Je vergeet het NIEUW-symbool bij Orbital, chevy93.

Mooie binnenkomer trouwens, flarden van geluisterd eergisteren en ik heb wel trek om het integraal te draaien. Vooral The Box, Pt. 2 is verschrikkelijk goed.

Mooi dat Isaac Hayes stijgt, maar eigenlijk bizar dat deze niet bij de beste 500 weet te komen.

Ik ben benieuwd Chevy, weet jij op welke plek de hoogste nieuwe binnenkomer staat? Of is alles voor jou ook een verrassing.

Ik heb bij alle nieuwkomers de Spotify-link opgezocht dus ik weet wel ongeveer waar de hoogste binnenkomer staat. Laat ik zeggen dat dat album nog wel even op zich wachten.

Johan en Coldplay

Lana minstens top 100 mag ik hopen

Tago Mago, mijn gedoodverfde nummer 1 van het moment Zelfs nog gedaald tov vorig jaar, ondanks mijn extra puntjes

Fijne update met Nina en Alice.

Er zullen niet veel Rush-albums zijn die ik hoger heb staan dan Casartelli.

En is deze van Belle & Sebastian niet de eerste verzamelaar die langskomt? Vast niet de laatste, want ik verwacht nog wel iets van The Smiths. En misschien Legend?

Dat vermoed ik ook niet. Maar tussen mij en het blikvangende nummer van dit album is het nou eenmaal nooit echt wat geworden.

Tot mijn schaamte zie ik dat ik Toxicity nog op 2,5* had staan. Waarschijnlijk gestemd toen ik in een fase zat dat ik mezelf te cool vond voor populaire muziek.

Julien!

En we zitten op de helft!

Overigens heel fijn al die reacties. Vorige keer kwamen we tot 46 pagina's, we zitten nu dus al op veel meer pagina's.

Vierde keer al Anathema, nog geen noot van die band gehoord. Misschien toch maar eens proberen

edit: nee, wacht, ik ken het nummer Untouchable, pt. 1. Die is wel ok

Same here, Anathema zet ik op de luisterlijst. Zegt me zelfs helemaal niks.

Ik volg het allemaal ook nog steeds en ben bij met luisteren tot aan de huidige update, waar Sparklehorse voor mij een naam is die ik wel vaak voorbij heb zien komen, maar waar ik nog nooit wat van beluisterd lijk te hebben.

Verder inmiddels toch een hoop moois leren kennen, en af en toe ook wel een plaat die me echt totaal niet ligt.

Ik volg het deze keer ook veel intenser. Heel erg leuk allemaal!

Ik praat niet zo veel mee, maar de top 1000 is toch altijd wel een van de leukere momenten van de dag.
Op het werk, in een loos moment, even checken wat het nieuwe rijtje albums zijn. Een kleine glimlach blijkt vaak niet te onderdrukken als een album uit mijn lijst langskomt.

Vier dalers en een opvallende binnenkomer (hoewel vooral opvallend dat deze er vorig jaar niet in stond). Vooral Depeche Mode krijgt harde klappen.

Ook is bekend welk album in de Spotify-lijst van de bovenste helft komt. Gridlock is wel andere koek dan de #500 van vorig jaar (1989 van Taylor Swift)

Ja, rond de eeuwwisseling zat Anathema wel ongeveer op hun top.

Verder kan men nalezen dat ik vermoedelijk sinds gisterochtend wel content ben met het langskomen van You All Look the Same to Me, Music for the Masses en Body and Soul (hoewel... die gaan wel alle drie omlaag).

De beide Ups in één update maken hun naam waar en in het bijzonder met die van R.E.M. ben ik erg in mijn nopjes. Verguisde klassieker Bat Out of Hell is toch ook wel een beetje een verrassende nieuwe binnenkomer.

Gridlock ! Breekt de lijst lekker doormidden.

Een score van 25 albums die ik in mijn lijst heb van de eerste 500 albums. En nog heel veel te ontdekken, leuk! Ben heel benieuwd naar het 2e deel, maar ook zeker of mijn nr.1 de lijst gaat halen

82/500 in de onderste helft. Ik verwacht dat dat minimaal verdubbeld in de bovenste helft.

67/500 als ik goed geteld heb

Ben ik nou Mastadon vergeten

weet je zeker dat je de juiste naam heb geteld, ik zit geloof ik ook op 67/500

Ja, verbaas ik me ook wel over al is een 10de plek in 1 lijst natuurlijk wel een aardig opstapje. Ik probeer het positief te bekijken, het album is in ieder geval net achter Body and Soul en Music for the Masses binnen gekomen...

Ben weer wat drukker op werk, maar ik ga in een gepast tempootje door.

