Tieten. Nee grapje, heb het aangepast.

94. Nelly Furtado - Powerless (Say What You Want)

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F2e3aecbfe10dc1172928c5df6def8326.300x300x1.png

Nelly colors my life. Zonder twijfel mijn favoriete vrouwelijke artiest aller tijden, dus ik verklap alvast dat zij met drie nummers mee mag doen.

De eerste die langskomt is dus Powerless. Er gebeurt zo ontzettend veel in dit nummer, verschillende instrumenten (banjo!) worden tevoorschijn getoverd, maar desondanks luistert het heel fijn weg. De drive in de song is ongekend, ik krijg daar altijd heel veel energie van. Enter de prachtige stem van Furtado en ik begeef me altijd eventjes in een andere wereld. Wat ik al zei, Nelly kleurt mijn leven en biedt mij warmte en troost in krachteloze dagen.

#stemnellytop100

93. Cunninlynguists - Since When

https://www.musicmeter.nl/images/cover/30000/30690.300.jpg

Begin 2017 begon ik weer actief te worden op deze site. Ik was dat ook al lichtjes in 2009, maar dat is weinig memorabel. Destijds luisterde ik veel gangsta rap en leverde ik wel eens een (onnuttige) bijdrages bij bepaalde albums van Jim Jones, Birdman o.i.d. Toen werd ook al het e.e.a. van mijn berichten verwijderd

Enfin, tijdens mijn "terugkeer" dook ik direct in de klassieke hip-hopalbums (oude liefde roest niet) en één van de eerste parels die ik tegenkwam was A Piece Of Strange van de Cunninlynguists. Een instant vijfsterrenalbum en zo denk ik er nog steeds over. De favorieten veranderen constant, maar Since When is altijd al een vaste waarde geweest: een erg dope, recht-voor-je-raap hip-hoptrack waar vooral de drive het hem doet. Ik heb een zwak voor sterke albumopeners en gecombineerd Where Will You Be? is dit een schitterend tweeluik en kenmerkend voor de prachtige sfeer van de plaat.

❤️??????

Heerlijk gevarieerde lijst tot nu toe en mooie stukjes.

Dope tracks, prachtige stukjes. Keep it up homeboy

Mijn favoriet van Nelly Fortado is Explode, staat in mijn Top 100, Try en No Hay Igual zouden mijn Top 3 voltooien.

92. Ann Peebles - I'm Gonna Tear Your Playhouse Down

https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18945.300.jpg

Ik heb altijd wel een zwak voor soulmuziek gehad, maar echte favorieten kon ik eigenlijk nooit echt vinden in het genre. Otis, Marvin, Curtis.... stuk voor stuk steengoede artiesten hoor, maar dé klik ontbreekt gewoon.

Gelukkig ben ik een snelle leerling en heeft Edgar18 mij de kneepjes van het soulvak bijgeleerd. Tijdens de 1972-editie van SVHJ werd ik op ene Ann Peebles gewezen en heb ik afgaande op één luttele luisterbeurt het nummer Troubles, Heartaches & Sadness genomineerd. Die is al schitterend, maar bij de 1974-editie werd het nog beter: joh, ik nomineer die van Ann wel weer, welke het ook mag zijn (ik zat in de kroeg). Won I'm Gonna Tear Your Playhouse Down potverdorie ook nog bijna het hele zooitje

Sindsdien kan ik ook niet meer om haar heen, fantastische zangeres. Dit nummer is haar beste, zonder twijfel. Luistert zeer fijn weg en haar stem is een genot om naar te luisteren.

Eervolle vermelding voor James Carr, die heb ik ook via SVHJ mogen ontdekken. The Dark End Of The Street had ook op deze positie kunnen staan.

91. Donny Benét - Night in Rome

https://www.musicmeter.nl/images/cover/711000/711357.300.jpg?cb=1520266348

Twee weken geleden was ik met Geert en een (zeer leuke) vriendin van hem naar Duitsland, twee avonden op rij optredens van een bandje genaamd The National bezoeken. Op doorreis met Gretz is sowieso een avontuur op zich, dus een heel "weekend" moést wel voor memorabele momenten zorgen.

