CRE051: Biff Bang Pow! - She Haunts (1988)

Naarmate de tijd vordert worden de singles van Biff Bang Pow! steeds beter, vind ik tenminste. Single She Haunts is wat mij betreft een heerlijke track, goed songmateriaal, fijne melodie. Alan is goed op dreef en wat is die The The achtige mondharmonica toch heerlijk
The Beat Hotel is een heel erg fijne b side, zo mogelijk nog beter dan de A side. Een fijne laidback song met vrouwelijke gastvocalen en heerlijk gitaarwerk, echt een 60s achtige song.
De volgende b side She Paints is eigenlijk weer een hele lekkere song. Een rustige track met akoestische gitaar en veel emotie in de stem van Alan. Het prijselement is hier het refrein met die CT, of Cities in Dust belletjes, zo je wil
Afsluiter Sleep schijnt een cover van The Weather Prophets te zijn, die moet ik nog ns beluisteren . Alan coverde wel vaker bands uit zijn eigen stal. Een mooie song om deze EP mee af te sluiten.

8,9

https://img.discogs.com/9k05QNhAJkPZKR5_7GlrayUzKOs=/fit-in/600x621/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1281986-1324423405.jpeg.jpg

Dit vind ik ook hun beste, en het is ook hun laatste meen ik.
She Paints vind ik de beste, maar alle vier zijn uitstekend!

8,8

CRE052: Apple Boutique - Love Resistance (1988)

Apple Boutique is een Londense band, vernoemd naar een Felt-song. De muziek laat zich ook omschrijven als een kruising tussen Felt en Go-Betweens. Zanger Philip King zat hiervoor -met onder andere de latere Auteurs-zanger Luke Haines - in The Servants. Love Resistance is niet alleen hun enige release op Creation, maar hun enige release tout court. En als je zo'n juweeltje maakt is het ook helemaal niet nodig om met een vervolg te komen
Wat een geweldige EP is dit. Ik ken het al een aantal jaren, en het behoort inmiddels zeker tot mijn fave Britse indie-releases uit die jaren. Titelnummer Love Resistance weet je meteen te raken. Prachtig gitaarspel van John Mohan, naast King het enige lid van Apple Boutique. En een heerlijk releaxed sfeertje, door de Lawrence-achtige delivery van King ook. Dit kan zich meten met het beste van zowel Felt als de Go-B's.
B-side I Don't Believe In You is de minste van de drie. Maar het woord 'minste' is hier niet op zijn plaats, want ook dit is een erg fijne track. Wat meer standaard en minder exceptioneel dan Love Resistance, maar een erg fijn nummer anyway, inclusief een There She Goes Again-VU-gitaarstukje.
En dan komen we nog op het prijsnummer van deze EP. The Ballad of Jet Harris is echt magisch. Met 121.000 views ook de populairste Apple Boutique-song op YouTube (op Spotify staan ze natuurlijk weer niet...). Een erg mooi, mysterieus nummer, met een werkelijk subliem gitaarriedeltje van Mohan. Het begint nog subdued, maar knalt vanaf 1.30 tot aan het eind het hele lied door. Sprakeloos ben ik er elke keer weer van. En Philip King blijkbaar ook, want veel verder dan wat oh's en ah's komt hij niet. Dat hoeft ook niet, want de muziek spreekt voor zichzelf. Geweldige EP!

9,7

http://e.snmc.io/lk/f/a/e556d6d848df1de02a603d005f4e84f4/1371095.jpg

Bittersweet bliss, veel mooier worden ze niet
Jet Harris ook mooi

9,7 ook!

