Nou nog een leuk liedje. Het nummer blijft in je hoofd zitten na de 1 ste luisterbeurt.
6

Erg leuk nummer, vooral die viool en een prettige melodie die in je hoofd blijft hangen. Bij ongecompliceerde pop wil ik eerst en vooral een vlotte en aanstekelijke melodie en goede zang en dat is hier het geval.
Cijfer: 8,5

Leuk opgewekt nummer wel, maar het heeft ook iets oubolligs over zich. Jeugdsentiment trekt het eindcijfer nog wat omhoog.
Cijfer: 6,5

Ik ben ook nog voor de laatste twee singles een reactie schuldig. Druk gehad rond Koninginnedag en een moeder die drie dagen logeert (helemaal niet erg maar het scheelt uiteraard in mume-tijd)

Hoe dan ook, ik vind Taylor Dayne wat "gewoontjes", er zit wel een goed tempo in, maar die eighties productie van de R&B uit die tijd.... (4,5).

The Bluebells zijn wel beter (6) maar ook niet erg schokkend. Compositie ook niet al te best. De inbreng van een vioolachtig instrument moet het redden maar dat niet. Eens met de oubolligheid die herman constateert.

Als er géén hitlijsten zijn verschenen op 2 mei in de jaren '60, niet in Nederland, de VS of Engeland (wat op zich heel bijzonder is) mag je volgens mij één dag smokkelen, staat in de spelregels....

Derhalve een binnenkomer op 3 mei 1969, een nieuwe Single van de Dag!

Bob & Earl - Harlem Shuffle





Met de originele Nederlandse hoes hierboven. Steengoeie harde soul, goed genoeg om jaren later alsnog gecoverd te worden door de Rolling Stones. Nou was die versie echt minder dan die van Bob & Earl maar de Rolling Stones gingen er toch moeiteloos mee de Top 10 in.

Het duo kwam zelf ook in de Top 10 van de Veronica top 40, hun enige hit ooit in Nederland. 11 weken en plek 8.

Ja, leuk nummer. Herken het wel, maar had nog nooit van de artiest gehoord. Heb het wel eens op de radio langs horen komen. Tof nummer, zit een fijne drive in.

En nu valt me ineens het stukje op dat House of Pain heeft gesampled in Jump Around.

Dit is nou een van die prachtige nummers die ik echt eens op een goede soulverzamelaar wil vinden.
Geweldig!

Die cover van de Stones vind ik hun allerzwakste single.
Puur lopende-band-werk.

Dit is echt een toppertje, kende het nog niet. Van dit soort kennismakingen word ik nu pas echt gelukkig.

8,5

En ik heb in het soul genre (het gaat niet opzettelijk) nog een interessante nieuwe Single van de Dag:

Rufus ft Chaka Khan - Once you get started





Waarbij een element funk wordt ingebracht. Voor die tijd was het heel wat. Het gaat hier om een binnenkomer in de Top 40 op 3 mei 1975.

Maar slechts drie weken en maximaal plek 26.

Ik stuit nu pas op dit topic en vind dit een leuke en zal dan ook maar eens af en toe mee gaan doen.
Heb alle 'gedrukte exemplaren' van de Top 40 nog van medio 1972 t/m ergens in 1994 (al liggen die wel heel diep op zolder) en in de 6e editie van Hitdossier (t/m 1994) nog aangekruist in 'welke vorm' ik een bepaald nummer heb. In die van 1998 ook nog, maar in die van 2002 niet meer.
Ben met de Top 40 toch wel ongeveer eind jaren 90 afgehaakt, nadat er vanaf pakweg 1993 steeds meer bagger in kwam te staan. Laatste jaren gaat het overigens weer wat beter, naar mijn bescheiden mening.

On Topic:
Once You Get Started kan ik me nog wel herinneren. Een heerlijk vet funknummer.
Wat is er toch met die vette funk die halverwege de jaren 70 zo populair was gebeurd?
Lijkt verworden inmiddels tot allerhande zouteloze varianten op soul.
Ook Tell Me Something Good (kwam al in 1974 uit) ook van de LP Rufusized is zo'n lekker nummer.
Chaka Khan solo heb ik altijd minder kunnen waarderen dan deze groep.
Deze heb ik nog op 7" (is eigenlijk van mijn broer).
Cijfer 7,5.

