Bobby Womack en ook Charles Bradley op zondag aan de line up toegevoegd

NSJ weekend staat weer voor de deur wie gaan er nog meer en voor wie....??

En we zijn er weer.....

Prince On stage bij Larry Graham

Larry Graham en Santana On stage

Dag 1 van North Sea Jazz:

Optreden 1 was gelijk het hoogte punt van de eerste dag (niet dat de rest niet goed was), maar Larry Graham Central Station was GEWELDIG.
2 Jaar geleden sloten ze de eerste dag af en gisteren mochten ze dag 1 openen en hoe. Larry komt al Bassend door het publiek naar het podium waarna er een ware funk sensatie word neergezet. Eerst met nummers van zijn laatste album, gewoon degelijke en stompende Funk. Halfverwege het optreden komt Bassist Mark King van Level 42 er bij en krijgen we een magistrale versie van Hot Water voor geschoteld. Daarna gaan de heren Graham en King een geweldige bass-battle aan waar het vuur en passie vanaf springen, oh je kan zo veel meer met een Basgitaar dan allen bass-loops spelen. Daar na is het echt tijd voor Party natuurlijk mag Dance to the Music niet ontbreken. Tijdens Let Me Take You Higher gebeurde het een camera shot in de coulissen en daar stond een klein zwart mannetje met een grote bril en afrokapsel en ik dacht wel !*&$#^&*@@# dat is Prince, maar nee dat zal toch niet en jawel hoor daar stond hij dan in eens op NSJ op zijn gitaar te rammen al was het maar 3 minuutjes het was om de feestvreugde nog wat op te schroeven komt ook Carlos Santana nog even mee spelen en zo sluit de openings act of nee toch niet het hele gezelschap komt terug inc. Santana en Mark King om met een geweldige finale af te sluiten Prince blijft helaas in de Coullissen hangen.
4.75*

Goed Prince is dus op NSJ en dan komt er natuurlijk een behoorlijke geruchten stroom op gang, waar zou hij nog meer op kunnen duiken of gaat hij een onaangekondigd optreden geven....????
Tsja, 2 mogelijke gast optredens zijn zo goed als gelijktijdig Santana en Andy Allo.....

Eerst het begin gezien van Santana's optreden Fusion Rock meets Latin en hij gooit gelijk alle remmen los met Jingo, Black Magic Woman en She's Not there. Toen mede vanwege de immense drukte bij het optreden er voor gekozen om naar Andy Allo te gaan (ze stond al op ons programma bij te groote drukte bij Santana) maar nu Prince in te building is........ Groote kans dat hij daar ook nog even "spontaan" op duikt. Lekker funky optreden van Andy het is een beetje een mengeling van Funky-Pop en Singer-Song Writer. Ze krijgt het grootste gedeelte van het publiek aan het dansen en er hangt een vreemde spanning in de tent komt hij wel of niet, helaas His Royal Badness houd zijn reputatie hoog en verschijnt niet, nergens meer die avond.
Optreden van Andy Allo was gewoon een erg goed optreden en de "verwachte" aanwezigheid maar uiteidelijk de afwezigheid van de kleine man uit Minniapollis doet daar verder niets aan af.
Waarschijnlijk hebben redelijk wat mensen kennis gemaakt met Andy als Solo artiest door die maffe kabouter.
4.25*

Toen terug naar Sanatana die aan zijn laatste 3 kwartier bezig was hij gaf een optreden van bijna 2 uur dus de grande finale nog even meegepikt.

Wat rond gedwaald over het Festival en her-en-der wat flarden van optredens meegepikt waarna het tijd was waar Anthony Hammilton en die gaf ook een verdomd goede show weg old-school Soul in een modern jasje down-tempo afgewisseld met lekkere up-tempo nummers Anthony de band en zijn achtergrond zangers hadden er duidelijk zin in en gaven zich helemaal en een goed gevulde Maas.
4.25*

Als laatste nog de afsluiting van Roy Hargroove Kwintet gezien en toen zat dag 1 er op.

