Ik ben zonder gene van Team 'Ticket to the Tropics'

77. Bronski Beat - Smalltown Boy

Er zijn dagen dat ik de hoge noten vocaal niet haal, maar tien met een griffel voor de poging. Vergezeld van de clip in plaats van een live-versie, omdat deze een van de beste videoclips uit de geschiedenis is.

76. Froukje - Uitzinnig

Froukje in de AFAS vorig jaar omschreef ik als een “publieke catharsis”. Niet voor niets was ze mijn op een na meest afgespeelde artiest vorig jaar. Ik hoop voor november dit jaar nog kaarten te krijgen voor een schappelijke prijs.

Hm, ik luister graag naar Froukje maar valt me bij live footage (YouTube) op dat ze zo'n beetje non-stop buiten adem is. Best zonde, want muzikaal vind ik het live vaak nog beter dan op plaat. Maar wellicht valt dat gehijg minder op als je daadwerkelijk bij een concert aanwezig bent?

75. Eagles - I Wish You Peace

Zo’n diepe catalogustrack dat ik me afvraag of er überhaupt een live-opname van is. Ik heb ‘m zo snel in ieder geval niet kunnen vinden. Bernie Leadon schreef het vlak voor zijn vertrek bij de Eagles en ik wil het verhaal geloven dat hij dit als afscheidsbrief aan zijn muzikale vrienden schreef. Soms zit de schoonheid in de eenvoud.

Dit klopt wel. Maar dit zijn opnames uit 2022 en sindsdien heeft ze haar adem een stuk beter onder controle.

Gracie Abrams heeft bijvoorbeeld hetzelfde.

74. The Cure - Faith

Desolaat, dat is het woord dat in mij opkomt bij dit nummer. The Cure is nooit het zonnetje in huis geweest, maar Faith is een klap in je gezicht. Grijzer dan grijs. Ontdaan van alle levensvreugde. En tegelijkertijd zo bloedmooi. De ultieme paradox die kunst kan zijn: hartverscheurend mooi.

73. Duran Duran - Rio

Ja, het is een fijn popnummer, een heel fijn popnummer zelfs. Maar die baslijn halverwege het nummer. En dan die saxofoonsolo. Och jongens, ik ben weer gevloerd.

72. The Smiths - I Know It's Over (Live)

De eerste daadwerkelijke live-versie in mijn lijst. De Rank-versie steekt de studioversie naar de kroon. Morrissey komt net even wat rauwer door en zeker het gitaargetokkel van Johnny Marr aan het einde maakt dit tot een absoluut hoogtepunt in hun oeuvre.

“Oh Mother, I can feel the soil falling over my head”

71. Max Richter - Dream 3 (in the midst of my life)

Via MusicMeter en Nils Frahm kwam ik in aanraking met wat hier neoklassiek genoemd wordt. De stap naar Max Richter was daarna snel gemaakt. Zijn ‘Sleep’ is briljant en dit is het prijsnummer. Er is geen enkel nummer dat me zoveel innerlijke rust en kalmte bezorgd als Dream 3. Het is van ongekende schoonheid. Ik weiger ook te geloven dat er mensen zijn die hier niet helemaal week van worden.

Zo, dat waren de updates voor dit weekend. Ik vertrek zo naar Biddinghuizen!

Veel plezier, je hebt mooi weer, de laatste keer dat ik er was regende het drie dagen:)

Have funn!!! Wij hebben genoeg updates om ons te redden dit weekend !

De positieve benadering is dat je maar 1 bui had.

Houd je je een beetje in

Goed, we gaan verder. Toepasselijk genoeg bij een van de vele hoogtepunten op Lowlands. Bij deze hield ik het niet droog...

70. Fontaines D.C. - In the Modern World

Romance zou zogezegd hun beste worp moeten zijn, maar dat moest ik lang niets van hebben. Nu ben ik nog steeds een grotere liefhebber van Skinty Fia, maar dat zegt meer over de kwaliteit van die plaat dan van Romance. Want Romance staat vol met toppers en In the Modern World staat voor mij bovenaan. In het begin vond ik deze ietwat pathetisch en, toegegeven, dat is het nummer ook. Maar juist pathetische nummers werken vaak het beste bij mij zodra ze eenmaal resoneren. Dit nummer heeft meermaals op het ‘juiste’ moment haar weg naar mijn playlist gevonden. Wanneer het even tijd was voor een gezond potje janken, that is. Hét kantelpunt was hun concert in AFAS vorig jaar, de uitvoering van In the Modern World was het absolute hoogtepunt.

