Jij denkt aan wel heel rare dingen bij een concert dan.

Ondanks mijn kritiek over zijn concert gisteren (met duidelijk ook positieve punten, laten we dat niet uit het oog verliezen) mag ik hopen dat het bij jouw rare gedachten blijft. Want ik vind hem op dit moment wel één van de meest interessante artiesten en hij heeft toch al twee geweldige albums afgeleverd (want ja, ik vind die tweede wel goed en ook daar zijn de meningen nogal verdeeld over) en mijn eerste concertervaring is er ook eentje om niet te vergeten in zeer positieve zin. Ik ben zeker nog benieuwd naar wat de toekomst brengt op het gebied van nieuwe muziek.


Oh ja? Ik was er met drie mensen die alle drie hadden willen opstappen, maar die toch ook wel het fatsoen hadden om het netjes uit te zitten (dat is anders dan het de moeite waard vinden) en die dat lullig voor mij vonden als ze het gedaan hadden. Ze zullen vast niet de enige geweest zijn. Verder geloof ik best dat de meerderheid het prima tot uitmuntend vonden. De muziek was dat ook en als je je dan niet stoort aan genoemde zaken zoals jij is er ook niks aan de hand natuurlijk. Ik zou het fijn gevonden hebben als ik er ook geen moeite mee had. Wat dat aan gaat ben ik benieuwd naar mensen die juist de setlist niks vonden of die zaten te wachten op een piano optreden zoals voorheen. Daar hoor ik niet veel over.

Er was zo nu en dan wat ruimte om je gedachten even de vrije loop te laten .

Laten we hopen dat het een ontzettend rare gedachte is. Maar zowel jij als ik gaven vandaag al aan dat Clementine een artiest is van wie het heel moeilijk is hoogte te krijgen. Ik kreeg gisteren soms het gevoel dat hij zich het lot van 'de wereld' wel heel erg aantrekt. Persoonlijk vind ik dat een mooie eigenschap maar je moet er natuurlijk niet in doorslaan. Zeker niet wanneer je kijk op die wereld niet bepaald rooskleurig is. Daarnaast opperde Angelin iets dat ook door mijn hoofd schoot dus of het dan zo gek is...

Dan bleven ze dus voor jou? Dat is aardig van ze. Persoonlijk zou ik opstappen als ik iets niks vind. Behalve als ik met anderen ben natuurlijk die wel willen blijven, dan zou ik gewoon m'n verlies nemen. Daarnaast begrijp ik heel goed dat je het fijn zou hebben gevonden als je je niet gestoord had. Het lijkt mij helemaal niet leuk om bij zo'n fantastisch optreden te zitten en dan toch 'gefrustreerd' naar buiten te stappen omdat de artiest wat fratsen uithaalt die je niet goed trekt.

Lees hier ook een aantal keer de kritiek die men heeft over het feit dat Benjamin zaal verlaters aansprak. Vervolgens gaat “wachten” of ze terugkeren, want wellicht zijn ze enkel naar het toilet.

Ik begrijp werkelijk waar niet dat mensen zich daaraan hebben gestoord of dat seriues namen Dit was een van de vele humoristische streken van Benjamin, waar ik kostelijk om heb moeten lachen.

Als je daar de humor niet van inzag, tsja.....dat zegt voor mij genoeg en begrijp ik “JOU/JULLIE” point of view wel aangaande het geheel

Dus dat vond jij wel grappig? 5/6 minuten met een volle zaal zitten wachten op mensen die mogelijk terug kwamen. Ik vind het weer absurd dat jij daar weer de humor van in ziet, zeker gezien de gebrachte onderbroekenlol van drummer en Benjamin. Het was weer zo'n storend stuk (een moment kan je het niet noemen) in wat een mooi optreden had kunnen zijn.

Benjamin is op zijn pik getrapt en de rest van het publiek is daar dan ook maar de dupe van. Hier komen we weer bij minachting voor zijn publiek aan.