Morgen weer en het word een dag van keuzes maken met oa op ons programma; Shuggie Otis, Steve Winwood, Cody ChesnuTT, Gary Clark Jr., The Roots, John Legend ((wie komt bij wie op het podium) ik verwacht John bij The Roots) en New Cool Collective. Ga lang niet alles helemaal kunnen zien helaas........

Leuk weer om te lezen, ik ben morgen van de partij voor het jaarlijkse feestje!

En weer thuis na dag 2 The Roots was weer en ook Cody ChesnuTT

Later meer........

Gisteren op tv naar wat optredens gekeken, maar kan festivalnaam niet veranderd worden in 'North Sea BLUES Festival'?!
In de detailhandel het dat branchevervaging....

Bij Graham Central Station - Graham Central Station (1973):

Wauw! Afgelopen vrijdag was deze 68-jarige Held in de Nile-zaal op NSJ. Viel een half uur voor einde binnen bij een 'slap-base duo-solo' van Larry samen met Mark King (frontman LEVEL 42)...
Daarvan genietend zag ik opeens op 1 van de schermen dat, de later op het programma staande, Carlos Santana zichtbaar zat te geneiten van zijn oude Woodstock-maat Graham. Na het duo-solo volgden 'Sly & Family Stone'-klassiekers en zagen we op de schermen een andere persoon op het scherm vanuit de coulissen in beeld gebracht..... Je zag iedereen elkaar aankijken: was dat nu ehhh Prince? Verwarring alom totdat ZIjne Hoogheid himself zijn gitaar voorbond en 1 nummer meejamde (zoals ook Santana dat daarna ook deed)....
Al met al toch wel het hoogtepunt van de avond vooral omdat in dat laatste half uur van het optreden van Graham je hoorde hoe ontzettend strak zijn muziek (als essentieel onderdeel van de muziek van Sly Stone) 40 jaar na dato nog klinkt....TIJDLOOS dit.

Alsof het wel een bluesfestival is?

Heb ook e.e.a. gezien, maar vond 't niet echt bijzonder. Steve Winwood (na 65 jaar eindelijk met bakkebaarden, ook al zagen ze er niet uit!) was niet zuiver met de hoge noten, maar ze lieten maar twee nummers zien.

Dag 2 van NSJ

Shuggie Otis tsja vergane glorie, ongeinspireerd en futloos zo waren de eerste paar nummers van deze toch wel legende uit begin jaren 70. Zijn begeleidings band probeerde er nog wat van te maken,maar Shuggie leek er totaal geen zin in te hebben en was slecht zeg maar heel slecht bij stem soms stond hij maar wat te mompellen en op zingen leek het al helemaal niet. We zijn maar snel weggegaan.

Het Metropool Orkest met specials guests en special guests waren het zeker; Anthony Hammilton zeer goed bij stem en brengt de nodige soul in het orkest, maar uitschieter was wel Gregory Porter wat kan die vent uithalen geweldig Be Good was magistraal in de uitvoering van het Metrpool Orkest 4,5* (voor het gedeelte dat ik heb gezien)

Steve Winwood jongens jongens jongens als je er geen zin in hebt kom dan niet. Totaal inspiratieloos en plichtmatig optreden zonder enige uitstraling na 3 nummers weggegaan en dat deden toen al meer mensen met als gevolg dat de Nile halverwege het optreden ook al half leeg was.

Beetje over het festival terrein gedwaald de inwendige mens moet ook verzorgt worden.