CRE053: The House Of Love - Christine (1988)

Maar toch wel iets mooier nog
We zitten duidelijk in een goede Creation-periode, want we krijgen de ene kraker na de andere nu.
Christine is een monument van een song. With a god-like glow. Hun derde single voor Creation, na het ook al even zo mooie Shine On en het ook niet verkeerde Real Animal. Hier hitten ze echt de big time.
Prachtig die gitaarsound waarmee het begint, transcendentaal. En van daaruit wordt het alleen maar nog hemelser en nog mooier en nog genialer. Prachtig gezongen door Guy.
Het geniale muzikale intermezzo van Terry met de hemelse ah-ah's van Guy is waarschijnlijk mijn favoriete gedeelte, met de lift daarna. Maar ook daarna verliest het nummer geen moment aan kracht. Een juweel van een nummer.
Mijn favoriet van de band, en een van mijn favoriete songs aller tijden van een van mijn favoriete albums aller tijden en dat kan dus alleen maar één cijfer opleveren.

10

http://images.eil.com/large_image/THE_HOUSE_OF_LOVE_CHRISTINE-288773.jpg

You're in deep, Christine

Zeldzaam mooie song ja! Geniaal!

B side Loneliness is a Gun is ook erg mooi. The Hill met zn female vocals is ook briljant!

10!

Zo omvergeblazen door de A-kant dat ik de B-sides inderdaad helemaal vergat
Loneliness is a Gun is een minor classic, staat ook op hun Best Of zelfs. Prachtig nummer!
The Hill het enige door Andrea Heukamp gezongen nummer. Ook erg fraai! Ah ha!

CRE054: The Weather Prophets - Hollow Heart (1988)

Altijd iets om naar uit te kijken, een nieuwe Weather Prophets single . Na het uitbrengen van het album Mayflower op Elevation Records werden ze door gering succes aldaar gedropped.
Maar niet getreurd, ze keerden vervolgens terug voor een nieuw album op Creation: Judges, Juries and Horsemen en Hollow Heart is daar de eerste single van. Echt een typische single ook, een heel fijne funky en groovy track. Pete Astor zingt hier een beetje op de Matt Johnson van The The achtige manier, door een afgedekte microfoon lijkt het wel. Een groovy vibe dus, met vooral een onweerstaanbaar refrein, waar de gitaarloopjes en solo vooral opvallen. Erg lekker!

B side Joe Shmo & the Eskimo is voor mij echter de prijstrack van deze single, wat een pareltje. Ook de afsluiter van het album. Een rustiger track, maar met veel gevoel. Heerlijk die dorky synths door de hele song heen. Heerlijke gitaar ook hier af en toe. Pete's voordracht is erg fijn en vooral de tekst valt heel erg op. Naar het einde toe is die orgel en gitaarsolo een erg mooie afsluiting.

Op de 12" staat ook nog Sleeping When the Sun Comes Up, ook op het album te vinden. Wederom een erg fijne track met een heerlijke harmonica en gruizige gitaar op de achtergrond, een beetje een Westernsfeertje

Chinese Cadillac staat ook op de 12" en is ook gewoon een fijne track. Lekker die swagger op die gitaar. Super baswerk ook hier, erg opvallend. Had misschien qua sfeer wel op de b kant van Born Sandy Devotional van The Triffids gepast

9,1 voor Hollow Heart

https://img.discogs.com/CQ2e5H0zvxqQUOdGufLWBUQ1rMA=/fit-in/587x587/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1032426-1186339141.jpeg.jpg

Mooie single weer inderdaad van Astor en zijn mannen. Maar ik vind het wel de minste van ze.
Joe Shmo is inderdaad een stuk beter.

8.0

CRE055: My Bloody Valentine - You Made Me Realise (1988)

