Plat? Dom? Simpel? Commercieel? Ja.
Ontzettend vermakelijk? Nee!

3

Ik heb dit ook altijd maar een vervelend nummer gevonden. Van Josh Wink vind ik Higher State of Consciousness veel beter, dat is wel een klassieker. Useless Man van Minty vind ik eigenlijk ook een stuk leuker.
Cijfer: 4,5

Toen Kaztor hier vanmorgen mee aankwam zei me dit werkelijk helemaal niets.
In 1995 was door de constante stroom baggermuziek mijn interesse in de hitparademuziek tot het nulpunt gedaald.
Achteraf ken ik het nummer natuurlijk wel.
Zoals LucM ook al zegt een van de vele gimmicknummers in die tijd.
Wat mij betreft: Nee, ik zal niet gaan lachen, want ik vind het gewoon niet leuk.
Ook nu nog steeds niet.
Doe mij dan maar de Winx-Club.
Een 4 wil ik er nog wel aan kwijt, en wel voor de opbouw die in het nummer zit, waardoor je na anderhalve minuut denkt, gebeurt er nu nog iets?

Wat op zich een hele legitieme reden is. En daarom ga ik er ook geen cijfer aan hangen, dat is dan ook het enige wat ik over dit nummer kwijt wil.

Haha, geen cijfer...

Je mag best zeggen dat je het verschrikkelijk vindt.
Daar heb jij dan weer vanuit jouw opzicht een legitieme reden voor.

Een nieuwe Single van de Dag en eindelijk weer eens ruimte voor Nederbeat van een beetje niveau:

Q65 - The Life I live





Q65 had toch wel een aantal interessante hits, zo tussen 1965 en 1968. The Life I live kwam binnen op 11 juni 1966, stond 14 weken genoteerd en kwam uiteindelijk terecht op de 5e plek. Het stokt dan na een aantal jaartjes, tijden veranderen maar Q65 is niet meegegaan in de vaart der volkeren. Jammer, hier had misschien een langere carriere als band ingezeten.

Prachtig nummer

Cijfer: 9

Q65 is zo'n Nederlandse sixtiesgroep, waar ik toch eens een verzamelaar van op moet zien te scharrelen, heb eigenlijk weinig van ze, hoogstens een paar verdwaalde nummers op verzamel-elpees.
De originele vinyl-LP's van deze groep zijn zeldzaam.
The Life I Live is een typisch jaren 60 popliedje (rock wil ik het niet noemen) met een beklijvende melodie.
Mooi nummer, maar Ann en World Of Birds zijn nog mooier.
Cijfer 8.

In die tijd sprak men van beat (oftewel jaren '60 pop/rock). Prima (Stones-achtige) single, van deze band moet ik eens een compilatie op de kop kunnen tikken (Ann, World Of Birds en You're the Victor zijn ook prima).
Cijfer: 8

Duidelijk niet mijn muziek. Zang en instrumentatie spreken mij niet aan, maar het heeft uiteindelijk toch wel wat. De mondharmonica is sowieso + 1.

6,5

Een nieuwe Single van de Dag en de binnenkomst van twee klassiekers op 12 juni 1976. De ene, de hoogste nieuwe binnenkomer, was Arms of Mary van de Sutherland Brothers en Quiver. De andere was:

Peter Frampton - Show me the Way





Het zou leiden tot een ware doorbraak. Het singletje verkocht niet alleen zelf al geweldig, het bijbehorende album Frampton Comes Alive zou vele malen multiplatinum halen, wereldwijd. Show me the Way was voor mij een grote zomerhit die uiteindelijk zou leiden tot de eerste plaats van mijn Top 100 van dat jaar. Zo'n zomerhit zou ik wel weer eens willen hebben.

Arms of Mary vind ik nog wat beter (9,5) maar Show me the Way is een uitstekende live-single met aparte gitaarsound, de sfeer zit er volop in. Beiden zouden later de nr.1-positie bereiken en beiden associeer ik met de hete zomer van 1976. Op 12 juni 1976 werd het overigens 27,4° (in Ukkel) en het zou later die maand nog veel warmer worden.
Cijfer: 9

Beide nummers horen inderdaad bij de soundtrack van de bloedhete zomer van 1976.
Iedere dag naar het zwembad en deze liedjes die regelmatig via Hilversum 3 uit het meegenomen transistorradiootje kwamen.

Arms of Mary is een prachtig, enigszins melancholisch aandoend liedje met een onweerstaanbare melodie, die terecht nummer 1 werd.
Verder hebben deze Sutherland Brothers nooit veel potten gebroken in Nederland, ook niet met albums. Gavin Sutherland schreef overigens ook Sailing waar Rod Stewart een jaar eerder een nummer 1 mee haalde.
Een 9 voor dit heerlijke zomernummertje.

Peter Frampton is echter nog een beetje meer zomer.
Voor die geweldige dubbele live-elpee was helaas ook al net geen plaats (samen met vele anderen overigens) in de Top 20 van de 70'er jaren.
Het leuke aan dit nummer is het gebruik van de zgn. jappiotube, waarmee hij 'door zijn gitaar praatte'. Dat samen met de geweldig hoge meezing- en feelgoodfactor, maakt dit voor mij ook een van de ultieme zomerhits aller tijden.
Ik ga een keer een 10 uitdelen.

