtend naar Gent zouden vertrekken, aangezien we met zijn auto zouden gaan.
Waarop hij mij meteen belt en dus ook in de veronderstelling blijkt te zijn dat het optreden pas een week later zou zijn.
Bovendien was zijn auto kort daarvoor total loss verklaard en hadden we dus ook geen auto.

Als klap op de vuurpijl bleek de eerstgenoemde kameraad diezelfde ochtend met een andere maat voor een weekend naar London te zijn vertrokken

Uiteindelijk dus zondagochtend vanuit Utrecht met Eurolines met maar 2 man naar Gent vertrokken, daar om half 3 aangekomen, paar uur terras gepakt, bij het St. Pietersplein het kaartje van de maat in London verkocht, genoten van 4 uur Cohen, nog een paar straffe pintjes en portie kaas genuttigd, 2 uur 's nachts op bed in het hostel, 6 uur 's ochtends er weer uit, 7 uur met de Eurolines bus en maandagmiddag om half 2 weer thuis !!!

Maar goed, had ondertussen direct na het bekendmaken van de 1e show in Amsterdam ook daar kaartjes voor gekocht, dus daar zou ik sowiso heen, wat dus gister was.

Ondertussen heeft de kameraad die in London zat zichzelf vervloekt en, aangezien hij Cohen nog nooit live had gezien, alles op alles gezet alsnog kaartjes te bemachtigen, wat dus gelukt is voor vanavond.

Hij kon 2 kaartjes kopen en ik dacht bij mezelf, je leeft maar 1 keer, de ouwe held is het waard en dus vanavond gewoon nog 1 keer

Geweldig

Je weet wat je mee moet nemen: kratje bier, een lounchestoel met kussens, 2 zakken chips, een kilo M&M's. Verder een toneelkijker voor als er een camera uitvalt, een regenjas.
En volgens mij moet je heel erg goed in de buurt van het Olympisch Stadion kunnen parkeren, doe dit niet bij de RAI!

Wel een blauwe natuurlijk.

Net weer terug van 3e keer Leonard Cohen in anderhalve week tijd.
En het was weer gewoon keihard genieten
3 1/2 uur lang brok in de keel, kippenvel en af en toe tranen in de ogen van al het moois wat voorbij kwam.
Cohen had er weer zin in en mocht ineens een kwartier langer spelen dan gisteravond, wat hij dan ook zichtbaar met veel gretigheid deed !

Hij heeft zijn absolute heldenstatus nog maar weer eens verzilverd en hopelijk mogen we nog lang genieten van de man, zijn poezie en zijn muziek

Hier nog wat foto's, zal er later vandaag nog een paar plaatsen...

Zoals beloofd, hierbij de link naar de rest van mijn foto's van Leonard Cohen van gisteravond.

Leonard Cohen Amsterdam

De setlist

Mooi! Was het weer zo druk eigenlijk of waren er nu minder mensen (2e concert)?

Deer Trick in Utrecht

Gister op Brabant Open Air de Simple Minds en Kaiser Chiefs gezien, was erg tof

Maar ook Miss Montreal en Kyteman vielen erg mee moet ik zeggen

Was gister op een 'festival' in Ede. Ik had eigenlijk gezworen nooit meer een voet in Ede te zetten, maar dit was dus definitief de laatste keer. Wat een saaie, grauwe bedoening. In het centrum hadden ze blijkbaar Kane en Miss Montreal, maar ik stond elders naar kleinere bands te kijken. Aanvankelijk van bedroevend niveau met valse zang. The Body Bags vond ik nog wel geinig. Na één nummer bleek wel dat 't weinig rockabilly is, maar gewoon punk met een contrabas. Die bassist kon wel verdomd goed spelen.

Daarna Steelbreeze, een Floyd-coverband. Speelden alleen maar de populaire nummers met een zanger die nogal verliefd was op Roger Waters en zijn stem en bewegingkjes krampachtig probeerde na te doen. Zet er dan nog twee vrouwen voor die tijdens 'In the Flesh' zo'n X-gebaar vormen... De eerste helft was ook wel op een erg christelijk volume. Na een tijdje ben ik maar naar huis gegaan, vanaf het station kon ik 't nog wel horen. Zonder de hele act eromheen ging 't nog wel, want ze speelden op zich niet slecht.

@Stijn: "festival" in het kader van afsluiting heideweek? Heb zelf jaren in een Floyd cover band gespeeld. Meer gericht op het oudere werk.