Opgericht in Dublin, Ierland in 1983 deze befaamde rockband en vaandeldragers van de Shoegaze-scene door Kevin Shields en Colm Ó Cíosóig en David Conway op zang. De band heeft in zijn bestaan aardig wat personeelswisselingen ondergaan, maar vanaf 1987 is er de classic line-up met Debbie Googe en Bilinda Butcher op zang ipv Conway die in 1987 vertrok. Vanaf toen nam Shields ook de vocalen op zich samen met Butcher. Voor deze (heerlijke) EP had MBV er al een half bandleven opzitten met een aantal releases die acclaim kregen en een aantal niet echt. Maar vanaf deze EP zouden ze echt doorbreken en wat is het mooi dat dat net op Creation gebeurde. Ze hadden al bij een aantal verschillende indielabels gezeten, inclusief het label van Joe Foster. Nadat ze bij zijn label waren weggegaan openden ze een keer voor Biff Bang Pow! en die bliezen ze weg van het podium . McGee was onder de indruk en noemde ze de Ierse Hüskur Dü. Hij bood ze aan een single op te nemen voor zijn label en dat werd de You Made Me Realise EP. De EP sloeg in als een bom bij pers en publiek, debuteerde op 2 in de Indie Charts en MBV werd geroemd om zijn innovatieve songs en gitaarsounds.

De titeltrack is een heerlijke grindy killer, een trademark shoegazesong kun je wel zeggen. Ze sloten er vaak hun concerten mee af en maakten er 20 minuten durende versies van, met die gruizige wall of sound outro.
Een heerlijke stamper, wat meer kun je erover zeggen .
Slow is een logge slowburner, heerlijk die acid gitaarsound op de achtergrond die heen en weer wiegt en van zichzelf is het ook een fijne song.
Thorn is nog heerlijker. Ook met datzelfde gitaargeluid, maar nog fijner. Tot nu toe is deze track het meest hitgevoelig. Zeker qua zang doet het me aan een andere song van een andere band denken, heerlijke song.
Cigarette In Your Bed is weer een wat loggere song, maar weer o zo lekker.
Drive It All Over Me sluit de EP af en is naast Thorn het meest toegankelijke nummer. Erg fijn ook!

9,0 voor de titeltrack!

https://img.discogs.com/glxIJldOrnDxKyVCX6yKglfdoXg=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-689311-1260296312.jpeg.jpg

Iconische EP, zeker een van Creation's touchstones en wat mij betreft MBV's beste release, beter dan de albums ook.

Vijf geweldige songs, waarvan Realise nog niet eens de beste is. Mijn faves zijn Thorn en Drive It All Over Me.

9,8

Tussenstand:

1. The House of Love - Christine 10
2. Felt - Rain of Crystal Spires 9,80
2. The House of Love - Shine On 9,80
4. Felt - Ballad of the Band 9,75
5. Apple Boutique - Love Resistance 9,70
6. The Weather Prophets - Almost Prayed 9,60
7. Nikki Sudden & the Jacobites - Jangle Town 9,60
8. Felt - The Final Resting of the Ark 9,55
9. The Jesus and Mary Chain - Upside Down 9,45
10. My Bloody Valentine - You Made Me Realise 9,40

11. The Bodines - Therese 9,30
12. The Weather Prophets - Naked as the Day You Were Born 9,25
13. The Jasmine Minks - Cold Heart 9,15
14. The House of Love - Real Animal 9,15
15. The Loft - Up The Hill And Down The Slope 9,05
16. Bill Drummond - The King Of Joy 9,0
17. The Loft - Why Does the Rain 8,95
18. Emily - Irony 8,95
19. Biff Bang Pow! - She Haunts 8,95
20. Meat Whiplash - Don't Slip Up 8,90

21. The Bodines - Heard It All 8,85
22. Heidi Berry - Firefly 8,85
23. The Pastels - I'm Alright With You 8,80
24. The Pastels - Million Tears 8,75
25. Slaughter Joe - She's So out of Touch 8,75
26. Momus - Murderers, the Hope of Women 8,75
27. The Pastels - Something Going On 8,65
28. The Jasmine Minks - Think! 8,60
29. Primal Scream - Crystal Crescent 8,60
30. The Weather Prophets - Hollow Heart 8,55

