Joan Armatrading in Casino Modern Genk. Ik zag haar voor de eerste keer live en vond het erg goed. Mooie setlist van afwisselend nieuwe nummers en klassiekers. Achteraf heb ik mijn Walk Under Ladders LP kunnen laten signeren.

De setlist (niet volledig in de juiste volgorde):

Show me some emotion
Something's gotta blow
All the way from America
Two tears
Cry
Into the blues
Woman in love
Love and affection
Tall in the saddle
Love love love
You rope you tie me
This charming life
The weakness in me
Best dress on
Heading back to New York City
I love it when you call me names
Me myself I

(encore)
Willow
Drop the pilot

Gisteren The Antlers gezien.

Erg mooi met langere versies dan op de CD. Publiek was ook erg stil en zat ademloos te luisteren.




Voor de andere video's:
Paradiso

afgelopen weekend genoten van Urban Explorers.
Greg Haines wist met behulp van een violiste aardig goed zijn laatste album te benaderen. Zeer fraai. Derde artiest was de locatie, want dat energiehuis is een geweldige plek.

DAAU liet me volledig koud. Goed gespeeld door mensen die goed op elkaar zijn ingespeeld, maar het geheel raakte me totaal niet en kwam bloedeloos over.

Daarna de vergruizer in met tim Hecker. Wederom zeer fraai. Het had van mij wat harder en pijnlijker gemogen, maar het was wel goed. Best opvallend dat hij qua sound veel meer terug greep op Harmony in Ultraviolet in plaats van An Imaginary country. Nu vind ik Harmony ook een veel beter album, dus dat vond ik niet erg.

Afgelopen maandag Jennny Lane live gezien in Paradiso (kleine zaal). Ik vond het geweldig om te zien met hoeveel enthousiasme er werd gespeeld en hoe heerlijk onervaren Jenny op het podium stond te klooien met haar microfoon.

Verder geweldige setlist (haar album, aangevuld met meerdere soulklassiekers uit de jaren '60) en - na een tijdje - goed geluid.

Liars in Amsterdam. Heerlijke show Fijne afwisseling tussen de meer rustige trippy nummers en wat lekker beukwerk. Bij vlage wel spijkerhard geluid. Gelukkig had ik mijn oordoppen bij me. Het blijft toch ongelofelijk om te zien hoeveel mensen zonder enige bescherming pal vooraan gaan staan...

Gisteren Beach House en Isbells gezien in Paradiso te Amsterdam.

Isbells had wat last van veel pratend publiek. Bij het eerste nummer viel het nog mee, maar toen de zanger Gaëtan Vandewoude vroeg om het publiek wat te verlichten was het hek van de dam. Pas nadat de zangeres Naïma Joris een opmerking plaatste werd het iets stiller en kon een prachtig lied onversterkt worden weergegeven




Beach House is iets minder indrukwekkend is dan op de plaat. Ook qua stem was het soms op het randje. Met name de prijsnummers Used to be en Zebra klonken toch net wat minder.




Bij het laatste nummer zat iedereen wel mee te bewegen.




Voor alle filmpjes van Beach House

Voor alle filmpjes van Isbells

Ik ben gisteren naar Eric Clapton en Steve Winwood geweest. Een vrij goede show, wellicht zelfs iets beter dan ik verwachtte.

Clapton had het kapsel en de bril van zijn moeder geleend en Winwood zag eruit alsof die op zondag naar de kerk ging, maar muziek maken kunnen de beide heren wel.

Winwood was voor mij de uitblinker. Zijn krachtige, wat soulvolle stem heeft de tand des tijds beter doorstaan dan de krassende stem van Clapton. Clapton's riffs waren soms ook iets te cliché. I.t.t. Madison Square Garden speelde Winwood nu ook geregeld leadgitaar, wat hem zeker niet slecht afging.

Vanaf het (grotendeels) akoestische tussenstuk waren ze beiden écht op gang gekomen. De tweede helft vond ik dan ook beter, met een grandioze versie van 'Voodoo Chile'.

Ik ben gisteren ook naar Clapton geweest en vond het echt een fantastische show, waar inderdaad Voodoo Chile het absolute hoogtepunt was. Deze twee passen grootheden passen perfect bij elkaar. De sleet zit er bij Clapton totaal niet op.