Q65's The Life I Live vind ik best een prettig nummer, maar ook weer een tikkie gewoontjes [7].

Ik ben nog niet echt overstag gegaan voor Frampton Comes Alive. Beetje doorsnee rockmuziek, maar misschien moet de 'klik' nog komen. Show Me The Way is echter een klassieker die prima het zomergevoel weergeeft. Heerlijke plaat [8,5].

Dan tenslotte de sneaky selectie van gisteren: Arms Of Mary:
Het laat bij mij toch wat minder indruk achter dan meneer Frampton.
Ik krijg er een beetje een ringbaardengevoel bij, maar die melodie klinkt meteen haast klassiek [7,5].

Misschien kennen jullie deze eerste single van Sutherland Brothers And Quiver, You Got Me Anyway, uit 1972.
Geen onbekend nummer, maar het deed hier niets en ik vind het zelf beter dan de grote hit.

Geinige instrumentatie. Verder niet al te bijzonder. 6,5

Nog even voor het werk uit de nieuwe Single Van De Dag:

Little Steven - Bitter Fruit




Datum van binnenkomst in de Top 40: 13 juni 1987
Kwam binnen op: #35
Hoogste notering: #20
Aantal weken: 5

Lekker energieke plaat met een luchtige productie, bijna alsof het live is gespeeld.
Lekkere drive zit er ook in. Jammer dat het niet al te veel deed, want het zit helemaal snor wat mij betreft kwa catchiness.

Ik heb nu even geen tijd om te achterhalen met wie Steven duetteert, dus laat ik dat aan een ander over [8,5].

Met Rubén Blades, en dat kostte me minder dan een minuut.

Accent komt vrij nep over, ook de muzikale omlijsting weet mij niet te boeien. Nee, dit is duidelijk een wat mindere single.

4,5

Little Steven - Bitter Fruit

Ook al weer zo'n heerlijk feelgood zomernummer, wat ik vroeger op verzamelbandjes zette, al is de tekst wel euh... wat bitter.
Inderdaad catchy en weer zo'n gasintrapper als je in de auto zit.
Deze sidekick van Bruce Springsteen heeft trouwens aardig wat goede muziek op zijn naam staan.
Grappig clipje waarin nog de immer latino gangsters spelende acteur Juan Fernandez voorkomt.
Cijfer 9, net zo makkelijk.

Sutherland Brothers & Quiver - You Got Me Anyway

Ja, die ken ik ook. Lekker catchy nummer.
Heb ik op een verzamel-LP Island People uit 1973, waarvan ik op heel internet geen fatsoenlijk hoesje kan vinden..

Is dat wat, die verzamelaar? Interessant, dat soort gegevens.

Van Little Steven kennen we uiteraard ook nog de hit Forever.
De tekst van Bitter Fruit is inderdaad bitter.
Bitter is ook het single-hoesje, dat na vanavond onbedoeld een extra lading meekrijgt...

Scheisse, hor mal auf ja...
Zoek even met Google afbeeldingen op "Island People LP".
Dan vind je wel wat, maar geen een hoes komt door de crew 'toevoegenswaardig criteria'

Here you go:

Various - Island People (Vinyl, LP) at Discogs

Als je op de albumafbeelding klikt, krijg je zowel de voor- als achterkant van de hoes te zien. Een echte Nederlandse LP, zo te zien: het Veronica-schip heeft zojuist afgemeerd op dat eiland.
En de vraag 'Is het wat?' kan ik volmondig met ja beantwoorden. Ik ken niet alle tracks maar de meeste zijn zeer de moeite waard. Laat ik het zo zeggen: als ik 'm bij de kringloop zou tegenkomen voor een euro, zou ik geen moment aarzelen...

Inhaalslagje maar weer:

Winx zei me niets en ook toen ik het draaide, herkende ik het niet. Maar het is dan ook uit het rampjaar 1995, waarin ik besloot de Top 40 echt helemaal de rug toe te keren. Dit nummer illustreert eens te meer dat dat een juiste beslissing was. Het zal wel humoristisch bedoeld zijn, maar muzikaal valt er wat mij betreft niets te genieten.(2)

Die single van Q65 is natuurlijk een legendarisch nummer. Door Nieuwe Revu ooit uitgeroepen tot 'beste Nederlandse single ooit'. Zover wil ik niet gaan, maar ik snap wel een beetje waarom: een rauw en ongepolijst nummer, zeker voor die tijd. Kan me voorstellen dat de popliefhebbers van toen een waardige vaderlandse tegenhanger van de Rolling Stones in zagen. (8,5).
In de serie 50 jaar Nederpop is een alleraardigste verzamelaar van deze band te vinden, die ook nog eens vrij compleet is. Hun album Revolution - eveneens recentelijk heruitgegeven in de 5 euro-categorie - is ook een aanrader.