31. Phil Wilson - Ten Miles 8,55
32. Phil Wilson - Waiting for a Change 8,45
33. The Bodines - God Bless 8,40
34. The Revolving Paint Dream - Flowers in the Sky 8,40
35. Biff Bang Pow- Love's Going Out of Fashion 8,40
36. Biff Bang Pow! - The Whole World Is Turning Brouchard! 8,25
37. Nikki Sudden & Rowland S Howard: Wedding Hotel 8,20
38. The Jasmine Minks - What's Happening 8,15
39. The Jasmine Minks - Where The Traffic Goes 8,10
40. Primal Scream - All Fall Down 8,10

41. Baby Amphetamine - Chernobyl Baby 8,10
42. Biff Bang Pow! - 50 Years of Fun 7,95
43. Biff Bang Pow! - There Must Be a Better Life 7,85
44. JC Brouchard with Biff Bang Pow! - Someone Stole My Wheels 7,85
45. The X-Men - Spiral Girl 7,75
46. Slaughter Joe - I'll Follow You Down 7,65
47. Blow-Up - Pool Valley 7,65
48. Clive Langer - Even Though 7,55
49. Blow-Up - Good For Me 7,40
50. Les Zarjaz - One Charmyng Nyte 7,20

51. The Moodists - Justice and Money Too 7,00
52. The X-Men - Do The Ghost 6,55
53. Five Go Down to the Sea - Singing in Braille 6,45
54. The Legend! - '73 in '83 6,15
55. The Legend! - Destroys the Blues 3,50

CRE056: The Weather Prophets - Always the Light (1988)

En weer een single van Peter Astor's The Weather Prophets. De tweede single van hun tweede album. Ik vind het een van hun allerbesten, een prachtige sweeping ballad, met een heerlijk arrangement en een positieve boodschap. Brengt toch een beetje licht in de meest duistere dagen. In een ander meer rechtvaardig universum zou dit een grote hit geweest zijn. Het heeft er alles voor in huis.

B-side Blue Roof Top is ook een prachtig, understated liedje. Had ook wel een release op het tweede album verdiend.
Het is wel te vinden op hun latere comp van 80s singles en B-sides: The Weather Prophets - Blue Skies & Free Rides (2004)

9,3


https://img.discogs.com/4gxf4qkXAN8LrEvQE2jlGX0YlQM=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1516342-1339141133-4359.png.jpg

Heerlijk positieve song zeg! Die Waterboys-y sax is echt een highlight!

Het wiegende Rooftop is ook erg mooi!

9,3

CRE057: The House Of Love - Destroy The Heart (1988)

En nog maar eentje van The House of Love. Hun laatste alweer voor Creation, maar wat een mooi afscheid is het! Na de release van hun debuutalbum eerder dit jaar waren ze wel de koningen van de Britse indie. Logisch dus ook dat ze door een grotere maatschappij (Fontana) werden weggekocht, maar niet nadat ze dus nog een laatste single voor Creation uitbrachten. Een groot succes, want het was hun eerste single die de UK singlecharts bereikte (no mean feat voor Creation sowieso in die dagen) en in de indiecharts kwam hij op 1 en in de prestigieuze John Peel Festive 50 van 1988 werd hij zelfs tot single van het jaar verkozen. Je kunt dus wel zeggen dat zd op hun hoogtepunt bij Creation stopten. Het is ook weer een superieure song, ruim 2,5 minuut kippenvel, met die prachtige chiming gitaar van Terry Bickers, die heerlijk jachtige drums en heerlijk achteloos gezongen door Guy Chadwick. Prachtig die spanning tussen agressie en romantiek. Hun debuutalbum bevat 10 parels, maar had Destroy the Heart erop gestaan was het zeker nog een van de highlights geweest.

B-side Blind is ook prachtig, en zou twee jaar later in iets gewijzigde vorm zijn weg vinden op hun eerste plaat voor Fontana.

Derde track Mr Jo is de minste van de drie, maar wat is 'minste'. Nog altijd een klassetrack van een band op de toppen van zijn kunnen.

10

https://s3.amazonaws.com/thisismyjam/i/eb0add746f95ec964279931fc772a70d_395.jpg?1417508934

Smaken kunnen duidelijk verschillen

Mr. Jo is voor mij hier het ultieme hoogtepunt, zo zalig

Destroy is natuurlijk ook een toptrack, een lekkere knaller, maar voor mij wel wat minder dan Shine On.

