Elke week bespreek ik de top 40, vandaar dat ik die nummers ken. Radio luister ik niet zo vaak (zeker geen radio538). Er zitten wel enkele leuke nummers in maar de meeste vind ik matig tot slecht.

Dit past ook in dit topic:
Armin van Buuren - We Are Here To Make Some Noise

Leuk, Luc, ik zal het bijhouden. Mijn kennis van de huidige Top40 is, zoals reeds aangegeven, beschamend slecht...

Sure, maar ik had het over de huidige top 40.

Daar hoef je je niet voor te schamen, vind het eerder een verdienste dat je de Top 40 niet meer kent. Vroeger in het pre-internet tijdperk was de Top 40 een van de weinige referentiepunten voor (nieuwe) muziek. Dat is nu wel anders gelukkig. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat het nog net zo'n "belangrijke" lijst is als pakweg 15, 20 jaar geleden. Of is dat mijn perceptie?

Ja.

Wel een mooi vooruitzicht dat ik over dertig jaar ook over moderne muziek ga zeiken. Heb er nu al zin in.

Overigens bespreek ik wekelijks ook deze lijst, en het niveau is heel wat hoger dan die van de top-40.
nieuw in De Afrekening 2012 (StuBru's alternatieve lijst)

Okee, helder.

Maar misschien kun je je tijd beter even aan hoofdrekenen besteden, dan Top 40 luisteren, Arrie. Of val je door de mand en ben je eigenlijk pas 15?

Ik krijg het maar druk!

@LucM:
Hee, dat Top-40 forum kon ik eigenlijk nog niet.
Daar ook eens rond gaan kijken binnenkort.
De groeten,

Fun- We are young. Irritant schijtnummer die je 10000000000 keer per dag overal op de radio hoort.

Het is wel waar hoor, wat Tony zegt. De top-40 vervult een totaal andere rol dan ^20 jaar geleden

Oh, ik doelde niet op jouw leeftijd hoor, was gewoon algemeen. Ik had niet gekeken hoe oud je precies was.

Een maand of vier vind ik nog redelijk huidig.
En Lykke Li kwam er volgens mij in 2011 al in .

Ik keek gewoon naar de veertig plaatjes die er NU instaan. Zo duidelijk dan?

Voor wie nog inspiratie wil opdoen...
Vandaag de hele dag op de radio.

Meat Loaf staat daar dus ook gewoon op 26.

Toch zie ik ook wel leuke pophits staan waar in mijn optiek weinig fouts aan is.

Gezellige lijst zo te zien. Ja en wat is fout? Ik geloof dat Vangelis ooit in een interview zei: "Muziek is nooit fout, maar wat de mensen er aan toedichten wel."

Op Q-music had je 'het foute uur'. Een hoop gewone hits kwamen daar wel voorbij, maar ook altijd iets van Paul Elstak of gedateerde dance. Op mijn stage stond het altijd aan. Niet echt muziek voor bij het werken, maar ik vond het wel erg grappig.

Wat fout is is inderdaad uiterst arbitrair, maar bij bepaalde nummers zal er meer eensgezindheid zijn dan bij anderen.

Gelukkig is mijn collega, die altijd naar Q-music luistert, vrij vandaag. Al vind ik sommige van die 'foute' nummers een stuk leuker dan veel serieuze nummers...

Tsja, zo'n lijst is eigenlijk gewoon een display van nummers die je als 'serieuze muziekliefhebber' eigenlijk niet goed mag vinden, want gemaakt met verkeerde motieven, maar die eigenlijk wel gewoon leuk worden bevonden. Wat dat betreft ben ik het wel eens met Vangelis. Ik zelf hoor honderd keer liever happy hardcore of Hazes dan die hemeltergende windhozerij van U2, Coldplay of R.E.M. bijvoorbeeld. Die laatste schijnen dan wel weer 'goed' te zijn...

Ik beschouw mij als serieuze muziekliefhebber (ik luister vooral naar rock, singer-songwriters, chansons en soul) maar ik kan van tijd ook genieten van foute hits (en daarmee bedoel ik kitsch of plastic). Muziek moet voor mij niet persé artistiek hoogstaand of serieus zijn (en wie enkel muziek kan waarderen die serieus klinkt noem ik een zuurpruim).

Die foute 111 vind ik interessant, er zitten een aantal leuke nummers bij (guilty pleasures). Die van Abba, Bee Gees en Meatloaf vind ik fantastisch en noem ik niet echt fout maar edelkitsch (een zekere kitschgehalte maar artistiek hoogstaand en origineel, heeft dus meer te bieden dan lekker fout) wat ook geldt voor bv. Queen en sommige werk van David Bowie en Frank Zappa. Nummers als Sebastiaan (Cockney Rebel) en Music (John Miles) zijn schoolvoorbeelden van edelkitsch op zijn best. Boney M, 2 Unlimited en 2 Brothers on the 4th Floor zijn natuurlijk wel fout maar hun hits vind ik stiekem leuk. YMCA is camp op zijn best en Living Doll (Cliff Richard & Young Ones) vind ik hilarisch.

