Net terug van een hemels mooi dEUS optreden in Eindhoven.

Wake Me Up Before I Sleep
The Real Sugar
Eternal Woman
Include Me Out
Magdalena
Right As Rain
Nothings
Constant Now
7 Days, 7 Weeks
Sirens
Secret Hell
Smokers Reflect
The Magic Hour

Encore:
Bad Timing
Nothing Really Ends
Serpentine

Encore 2:
Dream Sequence #1

hoe kom je erop? Farewell to Fish is wat ik dacht de laatste keer...

Maar fijn dat je het zo goed naar je zin had!

Als ik de middelen had gehad was ik toch naar IQ gegaan.
Hogarth met enkel een keyboard en een kerstboom trok me niet echt toen ik notie van het optreden kreeg. Het bezorgde mij een soort van Q-Music rillingen, een zaal met alleen kleffe vrouwen?!? Maar om voor mij een beeld te krijgen, hoe groot is de zaal en hoeveel mensen waren er zaterdagavond?

En nu ik hier toch wat rond hang, Brunniepoo, jij kan ook mooie concert recencies opschrijven!!! Komt er nog iets over:
03-11 Fish ?
09-11 Anathema ?
13-11 The Gentle Storm ?
20-11 Nightwish ?

Haha, nee sorry, geen tijd voor gehad en inmiddels is het ook allemaal weer te ver gezakt.

Q Music met kleffe vrouwen

Maar goed... Zo'n 450 man passen er in en zoals gemeld was het uitverkocht...

Dez Mona in de Ekko ter ere van hun nieuwe CD Origin.

Eigenlijk eergisteren: zaterdagavond 12/12 in Vera - Anna von Hauswolff

Nooit verwacht, maar eindelijk was ie daar, de dag dat ik voor het eerst in mijn luistercarriere een concert bijwoonde met oordoppen in

Lang dat fenomeen buiten kunnen sluiten, zelfs bij notoir hard spelende bands als The Raveonettes - maar zaterdagavond was het zover: de eerste benutting van het 'audiocondoom'.

Een viermansband kwam op het podium en produceerde een zo hard geluid - in mijn opinie niet overeenkomend met het somtijds 'folky' geluid van Anna - dat ik in eerste instantie vreesde met een voorprogramma te maken te hebben. Na een viertal minuten nam Anna echter plaats achter de centraal geplaatste synth - het was Discovery - maar van de door mij gehoopte/verwachte aanpassing van het geluid was nog totaal geen sprake. Bij bosjes liepen mensen weg om oordoppen te kopen aan de bar - 0,50 /setje - en dat leek me geen verkeerd idee als ik nog oren over wilde houden om ergens naar te laten staan.

Volume en subtiliteit gaan totaal niet samen en dat is erg jammer. De zachter gespeelde nummers zoals Mountains Crave deden haar stem het beste uitkomen; veel van haar recente werk verdronk a.h.w. in the wall of guitar sound. Ze zeggen wel eens dat een nummer een goed nummer is als het als demo - zang met alleen gitaar- of pianobegeleiding - goed klinkt. Dan kun je je afvragen waarom je goede liedjes met duidelijke stemming en lijnen zo diep onderdompelt in de gitaarmoeraspoel.

Fijn dat de klanken van het pijporgel - Ceremony en The Miraculous - zo goed gesampeld en gereproduceerd konden worden live - had me echt afgevraagd of en hoe dat zou lukken. De subsonische synthbas laat de boekspijpen ernstig flapperen en de tonen rollen de zaal door. Het is niet aan te raden stevig te tafelen voorafgaand aan een concert van Anna van Hauswolff in huidige opzet. Waarom het geluid bediend moet worden door "those who have professionally gone deaf for a living" is mij een volstrekt raadsel.

Er werd een redelijk mix van het eerste en tweede album gespeeld - veel interactie was er niet; Mountains Crave werd door Anna aangekondigd als an older song. Ik vrees dat als Anna de ingeslagen weg blijft volgen, ze binnenkort aansluit bij het rijtje Ice Queens en dat vind ik in muzikaal opzicht jammer. Voor de totaalbeleving kan ik niet meer dan 3* geven - ik had me op meer verheugd. Så djävla synd!

