Oei...

Onderdeel van één van de lekkerste album-openings-trio's ooit.

En onderdeel van deze prachtige filmscène, één van mijn favoriete ooit. Na mijn eerste kijkbeurt van Mauvais Sang heb ik deze scène zeker een week lang iedere dag herbekeken, en dat heeft mijn waardering voor het nummer wel een flinke boost gegeven. Vond 'm altijd gewoon 'wel lekker', nu is het nog net iets meer dan dat.

Even een tussendoortje: Bowie en Morrissey samen... en dan valt op hoe geweldig die stem van Bowie is.

Voor mij twee grote muzikale helden.




Over helden gesproken, die andere zong een week voor zijn eigen dood nog Heroes als eerbetoon aan Bowie. Wat was 2016 een kutjaar.

48. I'd Rather Be High




Het viel me op bij het maken van de lijst dat The Next Day beter scoorde dan ik gedacht had. Dat was best verrassend te noemen, daar het album ergens in de middenmoot staat voor mij.

Een nummer als I'd Rather Be High vind ik erg catchy. dat vind ik ook van een Modern Love, maar daar is de liefde bekoeld en hier was het blijkbaar vrij groot. Dat maakt dit soort lijstjes opstellen ook zo leuk. je krijgt ineens andere inzichten.

Er is ook nog een iets andere versie van:

47. Warszawa




Met Low kan ik net als met Heroes niet altijd even goed uit de voeten. Misschien door die b-kanten?

Toch moet ik zeggen dat Warszawa ook mij wel weet te boeien. Ik weet dat dit voor heel veel fans een torenhoge favoriet is. Dat is bij mij niet het geval, maar het is wel degelijk een bijzonder stuk muziek dat voornamelijk instrumentaal is. Want ook dat is Bowie.

Warszawa nu al, waar gaat dit eindigen?

Ergens op plek 1 denk ik. Dat is wel de bedoeling, tenzij er lolbroeken zijn die denken dat ze de boel wel weer kunnen overnemen

Daarover gesproken: ik ga hierna alsnog de Depeche Mode lijst presenteren. Dan maar in een apart topic.

46. Heat




En weer terug naar The Next Day. Deze keer met het donkere Heat dat me (wederom) doet denken aan Scott Walker.

Ik hoor hier al een beetje een hint naar de toekomst in Blackstar. Een sfeer die me wel grijpt. Ongetwijfeld een nummer die hier misschien niet verwacht wordt. Maar dit is echt zo'n nummer dat me maar blijft boeien.

45. Fame




Jazeker, Young Americans heeft ook nog leuke nummers. Wat mij betreft wel een wat apart album binnen de Bowie discografie. Maar nu het eerste nummer (of enige?!) van het album uit 1975

Misschien nog wel aparter is het feit dat dit funky nummer o.a. geschreven is met John Lennon. Toch iets wat je in eerste instantie niet echt zou verwachten. Ik niet althans. En wat ook bijzonder is: dit is de eerste nummer 1 hit van Bowie in de Verenigde Staten.

Er is ook nog deze clip met een remix uitgebracht in 1990 en wat terecht zou komen op verzamelaar Changesbowie:




Welke versie heeft jullie voorkeur?

Wow, Fame ook al nu. De hits vallen bij bosjes. Die remix hoeft van mij niet, net als 99,99% van alle remixen ever.

Ja, dat gaat wat worden daar aan de top (waar de echte helden staan)

De verzamelaar waar de Fame 90 versie op staat was mijn eerste cd, daarvoor kocht ik alleen maar vinyl.

44. Sorrow




Pinups mag dan wel niet zo'n geliefd album zijn, Sorrow staat daar wel mooi op en Sorrow is gewoon een ijzersterk nummer. Het is een cover van The McCoys en ik moet tot mijn schande bekennen dat ik die versie helemaal niet kende en ik dat echt moest opzoeken bij het samenstellen van deze lijst.
Ook het origineel vind ik fijn dus toch weer iets ontdekt.

43. Look Back in Anger





Wat een heerlijk, opzwepend nummer is Look Back in Anger toch ook. Te vinden op Lodger, waar ik eerder al over zei het een wat vreemde eend in de bijt te vinden, maar eigenlijk is dat gewoon een heel sterk album, en door het maken van deze top 100 is dat album erg in achting gestegen.

Dit nummer is een enorme favoriet van dat album. Geen idee hoe dit nummer gezien wordt. Volgens mij duikt het niet zo vaak op in lijstjes. Misschien wijk ik dan toch wel af van de gemiddelde fan?! Gaat nog wat worden dan naarmate de lijst vordert

Vein - één van mijn persoonlijke faves. Door werk kaartjes voor dit concert - David Bowie, Loreley moeten afzeggen en als je de opener ziet, is het duidelijk waarom ik dat nog steeds zeer betreur: 17 jaar na verschijning van Lodger zet die carrot top met een prima band daar een fikse prestatie neer. Die jas was overigens te zien op de grote Bowie-tentoonstelling in Groningen.

Net zoals Fame - ik vind Young Americans juist een heel fijne plaat - en Warszawa veuls te laag.
De concertregistratie kan ik overigens warm aanbevelen

Oja, de gitaar-riff in Fame is overigens ook terug te vinden in James Brown Hot, (I Need to Be Loved), van eind 1975 - Alomar deed een tijdje dienst bij JB.

42. Scary Monsters (and Super Creeps)





Die Golden Years verzamelaar uit 1983 heeft echt een deur geopend voor mij in die tijd (de tijd van Let's Dance). Ook dit nummer dat daar op stond staat in mijn geheugen gegrift. Teenage Wildlife staat op 91 en dit is het tweede nummer van het album Scary Monsters en het scoort zeker zo hoog door de herinneringen aan dat tienerkamertje waar ik uit mijn dak ging op dit nummer.

