Muziek / MusicMeter Live! / Gisteren ... gezien!
zoeken in:
0
geplaatst: 10 juli 2010, 10:09 uur
Brad Mehldau, San Giovanni Valdarno, Italië.
Schitterend concert op een geweldige locatie (Toscaans dorpsplein). Ik heb nog nooit Teardrop van Massive Attack zo mooi gehoord.
Vier toegiften was wat veel en de nachtrit van 80 km door de heuvels terug naar de camping was ook een tikkeltje heftig, maar het was een fantastische avond!
Schitterend concert op een geweldige locatie (Toscaans dorpsplein). Ik heb nog nooit Teardrop van Massive Attack zo mooi gehoord.
Vier toegiften was wat veel en de nachtrit van 80 km door de heuvels terug naar de camping was ook een tikkeltje heftig, maar het was een fantastische avond!
0
geplaatst: 10 juli 2010, 10:20 uur
we tigers schreef:
Brad Mehldau.... Ik heb nog nooit Teardrop van Massive Attack zo mooi gehoord.....
Brad Mehldau.... Ik heb nog nooit Teardrop van Massive Attack zo mooi gehoord.....
Dat deed hij op het Jazz Festival Middelburg ook is idd een geweldige uitvoering.
0
geplaatst: 10 juli 2010, 11:45 uur
Spit on stranger en we dance live zijn ook zoveel beter dan op plaat.
Zwaar machtige setlist ja

0
Maartenn (crew)
geplaatst: 10 juli 2010, 20:53 uur
Ah! Er waren dus meer MuMe-ers.
Ik was er ook met Antonio.
Overigens geen mensen meer in schapenpak gezien. Joy; waar was je??
0
geplaatst: 10 juli 2010, 21:18 uur
Crosby Stills Nash. Gisteren 9 juli in Elisabethzaal Antwerpen.
Tweede deel was prachtig.
covers gezongen van Rolling Stones, Beatles en Dylan.
En natuurlijk een kar vol met eigen werk.
Dat liet de zaal niet onbewogen!!! Heel tevreden.
Tweede deel was prachtig.
covers gezongen van Rolling Stones, Beatles en Dylan.
En natuurlijk een kar vol met eigen werk.
Dat liet de zaal niet onbewogen!!! Heel tevreden.
0
geplaatst: 10 juli 2010, 21:32 uur
Maar geen kontsex...

Het was weer geniaal wat Sheila en de jongens ten beste gaven, mijn inziens nog net weer een tikkie beter als vorig jaar in Groningen !
Hier onder de setlist, met zeer veel hoogtepunten:
Montana niet gespeeld, in plaats daarvan een geniale versie van I'm The Slime

0
geplaatst: 10 juli 2010, 21:35 uur
Die 2e vrouw die het beeld inloopt kon wel een behoorlijk portie dansen trouwens...
Vraag mij overigens af of de meeste jonge dames op het podium wel enig idee hadden waar de tekst van het nummer over gaat

0
geplaatst: 11 juli 2010, 16:16 uur
0
geplaatst: 11 juli 2010, 16:54 uur
Op Werchter: The skinny motherfucka with a high pitch voice en o wat jamde hij toch goed. De lichte hulp van Larry Graham was ook van harte welkom.
0
geplaatst: 11 juli 2010, 17:39 uur
Op het Cactusfestival: Absynthe Minded; Regina Spektor; en David Gray. Drie topacts!
0
geplaatst: 13 juli 2010, 10:28 uur
Vrijdag: Iggy and The Stooges @ Rock Zottegem - wild en rauw, typisch Stooges concert. Iggy half uur met een bloedend gezicht doorgespeeld na mislukt stagediven tijdens I Wanna Be Your Dog. Ontdekking van de dag: Balthazar -- België's toekomst? Alvast live even goed als hun debuut cd.