Zelfde setlist als in Oostende, en inderdaad hemelsmooi. Een ogenschijnlijk rustig luisterconcert, maar eigenlijk heel intens & direct. En een aantal dEUS nummers op de setlist die ik wel kende maar plots herontdekte door de intensiteit waarmee ze speelden (constant now was magistraal, smokers reflect ook).

Ik heb de ticketverkoop van deze concerten volledig gemist, wat had ik daar graag bij geweest. Echt een fabelachtige setlist als je het mij vraagt.
Morgen streamen ze wel een concert, dat neem ik zeker mee.

Heb Anna een tijdje geleden gehoord in Nijmegen en kan me nog herinneren dat het geluid toen ook veel te vet stond afgesteld. Met name de drums kwamen enorm binnen en waren buiten proportie. Na enkele liedjes ging het toen iets beter. Jammer omdat het relatief subtiele muziek is met behoorlijk wat gelaagdheid. Op het album klinkt het goed maar live leidt die vette set Up teveel af. Zal Anna eens bellen

Broem eigenlijk was het bar en boos: de subsonische synthbas - alleen een echte contrabas of de elektrische variant ervan kan zo laag komen - werd zo hard weergegeven dat de geluidsgolven ahw in elkaar overrolden; het hoog (hi-hat etc) werd rafelig.

Woensdag Steak Number Eight gezien in de AB. Wat een allesverwoestende pletwals was dat. Springt in mijn concert top 10 van dit jaar over zowat alles heen. Ongelofelijk. Eén lange moshpit, rondvliegende ledematen. Die mannen zijn echt gegroeid in hun livesound, wat een bakkes! En op het einde mocht het publiek integraal het podium beklimmen (tijdens Pyromaniac, net voor de bisronde waarin ze The Sea Is Dying nog speelden, een sludge-voorhamer geschreven op 12-jarige leeftijd, wie doet hen dat na). Waarbij verder werd gedanst en bewogen en gemosht (dat moment when a crowdsurfer is crowdsurfing on another crowdsurfer already on stage... niveau 3 inception!) en waarbij vooral zanger Brent op een bepaald moment door de massa met gitaar en al werd verzwolgen om er minutieus op tijd terug uit te springen en perfect getimed nog een laatste oerschreeuw placeert.

Vanuit het niets nog last-minute in m'n top 3 geland. Bestaat er trouwens geen forumtopic met 'beste concerten van *jaartal*'?

Nightwish in Antwerpen

Omdat ik in november niet kon bij het concert in Amsterdam kon zijn ben ik gisteren met drie anderen afgezakt naar Antwerpen. De Lotto Arena is goed bereikbaar en van alle gemakken voorzien. De zaal was lang niet vol, maar het muzikale plezier was er niet minder om. Nightwish was in topvorm en en zette een zeer professioneel optreden neer. Verwacht geen spontaniteit, maar een erg strak geregisseerde show die op de minuut nauwkeurig op de vooraf aangegeven tijdstippen begon en eindigde! Ik heb ze nu drie keer gezien met drie verschillende zangeressen. Dit was de beste.

De nadruk lag op de laatste CD. Songs uit de Tarja periode waren dus duidelijk in de minderheid, maar Nemo mocht natuurlijk niet ontbreken. Hoogtepunten waren er genoeg: van het nieuwe album was dat voor mij Yours Is An Empty Hope. Wat een power zit daarin. Veel nieuwere songs hebben een gelijke herkenbare opbouw die op een gegeven moment wel erg doorzichtig wordt. De catchy refreinen zijn sterk, maar gitaarsolo's komen nauwelijks meer in het spel voor. Leuk waren ook de folk invloeden, die de feeststemming alleen maar bevorderde. Met I Want My Tears Back en Last Ride Of The Day kwam Imaginaerum goed aan bod. De videoprojecties waren overvloedig van kleur verzadigd, maar wisten geregeld indruk te maken.

Nightwish is duidelijk niet meer de band van 10 jaar geleden en heeft de opera invloeden niet meer nodig. De ontspannenheid op het podium bewees dat ze zich als een vis in het water voelen met meer mainstream georiënteerd materiaal, waarin genoeg ruimte is voor symfonische bombast. Die bombast was soms enorm, maar het geluid leed er niet echt onder. Met onze Floor als speerpunt was het een geweldige avond. Arch Enemy had als support een voortreffelijk geluid en maakt ook indruk.