Peter Frampton: Het was natuurlijk een sensatie in de zomer van '76, maar nu ik het zo terughoor, kan ik er eigenlijk ook weer niet héél enthousiast voor worden. Het is geen slecht nummer en sfeer heeft het ook wel, maar ik vind vooral die jappio-tube een beetje flauw klinken. Kan ook best zijn dat ik het veel te vaak gehoord heb, waardoor de spanning er wat van af is. Maar een 7 heb ik er nog altijd wel voor over.

Die single van Little Steven hoor ik dan liever. Beetje van dat typische jaren tachtig-geluid, maar dat vind ik hier niet heel storend. Swingende en tegelijk hoekige instrumentatie, die het precies genoeg meerwaarde geeft voor een zonnige sfeer, hoewel de tekst allesbehalve zonnig is. Lang niet gehoord, en klinkt nog altijd fris. Bijna net zo goed als Forever, hoewel ik dat nummer nog net een tandje beter vind. Maar deze krijgt van mij een 8.

Geïnspireerd door deze twee uitstekende singles heb ik ooit eens een verzamel-CD van Little Steven op de kop getikt, maar die viel me toch wat tegen. Kennelijk heeft de man veel verschillende dingen gedaan, wat de beluisterbaarheid van het album als geheel niet ten goede komt. Maar met name het latere werk lag me ook wat zwaar op de maag vanwege de forse lading heftige elektronica. Niettemin was die CD alleen al vanwege deze twee moeilijk te vinden nummers de moeite waard. Ik heb ze trouwens ook allebei nog op single.

Inderdaad een ijzersterke selectie, dit.
King Crimson!?


Over naar de nieuwe Single Van De Dag:

Lutricia Mcneal - My Side Of Town




Datum van binnenkomst in de Top 40: 14 juni 1997
Kwam binnen op: #34
Hoogste notering: #17
Aantal weken: 9

Veel keus had ik niet, want 1997 is een alleenstaand jaar wat datums van Top 40-lijsten betreft.
En Vogue, Eternal... beiden een beetje eender. Normaal was misschien een wild card, maar recentelijk had ik nogal wat novelty-hitjes. Notorious B.I.G. was een keuze, maar ik had die andere wijlen rapper al vorige week en Frans Bauer & Marianna Weber en dat vervelende trio uit GTST schuif ik met alle liefde voor me uit.

Blijft over Lutricia McNeal, een zangeres die iedereen volgens mij is vergeten.
Ik begrijp eigenlijk wel waarom. Dit hitje en die ander (Ain't That Just The Way) vind ik beiden nogal Sky Radio-fähig, volledig afgestemd op jonge huisje-boompje-beestje-gezinnetjes en ontdaan van spanning en andere braampjes [5,5].

Klopt, hun LP's werden destijds in Nederland uitgebracht op het Island-label. In elk geval Larks tongues in aspic (waar Easy money vanaf komt) en alles wat daarvoor kwam. Vanaf Starless stonden ze geloof ik op EG/Polydor.

Inhakend op Lutricia McNeal: eens met kaztor. Beide nummers waren destijds wel aardige radio-hitjes, met een goed meezingbaar refrein, maar verder vooral 'utterly forgettable'. Best aan te horen, maar maakt verder weinig indruk. Ondanks de goede bedoelingen scoort dit bij mij net geen voldoende (5).

Silvio Dante




heeft wel een aardige single hier met Bitter Fruit (7), maar hij heeft ze beter gemaakt.
Zijn albums van begin jaren '80, die ik dan heb van Little Steven, zijn wat minder vrijblijvend dan dit nummer.
Over zijn lidmaatschap van de E-Street band van Bruce Springsteen uiteraard helemaal geen kwaad woord.

Lutricia MacNeal, daar kan ik helemaal niets mee. Het is vluchtige pop met niet eens een interessante melodie,. Eerder irritant (4)

@Gaucho: Hoewel ik toch regelmatig op discogs kom heb ik Island People daar dan blijkbaar nooit gezocht. Ik ga met die hoes eens proberen of ik hem hier toegevoegd krijg.

Lutricia McNeal - My Side Of Town:

Ain't That Just The Way is bij mij beter blijven hangen dan deze.
My Side Of Town is geen nummer waar ik me aan stoor, maar ik zal het ook niet uit mezelf opzetten. In 1997 een van de lichtpuntjes, kun je nagaan.
Inderdaad geknipt voor Sky Radio, Radio 10 Gold en dat soort stations.
Het clipje had in ieder geval wel 2 pluspunten
Cijfer 6.

B.I.G. zou beter zijn geweest, maar dit is ook een fijn nummer. Lekkere vibe. Lekker relaxen. Niks mis mee.

7,5

Little Steven - Bitter Fruit
Swingend en behoorlijk fris en energiek rocknummer, alleen met dat accent heb ik het moeilijk.
Cijfer: 7

Lutricia Mcneal - My Side Of Town
Zangeres en nummer zijn in de vergetelheid geraakt en begrijpelijk, te weinig opvallend en melodie blijft ook niet hangen.
Cijfer: 5