Mijn voordeel (rij 1) was dat ik zijn mimiek constant meekreeg. En in het geval van de toiletbezoeksters was het inderdaad een grappig bedoelde streek. Hij stond constant met pretoogjes te gniffelen. Ik vond die onderbreking ook leuk. Enkel de laatste (Wim-Lex, handen geven) duurde mij te lang, toen ging ie een beetje te ver.

Edit: @west, ik kan je verzekeren dat Benjamin niet op zijn pielemuis getrapt was. Echt niet. Geen idee overigens wat het met minachting van het publiek te maken heeft maar dat zal een verschil van inzicht zijn.

Dan was het een volkomen mislukte grap. En zoals ik al eerder schreef kwam ik niet voor zijn 'onemanshow' maar voor zijn muziek. Hij kan altijd tussendoor even (!) wat anders doen, dat staat hem vrij, maar hij ging meermaals langdurig en soms vervelend in de fout (zie mijn eerdere stukje vandaag).

Edit: meer dan 5 minuten op een podium staan en vrijwel niets doen, behalve het hebben over hoe lang plassen en poepen duurt vind ik met minachting richting je publiek te maken hebben.

Die heb ik gelezen ja. Erg negatief . Ik vind het vooral jammer voor jou en anderen dat het jullie concert zo vergald heeft. Als zicht iets voordoet wat jou ergert kun je je daar enorm over gaat zitten opwinden waardoor het afbreuk doet aan je concertervaring. Je kunt er ook je schouders over ophalen en denken 'dit is even niet aan mij besteed' om vervolgens weer ouderwets te genieten van de muziek.

Ik schreef vanmiddag al iets over de show nemen zoals ie komt. Je koopt een kaartje voor een optreden van een artiest maar hebt geen invloed op wat ie je vervolgens voorschotelt. Hetzelfde merkte ik afgelopen jaar bij Radiohead. Veel mensen vonden het tweede concert beter vanwege de 'greatest hits' setlist. Ik vond persoonlijk de eerste avond beter vanwege een aantal persoonlijke favorieten die gespeeld werden. Dan kan ik me wel gaan zitten opwinden dat de tweede avond minder boeiend is maar ik kan me beter gewoon schikken. Ik koop een kaartje voor Radiohead en welke nummers ze me voorschotelen bepalen zij.

Edgar18 is me net voor. Ook ik ben ervan overtuigd dat dit grappig was bedoeld en ja ik vind het grappig. Mijn gezelschap ook en ik heb wel meerdere bezoekers schaterend horen lachen.

Mijn vrouw vond zijn muziek altijd maar raar en was niet echt fan. Maar na gisteravond wel, want zo zei ze: ik kan Benjamin nu als persoon meer waarderen en daardoor ook zijn muziek. Ze blijft het er vandaag maar over hebben. Geweldig vind ik het!

We zullen elkaar niet begrijpen mbt Benjamin Clementine west en dat is ook niet erg. Andere inzichten/opvattingen en dat is prima.

Edit: wat ik echter jammer vind is dat je je opmerkingen plaatst als feit. Hou het bij jezelf, het is jouw mening die niet per definitie gedeeld gaat worden

Ik vind het ook te gek dat dit concert mensen zo bezighoudt. Hoe je het ook went of keert, de meeste artiesten krijgen dat niet voor elkaar bij een optreden.

Oh nee hoor, het is maar mijn mening. Op dit forum geef je juist jouw mening en ervaring over een concert. En bij dit concert is het opvallend en juist ook weer niet dat de meningen zeer verdeeld zijn.

Leuk voor jou en Edgar18 dat jullie wel hebben kunnen genieten.

Mee eens en dat heb ik ook hier meerdere malen geprobeerd. Maar de vervelende zangles die alweer veel te lang duurde was echt te veel. En toen begon hij de toegift niet met muziek, maar met langdurig over the king & queen praten.... toen zijn wij (zonder rumoer) gegaan. Wel keek hij mij boos aan.