Cody ChesnuTT oei in de Congo en daar gaan niet zoveel mensen in dus een prop volle tent en nog eens 2 x zo veel mensen buiten de tent die dit optreden blijkbaar niet willen missen gelukkig stonden we binnen redelijk vooraan. Southern Soul man Cody weet het publiek van af het begin te pakken en geeft een geweldig optreden. Zo goed als alle nummers van zijn laatste geweldige album Landing On a Hunderd, hij had het zicht baar naar zijn zin en zijn glimlach was dan ook niet van zijn gezicht af te krijgen tijdens het optreden.
4.5*

Laatste stuk van Gary Clark Jr. was ook geweldig. Blues / Rock van hoog nivo geweldig gitaar spel, lang uitgesponnen nummers van zijn album Black and Blu het is een ware gitaar kunstenaar waar menig dj niet goed kan scratchen draait Gary er zijn handen niet voor om om dit op zijn gitaar te doen fasineerend.

The Roots de Hip Hop Live sensatie kwam zo uit het vliegtuig gerold het podium op en boem de beuk er in met The Next Movement gevolgd door Get Busy en wat daarna volgt is een trip door de muziek geschiedenis Jungle Boogie (Kool & The Gang) met geweldige battle tussen drummer ?uestlove en percussionist Frank Knuckles, You Got Me word vakkundig in de Mash-Up gegooid met Locked Out Of Heaven (Bruno Mars) en Somebody That I Used To Know (Gotye), Sweet Child O Mine (Gun's n Roses) word even een tempo hoger neergezet. De heren hebben het zichtbaar zeer naar hun zin ze springen, rennen en dansen er vrolijk op los respect voor Tuba Cooding Jr. om ruim een uur met een sousafoon rond je nek rond te springen staat gelijk aan topsport.
Natuurlijk mocht The Seed 2.0 niet ontbreken en aangezien Cody ChusnuTT ook op NSJ aanwezig is....... maar helaas Cody komt niet opdagen en de zang word "gewoon" door Cap'N Kirk gedaan niets mis mee natuurlijk en het is een gewldig feest, maar Cody had helemaal geweldig geweest. Natuurlijk gaat The Seed 2.0 naaldloos over in Move On Up van Curtis Mayfield om het feest compleet te maken. Helaas ook geen John Legend bij het optreden van de heren, maar die komt zo nog.
Immens energiek en passie vol optreden 4.75*

En dan de afsluiter van dag 2 John Legend
The Roots stonden op het linker podium dus ga je er van uit dat John op het rechter staat, maar tot ieders verbazing gaat om half 12 het linker podium weer open en daar staan The Roots weer en jawel ze staan toch samen op het podium John Legend en The Roots , na deze onverwachte opening wisseld John van podium om zijn optreden op het rechter poduim voort te zetten. Eerst nieuwe nummers van zijn binnenkort te verschijnen album waarna het bekende werk word gespeeld de ene hit volgt de andere op John is lekker op dreef. Schitterende uitvoering van Everybody Knows solo op Piano en de cover van Bridge Over Troubled Water (Simon & Garfunkel) zijn adembenemend.
4.25

Door John Legend helaas New Cool Collective niet gezien maar ach die zie ik gemiddeld 2x per jaar dus......

Zo meteen op weg voor dag 3 met oa; Claxico, Marcus Miller, Bettye Lavette, Bobby Womack, José James, Avishai Cohen, Kendrick Lamar, Charles Bradley en Sting keuzes maken zal weer het motto van de dag worden vrees ik......

Mooie verslaglegging Lion

In de detalhandel noemt men dat ook wel commercieel inzicht of aanpassings vermogen......

*sarcastische modus aan*
Laten we er dan North Sea Radio 6 Festival van maken........ of beter nog het North Sea Music Festival, o nee we zijn in Nederland dus Het Noord Zee Muziek Festival.
Als je je baseert op wat je op tv ziet nodig ik je uit om er zelf eens te gaan kijken, denk dat je dat je dan wel van mening veranderd.
*sarcastische modus uit*

Jazz, Blues, Soul, R&B, Hip-Hop, Singer-Songwriter, Wereld, Rock, Roots in al hun verscheinings vormen komen op NSJ voorbij en dat maakt het festival juist zo interresant.

