Een leuk verhaal over Kim: ze trad op in Almere, maar er kwam maar weinig publiek. Mensen dachten namelijk dat het vadt een tributeartiest zou zijn in plaats van de echte… DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Achter login helaas (maar er zijn legale manieren om dat te omzeilen).

https://taotalkcom.files.wordpress.com/2022/03/maria-mckee.jpg?w=1000
72. Maria McKee

Beste album: Life Is Sweet (1996)
Instap album advies: You Gotta Sin to Get Saved (1993)
Beste nummer: Right Down to the Heart of London
Enorm zwak voor: One Eye on the Sky (One on the Grave)
Live gezien?: nope
Eric's lijst: op 88

Nee, Show me Heaven was niet mijn ding. Nog steeds niet eigenlijk, veel liever A Good Heart maar goed genoeg over de nummer 1 hits van Maria.

Een verhalenverteller zou jij je haar kunnen noemen. Een singer-songwritter met de nodige dramatiek enmet een flinke portie aantrekkingskracht. Zodra ze gaat zingen pakt ze je in. Het zijn over het algemeen geen hap-slik-weg liedjes. Je moet er wat moeite voor doen, dat geeft niet want dat heeft zij tenslotte ook gedaan. De sleet zit er nog lang niet op bij McKee gezien haar prachtige album uit La Vita Nuova uit 2020 waarop ze laat horen nog steeds tot de top te behoren. Dat album behoort makkelijk tot het beste van het beste wat ze heeft uitgebracht. Bij dat beste van het beste hoort ietwat zeikerige Show me Heaven zeker niet maar ik ben erg blij dat ik verder ben gaan luisteren!

Nobody's Child vind ik ook een mooi nummer van haar. Die heb ik vaak gedraaid. Leuk trouwens om je lijst te volgen.

https://media.lasvegasmagazine.com/media/img/photos/2023/05/19/Seal_courtesy_LD_t1024.jpg?b3f067808e872500b33dd7ef4ee517933144b05a
71. Seal

Beste album: Seal (1991)
Instap album advies: Seal (1991)
Beste nummer: Crazy
Enorm zwak voor: Just Like You Said
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Ik kan de teleurstelling nog bijna voelen op het moment dat Seal II uitkwam... Het debuut had mij betoverd, een prachtig album waar Seal aan de hand van Trevor Horn met perfecte dancesoulpop op de proppen kwam. Het tweede album was een stuk rustiger en minder uitdagend. Mijn toenmalig vriendinnetje kocht deze cd en snob als ik was kraakte ik de boel tot op de grond af. Niet veel later ging het uit, was Seal de druppel of de aanzet? In ieder is het later best wel weer goed gekomen. Niet perse met Anke maar wel met Seal II. Sowieso moest ik aan vrijwel alle albums wel even wennen en kon niets ook maar enigszins de vergelijking met het debuut aan. Toch heeft hij ijzersterke tracks, vrijwel altijd met nog steeds Trevor achter de knoppen. Helaas ging Seal ook met de sound of America David Foster in zee en bracht een aantal soul-cover albums uit. Zeer MOR en opzich prima gezongen. Niet mijn ding maar in de wereld gingen ze met grote aantallen naar de platenzaak. Enkel in Amerika en Engeland gingen er al meer dan 1 miljoen over de toonbank. Tja...

https://www.ocregister.com/wp-content/uploads/migration/l6d/l6dv5s-b78669898z.120100730112328000g3eplp43.1.jpg?w=620
70. Eels