Zaterdag: Prince - Prince zelf vond ik erg goed, indeling van de show kon misschien iets beter, climax op het einde is toch altijd leuker als afsluiter. Hoogtepunt Purple Rain in de gietende regen met paarse spots. Erg goed meegevallen: Larry Graham en zijn bijzonder funky bas en bijhorend Sly Stone materiaal.
Maandag: Zappa Plays Zappa - 3de keer dat ik hem zie, na de sfeerloze Koningin Elisabethzaal en de Handelsbeurs in Gent, waar Dweezil zelf niet echt in vorm was, nu eindelijk een concert waar alles op zijn plaats viel. Openluchttheater Rivierenhof in Antwerpen is een zalige locatie op een zomerse avond, is een garantie op een schitterende akoestiek en zorgt er ongetwijfeld voor dat muzikanten daar met alle plezier spelen. Na een ruim 2.5h durend concert met een heel erg geslaagde setlist (van "hits" tot meer experimenteel werk) had ik eindelijk het gevoel dat dit ZAppa eer aandeed, waar ik vorige keren toch telkens iets miste. Hoogtepunt: de ziekelijke gitaarsolo in Yo Mama.
Setlist:
1. Montana
2. Easy Meat
3. Daddy Daddy Daddy
4. What Kind of Girl...?
5. T'Merschi Duween
6. Keep It Greasy
7. Blessed Relief
8. Inca Roads
9. Advance Romance
10. Big Swifty
11. The Blue Light
12. Pick Me I'm Clean
13. The Little House I Used To Live In (+5s durende intro van Black Napkins voor een continu aandringende fan)
14. Latex Solar Beef
15. Apostrophe
16. Yellow Snow
17. Purple Lagoon
18. Echidna's Arf
19. Wild Love
20. Yo Mama
Bis
21. Peaches en Regalia
22. I'm The Slime
Zaterdag: Prince - Prince zelf vond ik erg goed, indeling van de show kon misschien iets beter, climax op het einde is toch altijd leuker als afsluiter. Hoogtepunt Purple Rain in de gietende regen met paarse spots. Erg goed meegevallen: Larry Graham en zijn bijzonder funky bas en bijhorend Sly Stone materiaal.
Maandag: Zappa Plays Zappa - 3de keer dat ik hem zie, na de sfeerloze Koningin Elisabethzaal en de Handelsbeurs in Gent, waar Dweezil zelf niet echt in vorm was, nu eindelijk een concert waar alles op zijn plaats viel. Openluchttheater Rivierenhof in Antwerpen is een zalige locatie op een zomerse avond, is een garantie op een schitterende akoestiek en zorgt er ongetwijfeld voor dat muzikanten daar met alle plezier spelen. Na een ruim 2.5h durend concert met een heel erg geslaagde setlist (van "hits" tot meer experimenteel werk) had ik eindelijk het gevoel dat dit ZAppa eer aandeed, waar ik vorige keren toch telkens iets miste. Hoogtepunt: de ziekelijke gitaarsolo in Yo Mama.
Setlist:
1. Montana
2. Easy Meat
3. Daddy Daddy Daddy
4. What Kind of Girl...?
5. T'Merschi Duween
6. Keep It Greasy
7. Blessed Relief
8. Inca Roads
9. Advance Romance
10. Big Swifty
11. The Blue Light
12. Pick Me I'm Clean
13. The Little House I Used To Live In (+5s durende intro van Black Napkins voor een continu aandringende fan)
14. Latex Solar Beef
15. Apostrophe
16. Yellow Snow
17. Purple Lagoon
18. Echidna's Arf
19. Wild Love
20. Yo Mama
Bis
21. Peaches en Regalia
22. I'm The Slime
0
Sheplays
geplaatst: 14 juli 2010, 10:17 uur
Amsterdam, dinsdag 13 juli 2010-Public Image Ltd.
