49. www.musicmeter.nl/album/807964]Gata Cattana - Banzai (2017) - SPA

Abstract Hip Hop

Debuutalbum van deze Spaanse. Geemancipeerde dame met brede belangstelling, die ze mooi in haar teksten verwerkte. Verleden tijd, want op 25-jarige leeftijd overleed ze aan een anafylactische shock.
Ana Isabel Garcia Llorente, haar werkelijke naam, begaf zich op de snijvlakken van poezie en muziek, van zang, spoken word en rap, van electronica, flamenco en hiphop. Ik vind deze plaat zeer sterk, een mooi eigen geluid en het had een voorbode van veel meer moois moeten zijn.


___________________________________________________________________________________________________________________
48. www.musicmeter.nl/album/68299]Lee Hazlewood - Trouble Is A Lonesome Town (1963) - VS

Country, Singer-Songwriter

En welke van Lee Hazlewood? Want country smaakt mij meestal niet, maar hoor de Everlys graag - die hebben dan weer wat minder sterks op vrijwel iedere plaat - en ik vind Lee een grote meneer (figuurlijk, hij mat slechts 1.73 m). Dit is zijn debuut, al had hij behoorlijk naam gemaakt als songschrijver en producer. Hij schrijft goed in het gehoor liggende melodieen, sterke verhalende teksten met vaak een scheut humor. En die stem... dat is Sam Elliott in de Big Lebowski.


___________________________________________________________________________________________________________________
47. www.musicmeter.nl/album/71082]Caetano Veloso - Caetano Veloso (1969) - BRA

Tropicália[url=https://youtu.be/INA4Tc0qVcE?list=OLAK5uy_nf1fc9w4ku-LAgLbz5V9uuH-OSWTsllBw[/url]

Het manco dat ik nog wel eens kan ervaren bij land-eigen muziek is dat ik het halverwege wel heb gehoord, het me te eensoortig is. Dat ervaar ik niet bij deze plaat van senhor Veloso. De plaat is speels genoeg qua insteek om niet te vervelen en er worden genoeg zijpaadjes bewandeld, zonder verdwalen, om de tocht boeiend te houden en voor herhaling vatbaar. Ik kijk uit naar het moment dat ik me specifiek ga richten op de muziek van Zuid Amerika, ik verwacht dat net als met deze plaat leed en levensvreugde hand in hand gaan, dat past wel bij me hahahahaha.

Van Caetano Veloso ken ik alleen het album uit 1971. Geweldig. Lee natuurlijk altijd goed.

46. www.musicmeter.nl/album/658897]Hiroshi Yoshimura - Green (1986) - JAP

Ambient

Luchtige ambient. Zo omschrijf ik het maar. Minimaal, geen zware, diepe geluiden, bijna speels. Zijn vorige platen verschilden best van elkaar, deze plaat voegt de elementen samen en het geheel klinkt melodieus en magisch.


___________________________________________________________________________________________________________________
45. www.musicmeter.nl/album/829151]Lil Ugly Mane - Volcanic Bird Enemy and the Voiced Concern (2021) - VS

Neo-Psychedelia, Hypnagogic Pop

Eigenzinnigheid troef. Nou ben ik een fervent kaarter, maar van dit spel kent maar 1 persoon de regels. En gek genoeg, haha ik moet ineens aan 'stiften' denken, is het een verrassend leuk spel. Wat nou rood/zwart, wat nou 'plaatjes', schoppen, okee hier pakaan! Waar zijn output medio jaren 10 in mixtapevorm veel kanten op kon wapperen, is deze helemaal beyond alles. Het is echt kunst om dat als beluisterbaar geheel tot ons te brengen. Een van DE platen van het decennium tot dusver.