Gister met nog zo'n 3000 anderen bij The Beach Boys in Hong Kong geweest. Fantastische mix van mooi, vrolijk, aangrijpend en swingend. Prachtige samenzang (uiteraard). Af en toe echt met tranen in m'n ogen staan luisteren, zo gaaf. Toch wel erg legendarisch om nog mee te maken.

Ja, volgens mij ging het om de heideweek.

Stijn (z'n achternaam luidt Slayer; u weet toch) en ik was naar Krachtstroom geweest. Niet miepen dat 'wij was' niet klopt; het is een stilistische keuze. Afijn, wij was eerst naar Lefties Soul Connection geweest en dat was wel tof. Het was niet altijd even goed, omdat de liedjes soms niet zo super waren, maar de uitvoering was sterk en de zangeres was ook heel goed. Ze deed zowel aan Tina Turner als aan James Brown denken en ze had een toffe cape. Prima optreden.

Daarna was we naar Shaking Godspeed wezen kijken maar dat was vormeloos, lelijk gebeuk met een kutgeluidskwaliteit dus we gingen ook snel weer. Had ik The Pikeys overgeslagen omdat die zichzelf al als compleet reactionaire band neerzetten, maar dan krijg je dit soort gitaarquatsch. Afijn, het was een goed moment om patatten te gaan halen. De snackbar had mij zowat genaaid, omdat je twee frikandellen voor een euro uit de muur zou kunnen halen, maar het deurtje dat ik opendeed, daar zat er maar eentje achter. Afijn, uit reflex 't ding dichtgesmeten, maar toen kon ik geen andere meer openen, maar uiteindelijk had die jongen van de snackbar me toch twee frikandellen gegeven en zo hoort het ook.

En daarna gingen we naar Kiss the Anus of a Black Cat. Die hadden een toetenist, een bassist en een zanger/gitarist en die laatste heet Stef Irritant, maar hij was best grappig. Hij zong wel vaak met een Neil Tennant-achtig accent en dat maakte de zang soms wat pathetisch. Verder was het prima, één donkere muur van geluid, langzaam, monotoon, weinig subtiel, maar tof. Gelukkig waren er weinig meisjes van dertien, al hadden die kunnen denken dat Kiss the Anus of a Black Cat vast als The Wombats klinkt, omdat ze op de site van Krachtstroom met Joy Division vergeleken werden. Het retrogehalte was weliswaar hoog, maar fok die 3FM-'wave', dit was gewoon met zonder refreintjes en zo.

Die meisjes van dertien stonden wel vooraan bij de Charlie Jones Big Band en dat was volgens Stijn een slecht teken. Was het ook, want Charlie, als-ie al Charlie heet, begon tien minuten later omdat-ie moest soundchecken en het geluid perfect goed wilde hebben en daarna werd me toch een lompe bak van geluid opengetrokken, jammer. Men staat in een tentje op een gratuit festival en denkt al dat ze in een stadion staan, zonde. We gingen dus snel weg.

En daarna ging Stijn weg met de trein en ik was alleen want ik wilde nog naar The Computers. En The Computers waren moddervet. Garagerock met constant overstuurde schreeuwzang van de zangert, behalve bij The Clash-cover 'Train in Vain'. De zanger kwam overigens tegen het einde aan ook nog het publiek in en verwonderde zich erover dat we allemaal zo groot waren, behalve 'this ten year old boy here'. Die jongen was denk ik veertien of vijftien, maar toch. Lachmoment, zoals jullie wel begrijpen. En ik heb nog een moshpit gedaan met pjh1967, die mij net als op het Bevrijdingsfestival in Wageningen herkende van aan m'n karakteristieke snoet. Afijn, 't was reactionair en het was hard 'rock 'n roll' roepen en zo en er was geen hiphop op Krachtstroom, maar The Computers was toch wel het beste optreden van de dag. En daarna ging ik met de trein naar huis. Fok yeah.

Hier dan eindelijk een filmpje van Leonard's epische huppeltje, in Amsterdam nota bene...
Dit was overigens een schitterend moment in de show, want tijdens het refrein song voor mijn gevoel het hele stadion uit volle borst So Long Marianne mee.
Als ik dit nu terugkijk, krijg ik gewoon weer kippenvel !

Gisteren overigens een geweldig documentaire gezien over Leonard Cohen op de tv.

Held.

Great minds think alike, Maarten.

Lefties Soul Connection wilde ik sowieso nog eens zien en die maakten wel redelijk waar wat ik ervan verwacht had. Opgewekte funk en soul, al sloeg het af en toe wat door naar rock. Michelle David is een fantastische zangeres, een soort hysterische Aretha Franklin, met een stem die makkelijk een aantal octaven aankan. Af en toe was ze iets té overdadig aanwezig en niet alle nummers waren even sterk, maar zoals gezegd: met de uitvoering was niets mis.