North Sea Jazz staat voor mij i.i.g. voor een weekend Top amusement begin Juli. Een festival dat goed is georganiseerd zo wel muzikaal als ook het gebeuren er om heen. Ben in mijn leben al op veel festivals geweest en sinds een jaar of 10 vaste bezoeker van NSJ en blijf het het beste festival van Nederland vinden.

Nee de naam North Sea Jazz staat voor kwaliteit in alle mogelijke opzichten. North Sea Jazz is meer dan een festival het is een Merk / Begrip dat ergens voor staat.

Bettye LaVette doet fenomenale cover van Neil Young's Heart of gold

Edit 18.13 fenomenale uithalen in Rain Over Me

Bobby womack was weergaloos. Nu in afwachting van Charles Bradley

Niets tegen de geprogrammeerde muziek, maar naam festival klopt niet (meer).

Ben je er wel eens geweest? Er is nog een hoop jazz te horen, het komt alleen niet op tv.

Jazeker. Zo zag ik vandaag Levantasy en Avishai Cohen. Maar verder dus ook soul: Bobby Womack en Dionne Warwick. En nog kleine stukjes van Sting en Calexico. Sting was trouwens nog best jazzy bij sommige nummers.

Zo ook weer thuis..... Dag 3 was de dag van de oude rotten en ze kunnen het nog allemaal zowel LaVette als ook Womack en zeker Bradley en een vette voor Sting en Cohen (al is dat nog geen oudgediende)......

Morgen uitgebreid verslag van dag 3

Dag 3 van NSJ

Calexico opent dag 3 lekker hoor met dat warme weer lome mexicaanse ritmes, zo vlieg je nog in je Mercedes E-Coupe over de A-29 en zo waan je je in een Ford Mustung Cabrio op een stoffige zandweg in Mexico. Goede show van de heren met geweldige muziek (zeker als eerste optreden van de dag) de nummers kwamen uit hun hele discografie met vuur en passie gespeeld.
4.25*

Bettye LaVette de vergeten Grande Dame of Soul uit de jaren 60 die in 2005 een geweldige comeback maakte met het album I've Got My Own Hell to Raise (waarna er tot op heden nog 5 albums van zeer hoog nivo volgden) en ondertussen bijna 70 is geeft een optreden waar de passie en overtuiging van af spatten.
Zo als gezegd bijna 70 is ze maar wat een long inhoud en die stem ooh zo mooi rauw. Haar versie van Heart of Gold (Neil Young) was fenomenaal en sorry dat ik het zeg, maar beter dan die van Neil Young zelf (die ik 1 x zelf live heb gezien). Haar uithalen zijn nog steeds zeer krachting en in Rain On Me zo lang en zuiver . Ze bracht nummers van haar laatste 6 albums en alle maal waren ze even geweldig. De Congo tent was prop vol en bleef dat ook haar gehele optreden.
Legende die het nog steeds kan en nog lang niet van plan is om te stoppen. 4.75*

Bobby Womack Soul legende die een wervelend optreden geeft gelijk al opent met Across 110th Street en daarna hit na hit brengt de cover A Chance is Gonna Come (Sam Cooke) is adembenemd. Bobby kwakkelt al jaren met zijn gezondheid en dat was wel een beetje te merken tegen het einde van zijn optreden moest hij wat vaker even gaan zitten, maar hij geeft zichzelf wel helemaal voor zijn publiek zijn lange uithalen kosten hem moeite maar hij doet ze wel, en ze zijn goed. Respect bijna 70 niet kern gezond meer zijn maar je toch helemaal geven voor je publiek 4.75*

Avishai Cohen is een van mijn favo jazz artiesten van deze tijd en die status bewijst hij weer maar eens met zijn Electric Quartet fenomenale uitvoeringen in een propvolle Hudson. Zijn spel op de staande bas is geweldig. Lang uitgesponnen nummers met volle overtuiging gespeeld. Wederom een sterk optreden van Avishai 4.25*

