Wat minder dan Sledgehammer maar toch prima single, klinkt inderdaad 80's maar hoegenaamd niet gedateerd.
Cijfer: 8

Inderdaad nogal een 80s productie, maar van wat ik heb gehoord van Gabriel klinken zijn singles allemaal erg naar de tijd waarin ze zijn uitgekomen. Deze kende ik nog niet, maar vind het best een lekker nummer.
Cijfer: 7

Ik las trouwens laatst dat Sledgehammer het meest gedraaide nummer aller tijden is op MTV.

Het waren voor Gabriël big times inzake populariteit anno 1987. Evenals vele andere oude rockers bleek hij zijn wildste haren verloren te hebben en te zijn getransformeerd tot popster geliefd bij het grootst mogelijke publiek dat bestond voor respectabele hitparade-acts. Is dit erg? Nee, niet per definitie, of in dit geval verre van, want in artistiek opzicht staat Big Times - dat zowel qua beeld als geluid nadrukkelijk de tijdgeest ademt waarin het werd uitgebracht - nog immer overeind.

Bijzonder aan de song is het percussief klinkende basspel waarover Wikipedia het volgende meldt: The song’s bass guitar part is unique in that backing bassist Tony Levin and then-backing drummer Jerry Marotta teamed up for the main bassline. Using one of Levin’s fretless basses, Levin handled the fingerings while Marotta hit his drumsticks on the strings, which is why the bass part sounds percussive. Inspired by this sound, Levin later invented Funk Fingers, which were little drumstick ends that could be attached to the fingers to achieve a similar bass guitar effect in concert. Police drummer Stewart Copeland plays drums on the song.

Veel typische 80's-productie ging gepaard met een übergladde sound maar daarvan is hier geenszins sprake. Sterker nog, dit is een fraai staatje opgewekte en dansbare popmuziek dat prima beklijft.

Cijfer: 8,0

Zo, en nu terug naar Dancing with the Moonlit Knight.

http://www.youtube.com/watc...

Cijfer: 10+

Tony Levin
Stewart Copeland

Ik vind Big Time een van de mindere nummers van het popalbum van Gabriel So. Dan is het niet gelijk een slecht nummer want het is een prima album met dito productie. Qua muzikanten zit het altijd wel goed bij Gabriel dus nu ook. Big time is een frisse popsong maar wel de minste in vergelijk met de andere singles van dit album. Maar dat is nog altijd goed voor een mooie voldoende.

cijfer: 7

De andere singles afkomstig van So (Sledgehammer en Don't Give Up) zijn - hoewel ik de eerste wegens welhaast overdadige radio-airplay niet snel meer vrijwillig zal opzetten - een fractie beter dan Big Time, nòg een fractie beter welteverstaan.

Red Rain was overigens ook een single, in Amerika zelfs een top 3 hit. In Olanda deed de single dan weer niets helaas.

In Olanda waren het destijds het rode gevaar en de zure regen die de gemoederen bezig hielden, zozeer dat hier de markt verzadigd was voor die single.

Voeg die twee samen en je hebt....

Okee, genoeg de lolbroek uitgehangen, door naar...

De nieuwe Single Van De Dag is:

Republica - Ready To Go




Datum van binnenkomst: 19 april 1997
Kwam binnen op: #31
Hoogste notering: #19
Aantal weken: 7

Gister weer eens op de radio gehoord. Ik blijf het een fijne single vinden.
Een lekker jachtig gitaarplaatje met een jaren '80-sfeertje.
De zang past er uitstekend bij.

Heerlijk 90s plaatje die nog tot ver in de 00s voorbij kwam op allerlei feestjes. Goede crossover tussen rock en dance (bigbeat) ook. Leuk om weer eens terug te horen!
Cijfer: 8,5

Ik heb zeker géén hekel aan het So album van Peter Gabriel en vind zijn veranderde aanpak na zijn eerste vier albums prima. Als het tenminste eindigt met een album als So als eindresultaat. Big time is één van de leukste nummers van het album dus: 10

Republica is voor mij dan weer nieuw en blijkbaar is niet alles zo afschuwelijk vanaf 1995 als wel eens geschetst: 7,5. Er zit een leuk tempo in en de stevigheid bevalt mij ook goed.

Leuk nummer, ik sluit mij aan bij herman.
Cijfer: 8

Republica, Skunk Anansie, Guano Apes, Garbage, K's Choice, Anouk en zo kan ik nog wel 97 jaar doorgaan. In het kielzog van het overweldigende succes van Alanis Morissette beleefden tweede helft jaren '90 legio rockacts aangevoerd door een zangeres/frontvrouw hun grootschalige doorbraak.

Een andere overeenkomst tussen bovengenoemden is dat er bij allen wel een aantal lekkere songs (vaak singles) op hun palmares prijken. Ready to Go is zo'n heerlijke, opzwepende track. Destijds op tienerfeestjes die ik frequenteerde, maar ook anno 2012 nog als ik er ik op m'n werk door Radio Veronica op wordt getrakteerd.

Ook ik volg herman.