En de prijs voor het slechtste riffje gaat naar... Shaking Godspeed vond ik ook erg lomp, slordig en rommelig. Achteraan was 't geluid rampzalig, maar ook vooraan vond ik 't lelijk.

Kiss the Anus of a Black Cat was gelukkig lang niet zo slecht als de bandnaam. De donkere, slepende en repetitieve sfeer vond ik best gaaf. De galmende drumcomputer gaf het geheel iets desolaats en atmosferisch.

Helaas liet ik mij meeslepen naar de Charlie Jones Big Band. De soundcheck liep uit, en uiteindelijk leek het wel alsof de geluidsmensen bang waren dat ze weer op hun flikker kregen als ze het geluid zachter zouden draaien nu alles redelijk afgesteld was. Deze mafkees was het mij in ieder geval niet waard om m'n oren op te blazen. Vanaf de eerste noten was 't al een aansteller, maar toen hij op twee noten in het rond begon te springen en blèren, barstte ik in lachen uit. Ik had het wel gezien bij deze minder getalenteerde broer van Jim Morrison.

Bij aankomst in Arnhem kwam ik erachter dat m'n schoenzolen lek waren. Na een aantal uren lopen, had ik vermoeide benen en soppende voeten, dus ben ik maar weer vertrokken. Op zich jammer van het weer en het lage aantal mensen. Er hing niet echt veel sfeer, al heb ik in ieder geval twee prima concerten gezien.

Vertel je prachtige Kiss the Anus of a Black Cat-quote eens.

Ja, vertel hem eens! Nu ben ik toch ook wel benieuwd.

miauw?

Wat een schitterend concert van Sigur Rós in een volgepakt Paradiso. Talloze hoogtepunten zoals het omslagpunt in Festival en het spelen van mijn persoonlijke favoriet Vaka. Qua setlist had ik verder weinig te klagen, helemaal doordat ze 15 nummers hebben gespeeld, inclusief Viðrar Vel Til Loftárása.

Het zijn trouwens aparte types die IJslanders. In het begin zeer stoïcijns, waarna zij langzaam ontdooien. De originele 3 leden van de band waren in ieder geval makkelijk te herkennen, die hadden duidelijk meer uitstraling dan de overige muzikanten op het podium.

Conclusie: Eigenlijk wil ik mij vanavond nogmaals onderdompelen in de magische wereld van Sigur Rós

Ik kan me hier alleen maar bij aansluiten, een werkelijk fenomenaal concert van Sigur Rós gisteravond, pure magie. Ik kan eigenlijk niet omschrijven hoe goed ik het gisteravond vond, ik denk zelfs - nee ik weet het zeker - het beste concert wat ik ooit gezien heb.

Ik kan me op dit moment ook niet voorstellen dat dit ooit nog eens overtroffen wordt....alhoewel,misschien vanavond wel want ik had de gok al genomen dat het heel bijzonder zou worden en gewoon voor beide avonden kaartjes gekocht

PS: los van het optreden was het zowiezo al heel gezellig gisteravond met een hele musicmeter clan in Paradiso

Mooie verhalen jongens, die setlist ziet er ook veelbelovend uit. Ik kan niet wachten op vanavond.

Sigur Rós was inderdaad heel erg geweldig. Daar heeft zelfs deze hiphopper bijzonder van genoten. Een overweldigend concert en leuk om eens wat andere mensen van MusicMeter te ontmoeten behalve de hiphoppers.

En veel mooie dames gezien. Zowel in de band als in de zaal.

Zie voor wat filmpjes

Sigur Ros

ik vond het concert in HMH wel iets indrukwekkender en ook Jonsi solo, mogelijk omdat toen het verrassingseffect groter was. Het was wel goed en degelijk en met name de stiltes oorverdovend..

Wat een prachtige filmpjes man!

Ik heb geen vergelijkingsmateriaal maar het is voor mij een show geweest die ik niet meer zal vergeten. Ben er nog van onder de indruk.

Vond het concert in de HMH destijds goed, maar ook niet zó geweldig.. Denk dus dat ik hier niet zoveel aan gemist heb.

Fijn om al die positieve verhalen te horen, heb nu nog meer zin in vanavond.
Wordt zwaar genieten !!

Het publiek was toen iets luidruchtiger en nu helemaal in trance.
De band klonk met name bij Svefn-g-englar daar beter en ook de confetti bij Popplagið maakte een jubelstemming los.