Hoogmis in Paradiso, voorganger de eerwaarde John Lydon
Het was een rare dag voor een concert. De straten van Amsterdam waren gevuld met duizenden carnaveleske mensen in allerlei oranje uitdossingen. "Kampioenen, kampioenen" werd door groepen halfnaakte, voldronken mannen gescandeerd, en "Holland, Holland". De politie had zich over het plein verspreid met overvalwagens en een haag van zo'n 8 paarden. Ambulances stonden gereed om eventuele gewonden af te voeren.
"Verwacht u rellen"? vroeg ik aan een groepje politiemensen. "Nee, maar er zijn beduidend meer mensen dan met Koninginnedag, dus we zijn hier preventief. Maar wees gerust, het gaat er zeer gemoedelijk aan toe", was het antwoord. Nou ja, als je ze toch hebt, kun je de politie maar beter even buiten luchten en laten meegenieten van de fántástische sfeer. De meeste mensen waren vrolijk en sommigen liepen met hun vlaggetje te zwaaien.
Funtown Amsterdam.
Na een hapje eten bij Wagamama en een pintje guinness zijn we gauw naar Paradiso gegaan. Ik heb me aldaar op de trappen laten zakken om even bij te komen en mijn hoofd weer leeg te maken van oranje. Toen er een stuk of vijf ME wagens voorbijreden was mijn brein weer gereset naar de tachtiger jaren en was ik er klaar voor.
Dominee Lydon startte wat later als aangekondigd maar heeft een lange set gespeeld. Hij opende met "This Is Not A Love Song" en verder speelden ze in ieder geval Albatross, Poptones, Flowers, Death Disco, Psychopath, Warrior, USLS, Religion, Public Image en Rise.
Tussendoor sneerde Johnny wat over het WK voetbal en hoorde ik hem wat opmerkingen maken over Rooney en de rest van de millionairs.
Mooi was "Religion" waarin het publiek "gezuiverd" werd door de laagst mogelijke tonen van de electrische contrabass. Het 'gebed' stond uiteraard in het teken van de laatste schandalen rond de katholieke kerk. Lydon schrijft in zijn boek "Rotten" over zijn persoonlijke ervaring en frustatie met de geestelijkheid. "Death Disco" is ook zo'n nummer. Het beschrijft zijn emoties tijdens de lijdensweg en uiteindelijk sterven van zijn moeder. Het grijpt je aan hoe hij dat nummer zingt; met verwrongen gezicht, innerlijk verscheurd.
Muzikaal steekt PiL prima in elkaar, een drummer, bassist en gitarist die goed hun werk doen, een bewaker naast het podium die af en toe een paar danspasjes laat zien en John Lydon die zijn nummers redelijk zingt/schreeuwt op de voor hem karakteristieke wijze en ons vaak tracteert op zijn 'stare'.
Hij laat het in "Warrior" duidelijk weten: dit is zijn gebied. De discussie wie nu de eerste was met punkmuziek hoeft wat mij betreft ook niet gevoerd te worden. De Sex Pistols waren voor mij de eerste echte en hebben uiteindelijk een mooie stroming in gang gezet. ("Johnny Rotten, do you remember me, eh?")
Hij vraagt sarcastisch of het publiek nog leeft of dat we nog steeds stoned zijn van de jaren zeventig. (Hij vond het niks om in de Pistols tijd op te treden in Amsterdam voor het stelletje haflhippies
)
Het geluid was op het laatst te hard maar dat zal de meeste mensen met een punkhart een zorg zijn geweest. Ik zag dat de heren (toch ook geen twintig meer) lekker aan het moshen waren!
Met gezoem in mijn oren zijn we richting huis gegaan. Het openbaar vervoer was nog aan het opstarten dus zijn we maar door de Leidsestraat gaan lopen. Er liepen nog volop oranjefans door de straten. "Holland", werd in mijn gezicht geblèhrt en het was nog lang gezellig. Maar toen lag ik al op één (suizend) oor.
