Spannend!

90's iets van Air, Moby of wellicht Counting Crows?

80's denk ik The Cure

70's heb ik werkelijk geen idee

Nightporter van Japan als 80s keuze? Air denk ik op 1, 70s keuze heb ik ook geen idee.

3. Boudewijn de Groot - Terug van weggeweest

Je bent alleen verdwaald, het bos is groot en donker, de kruimels brood verdwenen

Hij kwam al drie keer voorbij in deze top 100, en grijpt dus ook het brons (en is met vier noteringen de hofleverancier van deze lijst). De andere drie nummers komen allemaal uit de jaren '60, maar deze is van de seventies.

Ik hoef het op een site voor muziekliefhebbers niet uit te leggen, maar bij een plaat gaat het niet alleen om de muziek, maar ook om de hoes. Ik vond het altijd heerlijk om in de uitgebreide verzameling LP's van mijn ouders de hoezen uitgebreid te bekijken.
Verreweg de mooiste was die van Boudewijn de Groot, die op de plaat van Hoe sterk is de eenzame fietser met zijn zoon Jimmy door de Amsterdamse Waterleidingduinen fietst (het maken van de foto was iets waarvoor speciale ontheffing werd gevraagd, want fietsen mocht daar helemaal niet). Een vader met zijn zoon voorop: de gelijkenis met mijn vader is zeer treffend, zeker ook omdat mijn eigen vader (zoals ik eerder meldde) op de fiets liedjes van (onder meer) Boudewijn de Groot zong - overigens niet van dit album.
De regel "hoe sterk is de eenzame fietser" (die niet als een vraag moet worden gelezen, maar als een constatering) komt natuurlijk uit het nummer Jimmy, geschreven door Ruud Engelander. Een zeer sterk nummer, maar voor de top van deze lijst komt er maar één nummer in aanmerking, en dat is de opener. Terug van weggeweest is van toepassing op zowel Lennaert Nijgh als Boudewijn zelf: gescheiden, gevlucht en, inderdaad, weer terug.
Het rusteloze, het vluchtgedrag en de zoektocht, ook dat hoort ontegenzeglijk bij mijn vader. Op een ochtend aan het eind van de jaren '80 bracht mijn moeder ons slecht en verdrietig nieuws: mijn vader zou weggaan. De ruzies die steeds talrijker werden én mijn moeder die huilend op de trap zat omdat mijn vader weer niet thuisgekomen was die nacht (een beeld wat me nog altijd bijstaat): het was uiteindelijk geen enorme verrassing, maar het verdriet was er natuurlijk niet minder om.
In die tijd zaten wij als kinderen nog op de basisschool en was mijn vader er "gewoon" als we thuiskwamen, wanneer mijn moeder avonddienst had, dus we zagen hem nog vaak. Maar naarmate wij ouder werden, werd zijn aanwezigheid in het ouderlijk huis allengs minder. Ik realiseerde me pas later, veel later, hoezeer ik hem in die jaren (de onderbouw van de middelbare school) gemist heb. Ik kwam ook weleens bij hem thuis (op verschillende plekken, hij verhuisde nogal eens naar een andere etage, de woningnood was toen ook al hoog), maar daar werd ik eigenlijk alleen verdrietiger van. En dan kwam ik thuis, en zette deze plaat op. Het eerste nummer, met de fantastische solo van Hans Hollestelle, leek voor mijn vader geschreven: Je wilde toch vooruit, je wilde naar de vrijheid, maar 't werd een kale kamer voor veel te veel verhuur.
Ik vind het, achteraf gezien, een logische keuze dat mijn vader en moeder uit elkaar zijn gegaan (zo verschillend als zij waren, ik heb zelden twee mensen gezien die zo slecht bij elkaar pasten). Maar kind zijn van gescheiden ouders: het went nooit.

2. The Cure - A Forest

The girl was never there, it's always the same, i'm running towards nothing

De band die je wist dat zou komen. Een stuk later ontdekt dan andere muziek uit de jaren '80, want op alle diversenbandjes in het ouderlijk huis stond maar één nummer van de band, Faith, en ik denk dat dat toen nog iets te zware kost was. Maar daar kwam in 2001 verandering in, met de aanschaf van een compilatie-album: Greatest Hits. Alhoewel, dit waren toch wel de meer uptempo/vrolijkere nummers van de band, maar de typische sound en de stem waren voor mij genoeg reden om daarna ook de studio-albums te gaan checken en in de meeste gevallen ook aan te schaffen. Ik mag nog steeds óók heel graag naar hun
lichtere werk luisteren (Friday I'm in love, Boys don't cry, Just like heaven), maar de donkere muziek heeft inmiddels de voorkeur; het is heel wat jaren mijn favoriete band geweest. Disintegration staat bij mij bovenaan, maar hun klassieker én de nummer-2 in mijn lijst komt van Seventeen Seconds. A Forest stond wel op de verzamelaar, maar daar was het intro eraf geknipt, dus ik kwam er pas later achter dat het nummer nóg gaver was dan ik het al vond. De mysterieuze tekst, de klagende ondertoon, de ijzige sfeer en het machtige outro: nog steeds een muzikaal kunstwerkje.