Ben je echt weggegaan . De nummers erna waren wel fabelachtig hoor...

Ik twijfel er ook niet aan dat het grappig bedoeld was en ik moet eerlijk toegeven dat ik het in eerste instantie ook zo opvatte en er ook om kon lachen...ware het niet dat hij er minuten lang maar over bleef doorgaan....toen vond ik het ronduit vervelend en irritant worden.

Ja maar precies wat je schreef Edgar18: het had geen zin meer. Wij waren echt geïrriteerd, we waren er compleet uit. Ik ben nog nooit geïrriteerd eerder weg gegaan, wel eerder tijdens een toegift omdat het wat tegenviel (de muziek). Rond mij op het balkon (voor Benjamin links) waren er heel wat mensen geïrriteerd.

Om mij heen gingen ook best al wat mensen weg bij de toegift en ik hoorde veel verdeeldheid om mij heen, beetje 50/50 van mensen die zwaar geirriteerd waren (waaronder ook mensen waarvan ik begreep dat die van ver kwamen en ook nog een trein moesten halen en dat makkelijk gehaald hadden als hij niet zoveel had staan leuteren en gewoon had doorgespeeld) tot mensen die het geweldig vonden en met volle teugen genoten...er leek geen gulden middenweg te zijn.
Ondanks dat ook ik geirriteerd was ben ik wel blijven zitten en ik moet toegeven dat de toegift - ondanks dat ik er compleet uit was - inderdaad geweldig was....maar waarbij ik wel continu dacht "waarom nou? waarom nou ?, waarom verpest je je eigen concert nu zo terwijl je zo'n fantastische muzikant bent".

Ben ik even blij dat ik gisteren ontzettend heb staan genieten van Alex Cameron in Paradiso Noord...

Ik was gisteren niet bij Benjamin Clementine in de Doelen dus wil daar geen mening over vormen, maar als het klopt wat west zegt, dat Clementine amper 35-40% van de beschikbare tijd gebruikte om nummers op te voeren kan ik me goed voorstellen dat er ergernis optrad bij een deel van het publiek. Mensen betalen immers een kaartje om hun favoriete nummers live mee te kunnen maken, niet om voortdurend randzaken te krijgen voorgeschoteld die in sommige gevallen helemaal niets meer met de muziek te maken hebben.

Als band/artiest behoor je te weten dat vrijwel alle mensen voornamelijk voor je muziek komen en dat je de balans tussen praatjes tussendoor en je setlist nooit uit het oog mag verliezen. Het is allerminst gebruikelijk om voortdurend je optreden te onderbreken voor andere dingen. Enkele korte tussenpauzes om even wat connectie te maken met je toehoorders is gebruikelijk (en getuigt ook van respect naar het publiek), maar ook niet meer dan dat. We zijn immers niet bij een cabaretvoorstelling.

Er zijn ook artiesten die niet of nauwelijks interactie maken met het publiek, dat is principe ook altijd prima. Sommige toeschouwers vinden dat wat saai, maar ik kan het goed begrijpen dat niet elke muzikant de behoefte en de persoonlijkheid heeft om plichtmatige praatjes op te voeren die hij/zij elke avond moet herhalen.

Zo zag ik Interpol en Slowdive dit jaar een steengoede set afleveren zonder dat ze maar iets tussendoor zeiden (op een enkel dankjewel na). Niks mis mee, want hun muziek spreekt voor zich en het is juist makkelijker om je compleet onder te laten dompelen als de nummers elkaar snel opvolgen.

Maar ook wanneer een artiest wel meer die behoefte heeft om in te spelen op het publiek kan het ook fantastisch zijn en een dikke meerwaarde! Zo kan ik zelf enorm genieten van de mijmeringen van Matt Berninger, vooral wanneer hij weer eens hard wil uitvallen tegen een van de grootste idioten op Aarde. Een anekdote wat aandikken, beetje humor erbij en je hebt je publiek gegarandeerd aan je voeten. Sowieso blijft het leuk dat vele artiesten zich blijven uitspreken tegen politieke wantoestanden (Trump, Brexit), ik kan die maatschappelijke betrokkenheid erg waarderen.