___________________________________________________________________________________________________________________
44. www.musicmeter.nl/album/37574]Matia Bazar - Tango (1983) - ITA

Synthpop, Italo Pop[url=https://youtu.be/1yoTFGLqkFw?list=PLLbPzTCEP9vfjhrRoPLb2m7dwu9jytGJQ[/url]

Wat een mooie ervaring was dat, toen in 1983, deze plaat opzetten en die prachtige stem Vacanze Romane horen zingen. Dat element stond voor mij direct buiten kijf, het was de begeleiding die ik op waarde moest leren schatten. Waren dat nou Italiaanse nepmuzikanten of que? Nou nee, zeker niet, de heren stonden ook live hun mannetje, zoals Antonella live ook zo enorm indrukwekkend kon zingen. Ze startten samen in 1975 en maakten zelf ook de nummers die mettertijd sterker en sterker werden. Tango maakte in de lage landen enige naam en de groep werd bekender tot het vertrek van Antonella Ruggiero in 1989. Sindsdien komt het succes nauwelijks meer over de grens en met een andere zangeres is voor mij de lol er ook af. De jaren 80 platen van de groep koester ik en luister ik met zekere regelmaat af, om een lekker vakantiegevoel op te doen.

Lil Ugly Mane zegt me alleen haal vaag ver weg iets, maar ik check hem binnenkort eens!

43. www.musicmeter.nl/album/354602]Holden - The Inheritors (2013) - VK

IDM

Een luistertrip. Laten we die platitude maar eens van stal halen. James Holden heeft er een (lange) luistertrip van gemaakt, waar best moeite voor gedaan moet worden. Album dat voor mij helemaal klopt, de ontwikkeling, het geluid. Een geweldige blend van verleden heden toekomst in mijn beleving. Waar ik aanvankelijk schreef: ik heb Holden hoog zitten, maar dit niveau tikt ie niet meer aan voor mij, komt ie dit jaar met een mogelijke tegenstrever, dat zal de tijd me leren.


___________________________________________________________________________________________________________________
42. www.musicmeter.nl/album/26185]Parliament - Funkentelechy vs. The Placebo Syndrome (1977) - VS

P-Funk

Tot halverwege de jaren 80 was het in mijn muziekcollectie, op hier en daar een uitzondering na, een witte boel. Toen kwam het funkvirus over me. En scheepsladingen, tot de obscuurste shit, funk haalde ik binnen. En toen was dat kopen of opnemen. Mijn bandjes, of het nou punk of rock of zappa-esk was, kregen te maken met een drammerige funkslapper. Er moest meer gefunkt worden. Hier man, luister eens naar Bootsy! Gelukkig had ik de drummer snel om en werd onze muziek een rare smeltkroes waar later wat onbeduidende bandjes de mosterd vandaan haalden, hahahaha. Maar echt, die ontwikkeling liep een soort van synchroon met bands die dat wél goed deden. Maar goed, Bootsy dus. De Rubberband, zijn start bij JB, ik smulde ervan. Maar ja, dat verbleekt toch ietwat bij de twee bands van zijn compadre George Clinton. Ik heb voor Parliament gekozen, omdat dit album de mij geliefde P-funk echt subliem neerzet.


___________________________________________________________________________________________________________________
41. www.musicmeter.nl/album/133158]Helen Merrill - Helen Merrill With Strings (1955) - VS

Vocal Jazz, Standards[url=https://youtu.be/1e-Y31WdnAc?list=PLBJenJIJrq0yuzej5WicxSEhxy4CS02CL[/url]

Oudste plaat in mijn lijst. Via de single Mountain High, Valley Low op het spoor gekomen en het hele album haalt bijna dat niveau. Prachtige zangeres in vele opzichten. De enorm sterke nummers worden dromerig, soms verleidelijk voor het voetlicht gebracht door Helen en Richard Hayman, de arrangeur, houdt het rustig, mooi, gepast. Op het eerste deel van de plaat geeft hij de songs soms een licht psychedelisch randje mee - wat me dus in eerste instantie al zo aantrok in de single.

Wat een lekker gevarieerde en eigenzinnige lijst zaaf (ik had ook niet anders verwacht). Heel tof om die plaat van Gata Cattana zo hoog te zien! Verder nog enkele persoonlijke favorieten van o.a. Shiina Ringo, Dadawah en Haru Nemuri, en Green is ook hier een ambient-plaat waar ik jaarlijks naar terug blijf keren.

In december zal ik een aantal van de mij onbekende albums eens aanslingeren.