69. Tate McRae - Sports Car

Madonna die Like a Virgin doet bij de VMA’s in 1984 of Britney met I’m a Slave 4 U in 2001. Dat zijn nummers waaraan ik moet denken om dit nummer een beetje in een historische lijn te zetten. Veel explicieter dan Sports Car krijg je ze niet, het is zonder twijfel het geilste nummer uit deze lijst. Krijgt vast niet veel bijval hier maar dat is voor jullie gemis.

68. Howard Shore - The Breaking of the Fellowship

Lord of the Rings is de ultieme filmtrilogie en het ultieme verhaal tussen goed en kwaad. Dit is onironisch een van mijn go-to muziek als ik in de put zit wanneer alle ellende in de wereld mij even te veel wordt. Het is alles wat goed is in de wereld verpakt in een hemeltergend mooie suite.

Uit de top 40 van 2025 tot nu toe mijn favoriet, de produktie is fijn en eindelijk iemand die van het tuttigheidpad af gaat waar we al tijden op zitten qua top 40 hits.

Nog eentje om de nacht mee in te gaan.

67. Melanie De Biasio - Blackened Cities

Het scheelt niet veel, maar dit is niet eens het langste nummer in de lijst. Op het spoor gekomen door het hoge gemiddelde op MusicMeter en dit was zo’n zeldzaam nummer waarvan je direct weet dat het een instant classic wordt. Het is niet bepaald dat ik deze maandelijks luisteren, maar iedere keer weet de unieke mix van jazz en pop mij weer te betoveren. Werkt vooral erg goed als je ’s avonds laat in het openbaar vervoer zit.

Ik ben absoluut geen fan van videoclips maar dit is een monument.

Hij stond op 83 in mijn top 100 en dat was vooral vanwege de clip:

66. Harry Nilsson - Without You

Mij eerst bekend in de versie door Mariah Carey en later pas door de onderschatte en lichtelijk in de vergetelheid geraakte Nilsson. Dit is er eentje uit de categorie ‘vaak langsgekomen tijdens sessies carpool karaoke’ en daarom steeds meer verknocht aan geraakt.

65. Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas

Klassieker met een hoofdletter K. Het mooiste Franstalige nummer ooit. Ook een van de weinig die ik mee kan zingen. Weliswaar fonetisch, maar dat verstaat toch niemand. Behalve Fransen zelf. En die spreek ik eigenlijk nooit.

Weinigen kunnen zo expressief zingen als Jacques Brel ook. Hoe kun je ooit iemand verlaten die je zo indringend aankijken?

64. Keane - Somewhere Only We Know

Voor een moment behoorde Keane tot de groten der aarde. Hun verpletterende debuut staat boordevol moderne klassiekers, waarvan Somewhere Only We Know de grootste is (inmiddels meer dan 2 miljard keer gestreamd op Spotify!). Gelukkig is dat ook de mooiste. De live-versie hieronder blijft onovertroffen, maar ik ben dan ook een sucker voor publieksparticipatie: “NOW IT’S YOUR TURN!”.

63. Dillard & Clark - Train Leaves Here This Mornin'

Je zou verwachten dat ik dit nummer heb leren kennen door de Eagles, want een cover van dit nummer staat op hun debuut. Nu zal dat vast wel kloppen, maar dat is niet per se waardoor ik het nummer heb leren waarderen. Dat kwam pas toen ik het legendarische album leerde kennen waar dit nummer op staat. Wat juist dit nummer zo speciaal maakt weet ik niet, het enige wat ik weet is dat de melodieën in Train Leaves Here This Mornin’ de mooiste zijn.

Somewhere Only We Know. Blijft toch elke keer weer helemaal kapotgaan. Van genot.

62. Sophie Zelmani - Oh Dear

Misschien wel bovenaan het lijstje van ‘ooit nog eens live willen zien’ staat Sophie Zelmani. Verstillend mooie muziek. Bedrieglijk eenvoudig en direct richting de ziel. Als ik even wil onthaasten grijp ik veelvoudig hiernaar terug.

61. Lana Del Rey - California

De koningin van de melancholie. Als je even wilt zwijmelen, pak het album NFR erbij en je kunt vrijwel een willekeurig nummer kiezen en de tranen rollen al over je wangen. Bij California rollen ze net even wat harder.