Ik heb wel altijd sympathie voor The Cats gehad. Weliswaar zoetgevooisd maar nooit slijmerig en niet te melig en de vocalen zijn gewoon prima.
Cijfer: 7,5

Guns 'n Roses - November Rain
Ik heb weinig met Axl Rose maar dit vind ik tenslotte een goed opgebouwde rockballad (hoewel te uitgesponnen) met prima gitaarsolo's van Slash. Al vind ik dat nummer dan ook weer overroepen, het kan wat mij betreft niet tippen aan Stairway To Heaven van Led Zeppelin of Child in Time van Deep Purple (waarmee dit steeds wordt vergeleken). Ik heb ook de indruk dat Guns n' Roses dit in hun achterhoofd hadden toen ze dit nummer uitbrachten ("kom, laten wij ook een Stairway to Heaven uitbrengen, dan komen wij ook in de top zoveel aller tijden terecht").
Cijfer: 7

Dan de vorige nummers:

49ers - Touch Me
Lijkt erg op Black Box, het klinkt in zijn genre niet onaardig maar heeft de tand des tijds niet doorstaan.
Cijfer: 5,5

Aaron Neville - Tell It Like It Is
Ja, geef mij maar deze versie ipv de cover door Don Johnson vooral vanwege de soulvolle stem. Al heeft het nummer zelf mij nooit helemaal aangesproken.
Cijfer: 7

Thelma Houston - Don't leave me this way
Ik verkies ook hier het origineel van Harold Melvin & the Blue Notes, maar deze disco/soulversie is zeker niet slecht gedaan met goede baslijn.
Cijfer: 7

Renée - High Time He Went
Prima single van Nederlandse bodem, blijft fris en aanstekelijk klinken met zweverige synths. Nadien helaas niets meer van hen gehoord.
Cijfer: 8,5

Een nieuwe Single van De Dag, eentje die binnenkomt op 16 maart 1974:

Alvin Stardust - My coo ca choo





Dit hoort, voor de goede orde, helemaal thuis in de hitlijst van toen, 1974 en de Veronica Top 40.
En ik weet nog goed dat ik hier lang gezeurd heb om het singletje van Alvin Stardust, jawel. 6 weken in de Top 40 en maximaal plek 12.

Die Alvin Stardust bereikte in Engeland met dit nummer volgens mij wel de eerste plek. My coo ca choo was wel de eerste hit van Stardust in Nederland. Het is een beetje eh....glam rockabilly.

Beetje simpele glamrock, duidelijk gebaseerd op eerdere glamrockhits en dus weinig origineel buiten de zang, de twee verschillende stemmen doen mij nog een gemiddeld cijfer geven.
Cijfer: 6

De nieuwe Single Van De Dag is:

Hall & Oates - Adult Education




Datum van binnenkomst: 17 maart 1984
Kwam binnen op: #32
Hoogste positie: #4
Aantal weken: 9

Ik ga het zeggen: Zo 80's als maar kan en een heerlijke plaat waarbij knallende drums in dit geval het liedje een meerwaarde geven omdat het gewoon goed bij de compositie past.
Er is hier weinig te horen van hun soul-insteek, maar dat word opgevangen door de kwaliteit van het gebodene. Dat wat iele gitaarriffje maakt het liedje.

Adult Education: 9/10.

Hall & Oates - Adult Education
De knallende drums passen inderdaad goed bij het nummer als ook de gitaarriff, het geluid mocht iets herderder.
Cijfer: 7,5

De nieuwe Single Van De Dag is:

U96 - Club Bizarre




Datum van binnenkomst in de Top 40: 18 maart 1995
Kwam binnen op: #30
Hoogste positie: #11
Aantal weken: 8

Gedateerdheid slaat toe zonder dat je er erg in hebt. Toendertijd vond ik dit best nog wel een aardig plaatje, nu vind ik het vooral monotoon en oersaai. De rest van de binnenkomers zijn ook al van die happy hardcore/eurohouse-plaatjes die allen inwisselbaar zijn.
Voor de liefhebber.

Eerst vond ik dit nummer nog enigszins aardig maar nu vind ik het ook saai en monotoon en niet swingend, dit moet het meer hebben van de geluidstrucs dan de song. Uit dit topic blijkt overigens dat de jaren '90-hits globaal merkelijk minder overeind blijven dan die in de 3 decennia daarvoor.
Cijfer: 3,5

Die sample bij 2:00, is dat trouwens niet van Stairway To Heaven?