Charles Bradley is ook alweer de 65 gepasseerd en in dat opzicht kan je zeggen een laatbloeier hij debuteerde in 2011 met het album No Time For Dreaming, maar daarvoor had hij al een leven achter zich als James Brown Imitator. Nu prijs ik mijzelf gelukkig dat ik The Godfather of Soul 1 x live heb mogen zien (al was het in zijn na dagen), maar deze Bradley is echt een kloon van James qua stem en moves. Hij Geeft zich volledig over aan zijn publiek een energie waar menig ander een puntje aan kan zuigen (als Winwood maar 0,01% van de passie en overtuigings kracht had als Bradley was zijn optreden 1000x beter geweest dan die futloze, ongeinspireerde, plichtmatige wan vertoning van hem een dag eerder) Bradley danst, flirt met de vrouwen op de eerste rij , valt op zijn knieen, praist The Lord, door drent zijn show van J.B. moves en transpireert zo hevig dat hij tot 2x toe van kostum moet wisselen. Ook zijn begeleidings band The Extraordinaires (het hadden zijn kinderen kunnen zijn wat betreft leeftijd, niet qau huidskleur) geven zich volledig over en musiceeren er zeer vrolijk en vakkundig oplos. Den nummers van zijn 2 albums worden vol overgave gebracht door Bradley met zijn rauwe heese stem en dan die geweldige uithalen . De nummers klinken op cd al geweldig maar live is dit nog even tig x beter. Dit Was een Soul show in de traditie van de legendarische Soul Revue uit de jaren 60. Niemand bleef zitten (op een enkele oude sufkut na) heel de Congo was een grote kolkende massa aangevoerd en geleid door een ras entertainer die zichzelf anderhalf uur lang het zweet uit de naad werkt. De perfecte afsluiter van NSJ 2013 5* en HET optreden van NSJ 2013

Ook wij verlaten doordrenkt van het zweet de congo om weer richting Vlissingen te gaan op de weg naar buiten toch nog maar even bij Sting blijven hangen en ook deze zestiger bewijst dat hij het nog steeds kan. Sting geeft een greatest hits show en dat was te verwachten natuurlijk, maar hij weet het optreden wel fris te houden en het was alles behalve een routine optreden. Ook Sting geeft zich helemaal. Een kwartier voor het einde van zijn show zijn we dan echt weggegaan om de grote drukte te ontlopen en zat NSJ 2013 er weer op.


North Sea Jazz 2013 was wederom een zeer geslaagde editie waarbij het dit jaar wel erg opviel hoe vitaal de oude garde nog is (enkele uitzonderingen daar gelaten) en zelfs als ze niet meer zo vitaal zijn tonen ze nog wel de wil en kracht om zich volledig te geven.

Top 5 van optredens NSJ 2013
1. Charles Bradley and His Extraordinaires
2. Bobby Womack
3. Larry Graham Central Station
4. The Roots
5. Bettye LaVette

Op naar volgend jaar 11,12 en 13 juli 2014 zijn al weer gereserveerd en op 30 en 31 augustus voor het eerst naar NSJ Curacao (vakantie en top muziek samen kan volgens ons niet fout gaan)

Gisteren was het weer tijd voor het jaarlijkse feestje op North Sea Jazz.

Toen ik kaarten ging bestellen zag ik dat Sonny Rollins was geboekt. Uiteraard een plusconcert, tegen een veels te hoge prijs. Bovendien wist ik dat Sonny kwakkelde met zijn gezondheid, dus onzekere factor. Nu heb ik het geluk Sonny al een keer live in het Concertgebouw gezien te hebben, alwaar hij op zijn tachtigste nog meer dan twee uur speelde. Besloten dus die mooie herinnering te behouden en geen plusconcerten te bestellen, wat later bevestigd werd door zijn afzegging.

