Ik heb nog nooit een volledig Elvis-album geluisterd, maar gezien zijn invloed op deze aardkloot lijkt me dat niet meer dan onredelijk

Sluit me aan bij Johnny en zijn cijfer voor het album

Milo vond ik wel ok (3,5*), Viktor Vaughn lag me dan beter (4*). Fishmans begon goed, maar duurde me veel te lang (3,5*), bij de albums van Elvis Presley, Little Richard en Jerry Lee Lewis was de duur gelukkig geen probleem (3,5*). Six Organs of Admittance en Alter Bridge deden me echt helemaal niets, maar echt slecht vond ik het ook niet (3*).

985. Santana - Abraxas (1970)
heerlijk album blijft dit toch. Die zweterige gitaartjes, wat weet die man toch een muzieklandschappen uit die paar te snaren te creëren.
4*

984. Mastodon - Leviathan (2004)
Bombardement aan riffs en drumsalvo’s. Het is niet grensverleggend of iets dergelijks, maar alles komt hier heerlijk samen en vormt zo toch een best wel toegankelijk metal album, met technische hoogstandjes.
3,5*

983. Richard Dawson - Peasant (2017)
Mijn top 3 van de 500. Engelse "Folk" zanger, met Folk tussen haakjes want hij geeft er zijn geheel eigen draai aan. Peasant is een concept album die je mee neemt in een middeleeuws sprookjes wereld, waarbij elke track fungeert als een soort point-of-view hoofdstuk van telkens weer een nieuw personage. Elk nummer zit zo vernuftig in elkaar en de presentatie en zang van Dawson gaat met zoveel emotie in zijn donder gepaard, dat elke keer als ik deze plaat opzet ik hem in een ruk met mijn volle aandacht uit luister. Een ongeëvenaarde ervaring van een artiest die barst van het talent
5*

982. Nirvana - "Bleach" (1989)
Ik hou dus niet zo van Nirvana, HET SPIJT ME oké. Ik vind het niet slecht, maar ik haal er nooit zoveel muzikale genoegdoening uit. En dan schuurt Bleach ook nog eens een stuk minder dan zijn opvolger(s).
2,5*

981. Kashiwa Daisuke - Program Music I (2007)
Prachtig album en zoals er eerder gezegd, onterecht door mij vergeten in mijn eigen top 500. Zeer geslaagde mix van het klassieke met het elektronische. lappen muziek van 30 minuten die gewoon niet gaan vervelen. Ik verhoog mijn stem bij deze ook van 4.0 naar 4,5 en volgend editie een top 200 notering.
4,5*

Nondejuu die Phoebe Bridgers maakt mooie muziek zeg

Wacht maar tot je haar nieuwste ontdekt

Punisher? Ja, die heb ik al een tijdje terug beluisterd. Zojuist naar aanleiding van haar eerste album nog wat nummers van opgezet en stem verhoogd. Prachtig ja.

Better Oblivion Community Center is ook een aanrader als je die nog niet kent, Shaky.
Als je 'm wel reeds kent overigens ook.

Die gaat op de luisterlijst

Phoebe

BOCC had ik net op tijd ontdekt voor deze lijst Hopelijk komt die nog. Eerste Phoebe wel goed maar geen top 500.

Movement is mijn enige New Order in de lijst, blijft toch gewoon heerlijk net-niet Joy Division.

Sta je ineens in een rijtje met Koen, Barney, Madelon en Aero.
Damn. En ook nog bovenaan.

Fair enough, maar als er één Nirvana-plaat schuurt dan is het toch Bleach wel zou ik zeggen. Daarna werd het een stuk gepolijster.

Wat een opgave trouwens, alle albums luisteren Ik doe er elke dag eentje, dat vind ik al heel wat.

Ik heb wel wat 50's platen in mijn lijst, maar eigenlijk alleen jazz, bossa nova en Indiase muziek.

Als ik Elvis wil luisteren, zet ik eigenlijk altijd The Sun Sessions op, maar dit album kan ik ook wel weer eens draaien.