De jaren '90 bracht ontzettend veel mooie albums voort. Alleen, de singles daarvan haalden steeds minder de Belgische, Nederlandse en Amerikaanse hitlijsten. In de Engelse hitlijsten viel dat allemaal veel beter mee, vreemd genoeg.

Dat nummer van U96 vond ik destijds al niks en nu vind ik het nog steeds niks.

Tot 1994 valt het allemaal nog mee. Maar het is vanaf dan dat er echt een malaise in sleurt van inwisselbare hitjes met weinig artistieke waarde en een korte houdbaarheidsdatum.
Tegen de tijd dat het 1998 is kun je wel stellen dat de 00's zijn begonnen, i.a.w. de Teletubbie-generatie doet z'n intrede .

Eens met kaztor, tot ong. 1993 vind ik de hitlijsten nog best te doen (met zowel rommel als prima songs) maar nadien ging het geleidelijk bergafwaarts.

Geweldig nummer van Hall & Oates, in hun repertoire een ware topper (8,5). Lekker stevig en het waren jongens die de jaren '80 omarmden in plaats van onwennig te zoeken. Ze konden hun horizon verbreden, zonder dat ze (veel) kwaliteit hoefden in te leveren.

Tja, en U96...
Het niet onvriendelijke dance muziek, niet grof en de bass komt niet je kamer uitzetten (4). De vraag is: kan er hier nog worden gesproken van artistiek verantwoord of begint het muzikaal behang te worden?

Een nieuwe Single van de Dag:

Ik kon er niet om heen:

Mindbenders - A Groovy kind of love





Waar doet het me ook al weer aan denken?
Komt binnen op 19 maart 1966 en wordt een héél bescheiden hit, slechts 1 week en dan plek 39.
Ik had de mensen in 1966 wijzer gedacht of misschien waren er wel zoveel goede nummers, er was gewoon geen ruimte.

Toch heel bijzonder: het is gelijk ook het enige hitje van de Mindbenders geweest.

Club Bizarre

Ik weet nog wel dat ik dit nummer op een doordeweekse ochtend op mijn wekkerradio hoorde. Was meteen verkocht en ben die dag vanuit school meteen naar de platenzaak gefietst om de single te kopen. Het had ook een heel andere vibe dan de meeste andere eurohouse uit die tijd, met andere singles had U-96 ook wel een relatief eigen geluid.

Blijf het een leuk nummer vinden, zelfs al werd het een paar jaar later nog verkracht door Brooklyn Bounce.

A Groovy Kind of Love heb ik minder mee. Het nummer vroeger tot in den treure gehoord, maar heb er nooit veel aangevonden... Al is deze versie nog best aardig in vergelijking met de cover van Phil Collins.

Mindbenders - A Groovy kind of love

Aardig nummer maar niet echt bijzonder, vind ik wel beter dan de cover van Phil Collins.
Cijfer: 6,5

Misschien was ik over U96 iets te zuurpruimerig. Ik moet bekennen dat het eigenlijk toch wel wat heeft en dat het de vergelijking met andere hits uit dat genre wel doorstaat.

Alvin Stardust nog even: Erg leuke glamrock dat tegelijk ouderwets en fris klinkt. Fijne gitaarsolo heeft het ook.

The Mindbenders doen hun naam niet bepaald eer aan. Dat gezegd is dit best een aardige cover (het origineel van Gene Pitney doet me minder).

Wat vinden we van de comeback op 20 maart 1976 van deze Single van de Dag:

Four Seasons - December 1963 (Oh what a Night)





Ik vind de hele hitlijst van maart 1976 zeer acceptabel maar het werd dan ook gevoed met leuke bands, debuten, en mooie hits en dat allemaal tegelijkertijd.

December 1963 werd in Nederland, in tegenstelling tot de VS en GB, geen nummer 1. Wel nummer 3 en het stond uiteindelijk 10 weken genoteerd.

Geweldig nummer is dat, een van de beste hits uit dat jaar. Moet zeggen dat ik het midden van de jaren '70 wel de zwakste hitperiode vind, over het algemeen.

Inderdaad een geweldig nummer, van een band die in hun reïncarnatie nauwelijks terug te kennen was van hun eerste periode (Cherie baby enz).