Goed, zonder plusconcerten o.i.d. naar Rotterdam gegaan. Het eerste blok speelden er eigenlijk geen artiesten die mijn bijzondere interesse genieten. Derhalve maar op de gok naar het Kurt Rosenwinkel Quartet gegaan. Die had o.a. Aaron Parks meegenomen op piano en laat ik van die laatste nu wel wat werk kennen. Het kwartet was niet slecht, maar kon mijn aandacht moeiljik vasthouden. De begeleidingsband van Kurt (en met name Aaron) was het beste in vorm.

Goed, verder dus en wel naar Marcus Miller. Vorig jaar nog betrokken bij een zwaar ongeluk in Zwitserland. Maar daar was niets meer van te merken. Het heerlijke bass-werk van Marcus tezamen met de uitstekende blazerssectie zorgden voor een lekker funky optreden.

Na Marcus zijn we op tijd naar het Branford Marsalis Quartet gegaan en dat bleek een wijs besluit. Wat was het afgeladen vol! Iets wat trouwens de hele dag zo was, ook niet gek met een uitverkocht festival natuurlijk. Bij Branford speelde de bassist en drummer mee die ook bij Kurt Rosenwinkel meededen. En tezamen met Branford en de pianist bleek het een uitstekend viertal, hoogwaardige jazz die altijd spannend bleef.

Na dit mooie optreden even wat gegeten en daarna snel terug voor Avishai Cohen Quartet. In april zag ik hem nog aan het werk in Lantaren Venster met zijn trio. Nu dus aangevuld met een saxofonist. Dat bleek een goede aanvulling, al speelden ze nog hele stukken als trio. In april speelden ze hun eerste (uitstekende!) show als trio, nu enkele maanden later blijken ze nog verder gegroeid. Dit is echt de top van wat jazz momenteel te bieden heeft! En getuige de leeftijd van de heren mogen we hier nog veel van verwachten.

Na nog een broodje en een welkom drankje (echt wel nodig in de bloedhete Ahoy) was het alweer tijd voor afsluiter Sting. Favoriet van het medegezelschap en ook ik had de wens hem ooit eens live te mogen aanschouwen. Mooie gelegenheid dus daarvoor.
Sting speelde veel Police nummers en met name in het begin en op het einde veel bekend werk. Al heb ik de laatste twee nummers gemist om zodoende de grootste drukte te ontlopen. Want ja, vandaag moest er gewoon weer gewerkt worden.

Al met al mooie editie en op naar 2014.

Al weer 2 weken geleden maar hier dan alsnog mijn belevingen van North Sea Jazz Curacao

Omdat wij groot fan zijn van NSJ en nog geen vakantie plannen hadden eind juli hadden we besloten om te kijken of NSJ Curacao net zo goed is als het NSJ Rotterdam aangezien de programmering best aardig was met oa Gladys Knight, Diana Ross, Usher, Los Lobos, Raphael Saadiq, New Cool Collective en The Roots,daar de vakantie om heen gepland dat hield dus in eerst 3 dagen curacoa en daarna nog 9 dagen Mexico.
Toen was daar begin augustus de E-mail van de organisatie dat Usher was gecanseld en dat Prince de vervanger was ik viel zo wat van mijn stoel toen ik het las.