Hoogmis in Paradiso, voorganger de eerwaarde John Lydon
Het was een rare dag voor een concert. De straten van Amsterdam waren gevuld met duizenden carnaveleske mensen in allerlei oranje uitdossingen. "Kampioenen, kampioenen" werd door groepen halfnaakte, voldronken mannen gescandeerd, en "Holland, Holland". De politie had zich over het plein verspreid met overvalwagens en een haag van zo'n 8 paarden. Ambulances stonden gereed om eventuele gewonden af te voeren.
"Verwacht u rellen"? vroeg ik aan een groepje politiemensen. "Nee, maar er zijn beduidend meer mensen dan met Koninginnedag, dus we zijn hier preventief. Maar wees gerust, het gaat er zeer gemoedelijk aan toe", was het antwoord. Nou ja, als je ze toch hebt, kun je de politie maar beter even buiten luchten en laten meegenieten van de fántástische sfeer. De meeste mensen waren vrolijk en sommigen liepen met hun vlaggetje te zwaaien.
Funtown Amsterdam.
Na een hapje eten bij Wagamama en een pintje guinness zijn we gauw naar Paradiso gegaan. Ik heb me aldaar op de trappen laten zakken om even bij te komen en mijn hoofd weer leeg te maken van oranje. Toen er een stuk of vijf ME wagens voorbijreden was mijn brein weer gereset naar de tachtiger jaren en was ik er klaar voor.
Dominee Lydon startte wat later als aangekondigd maar heeft een lange set gespeeld. Hij opende met "This Is Not A Love Song" en verder speelden ze in ieder geval Albatross, Poptones, Flowers, Death Disco, Psychopath, Warrior, USLS, Religion, Public Image en Rise.
Tussendoor sneerde Johnny wat over het WK voetbal en hoorde ik hem wat opmerkingen maken over Rooney en de rest van de millionairs.
Mooi was "Religion" waarin het publiek "gezuiverd" werd door de laagst mogelijke tonen van de electrische contrabass. Het 'gebed' stond uiteraard in het teken van de laatste schandalen rond de katholieke kerk. Lydon schrijft in zijn boek "Rotten" over zijn persoonlijke ervaring en frustatie met de geestelijkheid. "Death Disco" is ook zo'n nummer. Het beschrijft zijn emoties tijdens de lijdensweg en uiteindelijk sterven van zijn moeder. Het grijpt je aan hoe hij dat nummer zingt; met verwrongen gezicht, innerlijk verscheurd.
Muzikaal steekt PiL prima in elkaar, een drummer, bassist en gitarist die goed hun werk doen, een bewaker naast het podium die af en toe een paar danspasjes laat zien en John Lydon die zijn nummers redelijk zingt/schreeuwt op de voor hem karakteristieke wijze en ons vaak tracteert op zijn 'stare'.
Hij laat het in "Warrior" duidelijk weten: dit is zijn gebied. De discussie wie nu de eerste was met punkmuziek hoeft wat mij betreft ook niet gevoerd te worden. De Sex Pistols waren voor mij de eerste echte en hebben uiteindelijk een mooie stroming in gang gezet. ("Johnny Rotten, do you remember me, eh?")
Hij vraagt sarcastisch of het publiek nog leeft of dat we nog steeds stoned zijn van de jaren zeventig. (Hij vond het niks om in de Pistols tijd op te treden in Amsterdam voor het stelletje haflhippies
)Het geluid was op het laatst te hard maar dat zal de meeste mensen met een punkhart een zorg zijn geweest. Ik zag dat de heren (toch ook geen twintig meer) lekker aan het moshen waren!
Met gezoem in mijn oren zijn we richting huis gegaan. Het openbaar vervoer was nog aan het opstarten dus zijn we maar door de Leidsestraat gaan lopen. Er liepen nog volop oranjefans door de straten. "Holland", werd in mijn gezicht geblèhrt en het was nog lang gezellig. Maar toen lag ik al op één (suizend) oor.