Een paar weken terug zag ik Father John Misty weer eens in Utrecht en hij was ook constateert in de weer met het publiek (hij sprak mijzelf ook nog aan toen ik m'n camera al aanzette tijdens een van z'n filosofische praatjes omdat ik wist dat m'n favoriete nummer daarna zou volgen ). Soms ging hij richting het randje omdat ie z'n set wel een paar minuten onderbrak en behoorlijk afdwaalde. Maar Father John Misty sprak wel altijd zo treffend en humoristisch dat ie volgens mij niemands optreden er mee vergalde (zie ook de positieve recensie van OOR, die mijn gevoel wel mooi weergeeft.) Het was juist een perfecte aanvulling op een toch al geweldige avond waar hij 2 uur lang aan het werk was en 23 (!) nummers speelde. Zo kan het dus ook!

Haha leuk om te weten dat jij dat was. Ik heb om dat moment moeten lachten, net zoals om wel meer momenten tijdens die show. Gelukkig was je niet degene die recht in zijn gezicht een foto nam met flits . Bij hem krijg je inderdaad altijd een paar leuke anekdote's of praatjes, maar het is nooit (minuten) lang geneuzel.

Haha ja, precies. Ik was iets te verbouwereerd om direct wat terug te zeggen, maar net als Josh genoot ik erg van de 'samenwerking'. Eigenlijk de enige momenten wanneer ik soms iets roep naar een artiest is wanneer deze aan het publiek vraagt welke nummers hij nog moet spelen.

Nog even over Benjamin Clementine: de intermezzo's waren lang, zeker, daar is al veel over gezegd, maar ik lees hier percentages over hoe weinig muziek hij deed (30%? nog minder?) en dat lijkt me toch schromelijk overdreven, allemaal. Hij deed meerdere nummers van zijn debuutalbum, hij deed (vrijwel?) zijn hele tweede plaat - hij deed vrij veel nummers en het werd vervolgens een echt lange avond omdat hij de show voortdurend onderbrak, maar het klopt volgens mij niet dat hij (percentueel) amper muziek deed.

Ik schreef ruim één derde, zo'n 40% (dat is niet amper muziek). Als ik het even snel op een rij zet speelde hij zo'n 6 nummers van zijn eerste album en 3/4 van zijn tweede album? Als ik het goed heb of mis ik wat? Je raakte de draad ook wel kwijt tijdens deze 'show'...

In totaal zeg maar ongeveer 10 nummers. De enige meest recente setlist op setlist.fm is deze met 18 nummers: Benjamin Clementine Concert Setlist at CK Zamek, Poznań on November 16, 2017 | setlist.fm
En dan is 18 ook nog niet een forse hoeveelheid voor een show. Maar wel meer dan wij te horen kregen. Maar los van dit alles, was het storende van de te lange en soms vervelende intermezzo's minstens zo belangrijk.

29-11-2017 TivoliVredenburg, Utrecht liep vol met veel jeugd op deze avond. Ook wel een meerderheid aan hipsters. Daar kan je enkele artiesten bij bedenken, maar dat kan er maar een zijn die hier een grote fanbase in heeft. Mac DeMarco. Zo na een lange Amerikaanse en zomer festival tour komt DeMarco in het einde van dit jaar naar Europa voor een paar clubshows. In Nederland was het concert in Paradiso al snel uitverkocht, later werd daarbij ook nog TivoliVredenburg bij bevestigd in zijn tour. Ook dit concert raakte uitverkocht wat op deze avond vele hipsters tot leven bracht naar het Utrechtse TivoliVredenburg.