En zo stonden we dus op vrijdag 30 augustus om 18.30 uur op het NSJC Festival terrein, niet zo groot als Ahoy maar aan 10.000 man kan er wel plaats worden geboden. Verspreid over 4 podia stonden er aardig wat goede artiesten geprogrammeerd.
Als eerste het begin van Toto gezien ach ja wel leuk maar wat ze op NSJC doen is mij een ?, maar goed Gladys Knight is natuurlijk van een heel ander nivo geweldige stem heeft ze nog en het publiek amuseren kan ze ook nog steeds.
Toen de klapper van de vrijdag avond Diana Ross de Soul diva die ook van geen ophouden weet een paar jaar geleden heb ik haar voor het eerst gezien tijdens Symphonica in Rosso en dat was geweldig en ook hier op NSJC was het zeer indrukwekkend veel grote hits uit haar tijd bij The Supremes natuurlijk dus Motown sound geweldig. De diva in geweldige jurk zette een zeer goede show neer Diva waardig,
Raphael Saadiq is wat mij betreft een van de betere Soul artiesten van dit momonet en ook tijdens zijn optreden op NSJC bewees hij dit weer eens. Heel erg gedreven en energiek optreden met nummers uit zijn hele ouvre.
Afsluiter voor ons van dag 1 was Erykah Badu ben geen groot fan van la Badu, maar met dit optreden wist zij mij toch wel te vermaken in tegen stelling tot wat ze een paar jaar geleden op NSJ bracht was dit veel beter meer oud werk en dat vind ik aanzienlijk beter dan haar latere.

Dag 2 stond natuurlijk helemaal in het teken van Prince, maar het "voorprogramma" mocht er ook zeker zijn.
Luis Miguel superster in Mexico gaf een zeer aardig optreden met latin pop en in de cariebische atmospheer van Curacao is dat best te genieten.
Los Lobos was geweldig ben groot van van deze heren en ze weten hoe ze een feestje moeten bouwen. Hum mix van Tex-Mex, Latin, Rock en Blues is een geweldige combinate en komt net als bij Luis Miguel zeer goed tot zijn recht als je het ervaart in de Carrieb.

Tsja en dan His Royal Badness speelt voor het eerst in het Carribiesch gebied en dat hebben ze geweten ook ruim 2½ uur ging hij maar door en door terwijl het optreden een geplande duur had van 1½ uur rond half 2 's nachts moest de organisatie hem letterlijk een halt toeroepen ivm. de vergunningen van het festival.
In het discussie topic bij prince schreef ik het volgende over zijn optreden;
"Iets voor elven stond er een zee van mensen voor het Sam Cooke Podium en de spanning was te snijden wat zal het gaan worden?
De eerste tonen van Strays of the World vullen de zwoele atmospheer van Curacoa en daar staat hij dan de nog geen 1.60 meter tellende geweldenaar met afro-kapsel getooid en zwart-wit outfit en een immense smile op zijn gezicht. Hij had er zin in en dat was duidelijk.
Tijdens het 2e nummer een medley van Days of the Wild, Ain't No Body, Don't Stop the Music, Family Affair komt er een 12!!!! koppige blazers sectie het podium op stormen waar een energie van uitging waar je U tegen zecht, show gaat in razend tempo verder heel funky allemaal en tijdens 1999 was het feest compleet inclusief confetti kannon.
3rdEyegirl deed ook gewoon mee dus ook veel rock invloeden maar de blazers hadden echt de overhand zeer apart en heel erg funky.
De rust puntjes waren ook erg sterk Nothing Compares 2 U gezonger door Shelby J. Tijdens Cool springt Esperanza Spalding het podium op om als een soort van publieks dirigent het publiek nog meer op te zwepen als of dat nodig was, het was een groot feest en na de laatste klanken van Don't Stop Till You Get Enough leek het voorbij. Ik dacht er komt zo nog een toegift en dan gaan we naar The Roots, oh boy was i wrong.

De toegift kwam Let's Go Grazy gevolgd door Frankenstein en als dit het hele concert was geweest was het al geweldig. Prince gaf een Funk / Rock show.

Maar hij was nog niet klaar met Curacoa Purple Rain op piano die ik had gemist in Paradiso mooi en apart. En toen dacht iedereen wel dat het echt klaar was.

Nee hoor heel de meute komt weer terug op het podium om nog even door te gaan met oa. Act of God, What Have You Done For Me Lately, Dancing Machine, Partyman en It's Alright hoef waarschijnlijk niet te zeggen dat NSJC op zijn kopstond een groot feest.