Ja, sorry... hopeloos omschreven, ik zie op Facebook in diverse Marillion groepen de laatste dagen/weken zoveel selfies van vrouwen van middelbare leeftijd die om de nek van Hogarth hangen als enkele (vage) kennissen van mij met Marco Borsato...

08-01 zZz + traumahelikopter, De School, Amsterdam.

Vorige week zaterdag de organische Jazz van New Cool Collective in de Paradiso en gisteren de gruizige orgelrockers van zZz in De School. Een wereld van verschil. De School is een nieuw uitgaansgelegenheid in Amsterdam West inclusief binding met de buurt zoals dat heet. Dat wil zeggen niet alleen concerten en clubavonden maar ook een bar, een restaurant en zelfs een sportschool/yoga centrum. Ze zijn net een week open maar gezien de stroom aan publiek, en vele avonden die nu al uitverkocht zijn nog voor de eerste heeft plaatsgevonden, een schot in de roos. De lui achter Club 11 en Trouw schijnen erachter te zitten en die hebben dus al een publiek dat hen jarenlang volgt. Nu wordt een voormalige Technische School nabij Mercatorplein / Rembrandtpark omgebouwd tot nieuwe hotspot voor voornamelijk studentenpubliek. Een kleine kilometer westelijker dan het tweejarige Markantine (centrale markt hallen), de andere hotspot voor dans in Amsterdam West.

De gruisrockende traumehelikopter beet te spits af voor dat mijn favoriet orgelgruisrockers zZz het 'podium' op kunnen. Podium is een groot woord, want ze zitten daar lager dan het podium in de AB en aangezien beide heren inderdaad zitten achter drumkit en orgel zijn ze dus nauwelijks zichtbaar tenzij je helemaal vooraan staat. Maar daar is het geluid weer te hard. De stenen wanden van het voormalige electro-klaslokaal zijn eigenlijk niet geschikt voor optredens. Daar zal men nog aan moeten werken en nog aan heel veel andere zaken. De locatie is duidelijk nog niet af maar daar zit niemand mee. Spartaans maar wel met veel beveiliging omringd. Achter in de electro-lokaal is het zicht op de band nihil maar het geluid precies goed. Prijzen zijn gemiddeld tot iets goedkoper, zeker als je naar de entree kijkt, optredens tussen 8 en 12 euro. zZz spelen maar een paar nummers van hun nieuwe album Juggernaut, gelukkig wel een goede dwarsdoorsnede van hun werk. Dat is prima! Zin om vaker naar De School te gaan!

Huiskamer concert bijgewoond van Mark Lotterman vanwege de release van zijn nieuwe plaat Holland. Ontzettend goed optreden !!

Eurosonic woensdag:

Aosoon, Vera: Brits poppy RnB trio, Oosterstraat lag op de route. Verder weinig aan.

Fallgrapp, Grand Theatre down: Slowaaks dance-collectief met strijkers-sectie en zangeres in hoepeljurk. Leuk.

Eriksson Delcroix, Grand Theatre up: hoogtepunt vd avond, componist Broken Circle Breakdown en ex-zangeres Lais ondersteund door maarliefst 5 snaarinstrumenten, waaronder een akoestische basgitaar. Mooie setting ook.

Guadalupe Plata, Huize Maas front: Spaanse psychobilly, goed feestje met een bas van een soort bezemsteel

Middlemist Red, Huize Maas front: Hongaarse, enigszins richtingloze sleazy postrock. Konden zeer behoorlijk spelen.

Mydy Rabycad, News Café: Tsjechische electroswing. Toen ik doorhad dat het net Caro Emerald was, besloot ik mijn bier op te drinken en voldaan huiswaarts te keren.

