Johnny Marr schreef:
Winter nu? xxx

jordidj1 schreef:
De onbezorgde, folky sfeer van de song is zalig. Je waant je direct in een open veld, omgeven door prachtige flora en fauna. Op een afstandje staan de twee Zweedse dames je toe te zingen, het duo blinkt uit in hun schitterende samenzang, je hoort echt dat alle schoonheid van hun lichaam naar de stembanden is gegaan. Als je denkt dat de track afgelopen is, wordt er nog even een fijne outro uitgegooid. Het nummer dat erna volgt is echter ook prachtig, I'll be your Emmylou...

jordidj1 schreef:
Ik heb altijd wel een zwak voor soulmuziek gehad, maar echte favorieten kon ik eigenlijk nooit echt vinden in het genre. Otis, Marvin, Curtis.... stuk voor stuk steengoede artiesten hoor, maar dé klik ontbreekt gewoon.

Gelukkig ben ik een snelle leerling en heeft Edgar18 mij de kneepjes van het soulvak bijgeleerd. Tijdens de 1972-editie van SVHJ werd ik op ene Ann Peebles gewezen en heb ik afgaande op één luttele luisterbeurt het nummer Troubles, Heartaches & Sadness genomineerd. Die is al schitterend, maar bij de 1974-editie werd het nog beter: joh, ik nomineer die van Ann wel weer, welke het ook mag zijn (ik zat in de kroeg). Won I'm Gonna Tear Your Playhouse Down potverdorie ook nog bijna het hele zooitje

Sindsdien kan ik ook niet meer om haar heen, fantastische zangeres. Dit nummer is haar beste, zonder twijfel. Luistert zeer fijn weg en haar stem is een genot om naar te luisteren.

jordidj1 schreef:
Tijdens mijn middelbare schooltijd luisterde ik naast hip-hop, ook veel naar popmuziek. Vooral wat in de (late) zeroes veel van radio-airplay genoot, ging niet aan mij voorbij. Timbaland domineerde de 00's en die heeft een flinke invloed uitgeoefend op mijn muzieksmaak.

Dit jaar organiseerde ik met Arnout een Greatest Hits ter ere van de beste man, waar des te duidelijk werd wat voor geniaal meesterbrein hij is. Zijn samenwerkingen met Nelly Furtado, Missy Elliott en Justin Timberlake kun je wel beschouwen als het beste wat popmuziek bracht in het vorige decennium. Ware het niet dat zijn werk met Aaliyah een beetje in vergetelheid was geraakt bij mij...

Try Again is popperfectie in optima forma. De signature Timbaland-sound is hier te horen, maar vooral de waterdichte chemie tussen de twee straalt ervan af. Timba productioneel op zijn zoveelste hoogtepunt (beat, maffe achtergrondgeluidjes, adlibs) en Aaliyah's prachtige vocalen. Bonuspunten voor haar dansskills in de videoclip.