Gek, dit nummer doet mij niet veel. Video Killed the Radio Star en Plastic Age vind ik erg leuk ook al vanwege de aanstekelijke gekte en dat mis ik in dit nummer, het komt mij veeleer kitscherig over al hoor ik wel duidelijk de vakmanschap (van Jon Anderson).
Cijfer: 5

Ook hier hoef ik niet echt lang na te denken of het nummer nogmaals te draaien, een 9. De Buggles hebben vorig jaar eindelijk eens dat album waar het op staat, Adventures in Modern recording, uitgebracht, geremasterd en al.

Dat heeft veel te lang geduurd. Maar inmiddels dus eindelijk Lenny kraakvrij te krijgen en het lost in geluid alle beloften in. Hoewel I am a camera nog net even beter is...

I Am a Camera ken ik ook nog vind ik dan weer een leuk nummer. Misschien zal ik Age of Plastic eens bestellen of beluisteren.

Zanger Trevor Horn zou dat zeker als compliment hebben opgevat toendertijd!

En ik ken ook iemand die zich tot op het bot beledigd zal voelen!

Maar ik vind Lenny duizend keer leuker dan eender welk Yes-nummer. Geweldig nummer! Ik geef het ook een 9.

Hé, de jaren '70 zijn voorbij.

Desalniettemin een aardig staaltje synthpop maar zeker geen hoogvlieger. Volgens de Engelstalige Wikipedia is dit alleen in Nederland op single uitgebracht.

Cijfer: 6,5

Hier herken ik mij wel in. Aardig liedje, maar wat er zo speciaal aan is? Ik kan er wel een iets hoger cijfer aan kwijt dan Luc.
Cijfer: 6,5

Erg goed nummer van The Buggles, vind ik beter dan Video Killed A Radio Star

Cijfer: 8

Lenny is met gemak het beste Buggles-nummer!

Maar nog niet zo goed als vele tientallen Yes-songs

Video Killed the Radio Star is catchy as hell, voor je het weet loop je er de hele dag mee in je hoofd. Met het verdwijnen van tal van muziekzenders van de buis zou de song anno 2012 "Internet Killed the Video Star" luiden. De geschiedenis herhaalt zich voortdurend...

Deze track ken ik een 7,0 toe en ranboy heeft gelijk; die andere Buggles kan toch echt niet tippen aan het betere werk van Yes.

Haha, touché!

Jon zal de verrichtingen van Trevor Horn ten tijde van Drama met argusogen hebben gevolgd.
En uiteraard zou hij in z'n nopjes zijn geweest toen die line-up uit elkaar viel.

Toch zou er misschien een zekere mate van respect naar elkaar zijn geweest toen Trevor de twee navolgende Yes-albums produceerde.

Maar misschien was het schone schijn.
Ellenbogenwerk en achterkamertjespolitiek kennen bij de band, zoals hun muziek, werkelijk geen grenzen.

Sterk verdeelde reacties, overigens...

Lenny is niet meer dan briljant. Het beste nummer van de band en (uiteraard) veel beter dan welk nummer van Yes dan ook.

No, no, no...

Overigens, helemaal vergeten te vermelden dat Video... een belangrijke inspiratiebron vormde voor Queen´s Radio Ga Ga, waarvoor dank aan The Buggles. Tevens is de video van dit nummer de eerst uitgezonden clip op MTV.

Dit terwijl het eigenlijk over Lenny zou moeten gaan.

Doe mij maar het origineel van Video Killed The Radio Star.

Na enige twijfel hoor ik toch ook liever het origineel.

Kom net bij een Killing Joke-optreden vandaan, dus het schoot er helaas een beetje bij in...

De Single Van De Dag voor 11 april is:

Janet Jackson - I Get Lonely




Datum van binnenkomst: 11 april 1998
Kwam binnen op: #25
Hoogste notering: #18
Aantal weken: 7

Elke keer als 1998 weer voorbij komt zit ik met m'n handen in het haar. Het is slappe zwijmelpop, novelties en leeghoofdigheid wat de klok slaat. Deze Janet Jackson-single steekt daar dan nog bovenuit, maar hier raak ik ook niet bepaald van in extase. Dit soort schuifel-arrenbie bereikte toen ook z'n commerciële zenith. Dit klinkt zo ontdaan van alle randjes, ballen en anderzijds tekenen van buiten het geijkte paadje lopen dat ik er bijna bij in slaap val.

De eerdere singles van The Velvet Rope, Together Again en Joni Mitchell-cover Got 'till It's Gone, gaan nog wel, maar wat La Jackson hier ten tonele voert is schuifel-arrenbie van het ergste soort. Niet voor niets een anoniem hitje waarvan het bestaan me al in 1999 ontgaan was, terwijl ik de hitparades destijds nog op de voet volgde.

Cijfer: 2

Ik vind deze ook niet best. Janet vond ik lange tijd wel tof, zeker met haar singles van een paar jaar eerder, maar de singles van The Velvet Rope vond ik behoorlijk leeg en nietszeggend. Een 3,5 voor deze.