Blind is ook errug fijn!

9,2

CRE058: Pacific - Sea of Sand (1988)

En weer een totaal onbekende band voor mij. Pacific bracht precies twee EP's uit, in 1988 en 1989, en toen was hun carriere al voorbij. Ze staan wel op Musicmeter overigens, als verzameling:
Pacific - Inference (1990)
De band komt uit Brighton, bestaande uit twee jongens en twee meisjes, en ze wisselen de vocalen af, hoewel Dennis Wheatley het gros daarvan voor zijn rekening neemt.

Openingsnummer Barnoon Hill (de link in de titel) is alvast een prachtig nummer. Het opent met een stukje Japans en wat volgt is een heel fijn laidback liedje, met een vleugje electronica. Heerlijk die trompet erdoorheen. En ook een mooie tekst. As the dark side of happiness grows. Een beetje een laatzomers gevoel, maar dan met mooier weer

Tweede nummer I Wonder is een beetje van hetzelfde laken een pak. Met dit keer strijkers én blazers. Ook een juweeltje.

Derde nummer Jetstream vind ik het beste nummer van de vier. Ook hier beginnen we met een stukje vrouwelijk gesproken Japans. Wat volgt is een heerlijk stukje dream/sophisti-pop. Hemelse blazers ook weer. Het nummer is ook hun bekendste, en het verscheen ook op de early Creation-comp Doing It for the Kids.

Slotnummer Henry Said is een ingetogen nummer, met alleen Vanessa Norton op zang, begeleid door een rustige akoestische gitaar.
Heerlijke dromerige afsluiter, beetje EBTG-sfeertje.

Al met al een prachtige ontdekking!

8,8

https://img.discogs.com/-HXjHzNT0DcKh5cVLFvXFWJAJoY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-822664-1219509667.jpeg.jpg

Prettige ontdekking wel ja. Sarah-like dromerig ook. Mij bevalt Jet Stream ook het best en die comp. had ik destijds best willen hebben, alleen al vanwege die hoes

8,6

CRE059: The Jazz Butcher - Spooky (1988)

The Jazz Butcher werd in 1982 opgericht in Oxford door ene Pat Fish en bracht 4 albums en 2 singles uit op Glass Records voordat ze bij Creation tekenden alwaar ze lang zouden blijven. Alan McGee noemde hen de beste band die hij kende. Hun muziek is erg melodieus en bij wijlen funky, de sax wordt veel gebruikt bijvoorbeeld en hun teksten zijn vaak satirisch en ironisch. Tot een paar maanden geleden kende ik ze zelf nog niet. Southern Mark Smith is een briljante vroege song van ze en Angels is een prachtballad uit 1986 die nu in het hitlijstentopic de charts bestormt. Ze zouden veel muziek uitbrengen onder verschillende variaties van deze bandnaam.
Spooky is hun eerste single op Creation en ik vind het een heerlijke laidback en groovy track. Het heeft voor mij een soort Australische vibe en doet ook wel een beetje The The-achtig aan, waarvan ik ook eerst dacht dat ze uit Australië kwamen. Hier is de sax ook te horen, maar wat vooral opvalt is het erg fijne subtiele gitaarwerk, erg fijn om naar te luisteren. De ritmesectie doet mij wel meer aan Britse Indie denken, richting het wat latere soulvolle Stone Roses werk bijvoorbeeld.

B side Blame is lastig te vinden, of het moet deze Blame (It on the Lybians) zijn, dat later net als Blame zelf later op een uitgebreidere EP terecht kwam. Ik vind deze track zelf wel aardig, maar niet heel bijzonder.

Op de EP staat verder nog The Best Way (Edgar Wallace Mix) en dat vind ik muzikaal een stuk beter. Een fijne donkere en groovy vibe ook hier, een beetje als in Spooky, met een humoristische en kritische verhandeling waarom we geen kip moeten eten , compleet met een fijn spoken word radio-intro, fijn om naar te luisteren.