815. Taylor Swift - 1989 (2014)
Ik heb geprobeerd alle bias van me af te schudden en mijn mind wagenwijd open te zetten. Net als Koenr vind er bij mij toch wel een herevaluatie plaats van de pop muziek, maar klik ik nog steeds niet met Taylor. Koen vatte het al mooi samen, een reflectie van mijn eigen gedachtegang: “We zijn de afgelopen jaren ook gewoon verwend met - in mijn oren - betere popmuziek. De nieuwste platen van Rina Sawayama, Carly Rae Jepsen, Charli XCX, Caroline Polachek en enkele andere dames klinken allemaal leuker, speelser, eigenzinniger” En ook ik heb uit angst voor mijn eigen leven niet de ballen dit bij het album van Swift zelf te plaatsen.
2*

814. Sonic Youth - Dirty (1992)
Ik ben een relatieve nieuwkomer tot Sonic Youth, tot een jaar geleden had ik alleen ooit Daydream Nation geluisterd. Wat ik begrijp zorgt dit album voor wat verdeling onder de fans, Ik las zelfs geluiden als ’Sonic Youth are total sell outs’. Hoe je een sell out kan zijn met zo’n onvriendelijke sound is mij toch een klein raadsel, maar de productie van Butch Vig (producer van Nirvana’s Nevermind) schijnt er invloed op gehad te hebben. Het is nog wel een behoorlijk ruige bende, maar toch merk ik dat ook ik wat meer aangetrokken wordt door de collega-albums. Het heeft niet die dreigende, scheurende impact op mij als hij vroege werk, maar ook niet een uitbundigheid van die geniale begraven melodieën. Het venijn is er nog steeds, maar misschien is het een en ander wat teveel gecalculeerd. Het is echter wel gewoon een sterk album, met meerdere opwindende passages. Favoriete nummers: JC, Sugar Kane, Theresa's Sound-World.
3,5*

813. Faith No More - Angel Dust (1992)
Bij Angel Dust zullen er zeker wat druppels nostalgie meespelen, maar verklaar mij maar voor gek als dit niet nog steeds een van de coolste rock platen van de 90’s is. Nu heb ik ook een beetje een mancrush op Patton met zijn excentrieke gedragingen en zijn gouden stembereik. Angel Dust kent een sublieme balans van speelsheid en onvervalstste scheurende riffs, een geslaagde blend van verschillende stijlen. De songwriting steekt prima in elkaar en de nummers zijn catchy en gedenkwaardig.
4*

812. Tortoise - Millions Now Living Will Never Die (1996)
De heren van Tortoise zagen al vroeg de kracht in van een delicate fusie van elektronica en de uitgestrekte post-rock structuren. Twee genres die prachtig samen kunnen komen, als de uitvoering goed doordacht is. De heren van Tortoise weten heel goed hoe ze dit voor elkaar kunnen boksen. Een sterk hypnotiserend, maar rustgevend karakter onderscheidt dit album van andere grote post-rock namen. Een minimalistische, zelfs iets terughoudende sound, maar met genoeg momentum en gelaagde geluidstexturen om te blijven boeien. Opener Djed is een heerlijke luisterervaring en gaat zelfs na 20 minuten nog niet vervelen. Een perfect album om in de trein te luisteren en het landschap voorbij te zien schieten.
4*

811. The Rolling Stones - Aftermath (1966)
Fijne plaat. Alhoewel niet alles van deze ‘vroege’ stones mij aanspreekt, zijn de hoogtepunten zeer hoog. Ze geven toch een omvangrijke en interessante spin aan de blues rock, gebracht met genoeg charisma (en hier en daar een ongebruikelijke melodie) om zich voor mij te winnen. Hoogtepunten op het album zijn toch wel Mothers Little Helper, Stupid Girl, Lady Jane en Out Of Time. Alhoewel er nog wel genoeg andere redelijke nummers op het staan, is niet alles een schot in de roos. Het b-kantje (minus Out of Time and I Am Waiting) vind ik qua songwriting een stuk minder catchy en spannend.
3,5*

En deze hadden jullie nog tegoed:

820. Pet Shop Boys - Behaviour (1990)
Voor wat ik van de PSB ken is dit een stuk ingetogener dan de bekende sound. De dansbare ritmes en swingende synths zijn (uiteraard) nog wel te bekennen, maar de kaasschaaf is een aantal keer over de nummers getrokken. Ik waardeer deze sound, het zorgt ervoor dat de muzikale boodschap van Pet Shop Boys wat beter landt bij mij. Want hoe vrolijk de muziek ook kan klinken, de onderwerpen snijden vaak gevoelige en intieme onderwerpen aan. Van de drie albums die ik beluisterd heb (Actually en Very), spreekt deze mij het meeste aan, vooral de eerste 2 nummers zijn erg sterk.
3,5*

Zo kom je nooit bij PBH natuurlijk.