Paar uurtjes geleden: Joanna Newsom in Melkweg.

Wow!!! Wat een prachtvrouw en wat een prachtmuziek.

Het was inderdaad meesterlijk!

echter een kanttekening:
Kunnen ze bij concertzalen aub eeeeeeindelijk eens een keer wat punctueler gaan worden? Af en toe kan ik er strontziek van worden als deuren weer eens een uur later opengaan of als artiesten ineens een half uur later dan aangegeven beginnen. En helaas is dit meer regel dan uitzondering.

Pff inderdaad. Ze gingen echt een dik uur later open dan op het kaartje stond. Voor mij nog niet zo'n probleem, maar je zou maar iets slechter te been zijn. En dan ook nog eens van die jolige types achter de deur, die niet even komen melden waarom het zolang duurt . (en het was echt koud! ).

En dan willen ze ook nog die 3,50 lidmaatschap van je.

Inderdaad geldklopperij.

Nog over het concert. Voor mij was de live versie van Peach Plum Pear echt een verassing. Wel jammer dat er weinig van Ys werd gespeeld, die plaat staat toch wel het dicht bij me. Als ze daar meer van had gespeeld weet ik niet of ik het droog had gehouden .

Inderdaad wel verrassend die nummers van The Milk-Eyed Mender. Ik vond de andere muzikanten zeker van toegevoegde waarde. Hoogtepunten waren voor mij GIPC, Have One on Me en de nummers van The Milk-Eyed Mender. Het voorprogramma vond ik wel een beetje tegenvallend, viel af en toe bijna in slaap (maar dat lag denk ik meer aan mij).

Roy Harper was toch het voorprogramma?

Ja. Het was op zich wel mooi, maar ik was best moe van het tennissen daarvoor. Dus ik kon mijn aandacht er niet bijhouden, terwijl Joanna Newsom me meteen klaarwakker maakte.

Pixies in de Lotto Arena. Geweldig!

Aha, nu snap ik je nickname! Teun houdt van tennis --> Teunnis...

Ik heb begrepen dat ze een groot bewonderaar van Roy Harper is. Curieus om 'm dan in je voorprogramma te hebben ... dan leg je je eigen lat direct hoog.

Dat gevoel was wederzijds. Harper vond een Joanna een erg mooie vrouw vertelde hij (vind ik trouwens ook). Naar het schijnt was zij ook de reden dat hij überhaupt optrad. Hij vertelde ook dat hij voor het laatst in Nederland was in Paradiso, in 1975.

Joanna zelf was overigens buitengewoon prachtig

Jónsi in Paradiso.

Ik kan maar 1 ding doen:

Ik zag dat er zeer mooie filmpjes van user likeahurricane op YouTube stonden dus aan hem de eer uiteraard die hier te plaatsen.

Nog een keer dan maar?

Ik ga er zometeen heen, ik heb er zin in

Inderdaad prachtig concert, hier zijn een paar filmpjes










zie voor meer:

Concert Paradiso

Dat einde..... dat einde..................

We weten hoe dat bij SR gaat, maar solo kan hij er ook wat fijn en met die beelden erbij was het extra dramatisch, sfeerverhogend, opwindend etc etc.

En dat in zo'n klein zaaltje: heerlijk!

Speelde hij alleen van zijn solo-album of ook Sigur Rós nummers?

Hij speelde alles van Go, Stars in Still Water en twee of drie nummers die ik niet kende. Tenminsten, gisteren (3 juni)

beach concert , scheveningen

had voor nop een kaartje gekregen in de voorste linies
wat doe je dan als niet liefhebber van di-rect, kane en bon jovi

gewoon gaan, goei weer

sfeer goed ,bier uitstekend, vooral omdat je maar hoeft te roepen en er staat zo'n mobiele tap naast je

di-rect, nee niet mijn favoriete bandje,muzikaal best in orde, fans genoeg op het strand, algehele presentatie, ach, dit is muziek voor jongeren, verwachtte ook niet meer dan soepel int gehoor liggende nummers, lees -top 40 cliche werk , en dat kreeg ik

gitarist spike kwam met de legendarische woorden:

