Laat ik een kleine poging wagen: Omdat het nummer zowel muzikaal als qua tekst van bombastische cliché's aan elkaar hangt, wat op zich ook wel grappig kan zijn, maar dit nummer neemt zichzelf veel te serieus.

Misschien gewoon omdat het zo vaak gedraaid wordt?

Dan is er ook nog:

- Walk of Life
- Another Brick in the Wall
- Hotel California
- Bohemian Rhapsody
- Piano Man
- Under the Bridge
- One Life

En meer, gewoonweg stukgedraaid, denk ik.
Maar het is wel bijzonder dat zo specifiek Music wordt uitgelicht, maar ik ben John Miles niet, dus lig er niet wakker van. Het is zeg maar wat ik ook deed, eigenlijk een genre of subgenre aan de hand van 1 specifiek nummer hekelen.

Gelukkig is er binnen de bombastische witte mannenrock nog genoeg te ontdekken.

Misschien had ik Firestarter van Prodigy moeten posten maar die had vast ook iedereen heel gaaf gevonden.

Topnummer! Ooit live mogen meemaken op Werchter ('96 of '97 als ik me niet vergis??). Zelden zo uit mijn dak gegaan! Top optreden was het, niks minder dan dat. Luister er eigenlijk nooit meer naar, maar dat ga ik straks weer eens even doen. Bedankt, Mssr Renard. Blijf ze vooral posten, die slechtste nummers ooit van je, dan weet ik voortaan waar ik moet kijken voor wat inspiratie wat te draaien!

Zal ik dan maar een kleine poging wagen om uit te leggen waarom ik Music wel mooi vind . Het is zeker bombastisch en dat moet je liggen, maar de structuur van de compositie is gaaf en opvallend. Het is een meerdelig popnummer, waarbij elk deel weer net een andere invalshoek krijgt. Daarenboven vind ik John Miles een supersympathieke zanger. Vooral zijn werk bij The Alan Parsons Project is zeer goed. (check La Sagrada Familia of Cask Of Amontillado )

Precies dit.

In dezelfde categorie zou ik ook The Heat of the Moment willen nomineren, ware het niet dat zonder Asia deze scene niet had kunnen bestaan:




(Wel scherp blijven, na ruim een minuut beginnen de jaren '80... )

In de top 10 van deze site staan Nirvana, Pink Floyd, Nirvana, U2 en Muse etc.
Hoe bombastisch wil je het allemaal hebben?

Ik snap er niks meer van.

Dat van dat zichzelf té serieus nemen, snap ik wel. Zo'n Asia of John Miles is veel te serieus. Geen humor en ook veel te zelfverzekerd. Vaak op bandfoto's met de armen over elkaar: kijk mij nou tof zijn!

Maar vorig jaar liep zowat heel Musicmeter warm voor ene Lana de Rey. Dat was toch ook bombastisch? Langdradige, intellectuele bijna-kitsch? Misschien dat mevr. del Rey wel flink naar meneer Miles en co. heeft geluisterd.

Ik loop nog steeds warm voor Lana del Rey ('s plaat). En als ze naar John Miles geluisterd heeft, dan heeft ze daar duidelijk lering uit getrokken

Maar serieus, we hebben in ieder geval een andere opvatting van bombastisch...

Vergeet niet onderstaande scène uit de onvolprezen kraker 40 Year Old Virgin, die vind ik nog net een tandje genialer dan South Park:



Maar het gaat me veel te ver om te haten op Heat of the Moment. Voor mij is dat één van een handvol 80's-nummers, die te fout voor worden zijn, maar heerlijk om eens in de zoveel tijd dronken mee te blèren (zie ook: Don't Stop Believin', (I Just) Died in Your Arms, Your Love etc.)...

Terugkomend op Music; ik denk dat het probleem niet zozeer zit in het bombasme of hoe serieus een muzikant is, want dan zouden een hoop pop- en rockartiesten afvallen inderdaad... Het is denk vooral de hoogdravend van meneer Miles. Aan alles merk je dat hij heeft geprobeerd de essentie van muziek in één nummer te verenigen; die complexe songstructuur, de mierzoete zang en natuurlijk de (tenenkrommende) tekst.

En ja, net als dat andere mythologische wezen, wie te dicht bij de zon wil vliegen, loopt het risico neer te storten. M.a.w. als Music muzikaal je ding niet is, maakt het nummer je het wel heel makkelijk om erop te haten. Persoonlijk zou ik het niet als slechtste nummer ooit willen classificeren, maar ik begrijp de gedachtegang heel goed.

Het zijn van semantische discussies iedere keer op Musicmeter over termen als bombast, cliché, overgeproduceerd, glad, fout, gelickt, vlak, saai, noem maar op.

