Ik herhaal: Geen politiek correct standpunt op MuMe, maar wel mijn eerlijke mening.

Ik denk dat je beter kan spreken van kortzichtigheid.

Ik denk dat we beter kunnen concluderen dat mijn muzieksmaak meer in de wieg gelegd is voor de diepte dan voor de breedte en dat muziek waarin conventionele instrumentatie (vrijwel) door afwezigheid schittert niet aan mij besteed is.

Soit, nu de beoordeling:

Hoewel de ultralage sensuele stem van de zanger zich uitstekend leent voor een veel opwindendere bluesrock-retake van de song, blijft het als dance track meer dan behoorlijk overeind. Het leunt op een catchy, melodieus riffje dat prima kan beklijven waardoor het - ondanks de relatief lange speelduur voor een single - ook voor een niet-liefhebber van deze muziek als ik geen seconde verveelt.

Cijfer: 7

PS:

Het nummer heet overigens geen Turn In, Tune Out, Drop Out zoals Kaztor abusievelijk stelt, maar Turn In, Tune Out, Cop Out (schoonheidsfoutje, moet kunnen, zeker op zondag)

Maar als je niet eens kan horen of het met conventionele instrumentatie of met electronica is gemaakt, wat maakt het dan in godsnaam uit? Dat betekent dus dat die muziek wel voor je weggelegd is, omdat het nummer wel voor je weggelegd zou zijn als het met echte instrumenten zou zijn, terwijl het precies dezelfde nummer met electronica niks voor jou is. Dat lijkt me gewoon een kwestie dat het tussen je oren zit, en dat elektronische muziek ook best je ding kan zijn. Je wil er alleen zelf niet aan toegeven. Want stel nou dat het nummer van Freak Power toch elektronische blijkt te zijn... vind je het dan ineens niks meer terwijl je er daarvoor best van kon genieten? Dat slaat toch nergens op?

Ik schaar me zonder enige twijfel achter Arrie in deze.

Wat de muziek betreft: zowaar twee topnummers achter elkaar.

The The's Uncertain Smile is een heerlijke 80s classic met een geweldige solo van Jools Holland.
Cijfer: 8,5

Freak Power's Turn On, Tune In, Cop Out is een van de vele hits die Norman Cook (van origine bassist - u weet wel, zo'n conventioneel geval) in de 90s scoorde. Vind dit nog altijd een lekker plaatje dat nog altijd tamelijk fris klinkt.
Cijfer: 8

Nooit geweten!

The The - Uncertain Smile
Sterk en origineel nummer met mooie pianosolo.
Cijfer: 8,5

Freak Power's Turn On, Tune In, Cop Out
Wat minder aansprekend maar degelijke funk met licht jazzy inslag en vakkundig gebracht.
Cijfer: 7

Overigens maakt het mij niet uit welke instrumenten er gebruikt worden in een song (akoestisch, elektrisch of elektronisch), voor mij telt het eindresultaat.

Ik beoordeel meer dan alleen het muzikale eindproduct, ook het tentoongespreide muzikale vakmanschap tijdens het productieproces is voor mij relevant. In deze heb ik multi-instrumentalist Cook zijn muzikale doopceel gelicht en voldoende aansprekende wapenfeiten aangetroffen om hem te kunnen kwalificeren als échte muzikant, als artiest, als kunstenaar...

Hoe dan ook, het kunnen bespelen van een conventioneel muziekinstrument (1) staat bij mij in hoger aanzien dan het kunnen programmeren van een computer (2), want 1 vergt (veel) meer muzikaal vakmanschap dan 2, maar uiteraard; tussen zwart en wit zit een hoop grijs, en het is zeker geen zaak van 1 is (altijd) alles en 2 is (altijd) niets.

De single in kwestie beschouw ik als een redelijk geslaagde mengvorm tussen 1 en 2, maar als deze sound volledig zou zijn voortgekomen uit 1, dan zou ik hier absoluut een hogere becijfering aan toegekend hebben, evenals ik omgekeerd lager geqouteerd zou hebben.

Conclusie: elektronisch fabricage kan best mijn ding zijn, mits er (ook) een prominente rol weggelegd blijft voor conventionele instrumentatie.

Dat ben ik erg benieuwd wat je hier van gaat vinden, Brian Wilson is een man die de trucendoos niet schuwde (met fabelachtige resultaten).