8,8

https://img.discogs.com/UZ3ngh9AkO1oP1kWYywN-JLTQ34=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1569421-1229128386.jpeg.jpg

Mooi nummer weer van de Jazz Butcher, maar toch net wat meer run-of-the-mill dan hun eerdere releases.

7,8

CRE060: Felt - Space Blues (1988)

Felt's laatste single op Creation en überhaupt laatste single is een hele bijzondere. Het was altijd Lawrence plan geweest om met Felt 10 albums en 10 singles uit te brengen en dan te stoppen met de band. Maar volgens mij vertelde hij dat wel pas na de laatste release, zo kan ik het ook
Maar Space Blues is een fijn understated, duister en bij tijd en wijlen funky track. Qua instrumentatie ook heel anders dan we van ze gewend zijn. Veel meer pop ook dan hun eerdere werk, maar wat een zalige track is dit, hier hadden ze wel op voort mogen borduren. Het heeft wel iets weg van een mix van Scott Walker/Gainsbourg en 80s Cohen qua donkere feel en vibe, met Herbie Hancock-achtige kitschy toetsen ofzo, maar nu van Martin Duffy. Geweldig gebruik van de strijkers ook hier en de backing vocals van Rose McDowall van Strawberry Switchblade. Heerlijkheid!

B side Be Still is ook een juweel van een nummer. Een Beach Boys cover, maar 10 x zo geniaal als het origineel. Fijne synths en de standout is natuurlijk die geweldige sax. Ik moest meteen denken aan Lazy Calm van CT van Victorialand. En wat blijkt nou, het is dezelfde Richard Thomas (van Dif Juz) die hier meedoet . Vooral het 2e deel is zalig met die ethereal klanken. Krijg meteen weer zin om Victorialand op te zetten Op de EP staat verder nog Tuesday's Secret Wat meer oldschool Felt, maar wat een highlight ook zeg op deze release. Heerlijk opgetogen song, een heerlijke drive, ultiem zalig refrein en wat een geweldige gitaarsound. Lawrence zingt ook over Your Cover's Blown, waar hebben we dat eerder gehoord
De EP sluit af met Female Star en dat is duidelijk de minste van het stel. Een beetje een lonesome track met typical Lawrence vocals, maar nog altijd prettig om naar te luisteren.

9,3

https://img.discogs.com/673aLov35IGCrHp6XQCo5rMf1xs=/fit-in/600x605/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-645360-1431385435-8860.jpeg.jpg

Aan Space Blues moest ik heel erg wennen, een heel andere Felt dan we gewend zijn.
Klinkt ook echt spacy inderdaad
Maar het is een echte groeier inderdaad, ik vind hem nu wel erg mooi.
Be Still (kende ik niet van Beach Boys) en Female Star ook heerlijk, maar Tuesday's Secret voor mij het prijsnummer wel hier

8,4

Tussenstand:

1. The House of Love - Christine 10
2. Felt - Rain of Crystal Spires 9,80
2. The House of Love - Shine On 9,80
4. Felt - Ballad of the Band 9,75
5. Apple Boutique - Love Resistance 9,70
6. The House Of Love - Destroy The Heart 9,60
7. The Weather Prophets - Almost Prayed 9,60
8. Nikki Sudden & the Jacobites - Jangle Town 9,60
9. Felt - The Final Resting of the Ark 9,55
10. The Jesus and Mary Chain - Upside Down 9,45

11. My Bloody Valentine - You Made Me Realise 9,40
12. The Bodines - Therese 9,30
13. The Weather Prophets - Always the Light 9,30
14. The Weather Prophets - Naked as the Day You Were Born 9,25
15. The Jasmine Minks - Cold Heart 9,15
16. The House of Love - Real Animal 9,15
17. The Loft - Up The Hill And Down The Slope 9,05
18. Bill Drummond - The King Of Joy 9,0
19. The Loft - Why Does the Rain 8,95
20. Emily - Irony 8,95