40. www.musicmeter.nl/album/145923]Grampall Jookabox - Ropechain (2008) - VS

Slacker Rock, Neo-Psychedelia

Volslagen maffe plaat van de band van een net zo vreemde artiest, David "Moose" Adamson, ofwel DMA. Enorm genreoverschrijdend, een volstrekt eigen stijl en misschien daarom zo weinig succesvol. Zoals Barend G bij het album schrijft: folk, hiphop, elektronica, blues, indiepop - niets is veilig voor deze mafkees. Al sinds het verschijnen een grote favoriet van me.


___________________________________________________________________________________________________________________
39. www.musicmeter.nl/album/11765]David Sylvian - Gone To Earth (1986) - VK

Art Pop, Ambient Pop, Ambient

Fraaie tweede van Sylvian. Ik was reeds liefhebber van zijn Japanwerk toen dat actueel was - dat heb je op mijn leeftijd… Er zit toch een erg fraaie ontwikkeling van Adolescent Sex tot deze. De gitaar krijgt met meester Fripp weer een wat prominentere plek, maar dan wel op een bijna ambientachtige manier. En dat element vind ik nou net zo fijn, en wordt in het tweede, niet vocale deel van de plaat nog eens extra glans gegeven.


___________________________________________________________________________________________________________________
38. www.musicmeter.nl/album/160221]Augustus Pablo - Original Rockers (1979) - JAM

Dub, Reggae[url=https://youtu.be/YS9TZiyijy8?list=PLk0w32QBQRDxuKWLKgVZ94lUpG_8YAKMd[/url]

Lange lange tijd was ik niet zo van de reggae. Dacht ik. Wel leuk hoor, maar veel van hetzelfde. Nu ik wat ouder, ietsje maar, word, merk ik vaak op dat dat vooroordeel - wat ik bij meerdere muziekgenres hanteerde - een soort 'alle Chinezen lijken op elkaar' is. En gecombineerd met mijn adagio 'in iedere muziekstroming zit wel een deel dat me zou moeten kunnen aanspreken', nodigde dat me uit om er toch eens wat dieper in te duiken. En waar ik met name mijn lol opkan is in de dubsector. Daar is wel heel veel smakelijks in uitgebracht, naast de verplichte troep natuurlijk. Godfather Pablo heeft de eer van de bunch een plek in mijn toplijst te hebben gekregen. Zijn albumstreak vanaf medio jaren 70 tot begin jaren 80 is bijzonder, bijzonder sterk that is.

37. www.musicmeter.nl/album/748068]Little Simz - Grey Area (2019) - VK

UK Hip Hop, Conscious Hip Hop

Zeer volwassen stap van Lil Simz. Elke song trekt je in de specifiek gecreeerde sfeer, Simbi wentelt zich rond de beats en laat zich tekstueel van vele kanten zien (horen), op een mooie, intieme manier. UK hiphop van de allerbovenste plank (en dat zegt wat, degene die al voorbij kwam is al van een zeer hoog niveau).


___________________________________________________________________________________________________________________
36. www.musicmeter.nl/album/4298]The Sound - All Fall Down (1982) - VK

Post-Punk

Ook The Sound heeft een flinke plek in mijn hart (groot hart), vanaf vrijwel het begin van de carriere. Ben getuige geweest van diverse optredens en heb ooit een kort woordje gewisseld met Borland in de oefenruimte van mijn band, waar ook Sjako! repeteerde en hij blijkbaar kwam buurten. Narrig, dat kon hij zijn en hoor je soms ook terug in de muziek. Misschien nog wel het meest op All Fall Down, en ook die momenten vind ik mooi. En dat mijn begrafenisnummer erop staat, dat wist ik niet lang nadat ik het voor de 80e keer had opgezet.