De eerste dag moesten we naar Frankfurt, vrijwel zonder problemen op tijd bij het hotel en linea recta door naar de concerthal. Zij een mooi plekje vooraan, ik koos ervoor om het van een afstandje te volgen. Na het ietwat tegenvallende optreden een afterparty gegooid in de hotel, waar de ellende begon. Laat op bed, voor geen meter kunnen slapen en de volgende ochtend ook nog veel te laat vertrokken naar Hamburg voor het volgende optreden. We hadden een kaartje voor mij geregeld, in Duitsland doen ze niet aan ticketswap, maar die moest vóór het concert worden opgehaald, anders werd 'ie doorverkocht. Natuurlijk waren we te laat, waardoor ik dus niét naar het optreden kon gaan.

Gelukkig was er elders in de stad een optreden van Donny Benét. De metro gepakt naar een afgelegen havengebied, waar hij met zijn band zou gaan optreden in een redelijk gure dansclub. Zijn optreden op Down The Rabbit Hole was al fantastisch, dus een het was een prima plan B. Zeker er nu ook tijd was om hem te meeten! Zijn LP na het optreden gekocht én laten signeren. Als een kind zo blij was ik.

Wat Donny tot mijn held maakt is dat hij intens foute muziek toch emotioneel kan laten klinken. Als ik hem zie optreden, dan voel ik de passie ervan af spatten. The Don heeft ook in hotelbars opgetreden, een paar uurtjes voor twee weken huur, maar dat vond 'ie verschrikkelijk. Hij zag daar echt trieste shit.

Night in Rome gaat door merg en been. De overslaande stem in het refrein, de beat waar menig technoproducer op zal zijn en vooral weer die saxofoon. De manier hoe hij het dit nummer aankondigt bij optredens doet mij altijd weer wegsmelten. Don, je bent een held.

Wat een baas, wat een verhaal, wat een nummer, wat een chick. Ciao bella

Nooit gehoord dat nummer maar ik vind het nu al
goed , maar eens luisteren dat Night in Hamburg

Ann The Don

True story ?

90. Fuck Buttons - Olympians

https://www.musicmeter.nl/images/cover/172000/172871.300.jpg

Deze keuze voor welke track ik zou opnemen in mijn lijst, ik twijfelde tussen en Surf Solar en deze, was erg moeilijk. Uiteindelijk toch voor deze gekozen, want waar SS heel spacend en trippy is, is Olympians de next level.

Surf Solar wil je als laatste nummer horen in de nachtclub, nadat je al badend in zweet de laatste danspasjes eruit gooit. Nog hevig onder invloed van verboden middelen, compleet in een andere wereld. Prompt gaan de lichten aan en begeef je je naar de uitgang, om nog een laatste afterparty te gooien. Eenmaal daar wordt Olympians gedraaid en weer voel je dat euforische gevoel, dat gevoel dat je nog steeds zwevende bent over de bergtoppen. U hoort het, het niveauverschil tussen twee nummers is minimaal. De melodie die halverwege het nummer zijn intrede neemt, is de difference-maker.

Fuck Jordi wat lekker dit, gelukzaligheid in den hoge!

Het ultieme vliegtuiglied. Eigenlijk is heel Tarot Sport het ultieme vliegtuigalbum

89. Wu-Tang Clan - Reunited

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1164.300.jpg

I have given it much thought
It seems, disaster must come
At best, only postponed
Shaolin Kung-Fu
To survive must now be taught, to more young men
We must expand, get more pupils
So that the knowledge will spread

Waar hun debuut als geheel erg sterk is, staan de beste tracks van de groep op Wu-Tang Forever. It's Yourz, Triumph (!) maar vooral deze: Reunited. Alles wat ik zo goed vind aan de clan wordt op dit nummer samengevat.