Beste album: Daisies of the Galaxy (2000)
Instap album advies: Beautiful Freak (1996)
Beste nummer: My Beloved Monster
Enorm zwak voor: Rock Hard Times
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Dat Eels het nodige heeft meegemaakt is algemeen bekend, dat dit prachtige muziek heeft opgeleverd is ook wel duidelijk. Ik ging niet direct om bij Eels, je kon ook overdreven met depressieve muziek... Dat gebeurde uiteindelijk wel met de single Last Stop: This Town. Dat vond ik echt een geweldig nummer, topclip ook trouwens. Een vriend van mij was nog een iets grotere fan dus bij hem hoorde ik ook de B kanten en dat soort zaken. Samen gingen we ook naar het concert van Eels in de Rotterdamse Nighttown op 27 april 1997. Dat was echt een geweldig concert! Toen het laatste nummer Your Lucky Day in Hell was afgelopen gingen we na een paar minuten naar huis. Terwijl we letterlijk met onze jas aan bij de uitgang stonden was er ineens een hoop geroezemoes en knalde er weer muziek vanaf het podium. Wij weer snel terug en ja hoor daar zat E achter het orgel en speelde op hoog tempo nog drie nummers in boogie woogie stijl terwijl zeker de helft van de mensen al naar huis was gegaan. Ja, dat zijn leuke dingen voor de mens

Van deze drie artiesten ken ik allen Seal, en daar vond ik niet zoveel aan. Maar ik kan ook niet alles maar leuk vinden dat Vigil leuk vindt, toch?

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ed/Emmylou_Harris_2006_1.jpg
69. Emmylou Harris

Beste album: Luxury Liner (1977)
Instap album advies: Elite Hotel (1975)
Beste nummer: Red Dirt Girl
Enorm zwak voor: Pancho & Lefty
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Van Emmylou ben ik nog niet compleet qua discografie, ik mis nog wel het nodige al ben ik goed op weg. Ondanks dat staat Harris op een zeer mooie 69ste plek. Haar stem behoort voor mij tot de beste en mooiste vrouwelijke stemmen uit de muziekindustrie. Emmylou is er voor mij wel eentje van de laatste jaren. Het is ook niet echt muziek voor een puber lijkt me Beetje ouder en een beetje wijzer en dan komt Harris blijkbaar ineens om de hoek kijken.

Voor mij lijken ze ook op elkaar, maar dat artikel gaat toch echt over Lelystad

Nee, Show Me Heaven van Maria McKee is ook niet zo mijn ding, maar wat een geweldige muziek maakt ze verder toch!

EELS heb ik in De Doelen gezien, daar kroop ie achter een wel heel groot orgel (in de klassieke zaal).

Ach, Show me Heaven vind ik best een fijn nummer, maar dat ze betere heeft, daar zijn we het wel over eens.

En Emmylou: vind ik verrassend hoog staan! (Of: zestig plaatsen te laag, het is maar hoe je het bekijkt...)

Wat denk ie zelluf jonguh!
Al kende ik Beat the Clock ook wel (sowieso als sample) via de dance classics cd's en Ben Liebrand mixes

https://preview.redd.it/n25pwotkm8o61.jpg?width=640&crop=smart&auto=webp&s=5a0463a0bd158edbae6f4bbd21dceb372e5b5f88
68. Donna Summer / Giorgio Moroder

Beste album: Love to Love You Baby (1975)
Instap album advies: The Dance Collection, A Compilation of Twelve Inch Singles (1987)
Beste nummer: MacArthur Park Suite
Enorm zwak voor: Chase
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Stel je neemt een wat smoezelig uitziende van oorsprong Italiaanse producer die inmiddels in Duitsland woont en werkt en voegt die samen met een goed uitziende en prima zangeres die er geen enkel probleem van maakt om seksueel getinte geluiden te maken en soms zeer suggestieve teksten te zingen. Nou dan kom je dus op een zeer mooie plek uit in mijn lijst al bedenk ik me nu dat plek 69 wellicht een betere positie was geweest.. Anyway...