Een nieuwe Single van de Dag, een nummer waar ik bij het openslaan van de Top 40 al gelijk wist: daar kom in niet onderuit!

Beach Boys - Sloop John B





Komt binnen op 16 april 1966.
Is natuurlijk niet alleen een geweldige klassieker, heeft ook grandioos gescoord met 16 weken genoteerd en de eerste plaats in de Veronica Top 40.

Ik meen zelfs dat een aantal jaren geleden Sloop John B door Amerikaanse artiesten in de muziekindustrie is gekozen tot het beste nummer aller tijden.

Sloop John B Jarenlang m'n favoriete Beach Boys-nummer geweest, geweldige meezinger! Ik word er altijd vrolijk van.

Wat vind je dan bv. van Paul Simon's Graceland? Dat lijkt een heel conventionele plaat, maar daar is op de computer toch ook nog veel aangesleuteld.

[kuch]Queen deed in de jaren '80 ook veel met drumcomputers[/kuch]

Sloop John B. is natuurlijk een klassieker, maar persoonlijk vind ik wel dat ze nóg betere nummers hebben.

Prachtig nummer

Neem ik gisteravond plaats achter m'n computer - na aan het Scheveningse strand genoten te hebben van een fenomenale opvoering van rockopera The Wall door een weergaloze Pink Floyd-tributeband - blijken de The Beach Boys met Sloop John B uitverkoren tot MuMe's Single van de dag, en ja: dan is er overduidelijk en evenzo toepasselijk sprake van 'thuiskomen'.

Toen ik nog frequent uitwedstijden bezocht van m'n favoriete voetbalclub heb ik heel wat knotsgekke varianten op deze song meegebruld. Bewerkingen die het, de eerlijkheid gebied er gewag van te maken, nèt niet haalden bij het origineel, maar dan ook nèt niet.

Nee, wat de originele uitvoerenden hier klaarspelen is veel meer dan een fraai staaltje melodieuze feelgood-surfpop. Hier is door Brian Wilson en co op buitengewoon vakkundige en voor die tijd revolutionaire wijze omgesprongen met arrangering en harmonie, iets wat het eindproduct geheel terecht deed uitgroeien tot monsterhit en megaklassieker.

Cijfer: 9,5

@herman

Bij beluistering van Paul Simon's Graceland (zowel de song als het album) heb ik het gevoel dat de computer de de mens dient en niet andersom. Hier is automatisering een middel en geen doel. Bovendien blijft de sympathieke singer-songwriter en gitarist met zijn muziek ook in een conventionele live set up prima overeind.

@kaztor

Idem wat betreft Queen.

Een nieuwe Single van De Dag:

Earth & Fire - What a difference does it make





Er kon worden gekozen uit hitlijsten van 1971 en 1976 maar dit was nog de meest aardige, binnengekomen op 17 april 1976.

Hun hoogtijdagen waren eigenlijk voorbij, maar dit nummer blijft ruim te verkiezen boven de latere nummer 1 hit Sweet love van Ferrari, die ook binnenkwam op die datum.
Toen, ten tijde van de hit, was Earth & Fire nog één van mijn meest favoriete bands, What difference does it make een mooie voorjaarshit.

Meest aardige is inzake dit nummer van Earth and Fire enigszins een understatement, want op deze elfde single van dit Zuid-Hollandse gezelschap valt niets aan te merken. Had dit vandaag binnenkomen in de Top 40, dan had Moeder Natuur - in haar nopjes met de fraaie gelaagdheid van de song - het hemeloppervlak vast opgeluisterd met een schoon stralend zonnetje...

Onbetwiste hoogtepunt in dit puike staaltje symfonische pop/rock is de elektrische gitaar die tot driemaal toe op buitengewoon geraffineerde wijze doorbreekt, maar ook de overige bandleden (inclusief zangeres/frontvrouw Jerney Kaagman) staan meer dan hun mannetje in deze vakkundig verzorgde productie.

Cijfer: 8

Beach Boys - Sloop John B
Uitstekend nummer, erg vrolijk maar nooit melig, prima vocalen en samenzang.
Cijfer: 9

Earth & Fire - What a difference does it make
Hun minste single tot dan toe, blijft minder hangen door gebrek aan een ijzersterke melodie al bewijst deze band haar klasse. Inderdaad veel beter dan die draak van Ferrari (2,5) maar de ballad van Cliff Richard vind ik een betere binnenkomer (9).
Cijfer: 7

Een ballad van Cliff Richard? Klinkt niet best, over welk nummer heb je het Luc?