Cijfer: 8

Daar hoorde ik het ook op afgelopen woensdag.
Toen dacht ik nog aan dit topic en of ie toevallig eens snel aan de beurt zou zijn.
En zie, het toeval wilde dus dat ik 'm meteen als Single Van De Dag kon kiezen!

Het was een lekkere beurt, Kaztor!

Wanneer ben ik eens de single van de dag?

Die geef ik liever aan mijn schatje, excusez moi.

Met dank aan musician zal ik de komende vier dagen voor de single van de dag zorgen. Ik zal zo de jaren '60 hit plaatsen (ik kan maar liefst uit drie [!] nummers kiezen).

Zoals gezegd was de keuze nogal beperkt. Slechts drie nieuwe binnenkomers in de jaren '60 op deze dag. Bovendien is het nummer dat ik heb gekozen slechts een zeer kleine hit geweest...

Diana Ross & The Supremes - Forever Came Today




Datum van binnenkomst: 20 april 1968
Kwam binnen op: #40
Hoogste notering: #40
Aantal weken: 1

Lieflijk gezongen door de Motown-zangeres Diana Ross. Ik maak nu zelf voor het eerst (of nu ja, inmiddels voor de derde keer achterelkaar) kennis met dit nummer. De instrumentatie pakt goed uit met onder meer zomerse blazers en een simpel maar doeltreffend drumritme. Normaal gesproken niet iets wat ik zelf op zou zetten, maar mocht het op de radio of televisie voorbijkomen dan schakel ik zeker niet weg.

Een aardig en lief liedje maar lang niet zo memorabel dan hun andere hits (het werd ook nauwelijks een hit).
Cijfer: 6,5

Ik sluit me bij Luc aan.

Daar sluit ik me ook bij aan. Het is altijd plezierig iets van The Supremes te horen, maar dit hoort niet tot hun sterkste nummers. Vind het wel de beste van de drie binnenkomers deze week.
Cijfer: 6,5

Een onbetekenend hitje uit een oeuvre dat toch al niet overdreven correspondeert met mijn muzieksmaak, al kan ik een handvol hits van La Ross prima smaken (met name het fraaie Do You Know Where You're Going To). Een groot artieste, dat zonder meer, maar deze single is er geen om lang bij stil te staan.

Cijfer: 4,0

Heel goed R & P! Je ziet dat je nogal gebonden bent aan beperkingen bij zo'n single van de Dag en dan mag je nóg van geluk spreken dat 1968 nog een Top 40 had op 20 april!

Hoe dan ook, de Supremes was een keuze waar ik bij jou wel 100 euro op had durven inzetten, Die andere twee waren een nummer van Manfred Mann en Elvis Presley, voor de goede orde.

Maar je zult het eens zijn: ze hebben betere nummers gemaakt, het trio rond Diana Ross. Ik geef wel iets meer dan ClassicRocker, een 5.

Was laatst nog in het 1968-topic aan bod gekomen.
Inderdaad een nogal richtingloos nummer dat niet bijblijft.
Typisch dat uitgerekend hun dat moet overkomen; Als er één act in die tijd wel herkenbaar klonk was het wel deze.

Vanavond (of ik moet eerder tijd hebben) zal een single uit de jaren '70 volgen. De keuze is al gemaakt.

Opnieuw viel het niet mee om een mooie keuze te maken, sterker nog met geen enkele nieuwe binnenkomer op 21 april heb ik iets. Ook niet met de track die ik nu heb gekozen, hoewel ik er prima naar kan luisteren:

Peter Tosh - I'm the Toughest




Datum van binnenkomst: 21 april 1979
Kwam binnen op: #34
Hoogste notering: #17
Aantal weken: 6

Een zomers reggae-niemendalletje. Onder de juiste omstandigheden (lees: een zonnetje, een glaasje limonade - met zo'n schattig parapluutje in het glas gestoken - en een goede stemming) vast een fijne track om te beluisteren. Maar goed, een beetje cliché, zeker voor dit genre, is het dus wel.


Deze plaat stond 6 weken in de top 40 en haalde uiteindelijk maximaal de 17de plaats.

I Want You to Want Me van Cheap Trick (cijfer: 8,5) en vooral Olivers Army van Elvis Costello (cijfer: 9,5) waren veel betere nieuwkomers.

Maar goed, een aardig maar niet opzienbarend en wat te simpel reggae-nummer, inderdaad wat niemendallerig.
Cijfer: 6

Ik heb alle nieuwe binnenkomers beluisterd, maar helaas ook de nummers die jij noemt kunnen mij niet bekoren. Maar ik vermaak me prima met dit topic. Morgen wordt het helemaal een ramp, ik ga dan denk ik voor een fout nummer (die ik overigens wel goed kan waarderen - zo op zijn tijd) hoewel de keuze nog niet definitief is.

Ben benieuwd naar je keuze van morgen.

Dit nummer zal vast leuk zijn in de juiste omstandigheden, maar nu word ik er ook niet echt wild van. Een zesje dan maar.
Cijfer: 6

Cheap Trick had hier wel een 8 gescoord, dat nummer is wel een leuke guilty pleasure.