0
geplaatst: 14 juli 2010, 12:07 uur
Leuk stukje! Heb je Johan (cradle) nog gezien? Die ging ook naar PIL 

0
geplaatst: 14 juli 2010, 12:32 uur
Damn, ik had ook moeten gaan 
Hier nog een recensie van Peter Bruyn:
PAROOL: MUZIEK - Het dak eraf met Johnny Rotten

Hier nog een recensie van Peter Bruyn:
PAROOL: MUZIEK - Het dak eraf met Johnny Rotten
0
geplaatst: 14 juli 2010, 12:46 uur
Ja ik twijfelde ook erg, maar had niet zo'n zin om me door een kolkende Oranje-massa te werken. Scheen uiteindelijk dus wel mee te vallen.
0
Sheplays
geplaatst: 14 juli 2010, 17:26 uur
Lin schreef:
Leuk stukje! Heb je Johan (cradle) nog gezien? Die ging ook naar PIL
Leuk stukje! Heb je Johan (cradle) nog gezien? Die ging ook naar PIL
Nee, jammer!
herman schreef:
Damn, ik had ook moeten gaan
Damn, ik had ook moeten gaan

Euh, voor het PiL concert of NL elftal verering?

Aardig stukje van Bruyn maar ik ben überhaupt al blij dat het Het Parool heeft behaagd een recensie te wijden aan een concert dat ik heb bezocht!
Deze foto staat bij de papieren versie van de recensie.

0
geplaatst: 16 juli 2010, 12:09 uur
Gisteren dus naar de Melkweg geweest voor een briljant optreden van in eerste instantie Brother Ali met DJ Snuggles. Na deze twee heren kwam het volk van Breakestra op het podium en samen met rapper Chali 2na gaven ze een feest weg dat ik niet snel zal vergeten. Er zat zoveel swing en gezelligheid, het enthousiasme straalde met name van de zangeres en de boomlange Chali 2na af.
Binnenkort een recensie van dit optreden te vinden op hiphopleeft, met als het goed is mooie foto's van het optreden.
Binnenkort een recensie van dit optreden te vinden op hiphopleeft, met als het goed is mooie foto's van het optreden.
0
geplaatst: 18 juli 2010, 13:55 uur
Gisteren Extreme Outdoor
Die geweldige man van mij had nog 2 vrijkaartjes gekregen
Was mijn eerste x op Extreme Outdoor en wat een geweldig spectakel was dat.
Relaxed sfeertje, zeer goede muziek en voor een buitenfeest was ook de geluids kwaliteit van een zeer hoog nivo. Wel heel erg massaal zeker in sommige era's waar het gewoon te druk was naar mijn zin.
De catering was ook erg inorde en goed georganiseerd.
En dan de licht / vuurwerk show helemaal geweldig zeker het sluitstuk.
Volgend jaar zeker weer. 4.5*
Die geweldige man van mij had nog 2 vrijkaartjes gekregen
Was mijn eerste x op Extreme Outdoor en wat een geweldig spectakel was dat.
Relaxed sfeertje, zeer goede muziek en voor een buitenfeest was ook de geluids kwaliteit van een zeer hoog nivo. Wel heel erg massaal zeker in sommige era's waar het gewoon te druk was naar mijn zin.
De catering was ook erg inorde en goed georganiseerd.
En dan de licht / vuurwerk show helemaal geweldig zeker het sluitstuk.
Volgend jaar zeker weer. 4.5*
0
geplaatst: 19 juli 2010, 10:16 uur
Gisteren op de Zwarte Cross:
Normaal, Tim Knol, Airbourne (gedeelte), Waylon, Jovink & Voederbietels.