Ik was er zelf niet bij maar dat moet toch wel een sensatie zijn geweest lieve mensen, door mijn leeftijd hoorde ik I Feel Love als eerste in de versie van Marc Almond en Jimmy Somerville maar dat is wel echt voorspel in vergelijk met het echte werk van Giorgio Moroder. In mijn Top 40 tijd waren This Time I Know It's for Real en I Don't Wanna Get Hurt grote hits en die vond ik ook goed net zoals State of Independence van wat eerder. Later kwam ik erachter dat Moroder een aantal fantastische soundtracks had gemaakt. Wat ik hiermee wil zeggen is dat ze elkaar enorm versterkten maar dat ze ook zonder elkaar tot een hoogtepunt kwamen.

https://i.scdn.co/image/ab6761610000e5eb337f7d2e26f68aaf8a1eaf61
67. Suede

Beste album: Dog Man Star (1994)
Instap album advies: Coming Up (1996)
Beste nummer: The 2 of Us
Enorm zwak voor: Saturday Night
Live gezien?: nope
Eric's lijst: op 18

De eerste twee albums waren behoorlijk langs me heen gegaan die periode, ik was vooral bezig met Blur, Oasis en Pulp. Maar bij Coming Up was ik helemaal bij de les, de (hit)singles vlogen me om de oren en vooral Saturday Night en Beautiful Ones waren helemaal raak. Wat ik toen nog niet wist was dat de albums daarvoor wat donkerder van aard waren en de (betere) glamrock niet ver weg was. Doordat ik het Coming Up album verslond en om de 2 maanden weer een nieuwe single van dat album verscheen waardoor de aandacht er vol lag kwam ik ook bij die eerste twee uit en daarvan maakte Dog Man Star uit 1994 een diepe indruk. Wat een sfeer werd daar neergezet!

Waar de band in 1996 en 1997 niet uit de pers en hitslijsten te slaan leek veranderde dat snel. Head Music en A New Morning hadden lang niet de impact als voorheen en de hits werden minder en minder. Het vuur werd langzaam maar zeker uitgedoofd. Maar goed muziekverhaal zonder reunie dus ook Suede moest er aan geloven. Of eigenlijk moesten wij er aan geloven. Wat een prachtige platen zijn er uitgebracht na de comeback in 2013! Nog lang niet versleten dus!

https://i.iheart.com/v3/catalog/artist/22959?ops=fit(720%2C720)
66. Killing Joke

Beste album: Pylon (2015)
Instap album advies: Night Time (1985)
Beste nummer: Euphoria
Enorm zwak voor: Adorations
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Nee dat live concert wat ik zag maakte niet al te veel indruk, tenminste het maakte best indruk maar niet de goede... Het album Night Time heb ik al zo'n dertig jaar in mijn bezit, een prachtig album welke natuurlijk vooral bekend is van de hit en het nummer waar Nirvana flink door geïnspireerd raakte. Daar bleef het voor lange tijd ook bij. De laatste tien jaar haal ik dat dan weer in en dan kom je er achter dat de band met dreigende riffs, agressieve sfeer en bijtende teksten een meer dan prima band is. Erg sterk zelfs! Killing Joke is geen band welke ik elke dag moet draaien maar elke keer als ik op zet vraag ik me toch weer af waarom het toen live niet werkte bij mij.

https://2.bp.blogspot.com/_JiWRyY1_DxI/TDgNH6coepI/AAAAAAAABHw/jYRpeotHk-w/s1600/The_Gathering.jpg
65. The Gathering

Beste album: Mandylion (1995)
Instap album advies: Nighttime Birds (1997)
Beste nummer: Alone
Enorm zwak voor: Eléanor
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Misschien had The Gathering wel wat hoger gemoeten... Misschien ook niet, de band heeft een aantal gezichten en die bevallen mij ook weer niet allemaal. Het gezicht van Anneke bevalt me letterlijk en figuurlijk dan weer wel. De gothicmetal periode die langzaam overliep in triphop en sfeervolle herfstmuziek is wel een meer dan een gouden periode. De periode er voor is me wat teveel gegrunt en de periode er na met verschillende zangeressen te vlak en weinig onderscheidend. Maar goed de (flinke)tussenperiodes zijn dus dik in orde. Ik zag de band vele malen, ik kom snel aan de tien keer denk ik en ook Anneke solo een aantal keer gezien. Over het algemeen waren dat zeer goede concerten al viel het toch ook wel dat er bij elke keer iets minder mensen aanwezig waren.