___________________________________________________________________________________________________________________
35. www.musicmeter.nl/album/3236]Massive Attack - 100th Window (2003) - VK

Trip Hop[url=https://youtu.be/FYVBx_1sgYY?list=PLfimnwaZdumj5WLv53rEBKyt4LcxGH0_5[/url]

Lange tijd onbetwist Mezzanine, nu is dat niet meer het geval. Waardering voor de andere albums is wat toegenomen, tikje Mezzaninebeu geraakt en de emotionele gijzeling van mijn ex ("dit is ónze plaat") tav Mezzanine geeft toch een lichte downgrade. 100th Window vond ik bij release ook weer een 'hit and miss' zoals ik dat wel vaker kan hebben. En zeker in deze 'skip-tijd' maken we dan afspeellijsten met de leuke nummers erin. Of, bij mij in de zero's, een CD-wisselaar en de favorieten geprogrammeerd. Wel fijn om later het 'nieuwe' werk te ontdekken... 100th Window is bijna een solo album, klinkt misschien daarom behoorlijk coherent en ondanks de jeuk op een plek waar ik niet bij kan, die ik doorgaans van Sinead krijg, doet ze het hier erg goed. Waar ik Mezzanine omschreef als soundtrack bij een nachtelijk bos kort na een onweersbui, is hier het bos nog wat donkerder, is de regen opgedroogd en kruipen de onzichtbare wezens weer uit hun schuilplaats.

Wat is je begrafenisnummer?

stuiterende punkfunk met veel tempowisselingen.
op mijn begrafenis mogen de kids het zeggen, maar ik vraag wel om Where the Love Is (wordt ws wel gehonoreerd)

Als er daar (binnen het gezin) liefde is dan wel denk

34. www.musicmeter.nl/album/219284]Grouper - A I A : Alien Observer (2011) - VS

Ambient

Prachtige vocale ambient. De 'heldere' van de twee (A I A : Dream Loss is vager), ook al is de muziek best duister. Muziek om me, met name aan het eind van de dag, helemaal aan over te geven. Meditatief, alles loslaten.


___________________________________________________________________________________________________________________
33. www.musicmeter.nl/album/457]Beck - Odelay (1996) - VS

Alternative Rock, Neo-Psychedelia

Natuurlijk kende ik Loser. Maar Odelay kwam wel als een surprise voor me, in '96. Een erg fijne surprise, want totaal grijsgedraaid. Dus verplaatste de Beck-liefde zich soms naar andere platen van hem, niet ten onrechte natuurlijk, want hij bracht tot medio zeros uitstekende platen uit, met voor mij als bijnahoogtepunt Guero. Maar deze... die is weer geheel in eer hersteld en er zit zoveel in, inclusief mijn herinneringen aan fietsvakanties, mijn toen zeer jonge kinderen, drinkgelagen en autoritten. Waar Odelay aanvankelijk een 'normale' vrijwel akoestische voortzetting van zijn eerdere output zou worden, was de switch om met de Dust-brothers (de echte) in zee te gaan eentje die veel inspiratie gaf.


___________________________________________________________________________________________________________________
32. www.musicmeter.nl/album/149229]Violeta Parra - Las Últimas Composiciones de Violeta Parra (1966) - CHL

Nueva canción latinoamericana, Singer-Songwriter, Nueva canción chilena[url=https://youtu.be/PYEw3e5x5Es?list=PLD3EF1A1348CD1096[/url]

Wat een leed klinkt er in de stem en liedjes van Violeta. Dat is in haar eerdere werk ook wel zo, niet steeds, maar deze barst ervan. Violeta had een moeilijk leven en nam deze plaat vlak voor haar zelfgekozen dood op. Maakt het dat een zware plaat? Ja en nee, ik voel de emotie nadrukkelijk, maar in haar stem hoor ik toch nog een sprankje hoop. Misschien niet voor haarzelf... Denk dat het een sterke vrouw was.

31. www.musicmeter.nl/album/1444]Boards Of Canada - Geogaddi (2002) - VK

IDM

2002 is een van de jaren waarin ik zeer actief was met het uitbreiden van mijn muzikale scope. Nog onder begeleiding van mijn OOR-abonnement, dat ik al sinds begin jaren 80 had. Ik was veel thuis, vanwege een periode van overbelasting. Combi werk/prive. Doe vooral wat je leuk vindt! Geogaddi vond ik leuk, bijzonder, en gaf me ontspanning. Kende de eerdere output van de broers niet en was in de veronderstelling dat ze wel degelijk uit Canada kwamen. Vond ik ook wel bij de klanken passen. Sinds die nogal positieve start is dit album nog eens stevig op me gegroeid.