Uiteindelijk zitten we allemaal in een enorme Venndiagram en zijn we het soms wél en soms niet met elkaar eens.

Net als dat niemand hetzelfde nummer de allerbeste vindt, vindt niemand hetzelfde nummer het allerslechtste.

Ik snap trouwens niet dat ik het zo opneem voor Music, want zo bijzonder vind ik het niet. Maar ik denk dat de passie waarmee mensen het hier maar posten, mij triggerde. Een valkuiltje, maar intussen weet iedereen dat wel van mij. Dus het is ook weer niet erg.

Ik weet drommels goed dat classic rock en AOR en aanverwante stijlen niet erg geliefd zijn en ergens is het ook wel ridicuul soms. Ik ken trouwens een cover van Music die het origineel in kitsch en bombast overtreft.

Oh... My...

Als het een parodie is, dan is het een hele goede, maar ik vrees het ergste...

Ik durf er niet zo goed op te klikken

Doe het niet!

Toch gedaan. Laten we stellen dat het nummer niet misstaat in dit topic

Doet me denken aan de keer dat wij door mijn vriendin en een vriendin van haar (beide groot Disney-fan) meegesleept werden naar de Disney-quiz van de Upbeatles. Eigenheimer als ie is, had de presentator ervoor gekozen de muziekronde te laten bestaan uit metalcovers van bekende Disney-liedjes. Als er ooit een moment was waar de collectieve teleurstelling zo tastbaar was...

Nou, jij postte hier Firestarter van Prodigy. Die vind ik ook verschrikkelijk!!

Dan hebben we in elkaar een medestander. Maar er zijn veel Prodigy-liefhebbers hier, volgens mij.

Voordat Keith Flint begon te “zingen” maakten ze heel goede muziek.

Daar heb je een punt. Ik was even de discografie van Liam Howlett (want het is gewoon een solo-artiest met een groep dansers) aan het nagaan en de eerste twee platen waren stukken beter. Beetje jungle, beetje rave. Niet helemaal mijn 'ding', teveel samples, maar wel stukken beter dan die songs waar Keith aan het schreeuwen is. Ik dacht dat Keith al sinds het begin meeschreeuwde (ik kende de chronologie niet), maar als jong pubertje vond ik Outa Space wel tof en No Good For My geloof ik ook wel.

Ben pas veel later (toen ik 25 was ongeveer) naar Drum & Bass gaan luisteren en met terugwerkende kracht kocht ik alle 12" van Prodigy, maar ik draaide ze nooit, want mijn interesse ging al snel richting Bukem, 4Hero en Goldie, etc.

Dit is uiteraard niet het slechtste nummer ooit ). Het was meer omdat ik niet kon meegaan met 13/14 (waar hebben we het over die dat nummer tot de winnaar kozen ....( dan liever de tegenstander). Het is maar een spel....ik moet niet zo janken

Inhoudelijk vind ik de ‘ik-figuurqua tekst wel een jankerd (get over it ! There are more fish in the sea). Nou geloof ik ook niet in de ware liefde en dat je zoveel moeite daar voor doet (alles maar proberen en zo maakt je te afhankelijk van die ander) maar dit heeft niks meer met muziek te maken en hoort op liefdesmeter of zoiets....

Als je wat ouder wordt gaat dat nog wel veranderen

Ik heb er niet zoveel verstand van, maar toch niet iedereen wordt seniel?

Mijn favoriete draak allertijden:




Ik háát (and love to hate) dit nummer en hoe hij zich nestelt in je brein met die smerige melodieën en dat luie gitaarspel

Haten is slecht , irritant kan en overgeven is ziekelijk.

Dit nummer van de 4 non blondes heeft wat mij betreft ook irritante aanleg....

Vond ik verschrikkelijk toen ie uitkwam. Kon er niet tegen dat ie zo lang op nr.1 stond.

Nu vind ik 't wel leuk als ie wel eens voorbij komt op de radio

Nooit problemen mee gehad.
Komt heel vaak bij jamsessies/open podiums voorbij.

Meezinger van jewelste. Slechtste nummer ooit? Bijlange na niet.

Ook in deze categorie: Extreme - More Than Words en Mr Big - To Be with You.

Niets is toch slechter dan die kikker... Crazy Frog - Axel F (Official Video) - YouTube

Hee, en het slechtste KERSTnummer dan?
Ik doe alvast een worp Gatverdegatverrrr

Fool's Garden - Lemon Tree
Altijd al vreselijk gevonden.

Edit: Zalm is het met mij eens. Fool's Garden - Dish of the Day (1995)

Bruce Hornsby- The Way It Is.
Jaren 80 muzak op zijn slechtst

Ook een rare omschrijving. Het is een protestsong (met inderdaad wel een pakkende melodie, sowieso een zeldzaamheid).