21. Biff Bang Pow! - She Haunts 8,95
22. Meat Whiplash - Don't Slip Up 8,90
23. The Bodines - Heard It All 8,85
24. Felt - Space Blues 8,85
25. Heidi Berry - Firefly 8,85
26. The Pastels - I'm Alright With You 8,80
27. The Pastels - Million Tears 8,75
28. Slaughter Joe - She's So out of Touch 8,75
29. Momus - Murderers, the Hope of Women 8,75
30. Pacific - Sea of Sand 8,70

31. The Pastels - Something Going On 8,65
32. The Jasmine Minks - Think! 8,60
33. Primal Scream - Crystal Crescent 8,60
34. The Weather Prophets - Hollow Heart 8,55
35. Phil Wilson - Ten Miles 8,55
36. Phil Wilson - Waiting for a Change 8,45
37. The Bodines - God Bless 8,40
38. The Revolving Paint Dream - Flowers in the Sky 8,40
39. Biff Bang Pow- Love's Going Out of Fashion 8,40
40. The Jazz Butcher - Spooky 8,30

41. Biff Bang Pow! - The Whole World Is Turning Brouchard! 8,25
42. Nikki Sudden & Rowland S Howard: Wedding Hotel 8,20
43. The Jasmine Minks - What's Happening 8,15
44. The Jasmine Minks - Where The Traffic Goes 8,10
45. Primal Scream - All Fall Down 8,10
46. Baby Amphetamine - Chernobyl Baby 8,10
47. Biff Bang Pow! - 50 Years of Fun 7,95
48. Biff Bang Pow! - There Must Be a Better Life 7,85
49. JC Brouchard with Biff Bang Pow! - Someone Stole My Wheels 7,85
50. The X-Men - Spiral Girl 7,75

51. Slaughter Joe - I'll Follow You Down 7,65
52. Blow-Up - Pool Valley 7,65
53. Clive Langer - Even Though 7,55
54. Blow-Up - Good For Me 7,40
55. Les Zarjaz - One Charmyng Nyte 7,20
56. The Moodists - Justice and Money Too 7,00
57. The X-Men - Do The Ghost 6,55
58. Five Go Down to the Sea - Singing in Braille 6,45
59. The Legend! - '73 in '83 6,15
60. The Legend! - Destroys the Blues 3,50

Upside Down: Johan & Luigi talk Creation Records Singles on Spotify

CRE061: My Bloody Valentine - Feed Me With Your Kiss (1988)

Pakken we de draad weer op met weer een historische Creation-single. Feed Me With Your Kiss zet de noisepop van het titelnummer van de vorige EP You Made Me Realise voort en ik vind het ook wel gelijkwaardig aan dat nummer. Het was ook de eerste single van doorbraakalbum Isn't Anything, zeker wel mijn favoriete album van MBV. Het klinkt veel rauwer en daarmee urgenter dan Loveless, hoewel dat op zijn manier natuurlijk ook een prima album is.
Terug naar dit nummer, wat een fabuleus intro alleen al! Die gitaar en die drums vooral, geniaal.
Die stuwen het nummer echt voort. De vocalen zitten diep begraven in de mix, waardoor de drums en bas nog beter tot hun recht komen. Echt een powerhouse van een song, mooi ook de afwisselende vocalen van Kevin Shields en Bilinda Butcher. Topsong.
B-side Emptiness Inside is meer standaard MBV. Zeker geen slechte song, maar een beetje 13 in een dozijn MBV-shoegaze. Verzameld ook op deze mooie compilatie.

9.4

https://img.discogs.com/zuOrl8Ad9uShRClgVfiftj6CYYg=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-758978-1472824115-2686.jpeg.jpg

Ietsjes minder dan You Made Me Realise, maar evengoed een topper. Op 12' aangevuld met nog 2 andere nummers

Klopt, I Believe en I Need No Trust, ook erg fijn beiden

Wat een heerlijke beuker zeg, vooral de 2e helft kan me erg bekoren...als t maar doorgaat

I Believe is mijn fave van deze EP, zalige song!