Gisteravond The Common Linnets en Typhoon gezien op Eurosonic Air.
De tent op de Grote Markt, waarin deze optredens plaatsvonden, vind ik echt een enorme verbetering ten opzichte van eerdere jaren, toen er nog een buitenpodium was. OK, er kunnen wat minder mensen naar de optredens kijken, maar het geeft de shows een wat intiemer karakter. Met de balkons heeft het wel wat weg van Paradiso, hoewel ik daar nog nooit ben geweest.
The Common Linnets gaven een prima optreden weg. Er werd goed gemusiceerd en de stem van Ilse was prachtig. Ook de samenzang klonk net zo mooi als op de plaat.
Maar dan Typhoon. Hij begon dik een half uur te laat (ik begon al te vrezen dat hij niet meer zou komen), vanwege technische problemen zo werd gezegd. Maar toen het dan eindelijk begon ging het dak er keihard vanaf. Wat een onwaarschijnlijk feest maakten Typhoon en zijn Titanenband ervan! De eerste nummers moest het publiek nog een beetje loskomen, maar als IJswater wordt ingezet gaat de hele tent los en dat blijft zo t/m de verwachte, maar daarom niet minder geniale afsluiter Zandloper. Ik stond op het balkon en keek dus neer op de kolkende, dansende en feestvierende massa. Prachtig om te zien. Zelfs nadat Typhoon het podium heeft verlaten blijft het publiek dansen en zingen. Ik ben niet bepaald een regelmatig concertbezoeker (hiervoor was mijn laatste concert Pinkpop 2014...), maar zo'n enorm feest heb ik niet vaak meegemaakt bij een optreden. Typhoon heeft er na gisteravond in elk geval één fan bij.

Eigenlijk wat te laat volgens de titel van dit topic, maar toch nog even een verslag van Eurosonic afgelopen donderdag en vrijdag op diverse locaties in de binnenstad van Groningen.
Een al jarenlange traditie is het, om dit gemoedelijke festivalletje in de binnestad van deze prachtige stad te bezoeken en het blijft heerlijk om nieuwe muziek te ontdekken. Uiteraard valt het dan ook wel eens wat tegen, maar ik kan alvast verklappen dat we dit jaar een afwisselend programma uitgekozen hadden en dat we zeer tevreden waren over de gemiddelde kwaliteit van wat we gezien hebben.

Woensdag hadden we al een 3FM containersessie met zijn tweeën meegepakt. Dat was een Hongaars bandje, Middlemist Red. Goede rock, met een wat bluesy inslag. Vier jonge jongens, waar de interactie met publiek en het speelplezier nog wat verder ontwikkeld kunnen worden, maar gedurende de ongeveer 20 minuten heb ik me prima vermaakt. Spelen en zingen kunnen ze wel. Moeilijk te zeggen of het boeiend zou blijven gedurende langere tijd, maar op zich doet dat er natuurlijk voor zo'n containersessie ook niet toe. Dit was een prima begin!

Na het halen van de kaartjes (wat niet geheel zonder problemen ging, maar dat lag aan ons; eerst kaartjes vergeten voor de mensen die van ver kwamen en toen bijna één van de groep verloren ) de laatste noten van DeWolff nog meegepakt in de Barn, een tent die er eigenlijk elk jaar staat, maar wat ik een mooie sfeervolle tent vind.

Daarna door naar Der Underjordiske in Vera. Een rockband uit Denemarken die ook in het Deens zongen, die af en toe wat psychedelische invloeden kent. Op zich zou dit wel goed in mijn smaak kunnen passen. Op instrumentaal vlak was er niet veel mis, maar zat er niet veel afwisseling in. Maar uiteindelijk staat of valt het natuurlijk wel een beetje met of iemand kan zingen. En dat kon deze beste man gewoon niet. Geregeld was het ronduit vals, geregeld te geforceerd. Toch wel enigszins een valse start te noemen.

Dus maar gauw door, in dit geval naar Rationale in der AA Theater. Qua akoestiek (en qua bier ) niet de beste locatie. Maar deze Brit kon zeker wel zingen. Pop en soul gemixed met electronica. Het klonk bij vlagen best lekker en er zaten erg sterke vocale stukken tussen. Hij werd ondersteund door een band, maar toch was het optreden op zijn best semi-live te noemen. Doordat een gedeelte van de muziek voor mij op ondefinieerbare wijze uit een doosje kwam (waar de zanger af en toe een klap op gaf) en de stem zoveel galm en dergelijke meegegeven werd, doet dat wat af aan het live-gevoel voor mij. En persoonlijk denk ik dat het dan voor mij nog beter geworden was, zonder die opsmuk. Maar al met al was het zeker niet slecht wat we te zien en te horen kregen.