Toegift 5!!! was een greatest hits show met oa. When Doves Cry, Hot Thing, Alphabet St., Sign "O" the Times, A Love Bizarre I Would Die 4 U, The Glamorous Life.

De echte affsluiter (al was His Royal Badness nog niet van plan te stoppen, maar van de organisatie moest hij stoppen ivm. vergunningen) was Funknroll en waren we ruim 2½ uur verder en een geweldige ervaring rijker.
200% Prince die alles uit de kast haalde om er een echt feest van te maken, Funk, Rock, Hits, Jams het was er allemaal.
Wat mij betreft behoort dit tot het betere van wat ik in de afgelopen 26 jaar van hem heb gezien, denk dat Memorabel / Legendarisch dit optreden het best beschrijven. 5+ * "

Aangezien Prince tot ver overzijn geplande tijd ging hebben we helaas The Roots gemist. Zij hadden de afsluiter van het festival moeten zijn maar toen de heren uit Philadelphia (alleen voor dit optreden even ingevlogen) klaar waren met hun optreden was Prince nog bezig met zijn zo veelste toegift.

NSJC is de kleinere zus van het NSJ Rotterdam, maar is net zo goed georganiseerd als de grote broer, op voorhand was ik een beetje bang dat er niet zo'n strakke organisatie zou zijn want ik weet wel ongeveer hoe de mentaliteit in het carribiesch gebied is, maar alles was zeer goed geregeld strakke tijdsplanning goede informatie voorziening en zeer goede catering.

Onder het motto "het kost wel wat, maar dan heb je ook wat" is NSJC net als NSJ zeer zeker zijn geld waard.

NSJC is zeker voor herhaling vatbaar in combinate met een vakantie, als de Line up volgend jaar er weer goed uitziet gaan we zeker weer, Lionel Richie is iig. al vast gelegd voor 2014.

Eerste namen voor de editie van 2014 zijn bekend gemaakt......
Programma North Sea Jazz 2014 - Port of Rotterdam North Sea Jazz Festival - northseajazz.com

Zeer content met Gregory Porter

meer namen bekend gemaakt;
Isley Brothers, Charles Bradley, Mavis Staples, Sharon Jones & The Dap Kings, Pharrell Williams

Programma North Sea Jazz 2014 - Port of Rotterdam North Sea Jazz Festival - northseajazz.com

Ibrahim Maalouf (geweldig concert begin dit jaar in de North Sea Jazz Club) op zaterdag

En wat dacht je van OutKast?

Was eigenlijk van plan om naar Openair Frauenfeld of Splash te gaan voor Outkast maar nu komen ze dus gewoon op NSJ. Wat moet ik verwachten van de sfeer en het publiek bij NSJ? In mijn hoofd is het namelijk een elitaire bedoeling vol met stokoude mensen.

Oude sufkutten lopen er helaas ook rond, maar elitair is het al lang niet meer.
NSJ is gewoon een zeer goed festival met een zeer gemelleerd publiek, gemiddelde leegtijd is ongeveer 30 denk ik, wat mij bij NSJ altijd opvalt is de "gemoedelijke" sfeer ik heb er in al de jaren dat ik er ben geweest nog nooit iets van agressie / rottigheid meegemaakt.

Verder schreef ik vorige jaar nog over NSJ


Zie maar wat je er mee doet, maar ik denk dat het je zeker niet tegen zal vallen

Greetz een NSJ veteraan (van nog geen 40)

Als je Snoop Dogg elitair vindt.

Wil er ook nog eens heen, maar er komt de laatste jaren te weinig wat ik echt wil zien. Ze mogen van mij hun naam eer aandoen en meer jazz programmeren, maar dat zie ik niet snel meer gebeuren.

Zo'n Pharell Williams vind ik echt om te kotsen. Zie liever namen als John McLaughlin.