Eerst heb je de krankzinnige productie van RZA: de viool gaat door merg en been, vooral als het einde nadert. GZA opent het album op een manier zoals alleen hij dat kan, de grofgebekte Ol' Dirty Bastard neemt de tweede versie voor zijn rekening (gebeurde eigenlijk zelden dat ODB een verse na de Genius had), RZA zelf de derde verse en Method Man eindigt de song. Vooral laatstgenoemde steelt de show, hij wandelt letterlijk over die beat heen.

*wacht rustig af tot Slayer langskomt*

Nieuwe lijst:
- chevy93
- jordidj1
- Finidi
- Poek
- Morthûl
- Sundance
- luigifort
- uffing
- 123poetertjes
- Outlaw104
- Superbitch
- Nicolaib88
- Arrie
- jellorum
- Cervantes
- TornadoEF5
- aERodynamIC
- Weirdo Wizzy
- Mausie
- hoi123
- wendyvortex
- Gretz
- AstroStart

Wat een heeeerlijke bazennummers allemaal! En nog een shout-out naar Sunderland, ik heb vandaag met veel plezier jouw top 100 eens doorgenomen!

88. Nick Drake - Day is Done

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/709.300.jpg

Nick Drake maakt heerlijke muziek. Als ik zijn albums luister, dan meestal alledrie achter elkaar. Singer/songwriters zijn soms niet helemaal mijn ding, maar als het raak is, dan hakt het er gelijk ook goed in.

Genoegzaam bekend. De man is nooit beroemd geworden, pas na zijn dood zagen mensen pas in wat voor genie het was enzovoort. Dat alles is ook een logische verklaring voor de sound van zijn muziek: ik hoor een man die rustig op zijn gitaar zit te tokkelen, mensen rennen voor zijn neus voorbij en geven geen krimp om zijn werk. Drake voelt steeds meer onbegrepen en zij leven gaat steeds meer bergafwaarts, totdat zíjn laatste dag klaar is...

Wat een baasje, die Jordi. Ik hou het nu al niet meer

87. Amenra - Boden

https://www.musicmeter.nl/images/cover/267000/267843.300.jpg

Ergens in de diepste kerkers van onze zuiderburen, waakt een beest die zich enkel laat zien als zijn rust verstoord wordt. Hij wacht stilzwijgend af, maar als ‘ie eenmaal losgelaten wordt, verandert hij in een beest dat alles aan stukken verslind tot er niets meer van over blijft.

Een beest, genaamd Amenra. De onheilspellende opbouw met de buizen die tegen elkaar worden geslagen, wat zich uitmondt als een ware Apocalyps aan gitaargeweld. Voeg daar de vocalen van Colin, die zo indrukwekkend schreeuwt dat je zijn pijn voelt, aan toe en je hebt een meesterwerk te pakken.

Ik doe 'm alvast na deze Amenra update

FFFFFFFFFFUUUUUUUUUUU BOOOODEEEENNNNN

86. Lana Del Rey - Born To Die

https://static.fnac-static.com/multimedia/Images/FR/NR/15/f4/40/4256789/1540-1/tsp20180205100308/Born-to-die-The-paradise-edition.jpg

to love is to live
so to love the wrong person
is to be born to die

Op nummer 86 vinden we de vrouw die nooit lacht, althans, niet zo vaak. Zowel bij het grote publiek, als bij de niche geliefd. De warme, melancholische sfeer zijn de rode draad door haar songs. Video Games is de favoriet bij de meesten, maar ik heb altijd al de voorkeur gehad voor de titeltrack van haar debuut.

De band met dit nummer is persoonlijk. Als ik een relatie heb, is het meestal kortstondig en merk ik al gauw dat de vrouw in kwestie níet de liefde van mijn leven is. Desondanks wil ik er wel alles uit halen wat er nog in zit (je zou het misbruik kunnen noemen).

Dan hebben we het alleen nog maar over de betekenis van de tekst, want hey, het nummer zelf staat al als een huis. Sfeervolle instrumentie, de stem van Lana (hoe zij van stemgeluid switcht in de refreintjes ) en de 'all right'-geluidjes op de achtergrond maakt de song nog catchy ook.