Die andere 2 zijn meer standaard id...

9,2

CRE062: The Revolving Paint Dream - Green Sea Blue (1989)

De eerste Creation-single van 1989. En het is een oude bekende, want The Revolving Paint Dream was ook al verantwoordelijk voor CRE002 met het fraaie Flowers in the Sky. Daar is het Andrew Innes die de vocalen voor zijn rekening neemt, maar die joinde Primal Scream in 1987. Hier is het een vrouw, Christine Wanless, die voor de vocalen zorgt.
Het nummer klinkt ook een stuk minder jangle-achtig dan Flowers in the Sky, maar meer late 80s. Met voorstuwende drums en fraaie 60s-influenced zang. Met ook een mooi pa-pa-pa-pa-koortje.
Het staat ook op hun tweede album, uit 1989, zowaar te vinden op MuMe: Mother Watch Me Burn.
Erg leuk nummer, het zij niet al te verheffend.

B-side Sun, Sea, Sand is nog wel zeker een niveautje beter en had absoluut een A-side-release verdiend. Prachtig melancholisch nummer, ook weer gezongen door Christine. 'Let the world pass me by'.
Zou een 9 plus hebben gekregen, maar we beoordelen hier - helaas - de A-side.

8,2


http://images.45cat.com/the-revolving-paint-dream-green-sea-blue-1988.jpg

Ah man...echt id zo'n gevalletje van A en B side verkeerd om
De A is hier wel aardig, maar id te weinig verheffend.
De B is echt zalig, die gitaar doet soms qua sound denken aan het album Faith van The Cure, zeker met die losse aanslagen...heerlijke song ook verder. Zeker boven de 9 ja!

Maar aan de A kan ik niet meer dan 8,2 kwijt.

CRE063: Momus - The Hairstyle Of The Devil (1989)

Momus, was dat niet die akoestische gitaar spelende minstrel/troubadour die we al zagen bij CRE037 met het fraaie Murderers the Hopes of Women? Inderdaad, en wat een transformatie heeft zich in de 2,5 jaar sindsdien voltrokken. Want hier is het pure synthpop, waarmee hij in zijn eentje de Pet Shop Boys naar de kroon steekt. Of eigenlijk ook New Order, in ieder geval is het onderwerp van dit erg fraaie popliedje een 'bizarre love triangle', waarbij de 'rival' uiteraard 'the devil' uit de titel is. Een schitterende single, voor mij ook zeker al jaren behorend tot de fraaiste 1989-singles, en ik denk ook wel een van Momus' bekendste songs, hoewel het op een groter label ook wel een echt succes had kunnen worden. Nu was het wel zijn enige single die de UK charts haalde, maar helaas kwam het niet hoger dan 94. Nou ja, de meeste Creation-singles die we tot nu gezien hebben, deden het een stuk minder zullen we maar zeggen.

B-side Monsters of Love vind ik niet op YouTube, maar het staat wel op Spotify, Deezer etc. Het staat ook op dit album, een compilatie waarvan het dus het titelnummer is. Een mooie song ook, wat meer in het verlengde van de eerdere akoestische Momus, al zit hier ook de nodige elektronica is.

Derde nummer Amongst Women Only is evenals Hairstyle afkomstig van zijn 1989-album Don't Stop the Night, een van zijn bekendere albums ook. Een provocatief nummer, over vrouwelijke masturbatie, inclusief happy ending. Momus werd in die tijd nogal eens, net als zijn grote voorbeeld Gainsbourg voor hem, afgeschilderd als een seksist, maar het is toch voornamelijk gniffelen bij het zien van dit filmpje.
Erg mooi nummer dit ook trouwens.

9,3

https://img.discogs.com/5AiPgZh_TWWxnUMGrh7Wb60F9A4=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-87804-1109380183.jpg.jpg