___________________________________________________________________________________________________________________
30. www.musicmeter.nl/album/60188]Martha & The Muffins - This Is The Ice Age (1981) - CAN

New Wave

Deze komt wel uit Canada. In de OOR-tijd verslond ik de recensies. Wist ik wie welke voorkeuren had, kon ik aan de woorden zien of de plaat mogelijk wat voor mij zou kunnen zijn. Heb nog wel gezocht maar kan niet meer achterhalen wie en wat, maar wel dat ik behoorlijk gretig naar mijn platenboer ging (Haarlem, Elpee, Ged. Oude Gracht) en deze door de koptelefoon liet komen.
Een zelfde moment herinner ik me ook bij de opvolger, Danseparc, en was ik bij deze zeker aangenaam 'verrast' (is dus niet helemaal het goede woord) werd, blies Danseparc me van de sokken. Maar zoals dingen gaan mettertijd, Danseparc blijft een fraaie leg, maar boette qua glans iets in, This Is The Ice Age is alleen maar meer gaan glimmen. De groep werkt hier met nieuwe producer Daniel Lanois en diens zus heeft de basgitaar ter hand genomen. De stem van Martha Johnson vind ik een van de fijnste vrouwelijke rockzangstemmen (lijkt op en close call met Leslie Woods van Au Pairs).


___________________________________________________________________________________________________________________
29. www.musicmeter.nl/album/3814]Yo La Tengo - And Then Nothing Turned Itself Inside-Out (2000) - VS

Dream Pop, Indie Rock[url=https://youtu.be/eMbny_Q7m5s?list=PLMxy067kbpQgShixk3xdpbZwTn_sojsvc[/url]

Yo La Tengo, een groep met meesterlijke instrumentalisten, die vanuit de noise een zeer eigen geluid heeft gevonden. De groepsnaam vindt zijn oorsprong in een honkbalanekdote die ik u niet wil onthouden:
During the 1962 season, New York Mets center fielder Richie Ashburn and shortstop Elio Chacón found themselves colliding in the outfield. When Ashburn went for the catch, he screamed, "I got it! I got it!" only to run into Chacón, a Venezuelan who spoke only Spanish. Ashburn learned to yell, "Yo la tengo! Yo la tengo!" instead. In a later game, Ashburn happily saw Chacón backing off after his yell. He relaxed, positioned himself to catch the ball, and was instead run over by leftfielder Frank Thomas, who understood no Spanish and had missed the team meeting that proposed using the words "Yo la tengo!" as a way to avoid outfield collisions. After getting up, Thomas asked Ashburn, "What the hell is a yellow tango?"
Even terug naar dat eigen geluid: deze plaat is daar voor mij het hoogtepunt van. Onderkoeld, nadruk op sfeer en als je zo kunt gitaarspelen als Ira Kaplan en je weet dat zo te doseren als op Inside-Out... dan bewaar je dat lekker voor het eindschot Night Falls on Hoboken (en een voorproefje op Cherry Chapstick). Gitaarspelen als een kunstschilder.

28. www.musicmeter.nl/album/11206]Wipers - Over the Edge (1983) - VS

Punk Rock, Post-Punk

Toegeschoven door mijn vriend Allard, back in the days. Kende de twee platen ervoor toen nog niet, dus dit was de kennismaking met Wipers, en met Greg Sage. En zijn geweldige gitaarspel. Op deze plaat wordt zijn geluid flink door de flanger gehaald, hij kan het hebben (dat geldt niet voor veel gitaristen). Sfeervol, donker, gedreven, het klinkt prachtig in mijn oren. En voor meerdere keuzes geldt: hoe goed de rest ook is, de kennismaking geeft wat extra's.


___________________________________________________________________________________________________________________
27. www.musicmeter.nl/album/233232]The Roots - Undun (2011) - VS

East Coast Hip Hop, Conscious Hip Hop

Weinig artiesten, zelfs in deze top 100, met een zo kwaliteitsrijk oeuvre als The Roots. Keuze te over dus, en dan is het toch dat vermaledijde undun geworden. Zeker kort na de release was ik echt stunned door dit album. Jaja, dat concept - het verhaal - de muzikale keuzes, het is meeslepend en zo goed uitgevoerd. Ik gun ze het mainstreamsucces op TV, maar ik mis ze wel.