Bob & Earl - Harlem Shuffle
Prima soulnummer met vette blazers, beter dan de Stones-cover.
Cijfer: 8,5

Rufus ft Chaka Khan - Once you get started
Lang niet meer gehoord maar ik kan mij wel bij Dibbel aansluiten. Degelijke vette funk, jammer dat deze muziekstijl vrijwel verdwenen is (en in de hitlijsten plaats heeft gemaakt voor de zoutloze R&B).
Cijfer: 7,5

Geweldig . En heb je die dan ook elke week zelf gehaald? Dat heb ik lange tijd gedaan, maar niet zo lang als jij. Ik ben in 1973 met het blad Pop-telescoop begonnen. Na het verdwijnen van de piratenschepen werd dat het gedrukte exemplaar van de Top 40. Als ik op vakantie ging, vroeg ik iemand anders voor mij het exemplaar van die weken te halen. Maar na 1982 ben ik met het verzamelen gestopt, soms haalde ik er nog wel eens uit nostalgie.

Alle hitlijsten die ooit zijn uitgebracht zijn op internet te achterhalen. Maar soms ruik ik nog wel eens aan een oude vergeelde Top 40.....

Aan vergeelde dingen ruik ik niet maar ik snap de nostalgische gevoelens helemaal

Ik heb ze zelf ook jaren bewaard (van rond de periode 1990-1995) maar op een gegeven moment met het oud papier meegegeven.

Heb destijds in 1972 een abonnement bij mijn ouders afgedwongen (als verjaardagskado) op het Veronica 192 weekblad, waar de lijsten iedere week instonden. Deze heb ik allemaal nog steeds tot de periode dat 538 uit de lucht moest in augustus 1974.
Veronica werd toen een officiele omroep en het weekblad werd een echte TV-gids waar ook nog steeds de Top 40 instond. Wij bleven geabonneerd tot ergens in 1977. Van deze heb ik de Top 40 uitgescheurd en de rest weggegooid.
Daarna heb ik hem trouw iedere week gehaald bij de platenzaak in mijn geboortestad.
Iedere donderdag in de eerste schoolpauze op het fietsje snel op en neer naar de platenzaak om de nieuwe lijst op te halen en singeltjes te kopen die uit de Top 40 of tipparade verdwenen en in de aanbieding kwamen voor 1 gulden 50.
Ze kenden me uiteraard goed en ze bewaarden er altijd wel een paar voor als ik (of een van die andere idioten, want er waren er meer) een keertje niet kon.
Dat waren nog eens tijden...
Na verhuizing in 1990 heb ik het nog een jaar of 4 volgehouden, bij wisselende platenzaken in wisselende dorpen/steden.
Daarna is de klad erin gekomen. En werd de muziek ook steeds slechter.
En was ik er misschien te oud voor geworden......???

Het zal een combinatie van dit alles zijn

Vonden jullie ouders de moderne muziek ook niet veel slechter dan de muziek uit hun jeugd toen jullie als tieners naar de top 40 luisterden?

Nou mijn vader begreep/begrijpt sowieso weinig van muziek laat staan mijn muziek maar mijn moeder kon het regelmatig nog wel waarderen. Het was meer het volume wat haar wat minder aansprak

Twee onbekende nummers voor mij. Bob & Earl's Harlem Shuffle is inderdaad een lekkere soulplaat en waarschijnlijk vooral bekend door het intro dat werd gesampled in Jump Around, een van de meest gedraaide nummers van de jaren '90. Eentje die ik wel vaker wil horen (cijfer: 7,5). De funk van Rufus en Chaka heb ik minder mee. Het klinkt als een klok, maar ik word er ook een beetje nerveus van (cijfer: 5,5).

En welkom in het topic, Dibbel!

Op de één of andere manier lijken mij Top 40's uit 1990-1995 sparen een stuk minder leuk dat de echte oude, dus laten we zeggen jaren '60 en '70. Ik zou die lijsten uit de jaren '90 ook bij het oud papier kunnen hebben gegooid.

Ik kan mij vergissen en dan is het wellicht inderdaad een kwestie van generatie. Elke leeftijdsgroep zijn eigen Top 40 tijd. Maar ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat het sparen van Top 40's uit die eerste 20 jaar van het bestaan van Veronica leuker was.


Ik geloof niet dat de Top 40 in de late jaren '60 en '70 zo volstonden met onmogelijke muziek voor ouders. Die nummers uit die tijd waren nogal vrij onschuldig, eigenlijk. Er was misschien wel veel muziek waar ze minder van hielden, maar dat stond nauwelijks in de Top 40.