Daarna naar het andere uiterste qua akoestiek, namelijk de Muziekschool (blijkbaar nu Vrijdag geheten, wie verzint dat soort namen toch ), ook omdat er een te grote rij stond voor Black Honey in de Spieghel. Daar speelde The Academic. Vier jonge Ierse honden. Het geluid was er dus goed, maar dat kwam zeker ook door deze band, Ze speelden erg lekkere, goed in het gehoor liggende gitaarliedjes. Krachtig en puntige liedjes, niets vernieuwend, maar dat hoeft niet altijd. Dit was gewoon erg goed en daardoor ga je er dan lekker in op. Zie ik nog wel een keer een hitje scoren, maar ook leuk om naar te kijken. Eén van de hoogtepunten.

Daarna Jonathan in Vindicat. Een Kroatische rockband, maar te standaard en te weinig afwisselend om echt te boeien, dus gauw weer doorgegaan.

Toen in het Grand Theater Alle Farben Live Circus gezien, een jonge dj uit Duitsland. Dit was duidelijk niet aan mij besteed. Nu ben ik al niet zo van de House, maar als er voldoende afwisseling in zit, snap ik het tenminste nog. Dat was hier niet het geval. En als je dan een groot scherm meeneemt en je laat daar alleen maar ronddraaiende papieren zakken met een gezichtje zien, dan heb ik toch het gevoel dat je daar meer mee had kunnen doen... Dus maar weer snel door.

Opnieuw naar Vera. Daar speelde de Ijslandse metalband Kontinuum. Dat was echt volop genieten. Geweldige nummers, die een sfeer hebben en muzikale landschappen weten te tekenen die voor mijn gevoel helemaal bij Ijsland passen (hoewel ik er nog nooit geweest ben ) Meeslepend, goed gezongen, geweldig gespeeld. Het bleef ook boeiend en afwisselend. Duidelijke proginvloeden waren te merken. Heerlijk om helemaal in op te gaan. Het bleken na het optreden ook nog eens aardige jongens te zijn, die vertelden dat er op Ijsland een soortgelijk festivalletje is. Dat leek ons al eens een mooi excuus om na te gaan of de muziek nu echt zo goed bij het land past.
Dat was het einde van de donderdag.

De vrijdag bij Huize Maas begonnen bij Walter Schnitzelsohn uit Slowakije. Tja, wat valt daar over te zeggen. Ze speelden vrij standaard indie-rock, maar dan wel echt in de goede zin van het woord. Afwisselnd genoeg, gewoon erg goed uitgevoerd en ook niet onbelangrijk, het spelplezier spatte er vanaf.

Daarna in de Stadsschouwburg (prachtlocatie, doordat je de oude zaal als decor hebt) het optreden gezien van Bastian Baker, een pop-/rockzanger uit Zwitserland. Ziet er enigszins glad uit, maar erg genoten van zijn optreden. Hij brengt gewoon de betere pop- en rockliedjes. Houdt zich daarbij aan de regels van de afwisseling, dan weer catchy, dan weer flink rockend en natuurlijk kan de ballad ook niet ontbreken. Overigens nog wel een erg mooi nummer over de aanslagen in Australië in 2014 (en daardoor ook goed te betrekken op die in Parijs), met sterke tekst over hoe je gewoon een café kan binnenlopen en ineens je wereld verandert en je maar geluk hebt dat jij toevallig niet daar binnen bent gegaan. Maar sowieso was ik onder de indruk. Hij kon erg goed zingen, de band was erg goed op elkaar ingespeeld en Bastian bleek ook nog eens over een grote dosis humor en zelfrelativering te beschikken. Zo haalde hij aan wat hij allemaal als goed zanger hoort te doen qua publieksinteractie, wat het op een goede manier op de hak nam.