Een half jaar voor December 1963 kwam overigens al hun echte comeback uit, Who loves you, even sterk als de grote hit. En nog mooier dan deze allemaal vind ik hun prijsnummer van later uit 1976: Silver star . Wat een tempo, wat een stuwend ritme, wat een meeslependheid. YouTube - The Four Seasons - Silver Star (Longer Album Version)

Is ook geweldig!

Who loves you was ook een prima single maar kwam in Nederland helaas niet verder dan de Tipparade, merkwaardig genoeg.

Het album Who loves you, met dus de titelsong, December 1963 en Silverstar is sowieso prachtig en leuk om bij tijd en wijle te draaien. Qua tijd werd het nog net onder het juiste gesternte uitgebracht.

De vorige dagen was ik iets te streng, Alvin Stardust krijgt een 7 (tenslotte leuk nummer), Hall & Oates 8, en U96 4,5 (Das Boot vind ik een stuk beter).

Geweldig nummer van Four Seasons, daar ben ik het eens met de vorige users, zeker de vocalen en de baslijn.
Cijfer: 9

Mee eens met musician dat de hitparade in maart 1976 (toch zeker week 13) zeer acceptabel was met relatief weinig zwakke nummers (beter dan enkele maanden terug). In de jaren '70 waren de hitlijsten in de eerste twee maanden van het jaar doorgaans zwakker dan de rest van het jaar vanwege al die carnavalschlagers die er toen in kwamen.

Four Seasons - December 1963 (Oh What a Night)

Een typische feestknaller.
Zo eentje waarop mijn generatie (late 60s, vroege 70s) vol overgave meezingt.
Summer of '69 is er ook zo een. Nostaligsch meezingen over een tijd die je nooit bewust
hebt meegemaakt. Ik vind het wel best een aardig nummer, maar zonder dat gedoe.

7/10

En zeker niet het beste uit maart 1976, zoals mijn voorgangers al aangaven.

Deftig nummer van The Four Seasons.
Echt een 1976-plaat; een periode waarin de hitparades bol stonden van liedjes met stuwende, vettig klinkende basloopjes en/of drums (Jive Talkin' anyone?).
Ik was toen pas een peuter, maar heb het allemaal mee gekregen van een continu dienst doende radio.
Je voelt de solpijpen haast langs je wapperen bij dit nummer!

De nieuwe Single Van De Dag is:

Christopher Cross - Sailing




Datum van binnenkomst: 21 maart 1981
Kwam binnen op: #33
Hoogste positie: #18
Aantal weken: 7

Toch een wat magere oogst voor een ballad die ik gewoon ijzersterk in z'n soort vind.
Noem het klef of wat ook, ik vind dat dit gewoon klopt. Tekst, voordracht en compositie sluiten naadloos op elkaar aan en productioneel vind ik het ook een hoogstandje.
Bij de Amerikanen verscheen het trouwens al in de zomer van 1980.

Een mooi nummer, zeker (7)

Christopher Cross is in Nederland bekend van zijn periode 1980-1983. Toen is er een aantal leuke singles verschenen, met Another Page (en Alright) een bewierrookt album.

Maar om de een of andere reden hadden we ook al weer snel genoeg van hem. En nogmaals, het is zeker niet onaardig maar ik zal toch niet snel de grootste hits van Cross spontaan opzetten. Zijn werk is best mooi uitgevoerd, het zijn zeker ook goede composities, maar nergens wordt het echt spannend.

Sailing is dan weer een dromerige variant.

Ik vind de muziek van Christopher Cross vooral heel erg saai. Zoals Hans zegt, het wordt nooit spannend. Ik geef meteen toe dat het allemaal uitstekend is uitgevoerd en prima in elkaar zit, maar het is zo zouteloos en... tja, saai, dat ik er niks mee kan en haast in slaap val. Uitzondering: Ride like the Wind.

Zouteloos inderdaad. Volgens mij draait zelfs Sky Radio dit niet meer.

Ik ken weinig van Christopher Cross (buiten dit nummer enkel Ride Like the Wind en Allright) maar ik moet toegeven dat het klopt qua zang en arrangementen. Spanning is er inderdaad weinig, het is wel sfeervol en dromerig en past het goed 's avonds.
Cijfer: 7,5

Arthur's Theme ken je toch ook wel, Luc?