Niets bijzonders, wel een hele gave dag gehad
. Meneer Knol gaf wel een puike optreden. Het heeft wel iets. Zo'n jong, ietwat dikkig manneke op het podium. De jongeman heeft veel talent en een mooie toekomst voor zich. Ik schrok me een hoedje toen ik hoorde dat Anne Soldaat hem bijstond op gitaar en zang. Aangename verassing 
Normaal, Tim Knol, Airbourne (gedeelte), Waylon, Jovink & Voederbietels.
Niets bijzonders, wel een hele gave dag gehad
. Meneer Knol gaf wel een puike optreden. Het heeft wel iets. Zo'n jong, ietwat dikkig manneke op het podium. De jongeman heeft veel talent en een mooie toekomst voor zich. Ik schrok me een hoedje toen ik hoorde dat Anne Soldaat hem bijstond op gitaar en zang. Aangename verassing 
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 19 juli 2010, 12:25 uur
Gisteren Cuby & the Blizzards op de Nijmeegse vierdaagsefeesten. 
Schitterend optreden, goed geluid, maar natuurlijk wel aan de korte kant.

Schitterend optreden, goed geluid, maar natuurlijk wel aan de korte kant.
0
geplaatst: 19 juli 2010, 12:50 uur
Het is wat laat, maar omdat ik meteen aansluitend op PiL in Paradiso naar Dour ging, was ik niet in de gelegenheid om hier iets te posten. Maar het was zo geniaal dat ik het een kleine week na dato nog steeds wil doen.
'Holland, shame about the world cup!'
Johnny Rotten had op de dag dat het Nederlands elftal werd gehuldigd voor de tweede plek op het WK voetbal de toon meteen gezet. Tijdens het concert volgden nog enkele sneren ('you are second in football, but PiL is first in music'). Na zijn eerste voetbalsneer vroeg Johnny Rotten een enthousiast Paradiso: 'it is not a love song, is it?', waarna met een waanzinnige versie van This Is Not A Love Song ook muzikaal de toon meteen gezet werd.
Veelgehoorde kritiek was dat Keith Levene en Jah Wobble niet meededen met het hernieuwde PiL. Natuurlijk was een echte reünie mooier geweest, maar de vervangers zorgden ervoor dat Levene en Wobble geen moment gemist werden. Nummers als Poptones, Albatross, Flowers of Romance, Chant, Death Disco, Annalisa, Religion, Careering en Public Image werden retestrak gebracht en Johnny Rotten zong en proclameerde zijn teksten alsof zijn leven ervan afhing. Maar het mooiste werd tot het laatst bewaard, toen Open Up van Leftfield (waarvoor Johnny Rotten de vocalen verzorgde) de set met toegiften afsloot. Een lekker gevuld maar niet te druk Paradiso ging nog harder uit zijn dak dan tijdens de eerdere PiL-nummers.
'Holland, shame about the world cup!'
Johnny Rotten had op de dag dat het Nederlands elftal werd gehuldigd voor de tweede plek op het WK voetbal de toon meteen gezet. Tijdens het concert volgden nog enkele sneren ('you are second in football, but PiL is first in music'). Na zijn eerste voetbalsneer vroeg Johnny Rotten een enthousiast Paradiso: 'it is not a love song, is it?', waarna met een waanzinnige versie van This Is Not A Love Song ook muzikaal de toon meteen gezet werd.
Veelgehoorde kritiek was dat Keith Levene en Jah Wobble niet meededen met het hernieuwde PiL. Natuurlijk was een echte reünie mooier geweest, maar de vervangers zorgden ervoor dat Levene en Wobble geen moment gemist werden. Nummers als Poptones, Albatross, Flowers of Romance, Chant, Death Disco, Annalisa, Religion, Careering en Public Image werden retestrak gebracht en Johnny Rotten zong en proclameerde zijn teksten alsof zijn leven ervan afhing. Maar het mooiste werd tot het laatst bewaard, toen Open Up van Leftfield (waarvoor Johnny Rotten de vocalen verzorgde) de set met toegiften afsloot. Een lekker gevuld maar niet te druk Paradiso ging nog harder uit zijn dak dan tijdens de eerdere PiL-nummers.