Daarna naar Colm Mac Con Iomaire in der AA-kerk, de andere prachtige locatie van dit festival. Over decor gesproken, daar helpt zo'n kerkelijke omgeving wel bij. De muziek paste bij de locatie. Deze Ierse vioolspeler kende ik van The Frames en dat had me getriggerd. Dit was echter wel heel rustig wat hij bracht, bijna klassiek. Op zich hoeft dat nog niet erg te zijn, maar ik vond er gewoon te weinig afwisseling in zitten. Trouwens was wat hij zei tussen de nummers door ook nauwelijks te verstaan, doordat hij zo binnensmonds praatte. Het kabbelde me te veel. Het hoogtepunt was het laatste nummer, waar eindelijk wat dynamiek in te bespeuren viel.

Doordat de rij bij Nothing but Thieves te groot was, doorgegaan naar het Paleis naar Wilk & Miskey. Dat was niet mijn keuze, maar misschien wel juist daardoor de grootste verrassing van deze editie voor mij. Het waren namelijk twee Britse jongens, één achter de laptop en de ander met een gitaartje (meestal akoestisch). Op de beats van de één speelde en zong de ander. En dat was dus echt verrassend goed en leuk. Op de momenten dat je dacht: 'Het klinkt wel erg lekker, maar er mag nu wel weer eens iets gebeuren.', dan gebeurde er eigenlijk ook meteen iets en werd de beat weer opgevoerd, of werd er even vocaal uitgehaald. Erg fijne muziek, waar je lekker swingend in op kon gaan.

We sloten af bij The Hot Sprockets in de Spieghel. Deze, opnieuw niet al te oude, Ierse jongens, speelden een soort Bluesrock, die heerlijk dynamisch en afwisselend was en wat heerlijk knalde en rockte. Heerlijke energie en opnieuw spatte het speelplezier ervan af. Gewoon heel erg goed, waardoor dan lichte vocale uitglijdertjes snel vergeten worden. Het was namelijk gewoon steengoed.
Met recht een geweldige afsluiting van twee heerlijke dagen muziek in je eigen stad.

Verder nog iets wat opviel? De snorren zijn terug (voor mij hoeft het niet), bijna elke band had er één en ze staan bijna altijd rechts op het podium.

@ Bonk De laatste EP van Rationale klonk wel alsof dit iemand was die kan zingen, mooi dat het op het podium dus ook (enigszins) uit de verf komt. Mocht ie in de randstad op duiken dan kan ik hen ook eens opzoeken als de prijs van het kaartje bevalt.

Vrijdagavond was ik weer op de Grote Markt te Groningen voor de tweede avond Eurosonic Air. Ik kwam binnen tijdens John Coffey. Ik ken hun muziek enigszins en op plaat heb ik het na een paar nummers wel weer gehoord. Live vrees ik dat dit niet veel anders is. Ik heb een minuut of 20 gezien en dat vond ik wel voldoende. De wall of death en de cirkelpits waren vanaf het balkon wel erg tof om te zien. Zeker geen slechte muziek, maar gewoon niet echt mijn ding.
Als tweede De Staat, een band waar ik meer van verwachtte en die verwachtingen werden geheel ingelost. Een enthousiaste band met erg sterke eigenzinnige nummers, die live ook nog eens prima uit de verf kwamen en bovendien een zanger die weet hoe hij het publiek moet bespelen. Ook erg leuke visuals. Maar het absolute hoogtepunt was natuurlijk het live naspelen van de videoclip van Witch Doctor. Ofwel, zanger Torre die het publiek ingaat, middenin een cirkelpit staat en iedereen (net) op afstand weet te houden. Onwaarschijnlijk gaaf om te zien vanaf het balkon. Een bekende van mij stond helemaal vooraan in de pit en zweeft waarschijnlijk nog steeds op een wolk van adrenaline en euforie.

Conclusie: een op voorhand al zeer sterke line-up maakt het volledig waar en dus dus viel er ook voor niks meer dan genoeg te genieten op muzikaal gebied in Groningen de afgelopen dagen.

Overigens ben ik zaterdagmiddag niet op Eurosonic Air geweest vanwege andere verplichtingen en het niet aansprekende programma. Mijn zus heeft Jett Rebel recentelijk live gezien (Songbird Festival) en vond dat lachwekkend slecht. Gezien het feit ik zijn muziek sowieso niet erg bijzonder vindt vond ik het dus niet erg dat te missen.