Movement had ik toch wel wat hoger verwacht, dat belooft niet veel goeds voor de rest van de New Order platen (die er voor mij allemaal niet in hoeven overigens).

Midori Takada nooit van gehoord, denk dat dat mijn volgende luistersessie wordt.

Eigenlijk zou Substance van New Order er wel in mogen, maar zelf neem ik vrijwel geen verzamelaars op in m'n lijst.

Prachtige binnenkomst in de lijst voor Midori Takada.

Voor m'n gevoel zit nog wel groei in die plaat bij mij, misschien staat ze over 2 jaar nog hoger in mijn lijst.

Toppertje hoor, als ik zo bescheiden mag zijn. Verder oneens m.b.t. New Order, ik denk dat Movement bij mij op plek 4 of 5 staat in de NO-catalogus

Bij mij op 3 (lange tijd wel op 1), ik heb er 4 in mijn top 500.

Zo die plaat van Midori Takada is inderdaad wel erg de moeite waard. Hier doen we het voor!

Wat een blokje. ❤️

Mooi dat A Hundred Times or More er nog in staat! Zowel bij Coys als bij mij licht in waardering gedaald de afgelopen 2 jaar zie ik, maar het blijft een heel erg bijzondere plaat, vol nummers die door merg en been gaan.

Ik zag de beste man live, solo, in 2008 in Ekko, en dat concert behoort tot mijn favoriete ervaringen aller tijden. De andere keren dat ik hem zag, met of zonder band, waren ook meer dan de moeite, maar die keer in 2008 was echt van een intensiteit die ik niet vaak heb meegemaakt.

Na Frizzle Fry ook mijn 2e ex-top-10-plaat in de lijst.

En Julia gelukkig dit jaar wel in de lijst. Ik had 4 anderen van haar in mijn top 500, maar deze mag er uiteraard ook zijn.

Samen met Jordi het ochtendplaatje van Vashti aan het luisteren nu x

Wat een drop weer, ik heb nou al zin in alles wat ik nog ga luisteren.

Toch al weer 14 hits. En dan nog een paar albums die mij ontschoten waren, maar wel top 500 materiaal zijn (Sorry Natalia!)

mw Cluck verwent mij na jaren weer eens. fijne ervaring.

Het album van Midori Takada vind ik top. 10/10. Japanese ambient is nieuw voor mij. Dit smaakt naar meer. Geen instrumenten waarmee ik vertrouwd ben. Volgens mij wel unieke sound. De eerste song is een meesterwerk.

Movement stond er blijkbaar vorige keer niet in dus ik zou net denken dat het er goed uitziet voor de andere NO's

Scheelt overall een slordige 300 plaatsen met de vorige editie, maar het is voor mij ook een plaat die ik nog altijd heel hoog heb zitten, dus zeker mooi dat we er toch voor hebben gezorgd dat 'ie er weer in staat! How Far We All Come Away zou in een persoonlijke top 100 nummers met gemak in de top 50 staan.

Movement kan bij mij naast Dare!: best iconische vroeg jaren '80 muziek, waar ik zelf voor de albumervaring toch niet zo veel verder kom dan een solide 3,5*, dus ik hoef me ook niet in verbazing over de lage klassering te wentelen.

Verheugend dat The Party's Over in de lijst debuteert. Daarmee zit er waarschijnlijk wel een 100% score voor Talk Talks studioalbums in. Nu gaan er vast wat mensen over een DAB brommen, maar mensen, dit was gewoon altijd al een erg goede plaat.

Voorts had ik sinds nummer 940 nog een match met The Crane Wife (fijne plaat, maar ik denk niet dat ik die sinds de vorige editie nog beluisterd heb), herken ik The Original Soundtrack (fijne plaat) en Not to Disappear (de charme was er na het debuut wel weer af) en staat Julia Holter wel ergens op de luisterlijst.

Verheugd dat Musas de lijst heeft gehaald. Dan zal het nu ook eindelijk wel eens door de 20 stemmen barrière heen gaan, ben benieuwd wat Shaky er voor over heeft.

Het zegt me helemaal niks, dus ik kan er blanco instappen straks. Ben nu bij nr. 928.