De doorstroom gaat wat langzaam en nog niet iedereen is aanwezig. Dit terwijl Montero al spelende is en de voorste rang eigenlijk al goed als vol is met fans. Tussendoor kon men zich nog wel prakken en ook op het balkon was nog plek. Terwijl sommige nog een goeie plek aan het zoeken waren speelde Montero het aandachtige publiek al lekker warm. De bandleden zijn typisch gekleed. Zanger Montero draagt een gele (soort van) regenjas en loopt met zijn capuchon rond (op) over het podium heen. Soms staat hij achterin het podium en soms op zijn hurken aan het front. Volgens de zanger zelf is hij wat verlegen. Omringt wordt hij door twee toetsenisten, waarvan eentje zich alvast (half) heeft gekleed als kerstman. Verder heeft hij een gitarist en drummer om zich heen, zonder poespas kleding aan. Singles als ‘Vibrations’ en ‘Adriana’ doen het erg leuk en goed, het doet zich indie aan en bevat wat dansbare momentjes. Na een half uurtje gespeeld te hebben verlaat de band het podium en zal zich morgen voor het laatst als voorprogramma van Mac DeMarco presenteren. Wat uiteindelijk een leuke ontdekking is.

De zaal is inmiddels vol en als gewoonlijk gaan mensen weer duwen om vooraan te kunnen staan. Dit terwijl er geen mogelijkheid is, aangezien iedereen al als een kip in duizenden staat geprakt. Helaas voor sommige fans die op de (ongeveer) zesde rij bedroeft lijken te zijn niet vooraan te kunnen staan. Niet treuren, DeMarco komt er aan!

Er volgt een intro waar elk bandlid word voorgesteld en op het podium komt rennen. Als eerst komt de drummer, daarna bassist, daarna gitarist/toetsenist en vervolgens ook de hoofdtoetsenist. En als laatste natuurlijk de man zelf, Mac DeMarco. De man wordt toegejuicht als een hippe koning en krijgt een lang gejuich en applaus naar zich toe. Met het eerste nummer ‘On The Level’ warmt de zanger zijn stem op en schreeuwt wat scheldwoorden er tussendoor. Bij een concert van deze artiest kan men veel verwachten, het pakt meestal groots uit, als een waar (jeugd, twintiger) feest. Na het eerste nummer schreeuwt het publiek hem toe, sommige al scheldend ook. En ja, dat bevalt hem goed. Vervolgens zegt hij dat dit DE avond gaat worden en dat jullie goed publiek zijn, waar hij wel van houd. Niet veel later wordt al een eerste item naar hem toegooit, het is een bloem. Dat bevalt hem wel, al snuivend er aan speelt hij het volgende nummer. Vanavond staat vooral in teken van het nieuwe ‘This Old Dog’ album. Daar volgt dan ook de titelsong van. Dat valt in de smaak bij het publiek en wordt volop meegezongen.

Het podium lijkt later tijdens het concert een podium voor fan items te zijn. Zo vlogen opgeven moment de joints al richting de band, waar de drummer wel de lol van in zag, maar de bandleden niet in aantrekking kwamen om deze op te rokken. Het publiek daar en tegen wel. De meeste aanstekers werden gepakt bij het nummer ‘Chamber of Reflection’ om de joints tijdens dat chillen nummer aan te stekken. Buiten de joints die gegooid werden, werd er ook nog een schilderrij overhandigd aan DeMarco. En als eenmaal één BH de lucht in gaat dan volgen er meerdere. En ook daar valt onder de bandleden wel weer een leuke grap mee uit te halen. Mac DeMarco lijkt op zijn nieuwe album wat volwassener te zijn geworden, maar is op het podium (samen met zijn band) nog wel het springende ondeugende stoere partijganger aapje. Al swingend, koprollend en zwaaiend met zijn microfoon bewandeld hij het podium. Crowdsurfen doet hij niet meer en selfies maken met fans tijdens zijn concert is ook een no go. Laat dat crowdsurfen dan maar over aan de jonge generatie, die vervolgens een voor een de lucht in gingen. Waar kom je dan terecht? Juist, bij je idool op het podium. Knuffelen, zoentje geven, het refrein zingen in de microfoon of bij de arm gepakt worden door de beveiligers om vervolgens weer het publiek in gezet te worden. Het gebeurde allemaal.