Veel Nederlandstalig in de lijst! Scorpion_21 approves

1. Air - All I Need

The Cure stond nog op de eerste plaats in mijn allertijdenlijst van 2017, maar afgelopen jaar werd A Forest onttroond door dit nummer van het Franse duo Air. Toch wel fijn dat we (letterlijk) luchtig kunnen afsluiten na al die zware kost hiervoor.
Ik heb twee video's geplaatst: de tweede is de audioversie, de eerste de officiele clip van Mike Mills. In het pre-Spotify-tijdperk werd die werd door veel mensen gehaat, "omdat er steeds doorheen wordt gepraat". Ik vind het echter totaal niet storend, het zorgt echt voor een verhaal en een sfeer: vrijheid, onbezorgdheid en natuurlijk liefde (om maar even meteen de romantiek weer ruw te verstoren: het in de video geinterviewde koppel is inmiddels niet meer een stel).

Moon Safari zou voor mij het antwoord zijn op de clichématige vraag welk album je mee zou nemen naar een onbewoond eiland. Het lijkt me namelijk dat een verblijf aldaar weleens lang zou kunnen duren, dus dan wil je toch een LP die niet snel verveelt. Dat is me in het 25-jarig bestaan van deze plaat nog nooit overkomen.

De hele plaat, maar het nummer All I Need vooral, geven mij nog steeds dat vrije en onbezorgde gevoel. Toen ik in Groningen was gaan studeren en eerst een tijdje gebivakkeerd had bij vrienden en in een bungalowpark, betrok ik uiteindelijk een kamer aan de rand van de stad, in een omgebouwd PTT-huisje. Het was letterlijk het laatste huis van de straat - daarachter begonnen de weilanden. Dat had tot gevolg dat ik bij wijze van spreken een tuin had van honderden vierkante meters, en zo zat ik in die dagen vaak in het raam aan de achterkant, met een speciaal biertje, een sjekkie én Air in de CD-speler, uitkijkend over het vlakke land, om als het begon te schemeren letterlijk schaapjes te gaan tellen.

Een jaar later verhuisde ik naar een kamer in het centrum - veel praktischer natuurlijk, maar ik dacht nog weleens met weemoed terug aan mijn eerste studentenjaar. Ik ben daarna nog vier keer verhuisd binnen Groningen, en daarna nog eens naar Hilversum, en inmiddels woon ik op het tweede adres in Den Haag. Steeds opnieuw aarden is niet altijd makkelijk, maar gelukkig is daar dan de constante factor, muziek, die je overal thuis laat voelen. De piano rond 2,5 minuut en de invallende Korg blijft één van de mooiste stukjes muziek ooit.

Tim en ik kunnen daar dan ook hele leuke gesprekken over voeren. We zijn wel n beetje de pleitbezorgers van t nltalige werk binnen orinoco

Goeie top drie en leuke verhalen allemaal! En een punt voor Martijn Jonkers voor het goed raden van de nummer 1

Dim bedankt, leuke lijst en goede verhalen!

Dim bedankt ik heb genoten van je persoonlijke verhalen!

Dito!

Persoonlijk en openhartig. Was leuk om je verhalen te lezen Tim!

Heel goed gedaan Tim/Dim, en een schitterende nummer 1!!

Jullie bedankt voor alle commentaren, likes en het meelezen.

Het was voor mijzelf ook een bijzonder aantrekkelijke bezigheid; ik had zoals gezegd de lijst niet van tevoren helemaal samengesteld en dat beviel prima; ik heb niet het idee dat ik een nummer vergeten ben. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd om het echt een lijst laten zijn van nummers en niet van artiesten, dus zoveel mogelijk de neiging favoriete bands er sowieso in te zetten te negeren; het feit dat bijvoorbeeld Arcade Fire, Editors, Rowwen Hèze en Bob Dylan er niet instaan, geeft wel aan dat ik hierin geslaagd ben. Gelukkig is er onlangs een artiesten top 100 op dit forum gestart, dus te zijner tijd kan ik daar ook weer mijn ei kwijt.