Sloop John B. is een popparel, maar ook weer niet een nummer dat me van mijn sokken blaast dus ik houd het nog bescheiden met mijn rating.
Cijfer: 8

Overigens heb ik vaak bij dit soort klassiekers dat ineens het kwartje kan vallen, zelfs al heb je zo'n nummer al honderden keren gehoord. Kan best zijn dat dat hier ook nog eens gebeurt (ik had het nog niet zo lang geleden met London Calling en The Model, de groepen mag u er zelf bij bedenken ).

Het nummer van Earth & Fire gaat eigenlijk compleet langs me heen. Het zit goed in elkaar, maar het klinkt zo op het eerste (en tweede) gehoor wel erg bleekjes.
Cijfer: 5

Miss You Nights, één van zijn beste nummers. Of hoor je liever Sweet Love van Ferrari?

Doe mij dan maar geen van beiden. Wat een oversentimentele zwijmelballad is dat Miss You Nights, zeg.

Doe mij maar Sweet Love als ik zou moeten kiezen. Heeft niet veel om het lijf (letterlijk, wat die meisjes in de clip betreft ), maar is in ieder geval niet zo saai als ome Cliff... Zou ze allebei rond de 3 of 4 geven, denk ik.

Ergo, goeie keus van musician.

Van de meeste (vooral latere) ballads van Cliff Richard moet ik niet veel hebben maar Miss You Nights vind ik net prachtig. Ferrari is niet meer dan een flauwe kloon van George Baker (maar nog een stuk meliger). Maar ja, ieder zijn smaak ...

Earth And Fire lijken door disco te zijn aangestoken.
Ik vind het best een leuke single. Een beetje moeilijk te peilen, maar juist daardoor niet saai.

Ik ken ze overigens slechter van Cliff, al is Miss You Nights wel erg klef.

Maar liever dat alles dan Ferrari.
Echt een ongelofelijk flauw aftreksel van George Baker, die vent!
Fantasielozer kan haast niet.

Cliff werd destijds redelijk geprezen om Miss you nights maar heeft duidelijk de tand des tijds niet doorstaan.

Ferrari zou inderdaad de eerste plaats van de Top 40 bereiken en Sweet love is helaas een blauwdruk van menig nummer dat in deze 'hoek' van de muziek valt te vinden. Vooral veel Nederlandse muzikanten in die tijd wisten de grenzen van onbenulligheid in de popmuziek ruim te verleggen.

Met andere woorden, ook in 1976 was een groot deel (wellicht de helft) van de Top 40 niet om aan te horen.

In de hitlijsten van de jaren '60, '70 en grotendeels '80 (en dus ook 1976) was 90% van de rommel afkomstig van eigen bodem. Oftewel hoempapa- en carnavalschlagers die elkaar in onbenulligheid overtroffen, oftewel artiesten die niet anders deden dan coveren (Albert West, Lee Towers ...) oftewel flauwe klonen van wat destijds hip was (Ferrari bv. of Abba- en glamrockaftreksels) en in die tijd ook melige duetten (Saskia & Serge, Rosy & Andres) allemaal in de categorie 'zultpop'. Nu hebben wij Kane, Di-rect, de Toppers, Jeroen Vander Boom ... om maar te zwijgen van de vele 'idols' .

Earth & Fire stond daar gelukkig mijlenver boven en bracht de ene na de andere kwaliteitssingle uit, net als bv. Golden Earring en Shocking Blue (bands die ook internationaal succesvol waren itt. tot die zultpopartiesten).

De nieuwe Single Van De Dag is:

Peter Gabriel - Big Time




Datum van binnenkomst in de Top 40: 18 april 1987
Kwam binnen op: #34
Hoogste positie: #24
Aantal weken: 5

Maar liefst 8(!) binnenkomers die week waarvan ik deze en Art Of Noise de duidelijke uitschieters vind. Big Time is minder catchy dan een Sledgehammer, maar de kracht ligt 'm hier in de drive.Verzorgd klinkende popmuziek dat niet te lijden heeft onder de 80's-productie.
Eerder nog, ik vind het best bij de muziek passen.