Als artiest was Killing Joke niet in mijn lijst te vinden, maar met Love Like Blood wel in die andere nummers top 100.

The Gathering heb ik nooit live gezien. Anneke met 1 van haar projecten en solo album wel. Bezig bijtje is ze wel.

In "te vlak en weinig onderscheidend" kan ik me wel vinden, maar over welke verschillende zangeressen heb je het?

Oh sorry, enkel Silje blijkbaar
Geeft ook wel weer aan dat het me niets meer doet

Grappig, rond 1994 of 1995 zat ik een deathmetalband en naast een nummer van Slayer speelden we een cover van The Gathering (met grunt), waarvan ik dacht dat het Paradise Lost was. Ik heb nooit een klik gehad met doom- en gothicmetal.

Mij werd altijd op het hart gedrukt dat The Gathering helemaal niets was zonder grunts en heb dan ook nooit meer mijn pijlen op de band gericht. Ik heb dan ook geen echte, weloverwogen mening.

Fast forward 2003/4 deed Anique een keer mee aan het beoordelen van demo's van lokale bands en gaf dan tips. Dit was ergens in Den Haag. Ze vond het rommelig en onsamenhangend: Propeller (18) - KoCo, Url: Just a moment... - discogs.com

Killing Joke ken ik alleen van naam, Suede heb ik een maand geleden voor het eerst een album van gehoord. Niet mijn muziek en Donna Summer en de hele discoscene staat ver van mij af. Moroder heeft wel het liedje Never Ending Story samen met Limahl geschreven voor de gelijknamige film. Een niemendalletje, maar een guity pleasure van mij. Verder ken ik eigenlijk niets van deze disco-pionier.

Ach Anneke weet ook niet alles heh
Washboard Kid

Ze had gelijk hoor. Propeller was ooit ook eens in een jaarlijstje de slechtste band van het jaar genoemd.

Veeleisend publiek ook dat op een gratis popfestival maar verwacht dat zo'n band gewoon hun grootste hit(s) speelt.

Grappig: The Gathering is een nummer van Killing Joke uit 1983.

Het verbaast me hoeveel nieuwe (recente) namen opduiken bij de twee lijstenmakers tot nu toe. Hoewel ik de voorbije 20 jaar best wat mooie liedjes van jonge artiesten heb mogen beluisteren, bouwde ik met geen enkele een band (als in relatie) op.

Dat valt toch best mee? Zeker gezien onze leeftijden denk ik dat onze lijsten een mooie doorsnede vormen. Ik denk dat vigil en ik op andere manieren met muziek omgaan of zo. Niet voor niets dat we bijvoorbeeld met een band als Revere (zou die nog voorbij komen?) persoonlijk actief waren. Ik zie zoiets ook bij user deric raven. Misschien is dat het?

Op 1 mei 1991 zag ik Morrissey in Vredenburg en de dagen erna leefde ik in een wolk. Vier dagen later kwam het antiserum door een ander concert dat ik erg goed vond, op het Kerkplein in Hoorn, honderd meter van mijn ouderlijk huis, namelijk van Litty Mary Big (voorloper van Visions of Johanna die een voorloper van Johan zijn). Van de demo vind ik vooral The Waltz geweldig.

Wat is de relevantie hier? Nou, de kleine zangeres die ik hoorde, Marieke Groot, was de eerste zangeres van The Gathering. Zij zong op The Gathering - Always... (1992) - MusicMeter.nl . Het gegrunt hoeft van mij ook niet zo, maar toch een zwak voor dat album.

Het is een vaststelling, geen kritiek. Mij lukt het niet. Van de albums in mijn collectie van de voorbije 20, 25 jaar behoort er geen enkele tot de verzameling van albums die ik aanbid, hoe goed, verfrissend of pakkend ik een aantal nummers van zo'n artiest ook vind. Ik investeer onvoldoende in nieuwe namen. Jullie doen dat duidelijk wel en dat is een opvallend verschil tussen jullie en mij. Jullie lijst is op die manier een pak verrassender dan de mijne (die trouwens nog niet klaar is) ooit zal worden.