Ik ben in het dagelijks leven geen open boek en er is slechts een heel klein aantal dat mij en mijn verleden kent. Juist het opschrijven van die ervaringen en herinneringen (op een klein kopietje van een ander topic na zijn alle teksten voor het eerst geschreven), hoe emotioneel en soms pijnlijk ook, was een waardevolle bezigheid in een tijd dat ik (opnieuw) op zoek ben naar wat ik wil en waar ik me goed bij voel. Ik hoop dat het voor jullie niet te "zwaar" was om te lezen, maar gezien de positieve reacties ben ik daar niet zo bang voor.

Ik ben er wat sneller doorheen gegaan dan de meeste mensen voor mij, dat komt omdat ik momenteel niet zoveel uren werk en dus genoeg tijd had én wel graag in de flow wilde blijven. Voor degenen die wat minder tijd hadden, hierbij nog een keer de Spotify-lijst met 98 van de 100 nummers:
Dim Top 100

Dim, bedankt.

Heel erg leuk om te volgen! Nogmaals: het feit dat je post wat je leuk vindt zonder dat het een Musicmeter-verantwoord stempel krijgt... heerlijk!

Ik was dit topic al jaren uit het oog verloren, stond niet langer meer in mijn updates maar toevallig aangehaakt vlak nadat Dim begonnen was en geboeid elke dag Dim's updates gevolgd. Boeiende verhalen en vaak ook hele goede muziek en als ik het dan net wat minder goed vond was het zeker boven gemiddeld intressant allemaal. Ik heb menig keer met een brok in mijn keel gezeten en een traantje weggepinkt wanneer ik de muziek zat te luisteren terwijl ik begeleidende verhaal las! Niets dan lof voor jou Dim!

Wat een mooi nummer van Boudewijn de Groot zeg, ik ken eigenlijk alleen Avond. Ik ga mij toch eens verdiepen in zijn muziek.

Verder was dit leuk om te volgen, vooral de persoonlijke verhalen waren zeer de moeite waard.

Zet vooral ook Boudewijn De Groot Top 40 - MusicMeter.nl in je updates

The Cure, nice!

Dim onze smaak komt 0,5% overeen, en toch tof om al die Nederlandse muziek te zien! Thanks voor je verhalen en de reis naar nummer 1.

Dank voor deze mooie lijst Dim , altijd mooi als mensen enthousiast kunnen verhalen, ook over nummers die je niks kan vinden.
En een hoop emotionele inhoud. En een heerlijke nummer 1.

Dank Dim. Heb met plezier je top 100 meegelezen!

Prachtige nummer #1 Dim

Bedankt voor al je leuke schrijfsels!

Air op #1

Hey Dim, wat een fantastische lijst! Grotendeels de muziek waar ik ook van hou. Dank je wel!

Ik sluit me volmondig aan bij eerder commentaar dat het meest indrukwekkende aan deze lijst niet de muziek was (al stond er een bescheiden aantal nummers in die ik ook graag luister, zoals de #1), maar de openhartige en persoonlijke verhalen. En inderdaad ook leuk was de enorme variatie, niet per se qua genres (wat dat betreft was het over het algemeen juist best MuMe-verantwoord), maar vooral in termen van het spectrum van hoge en lage cultuur: gewoon lekker nomineren wat jij graag luistert, en wat jou raakt. En dat vervolgens zo mooi onder woorden brengen; respect, Dim!

Is er al iemand bezig met de volgende editie, toevallig? Dit is volgens mij momenteel de intekenlijst:
* VladTheImpaler
* Dance Lover
* WVTRVE
* Arno
* Pepino
* johan de witt
* Justus18

Hahaha, VladTheImpaler staat volgens mij al twee jaar bovenaan de lijst van eerstvolgende users Ben alvast helemaal hyped, mocht het er nu echt van komen!

Lekker gedaan trouwens Dim!

Het is even aan mijn voorgangers Dance Lover en VladTheImpaler maar ik kan wel aan de slag.

Wat mij betreft mag je aan de slag hoor WVTRVE. Ik moet bekennen dat ik nog helemaal niks heb voorbereid . Ik zet mezelf dus ook maar weer even onderaan de lijst;

* WVTRVE
* Dance Lover
* Arno
* Pepino
* johan de witt
* Justus18
* VladTheImpaler

WVTRVE Succes en veel plezier!

Ik kan dan daarna (pas vanaf begin juni) mijn lijst presenteren.

Zal vrijdag de aftrap geven. Weet niet of ik het tempo van mijn voorganger Dim kan evenaren though, denk dat ik het wat rustiger aan ga doen.