___________________________________________________________________________________________________________________
26. www.musicmeter.nl/album/16637]Frank Zappa & The Mothers of Invention - One Size Fits All (1975) - VS

Jazz-Rock, Progressive Rock[url=https://youtu.be/vAGVQM6IAKk?list=OLAK5uy_nBCSGhLFxpv5MoFoIA1oVEW4rn4w1GIIg[/url]

En natuurlijk hangt aan Zappa ook een langere historie in mijn muziekliefdesverhaal. Ik weet nog dat een oudere schoolgenoot mij in '76 Zoot Allures liet horen, dat was niet op alle fronten even makkelijk voor me. Ik mocht de plaat wel lenen… Ik weet niet zeker of ik hem thuis enige kans heb gegeven. Dan was Sheik Yerbouti enige tijd later veel makkelijker en kon ik Zappa van daaruit makkelijker bijhouden tot hij medio jaren 80 het roer weer danig omgooide. Dat was voor mij wel dé aanleiding om terug te gaan in de tijd en vanaf 1966 zijn discografie op te pakken. Ook dat was niet altijd eenvoudig voor me (ik heb dingen graag eenvoudig), maar Zappa werd hierdoor toch meer en meer een held waar ik moeite voor wilde doen. Zal nu niet zeggen dat ik alles prachtig vind, maar wel heul veul. En deze, ook al scheelt het erg weinig met vrij veel andere langspelers van de Snor, heb ik het liefst.

Dat is een lekker trio.

25. www.musicmeter.nl/album/2740]Dr. Octagon - Dr. Octagonecologyst (1996) - VS

Abstract Hip Hop

En natuurlijk kan die lijpe Kool Keith niet ontbreken. En ook al is ie lijp en al enige tijd out of focus, hij heeft zo'n geweldige eigen stijl, zo'n unieke flow, zo'n eigen, enigszins ranzig, vocabulaire. Veel erg lekkere en soms echt opzienbarende platen gemaakt, ook in allerhande samenwerkingen, maar dit is natuurlijk zijn shining diamond. Zijn karakter hier, Dokter Achthoek, is een moorddadige, buitenaardse, tijdreizende gynaecoloog en chirurg... Ik kan er nu het zwijgen toe doen.


___________________________________________________________________________________________________________________
24. www.musicmeter.nl/album/10411]Ween - Chocolate and Cheese (1994) - VS

Alternative Rock, Neo-Psychedelia

Ween! Talentvolle autodidacten met een flinke bak humor. Van maffe grappen en grollenmuziek naar fraaie popmuziek met een stevige knipoog. Is niet makkelijk daar een keuze in te maken, de muzikale groei maakte de band wel ietsiepietsie serieuzer. Chocolate and Cheese balanceert net op dat randje, dus werd dat het album voor deze lijst.


___________________________________________________________________________________________________________________
23. www.musicmeter.nl/album/3706]Sonic Youth - EVOL (1986) - VS

Noise Rock, Experimental Rock[url=https://youtu.be/DSqQ7Bc9PlQ?list=OLAK5uy_kQ0zczkB7Q3fXCUBnR5VEJZUX07RiIPf0[/url]

Waarom zet ik deze eigenlijk op 23? Da's eigenlijk veel te laag voor zo'n enorm geweldige plaat. Soms bijna lief, vaak venijnig, van orde naar chaos en met een omweg weer terug. EVOL hakt er het meest in, van alle Sonic Youthjes, al komen belachelijk veel tamelijk dichtbij.

Dat is een geniaal trio.

Vooral Chocolate and Cheese is ook een grote favoriet hier, en dat komt eigenlijk door jou Ouwe trendsetter.

22. www.musicmeter.nl/album/462]Stereolab - Dots and Loops (1997) - VK

Art Pop, Indietronica

Ik houd heel erg van dit soort popmuziek, Broadcast is ook zo'n groep die ik zeer waardeer, maar de diversiteit (modieus woord, zonder modieuze intentie) van Stereolab acht ik groter en heb ik nog liever. De langere nummers kennen soms ook verrassende wendingen. Beetje psychedelica, beetje chanson, beetje elektronica, snufje avantgarde, hier en daar een pepertje of gembertje en ik zou zeggen eet smakelijk!