Mooie positie voor Eels. Band die ik eigenlijk nooit heb kunnen betrappen op slechte muziek (al ken ik lang niet alles).

https://www.rockisalive.fr/s/cc_images/teaserbox_10029785.jpg?t=1511088716
64. Pink Floyd / Roger Waters

Beste album: Animals (1977)
Instap album advies: Wish You Were Here (1975)
Beste nummer: Echoes
Enorm zwak voor: Welcome to the Machine
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Had ik deze lijst nou 10 jaar geleden gemaakt, of 15 jaar of desnoods 20 jaar dan wel 25 jaar geleden dan was de kans zeer groot geweest dat Pink Floyd een stuk hoger had gestaan maar ja ik maakte 'm nu en dan sta je ineens op nummer 64. Samen met Roger Waters want dat is voor mij toch wel het brein van de band. Luister eens naar die paar solo albums van hem en draai daarna wat solowerk van Gilmour. Waters heb ik overigens twee maal live gezien, een keer in Ahoy van de tour waar het In The Flesh live album van is verschenen en een keertje als afsluiter op het Arrow Classic Rock festival in 2006. Gilmour trouwens ook live gezien in de hal waarbij toen nog een biermerk op de voorgevel stond. Ik weet niet precies hoe ik Pink Floyd oppikte maar dit is wel een band die iedereen vroeg of laat (meestal vroeg) wel eens getipt krijgt.

https://bielsko.biala.pl/userdata/zapowiedzi/14670/166487061597074100.jpg
63. Ray Wilson / Stiltskin

Beste album: Makes Me Think of Home (2016)
Instap album advies: Live and Acoustic (2002)
Beste nummer: Makes Me Think of Home
Enorm zwak voor: Another Day
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Natuurlijk staat Ray in mijn lijst! Als iemand aan mij vraagt wat de beste rockzanger is van pakweg de laatste 30 jaar kom ik vrijwel altijd als 1ste bij hem uit. De meeste zullen het verhaal wel kennen. Van de megahit Inside naar frontman Genesis en daarna solo. Ten tijde van het Live and Acoustic album werkte ik in een platenzaak en die zette we constant op en daar hebben we toen een hele puist van verkocht. Huh, wie is dit? Dit is goed zeg, heb je die nog? en dat soort kreten. Ik heb de goede man twee keer live gezien. De eerste keer was hij ergens voorprogramma en ging ik speciaal voor het voorprogramma naar een concert. De hoofdact pak ik gelijk wel even mee, dat schijnt ook wel aardig te zijn. Nou ja, lang verhaal kort. Ray was fantastisch en het was de enige keer dat ik voortijdig bij een concert ben weggegaan. Bij het naar huis gaan kwam ik Ray tegen en vroeg hoe het in hemelsnaam mogelijk was dat hij in het voorprogramma stond van Saga... Hij kon mijn vraag wel waarderen maar bleef beleefd en signeerde nog het een en ander

https://alternativealbumsblog.files.wordpress.com/2018/07/999-neworder2.jpg?w=650
62. New Order

Beste album: Low-Life (1985)
Instap album advies: Power, Corruption & Lies (1983)
Beste nummer: True Faith / 1963
Enorm zwak voor: Regret
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Na Blue Monday en MTV lieveling True Faith was Regret mijn 1ste echte kennismaking met New Order en die riff hakte er wel in. Ik kocht gelijk de cd-single en later het album. Dat album vond ik toen fantastisch en kocht ook de andere singles Ruined in a Day, World (The Price of Love) en Spooky.

Als mij wordt gevraagd wat de beste single allertijden is dan ligt True Faith altijd op het puntje van mijn tong. Het is de perfecte popsong van New Order met op de B-kant mijn favoriete liedje van de band. Samen worden ze nog beter dus dan is het antwoord wel duidelijk. Overigens antwoord ik meestal iets anders want als ik heel dat verhaal van de bijbehorende B-kant aan een spotify only adept heb uitgelegd... Maar goed dat doet er nu niet toe, New Order dus!