Het feestje is gaande. Hoe meer het op gang kwam hoe leuker het werd. Voor lang duurde het niet. Na tachtig minuten kondigt de zanger het laatste nummer ‘Still Together’ aan, wat door heel de Ronda mee gezonden werd. Eenmaal na dit laatste nummer ruilde de drummer met de plek van DeMarco. Het is tijd voor een paar covers. In dit geval (aangezien de drummer ander zang talent heeft) zijn het veel hiphop covers. De zang van deze drummer is niet geweldig en is eigenlijk slecht dat het gewoon grappig werd. Veel meer dan het refrein wist hij niet. Eenmaal bij twee Red Hot Chili Peppers covers wist hij iedereen wel mee te krijgen. Uiteindelijk is het ook niet meesterwerk wat je kan verwachten van een band als Mac DeMarco, maar goed werk weten ze wel af te leveren. Het meeste werd kort gespeeld en niet uitgerekt tot een instrumentaal stuk of dergelijken. Van het album ‘Salad Days’ kwam verder weinig van terecht. Enkel van het album ‘2’ werd nog wel wat gespeeld, maar de focus lag uiteindelijk bij het nieuwere werk. Het is dan vooral het feestje wat het concert speciaal doet overkomen. De muziek was verder wel fijn in het gehoor.

Het klopt niet wat je zegt. Zijn tweede album heeft hij op een of twee nummers na volledig gespeeld. Van het eerste album kwamen Londen, Nemesis, Condolence en Gone. Qua verdeling was het minstens 65% - 70% muziek. We moeten de 'praat intermezzo's' ook niet gaan overdrijven. In totaal waren het volgens mij veertien nummers.

Waarom doe je het dan toch ? Zoals gezegd, de 35% - 40% was behoorlijk overdreven. Of in dit geval eigenlijk onderdreven.

Ik heb alleen gezegd dat ik me de ergernis bij het publiek enigszins kan voorstellen, afgaande op de verslagen die ik hier heb gelezen. Daarmee kies ik geen partij voor de mensen die zijn weggelopen. Dat laatste vind ik niet zo netjes bij een voorstelling.

Verder is 10 nummers alsnog wel erg weinig als je je bedenkt dat hij er ook gewoon 18 had kunnen spelen - wat meer in de buurt komt van de gemiddelde setlistlengte.

De laatste concerten die ik bijwoonde - en dat echt nog dit jaar - laag het max steeds op 13 - 14; dus waar jij die 18 vandaan haalt is mij een raadsel, tenzij die songs 3 - 4 minuten duren; de gemiddelde concertduur varieert in mijn beleving dan ook van 1 u + 15 min tot 1 u + 30; langer zelden meegemaakt, tenzij geen voorprogamma.

Overigens vroeger deed Linton Kwesi Johnson ook wel spoken word tijdens zijn concerten en dan was de zaal muisstil; regelmatig werd het nummer daarna alsnog begeleid uitgevoerd (door een 3-mans band) of als dub zonder tekst.

Duidelijk nog nooit naar Guns N' Roses gaan kijken, Mju?

3 volle uren in Parijs!

Op het festivalterrein van Werchter Classic ook!

Wel een beetje op blijven letten he! Veertien nummer vind ik persoonlijk heel normaal. Zeker als ze - zoals in dit geval - lang duren. In totaal heeft Benjamin zijn publiek meer dan twee volle uren vermaakt. Niet slecht wat mij betreft.

Overigens vind ik een stuk(je) schrijven over iets waar je niet zelf bij bent geweest sowieso tricky. Hoe mooi de verslagen van de voor- en tegenstanders ook zijn, je kunt nooit een goed beeld krijgen van het concert behalve als je er zelf bij was.