___________________________________________________________________________________________________________________
21. www.musicmeter.nl/album/504426]Travi$ Scott - Rodeo (2015) - VS

Trap, Southern Hip Hop

Rodeo moest strijden tegen Astroworld. Beide platen vind ik geweldig. Voor Rodeo gekozen omdat deze nog opzienbarender was. Jaja autotune. Nep. Voor als je niet kunt zingen. Travis toont aan dat autotune een instrument is, met warmte en gevoel. En als je daar goed mee omgaat (en naar mijn idee ook de goeie stem voor hebt), vind ik het, zoals met de meeste instrumenten, prima. Travis voegde met zijn stijl echt iets toe aan de hiphop, zijn composities, zijn hand van produceren, zijn energie - je hoort het ook bij de vele features op andermans platen, Travis nailt vaak de beat op grootse wijze.


___________________________________________________________________________________________________________________
20. www.musicmeter.nl/album/652]Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971) - FRA

French Pop, Art Pop[url=https://youtu.be/VB0X3wx3fX0?list=PLAyqE9JL0JKNDxPc15aBzFLbFSj3JkrpE[/url]

Ik kende in mijn preMuMetijd wel diverse nummers van Serge en was zeker in de man geinteresseerd. Toch ging ik toen pas echt into zijn albums en genoot van veel van zijn strapatsen. Mijn keuze voor dit album is niet eens zo'n vanzelfsprekende, maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat hier wel alles samenkomt en het resultaat zowel fantastisch is als nooit vertoond / uniek. Serge ging hierna ook weer gewoon verder met zijn weg, niet van zins iets als dit nog eens dunnetjes. Dus deze staat, als een huis, op de prairie. Nou ja, Serge dus.

Beste trio tot nu toe!

Klopt

19. www.musicmeter.nl/album/1633]Prince - Lovesexy (1988) - VS

Funk, Contemporary R&B, Pop Rock

De compleetste Prince. Hier zitten misschien niet alle facetten van zijn talent in, maar wel erg veel. De composities, de opbouw, het bravoure, ik smul ervan. Af en toe op het randje qua muzikale vondsten per vierkante centimeter, maar ik kan hem geweldig goed hebben. Altijd een feestje om te draaien, deze. En dat hij in topvorm was, in deze periode, was op het podium terug te zien - getuige de vele concertregistraties uit deze tijd.


___________________________________________________________________________________________________________________
18. www.musicmeter.nl/album/728]Low - Trust (2002) - VS

Slowcore

Nee, niet echt vrolijke muziek, maar dat hoeft van mij ook niet. Ik ervaar Low ook niet als superdeprimerend, stemmig, dat wel. En mooi! De muziek is voor mij wel iets droeviger geworden sinds de dood van Mimi, dat zit er wel aan vastgeplakt. Maar de bewondering voor de prachtige melodieën en mooie uitvoering, of het nou kaal is of met een ietsje meer opsmuk, het is altijd smaakvol. En de latere, meer schurende platen heb ik ook lief. Ik hou van kindsbeen af al van artiesten die zo consistent bij mij in de smaak vallen, of moet ik betrouwbaar zeggen. Een eigenschap die ik belangrijk vind. En dat klinkt misschien saai, maar alleen Low toont al aan dat dat niet hoeft: het mag anders, erg anders, ik zou bijna zeggen graag, want ik heb mijn tanden al menigmaal stukgebeten op platgetreden herhalingsoefeningen. En dat Low die omzeilt, met weinig middelen, is razendknap.


___________________________________________________________________________________________________________________
17. www.musicmeter.nl/album/757702]Tyler, The Creator - IGOR (2019) - VS

Neo-Soul[url=https://youtu.be/6S20mJvr4vs?list=OLAK5uy_mao9YHfZtBBTlxeT138lO0prcGHzNSWQM[/url]

Verschrikkelijk muzikaal en speels door het genre/de genres huppelen met een enorme eigenheid en een dijk van een productie, van eigen hand ook. IGOR is een echt goede kijk op wat een eindbaas Tyler is. Ik was al erg gecharmeerd van Flower Boy, maar deze overtreft dat album op ieder front.