O-Zone, Las Ketchup, Technohead, Rednex, Lou Bega, Yolanda be Cool ... zijn gimmick-hits of noveltynummers, vind ik grappig en uniek. Aqua, Toy Box en Vengaboys zijn mij te kinderachtig en vind ik te ver gaan met de kitsch en Scooter vind ik gewoon plat en niet grappig. Bij Frans Bauer en Jan Smit bv. is de onoprechtheid zo groot dat het niet leuk is (heb ik met vele schlagers). En dat van Glenn Medeiros vind ik een zeikballade.

U2, REM en Coldplay (van die laatste zeker de eerste twee albums) vind doorgaans wel prima (ik hoor daar geen windhozerij in). Ik erger mij wel aan serieus klinkende maar inhoudsloze muziek zoals bv. Kane, Nickelback, vele 'idols' en Milk Inc. en daarbij ook veel dance-hits in de huidige top-40 (dance en pretentie gaan sowieso niet samen).

Misschien niet in de top 40, maar daarbuiten zeker wel:

http://www.musicmeter.nl/list/topmisc/dance

Het zijn uitgerekend in jouw (én mijn) ogen zuurpruimen (waaronder het zure gedeelte van de muziekpers) die begonnen met, en voorlopen in, het toekennen van termen als (edel)kitsch aan bv. Queen en sommig werk van David Bowie en Frank Zappa. Waarom toch, blijf je deze kwalificatie, waar een sterk element van afkeuring in besloten zit, gebruiken m.b.t. artiesten waarvan je fan bent (en in dit geval wat Queen betreft zelfs generiek)?

Goeie vraag.
Ik betrap me erop dat ik het zelf soms ook doe.
Misschien houdt het toch een soort verontschuldiging in.
En ja, waarom eigenlijk?
We hebben gisteren op het werk die zender opgehad en we hebben gelachen en af en toe genoten...

Kitsch is voor sommigen blijkbaar een taboe-woord, vandaar dat men nu spreekt van fout. Het onderscheid tussen kunst en kitsch is niet gemakkelijk te maken (zie dit topic). Een band als Queen (en ik ben een Queen-fan!) heeft vaak de grens tussen kunst en kitsch verkend wat niet verkeerd hoeft te zijn.
Hitparadepop heeft vaak iets kitscherig in zich maar soms is dat vleugje kitsch juist wel leuk (Mika bv. en eerder genoemde acts). Als de kitsch te ver wordt doorgedreven (Party Animals, Aqua bv.) is het voor mij niet meer leuk en plat is nog een stap verder dan kitsch (muziek zonder inhoud of enige artistieke waarde) zoals het door dazzler geplaatste Poing.

Muziek kan pas kitsch zijn als het de pretentie heeft serieuze kunst te zijn. Om dit te kunnen beoordelen moet je de pretenties van de makers kennen en daar ontbreekt het vaak aan bij zuurpruimen (waaronder het zure gedeelte van de muziekpers) die met een knipoog gemaakte kunstmuziek kitsch noemen.

Die knipoog is belangrijk in mijn betoog, want werk van Queen of David Bowie (van Frank Zappa ken ik niet zijn gehele oeuvre dus die laat ik buiten beschouwing) dat voor kitsch wordt uitgemaakt, is zonder uitzondering met een knipoog gemaakt en dus geen kitsch.

Dat zuurpruimen werk van Queen en David Bowie voor kitsch verslijten is hun zaak, maar dat fans hier (goedbedoeld) in meegaan vind ik opmerkelijk.

Ik zet wel serieus mijn vraagtekens bij de 'knipoog' waarmee Queen en Bowie de muziek hebben gemaakt, die door sommige als kitsch wordt beschouwd. Al is kitsch natuurlijk een enorm subjectieve term, die meestal gebruikt wordt door mensen om serieuze muziek waar ze een hekel aan hebben te duiden. Ik denk dat er maar een onomwonden kenmerk van kitsch is: dat het idd als serieuze kunst bedoeld is. Poing en Party Animals als kitsch beschouwen slaat dan ook nergens op...

Maar jongens, kitsch is alles dat niet avant-garde is.

Jammer dat je dit nu doet, zit ik er verdomme al 2 dagen mee in mijn hoofd, en je hebt gelijk, het is een irritant schijtnummer.

We are Young van Fun vind ik net één van de beste nummers in de top-40, tenminste een origineel nummer met een sterke melodie.

Erg origineel vind ik het anders niet bepaald. Het refrein is wel catchy, maar de rest van het nummer klinkt alsof ie zn huurcontract aant voordragen is...