Nou dat denk ik niet. Ik was toen zeg maar rond de 15 jaar en toen was dat voor mij erg belangrijk. Ik volgde op tv de Engelse top 40 via MTV op de maandagavond en op de vrijdagmiddag de Top 40 op de radio. Dat hield ik echt keurig bij allemaal. Het lijkt me sterk dat de beleving dan anders is.

Rufus en Chaka, net als Herman ben ik niet echt fan. Ken het nummer vaag, maar ben het volgens mij ook snel weer vergeten. Desondanks leuk dat dit soort dingen in de top 40 hebben gestaan. Zoiets is nu, helaas, ondenkbaar.

5,5

Generatiekwestie zal ook wel meespelen.
Tegenwoordig in het downloadtijdperk stellen die hele hitlijsten niets meer voor (lees je zelfs in de Telegraaf) en ik hoor jeugd er eigenlijk ook nauwelijks meer over. En de CD-single is inmiddels afgeschaft dus.
Dus ja, vroeger leek het inderdaad leuker. Al zullen ook jeugdsentimenten wel meespelen.
Voorlopig gooi ik ze nog even niet weg.
Misschien nog ooit leuk voor mijn kinderen...

Nee, de beleving is gelijk. Dat zeg ik, iedere generatie z'n eigen Top 40 periode. Maar ik vermoed alleen dat het qua tijdgeest, afgezet tegen wat er allemaal gebeurde en de muziek die er verscheen, de jaren '60 en '70 leuker waren.

Dat zou kunnen en dat geloof ik ook wel, het waren spannendere tijden natuurlijk. Maar ja in de jaren 60 bestond ik nog helemaal niet en de 4 en half jaar dat ik de jaren '70 leefde was ik nog niet zo met de Top 40 bezig

Je moet rekenen dat in mijn tienerjaren (de jaren 70 en vooruit ook nog een gedeelte jaren 80), mijn ouders al 40'ers, bijna 50'ers waren.
Die hebben de hele opkomst van de popmuziek in de jaren 60 niet meegekregen omdat ze toen al dertigers waren.
Mijn vader was vooral van het licht klassiek en operette en weigerde zich open te stellen voor popmuziek, want het zou toch maar allemaal herrie zijn.
Mijn moeder vroeg nog wel eens van he, wat heb je op staan, dat is wel aardig. Voor haar heb ik ook nog wel eens cassettebandjes gemaakt.
Mijn kinderen vallen er helemaal midden in nu, en nu geldt het omgekeerde. Die kan ik nog indoctrineren met inmiddels bijna 50 jaar popmuziekhistorie...

Ik zeg niet dat het onmogelijke muziek was. In de huidige top 40 staat ook echt geen onmogelijke top 40, en toch hebben ouderen er minder mee dan jongeren. Ik durf te wedden dat dat vroeger net zo goed was. Natuurlijk staan er nu ook dingen in de top 40 die ouderen wel leuk vinden. Als ik bijv. naar de ouders van mij of m'n vriendin (of m'n ex) kijk, die luisteren ook naar genoeg huidige top 40-muziek. Dat zijn echter niet het soort mensen dat heel erg met muziek bezig is. Er is echter wel een deel van de top 40 waar jongeren veel meer mee hebben en dat was vroeger net zo goed.

Iemand als Adele is misschien wel het beste voorbeeld van iemand die vele verschillende generaties aanspreekt. Misschien wel de uitzondering van die regel... Maar toch...

Lekker nummer, dat van Rufus.
Dit soort funk hoor je inderdaad niet meer in de hitparades.

Die eerdere tipnotering Tell Me Something Good is trouwens ook meer dan de moeite waard.

Met liefde presenteer ik de nieuwe Single Van De Dag:

U2 - The Unforgettable Fire




Datum van binnenkomst in de Top 40: 4 mei 1985
Kwam binnen op: #34
Hoogste notering: #8
Aantal weken: 9

Ik moet het helaas even kort houden: Uitstekende single, beter naar mijn mening dan Pride die hier aan vooraf ging.

Ook de b-kant, een live-versie van A Sort Of Homecoming, heb ik vroeger helemaal grijs gedraaid.

Vind ik ook. Een single met het cijfer 10. Eén van de beste van U2 ooit.