41. Drive-In Saturday




Wederom een hit. We praten over 1973. Ik was drie. Onvoorstelbaar eigenlijk. Een nummer bedoeld voor Mott the Hoople, maar die sloegen het af (wat ze niet deden met All the Young Dudes).

Wat maakt het uit. Het leverde Bowie uiteindelijk een hit op en Aladdin Sane een geweldig nummer.

Bij Warszawa moet ik altijd denken aan een keer dat ik in het Fotomuseum Rotterdam was. Geen idee meer bij welke expositie, maar Warszawa stond aan en twee oude dames beklaagden zich: "wat een afgrijselijke klanken".

Voor mij zijn die b-kanten van Low en Heroes misschien wel de beste plaatkanten van Bowie.

Look in Back Anger ook een mooie keuze. Tof nummer en inderdaad niet een nieuw nummer dat je vaak terugziet, al was het wel een single destijds. Maar geen grote hit verder.

Van Fame vind ik de remix wel genietbaar, maar het haalt het zeker niet bij het origineel.

The Next Day heb ik helemaal grijsgedraaid in de eerste weken na release, maar nadat Blackstar eenmaal uit was niet meer zo vaak gedraaid. Wat je schrijft over Heat maakt me wel nieuwsgierig het album weer eens op te zetten.

Herkenbaar. Blackstar hoorde ik al een week voor zijn dood en dat was zo'n bijzondere ervaring, laat staan toen hij overleed net na release. Hierdoor viel The Next Day helemaal weg.

Juist bij het samenstellen van deze top 100 merkte ik dat ik het toch allemaal beter vind dan ik lange tijd dacht.

Kom ik wil graag a propos Warszawa als echte OL deze herinnering - het beeld is helder, het exacte jaartal even niet, iig geval na de release van Low, vóór Heroes dacht ik en ook vóór Stage - nog even bovenhalen: David Bowie - Stage (1978) - MusicMeter.nl

Stage is inderdaad een prachtig live album. David Live krijgt bij mij nog net een iets hogere waardering. Het zou mij niets verbazen als Sweet Thing/Candidate en Cracked Actor in deze rubriek nog hoge ogen gaan gooien

40. I Can't Give Everything Away




Het laatste Bowie album en de laatste track. Wat moeten we nog over die dagen zeggen? De euforie over waar hij mee kwam? Zijn verjaardag, en gelijk ook zijn overlijden. Het was een enorme schok.

De enige keer dat ik dat zo heftig voelde was bij het overlijden van Freddie Mercury en dat gaat al wat jaren terug. Wist ik veel dat ook de dood van Prince en George Michael ook nog zouden volgen datzelfde jaar.

Blackstar is vooral een album en minder een verzameling losse nummers voor mij. Want eigenlijk zouden alle nummers wel in deze lijst moeten staan. Ik heb gekozen voor de uitschieters, en daar hoort deze zeker bij.

39. Suffragette City




Jarenlang is Ziggy Stardust mijn favoriete Bowie album geweest. Dat is het nu niet meer. Blackstar wint het nipt.

Toch denk ik dat Ziggy Stardust bij velen nog steeds de grote favoriet zal zijn en dat is best wel terecht. Het album staat bomvol sterke nummers waarvan Suffragette City er zeker eentje is.

Lekker gedreven, no-nonsense nummer. Wel vrij typerend voor die jaren.

Voor mij een van de eerste 5 albums die ik van hem leerde kennen en ook een tijdlang mijn favoriet geweest, maar ik denk dat het nu mijn top 10 niet meer zou halen. Wel steengoede nummers, stuk voor stuk, en ik sluit niet uit dat het weer een topfavoriet wordt.

38. Fashion




En funky nummer wat uiterst origineel klinkt. De bijbehorende clip ziet er 'cool' uit en dat is het nummer ook. Ik hoor er ook wat Talking Heads in.

In Nederland deed het nummer niet veel, maar in zijn eigen land haalde het de 5e positie. In Zweden en Noorwegen werd het overigens ook top 10.

Ik ben zeker wel een Ziggy fan.

37. Hallo Spaceboy





1.Outside lijkt zo recent, maar stamt toch alweer uit 1995. Ook bekend als versie met Pet Shop Boys. Sorry PSB fans, maar ik prefereer het origineel. Ja, ik ben PSB liefhebber, maar ik vind hun stempel vaak te groot als het gaat om hun bijdrages (dat zegt absoluut iets over hun kracht trouwens)

Het origineel is zo lekker rauw en jachtig en dat doet me toch wat meer. Hiermee zeg ik niet dat ik de PSB versie niet okay vind

De Pet Shop Boys versie voor de liefhebbers:




Benieuwd wie het hier met me eens is en wie niet.

1. Outside: het blijft een beetje vreemd of songs zo uit hun context te lichten om ze aandacht te geven. Dat album is - imo - één van de weinige die eigenlijk verplicht integraal moet worden gedraaid. Bij Low, Heroes, Ziggy en zeker Let's Dance kan je wel kantjes draaien. Gelukkig is het album sinds enige tijd ook weer als dubbel-lp verkrijgbaar.

Ziggy: first Bowie love - laat Sufragette City hier nou net in the avoid-zone zitten, op de voet gevolgd door It Ain't Easy; gek genoeg ook een trio toppers; die hopelijk (deels) nog volgen - wham bam, thank you man!

Origineel > PSB

(Hier ook fan van de PSB's hoor)

In fact: Ik wil eigenlijk wel eens een aERo's PSB Top x zien.