hallo mensen, de nummers die we spelen staan op onze nieuwe cd, de volgende ook



enfin, kane

niet onaardig, woesthof bleek niet al te arrogant , de muziek is ook best te pruimen, alleen weinig boeiend, ook hier het cliche gebeuren, woesthof wil veld in, staat tussen de fans te zingen, je kent het wel

opvallend, alleen woesthof en gitarist volop in beeld op de schermen naast het podium, overige muzikanten niet

toegift was het al eerder gespeelde no surrender, die eindige in een heel gemakkelijke overgang naar wild horses van de stones als ik me niet vergis, geeft wel een beetje aan hoe gemakkelijk de nummers van kane in elkaar steken, naderhand verviel een ander nummer ook vlekkeloos in een ons aller bekend nummer, mij even ontschoten, *hips*

bon jovi

nog nooit gezien, was wel aardig

veel nummers van de afgelopen 5 jaar en het viel me op hoeveel alles op elkaar leek, wat al te gemakkelijk imo maar de heren hoeven niet meer en speelden voor de sfeer die brachten ze

hoogtepunt, runaway van de eerste plaat, en een doors nummer

jon bon jovi zelf had er op het grote scherm zichtbaar moeite me op de setlist bijna 2 uur vol te houden, verkrampte kop bij het zingen, sambora als altijd sterren van de hemel, blijft ene goeie gitarist

al met al, het vrijkaartje speelt mee, een 7 op schaal 10

heb me gewoon vermaakt, en das ook niet al te moeilijk met strand , goei weer, een hoop volk en een hoop drank

wel reetegoed geregeld

drinken en eten binnen 5 minuten voor je neus, geen uren wachten op de volgende act, er zat hooguit ene half uur tussen de bands, en van parkeerplaats naar strand reden bussen, amper wachttijden

zo, kane, di-rect, bon jovi, eenmaal zien is echt meer dan genoeg

Ben net terug uit Nijmegen waar ik in de St. Stevenskerk een concert van o.a. Arcana heb bijgewoond.

Ooh wat waren ze toch steengoed. Heb na afloop nog een praatje gemaakt met Ann-Mari Thim (wat een prachtvrouw is dat toch!!) en met Peter Bjärgö. Beiden erg symphatiek.

Voor Arcana was het de eerste keer dat ze optreden in een kerk, maar mede daardoor was de akoestiek prachtig.

Arcana

Ik was op het A12 festival in Zevenaar. Om 11 uur waren er zes mensen, en toen het begon ook pas twintig mensen. Pas rond een uur of drie waren er enkele honderd mensen. Ik snap dat niet, je koopt een duur kaartje en gaat dan de helft missen.

Doctors Orders was niet heel veel aan, alle standaard bluesrock clichés kwamen langs. Engo vond ik ook niet interessant, hoewel ze een goede gitarist hadden.

Bij Julian Sas kwam het pas een beetje los. Black Dog was voor mij het hoogtepunt. Een Led Zeppelin coverband, nèt echt. Die zanger was net Plant, wát een uithalen!

Paris Dandies met de gitarist van Herman Brood was ook wel aardig, al nijgde het soms te veel naar saaie mainstream rock à la U2. Koyle vond ik maar een matige coverband met een hoop geschreeuw.

The ZZ Tops waren op zich ook geen echt goede ZZ Top coverband, maar omdat wij constant los aan het gaan waren vooraan werd het toch nog leuk. The Bintangs klonken totaal niet meer zoals ze in 1965 deden, hoewel ze nog wel 'Ridin' on the L&N' speelden. De samenstelling was ook flink veranderd. Niet echt bijzonder, maar wel leuk om even op te rocken.

Dr. Feelgood sloot af met lekkere energieke bluesrock. Vooral de moeite waard dankzij hun gitarist.

Alleen jammer van die vervelende beveiliging, constant aan het zeiken dat we aan het rondspringen waren en dat we niet aan het hek mochten trekken. Na een tijdje waren we het zo zat dat we het hek om wilden gooien, maar dat lukte niet.

40 euro was het absoluut niet waard, maar ik kon kaartjes regelen voor €7,50 dus ik heb me prima vermaakt.

Inderdaad, dat einde was ontzettend indrukwekkend. Ik was er het tweede concert, maar ik denk dat we hetzelfde bedoelen. Als ik op dat moment zou sterven, had ik het niet erg gevonden