0
Sheplays
geplaatst: 21 juli 2010, 10:28 uur
Leuk dat we 'hetzelfde' concert hebben gezien, Cygnus! Zo'n band verdient toch wel wat meer MuMe aanhang. 

0
tip_of.yourstar
geplaatst: 22 juli 2010, 18:40 uur
Erg goed solo-concert van Tori Amos gezien in Openluchttheater Caprera in Bloemendaal.
setlist:
Flying Dutchman
Concertina
Silent All These Years
Siren
Leather
Spark
Caught a Lite Sneeze
Take to the Sky / I Feel the Earth Move [Carole King]
Lovesong [The Cure]
Crazy
Carbon
Girl
Beauty Queen
Horses
Honey
Northern Lad
Bouncing Off Clouds
Secret Spell / Turn Turn Turn [The Byrds]
Spring Haze
Cloud On My Tongue
--
Space Dog
Hey Jupiter
setlist:
Flying Dutchman
Concertina
Silent All These Years
Siren
Leather
Spark
Caught a Lite Sneeze
Take to the Sky / I Feel the Earth Move [Carole King]
Lovesong [The Cure]
Crazy
Carbon
Girl
Beauty Queen
Horses
Honey
Northern Lad
Bouncing Off Clouds
Secret Spell / Turn Turn Turn [The Byrds]
Spring Haze
Cloud On My Tongue
--
Space Dog
Hey Jupiter
0
geplaatst: 23 juli 2010, 05:17 uur
Ik was gisteren voor het eerst sinds een jaar of 20 weer eens terug in Maloe Melo aan de Lijnbaansgracht (Amsterdam) en zag daar het optreden van Airbag Mustard. Ouderwets amateurisme van hoog niveau. Een beetje post-punk, maar daar zal de bandleider (lead gitaar/tweede stem) wel niks van willen weten, en verder waaierde het alle kanten uit met onder andere een heel sterk funknummer. Verder een sterke ritmesectie en een goede zanger/saxofonist, die wel wat meer op zijn toeter had mogen blazen. Ik heb genoten.
0
geplaatst: 23 juli 2010, 15:24 uur
Ik wilde eigenlijk ook gaan, maar ik kon niet.
Heb je The Golden Filter nog gezien? Daar was ik nog benieuwder naar.
Heb je The Golden Filter nog gezien? Daar was ik nog benieuwder naar.
0
geplaatst: 23 juli 2010, 16:04 uur
Wel jammer want het was echt een feest!
(vanaf 4:30 bijv, ik stond ergens in het midden vooraan)
TGF niet gezien, die speelden in de kleine zaal geloof ik. Wel een andere band maar dat waren een stel clowns.
(vanaf 4:30 bijv, ik stond ergens in het midden vooraan)
TGF niet gezien, die speelden in de kleine zaal geloof ik. Wel een andere band maar dat waren een stel clowns.
0
geplaatst: 26 juli 2010, 01:53 uur
Kom net bij de Wu-Tang Clan vandaan, want een geweldig feestje! Deze heren hebben het na al die tijd nog steeds in hun en ben method man nog meer gaan respecteren dan ik al deed!
0
geplaatst: 10 augustus 2010, 21:19 uur
Afgelopen weekend was een leuk festival in utrecht genaamd In Vervoering. Lekker sfeer was heerlijk relaxed, met op zondag een prima zomerse dag.
Diverse artiesten traden op zoals
Blaudzun
El Pino
This Leo Sunrise
Woost
Audiotransparent
Voor meer videos zie
Videos In Vervoering
Diverse artiesten traden op zoals
Blaudzun
El Pino
This Leo Sunrise
Woost
Audiotransparent
Voor meer videos zie
Videos In Vervoering
* denotes required fields.