Voor Savage Garden uit dezelfde week had ik wel een 8 over gehad. Geweldige ballad is dat. Verder is het aan de nummer 1 (Celine Dion) te zien de periode waarin Titanic extreem populair was. Wel grappig aangezien de Titanic nu weer zo in het nieuws is (overmorgen is het precies 100 jaar geleden dat 'ie is vergaan).

Vind het eigenlijk redelijk sneu dat ze dat nu aanpakken om een gereviseerde heruitgave van die film te rechtvaardigen.

1522 mensen vonden de dood.
De commercie gaat kennelijk echt over lijken...

Het zal Herman er om gaan dat de film 14 jaar geleden een hit was en dat je komt met een Single van de Dag uit die tijd terwijl het net 100 jaar geleden is, met die Titanic.

Het is overigens een wáárdeloze film, daar heeft 3D niets aan kunnen redden. Heel kenmerkend voor die tijd waarschijnlijk, bioscoop en hitparades sloten blijkbaar naadloos op elkaar aan. Janet Jackson krijgt een 2, Celine Dion, ongevraagd weliswaar, een 1.

En het woord dat er inderdaad bij past: smakeloos.

De film vond ik destijds prima eigenlijk. Maar ik heb hem dan ook nog voor de hype kunnen zien, dat scheelde wel.

De laatste fatsoenlijke single van Janet Jackson vind ik het twee jaar eerder uitgebrachte Scream (6,5), de co-productie met wijlen broer Michael waarvan ik de clip destijds als 13-jarige best gaaf vond.

De Top 40 van 11 april 1998 (week 15) is verder inderdaad een tranendal, voor mij onttrekt slechts tien procent van de lijst zich aan de malaise: Metallica - The Unforgiven II (7,5), Madonna - Frozen (7,0), Robbie Williams - Angels (7,0) en Wyclef Jean - Gone Till November (6,5).

De sinds halverwege jaren negentig ingezette kwalitatieve achteruitgang van de hitparades slaat hier al met pijnlijk zichtbaar resultaat om zich heen. Eén lichtpunt: er werden toendertijd nog volop fysieke singles verkocht, een tijd waar ik anno 2012 toch wel vrij stevig naar terugverlang.

Aan Celine Dion maak ik geen woorden vuil, anders krijg ik ruzie met m'n zusje.

Er staan wel meer leuke nummers in: Destiny's Child - No No No (8), Eagle-Eye Cherry - Save Tonight (7), Natalia Imbruglia - Torn (8,5), All Saints - Never Ever (7,5), Robbie Williams - Angels (7) en ook wat 'foute' dingen die ik prima kan verdragen: Spice Girls, Aqua, Will Smith...

De helft van de lijst vind ik nog best te doen dus.

Herman noemt nu precies de nummers die ik erg tof vind, inclusief mijn guilty pleasures (Will Smith, Aqua). Hij vergeet alleen nog: Sash! - La Primavera

@herman

Robbie Williams, althans z'n single in kwestie, krijgt van mij ook een 7. De nummers die je verder opnoemt kunnen af en toe leuk zijn maar zou ik uit mezelf nooit (meer) opzetten. Alleen All Saints misschien, maar dan vanwege het visuele aspect.

Anno 2012 is het met You Tube amper nog voorstelbaar, maar in 1998 kreeg ik elke maand op m'n flikker van m'n ouders als uit de jongste telefoonrekening bleek dat ik stiekem wéér een heleboel clips had aangevraagd op de The Box. Clips, die gemiddeld na drie kwartier wachten eindelijk eens werden uitgezonden.

Destijds sleet je als puber halve dagen voor de buis (TMF/MTV/The Box) en bestond er nog een collectieve muziekbeleving (een waardevolle opmaat naar een serieus muziekliefhebberschap) die vandaag de dag niet meer bestaat maar die ik de jeugd van tegenwoordig van harte gun.

Het liefst had ik overigens dertig jaar ouder geweest en jong in een tijd dat de hitparades uitpuilden van kwaliteit, want achteraf bezien was het (enkele uitzonderingen daargelaten) ook in 1998 al janken met de pet op.

Vergeten inderdaad, want Sash! is ook erg leuk. Al haalt deze het niet bij Encore Une Fois wat echt een klassieker is.

Volgens mij ook de eerste artiest die met zoveel verschillende talen in de hitparade stond (Frans, Engels, Spaans, etc.).

Deze single van Janet Jackson is een voorbeeld waarom ik weinig heb met die R&B: gelikt, saai en emotieloos. Haar vroegere dance-hits vond ik nog goed, jammer dat ze vanaf dan overschakelde op die schuifel-arrenbie.
Cijfer: 3,5

De Nieuwe Single Van de Dag:

Op 12 april 1969 komt binnen de immer vrolijke:

Mary Hopkin - Goodbye





Zij mócht van The Beatles zo maar op het Apple label en was met haar muziek dan blijkbaar ook niet zomaar iemand. Goodbye deed het ook goed: 11 weken genoteerd en een eerste plek.

Een fraai uitgevoerde en Beatlesque klinkende McCartney-compositie waarvan ook een door de Fab Four vertolkte versie schijnt te bestaan (maar even opsnorren die handel).

Cijfer: 8,5