Fok, wat ben je lekker bezig gap. Ik voel me nu een beetje zoals Prince zoals ie afgebeeld staat op de hoes van Lovesexy

YOU MAKE MY EARFQUAKE zaafieboy

Trek gauw j'oggenjas an, met dit weer, boyo!

Mooi plaatjes zaaf; regelmatig herkenning - show 'em the way to go!

Meestal is Lovesexy wat minder geliefd, maar ook bij mij in de top 3 Prince albums!

Ja een zwartkijker - en die hangen hier ook wel rond, de klassieke hankplekjongere(n) - vinden dit een album dat weinig om het lijf heeft

Een teken van de tijd denkt een mens dan

16. www.musicmeter.nl/album/2001]Minutemen - Double Nickels On The Dime (1984) - VS

Post-Punk, Art Punk, Post-Hardcore

Ha en deze dan! Dan kunnen er op deze site 49 nummers staan, maar de dubbelelpee en ook de eerste CD-uitgaven telden 43 nummers. En klokte iets meer dan 74 minuten, zodat ik een beetje moest marchanderen als ik deze plaat weer eens voor vrienden op een schijfje zette. En die 43 nummers zijn me allemaal dierbaar, na die rit wil ik steevast de oefenruimte in om te proberen dit zaakje te drummen zoals George Hurley, te bassen als Mike Watt en te raggen als Dennes Boon. En die zang... 't is misschien niet mooi, maar het is uit het hart en na afloop hou ik steeds weer van die man. Het moet een lieve lobbes zijn geweest en het ongeluk waarbij hij het leven verloor, is te vervloeken. Rest van de muziek is bij vlagen zeer tof, maar deze, in zijn geheel, genieten.


___________________________________________________________________________________________________________________
15. www.musicmeter.nl/album/139694]Juana Molina - Un Dia (2008) - ARG

Folktronica, Progressive Pop, Ambient Pop

Er zijn wel meer eigenzinnige Argentijnse vrouwen natuurlijk, maar zo bont als Juana het maakt, maken het maar weinig. Met sobere instrumentatie, waaronder haar stemgeluid, en die middels tapeloops laten repeteren en verschuiven, krijgt ze de fraaiste nummers met volledig eigen sfeer gemaakt. En dat dat kunstje niet verveelt, is nog knapper. Op Un Dia is deze exercitie zeer geslaagd, maar al haar ander werk is bijna net zo mooi.


___________________________________________________________________________________________________________________
14. www.musicmeter.nl/album/510186]Milo - So The Flies Don't Come (2015) - VS

Abstract Hip Hop[url=https://youtu.be/r9Yn3XgYzgg?list=PLD_NOIf3Vo7BL3MNWaz844tOuRJ33N1o6[/url]

Soothing en toch prikkelend. Milo maakte vanaf het begin flinke indruk op me. Eind jaren 0 begin jaren 10 nam ik een nieuwe diepe duik in hiphop na een turbulente relatie en naast het alsnog oppikken van gemiste acts stuitte ik in 2011 op de zelfverklaarde nerd Rory Ferreira. Hij pakte hiphop heel anders aan, veel meer met een vraagteken dan een uitroepteken. De teksten, de beats, is het nog hiphop, vraag het je maar af. Tot zover het prikkelende. Verder zit er veel kalmte in de muziek en schreeuwen is er niet bij, de flow gaat erg richting spoken word. Waar zijn 2011 album Wish My Brother Rob Was Here me erg dierbaar is, zie ik dit album als standout.

Heerlijke lijst tot dusverre, ben benieuwd naar wat er nog komen gaat.

Heb gelijk Minutemen weer eens aangezet. Qua zang moet ik altijd aan James Murphy denken, zeker bij The Glory of Men wat ik een van de beste nummers vind.

Oeh, wat een fijn drietal: Minutemen staat bij mij ook zeer hoog in mijn top 100, dat blijft een onverwoestebare klassieker, ook die andere twee zijn heerlijk. Doe jij Minutemen, zet ik Milo weer eens aan, Herman

Double Nickels on the Dime is het album dat het hoogst op mijn verlanglijstje staat om fysiek aan te schaffen, maar waar dan? En to what cost?