Ex-? Nathalie zit er nog steeds in, hoor .

O sorry, was er abusievelijk van uitgegaan dat die gestopt waren. My bad.

Waanzinnig goed optreden gisteren in de Mezz van Flying Horseman. De live reputatie werd helemaal ingelost. Vooral het duel tussen drummer Alfredo Bravo en Bert Dockx was een lust voor oog en oor.
De toppers van het laatste album titelsong Night is Long en Money konden niet lang genoeg duren. Dit allemaal in de kleine zaal van de Mezz, aan de andere kant stond de Staat maar die heb ik gisteravond niet gemist in Breda.

Ga dit zien nu ze nog in een kleine zaal spelen!!

In de categorie 'we doen weer eens wat anders' heb ik gisteren Ellie Goulding gezien in een bijna uitverkocht Ziggodome. Vooraf was ik nog even aanwezig bij een feestje van wat Ajax-supporters, dat het midden hield tussen een gezellige hospartij en W.O. III, en dat achteraf bezien een interessanter voorprogramma was dan degene die de mij volstrekt onbekende Amerikaanse Sara Hartman gaf. De overeenkomst was in ieder geval dat beide optredens het best tot hun recht kwamen in de up-tempostukken, het verschil was dat het Ajax-feestje uitsluitend up-tempo was en Hartman ook enkele vrij saaie rustige nummers speelde.

Ellie Goulding viel niet tegen. Qua grootte hangt het er een beetje tussenin: ze heeft niet het budget om echt groots uit te pakken (niveau Madonna, Lady Gaga, Kylie Minogue) maar probeert er qua show toch wel wat van te maken. Daarbij wreekt het zich wel dat ze zelf nauwelijks lijkt te kunnen dansen (ze doet het in ieder geval praktisch niet), waardoor de show geregeld toch wat statisch is. Haar rol beperkt zich (naast volstrekt nutteloze korte stukjes slagwerk en gitaar) tot het zingen en dat doet ze gelukkig wel prima. Ik pretendeer niet echt bekend te zijn met haar werk, maar de nummers die ik wel herkende klonken live niet minder dan op plaat. Wel is ook bij haar het up-tempowerk een stuk aardiger dan de rustige nummers, daar komt haar wat vlakke stemgeluid toch niet echt tot zijn recht. Hoogtepunten zaten vooral tegen het einde aan: I need your love, Burn en Anything Could Happen.

Leuk om weer eens naar een wat groter opgezet popconcert geweest te zijn, ga ik vaker doen. Bijkomend voordeel: de categorie 'mannen van 1,90m en langer' is ondervertegenwoordigd, dus het zicht was beter dan bij een gemiddeld progconcert.

Normaal zit je met jouw leeftijd ver onder het gemiddelde dat zal nu wel anders geweest zijn , maar leuk dat je geweest bent.

Voor zover je het kan inschatten heeft ze nog wel veel van haar eerste album voorbij laten komen? Haar laatste album is toch vooral dancepop en dat was "vroeger" toch wel iets anders.

Tijdens het voorprogramma keek ik eerst naar het biertje in mijn hand, vervolgens om me heen en vroeg me toen af of ik de enige was die al alcohol mocht bestellen Tijdens het hoofdprogramma lag de gemiddelde leeftijd wel hoger.

Volgens mij toch wel erg veel van de laatste plaat.

Is het niet zo dat dit voordeel sterk te niet gedaan word doordat de kids en masse hun mobiel (minimaal 5") in de lucht steken en houden?!

Leuk dat je er over schrijft! Ik lees je stukjes graag....

Dat viel wel mee eigenlijk, het was niet erger dan bij concerten met een oudere doelgroep. Waarbij aangetekend: dat aantal ligt mij ook veel te hoog.

Dank voor het compliment, ik zou eigenlijk weer wat meer moeten schrijven.

Leuk om zo'n positief bericht te lezen over Ellie Goulding. Dat had ik op deze site niet direct verwacht. Ik heb haar ook eens live gezien (Rock Werchter 2014) en daar was ik toen ook best van onder de indruk.