Van mij had je een van die andere mogen doen...

De andere nieuwkomers die week vind ik ook niet veel voorstellen, begrijpelijk dat kaztor heeft geopteerd voor de re-release van We Are The Champions (duidelijk de beste nieuwkomer).
Natuurlijk vaak gedraaid in sportwedstrijden maar dat bewijst ook de klasse van Queen.
Cijfer: 8,5

Doe mij toch maar Atlantic Ocean of Marusha... Ruth Jacott had ook nog gekund, met name Busuruka is toch wel een speciaal nummer (voor een goed doel, maar ook gewoon een mooi nummer).

We Are The Champions is een goed liedje, want het nestelt zich snel in je hoofd, maar het heeft mij nooit weten te raken. Zit voor mij een beetje in de categorie ´Met zijn allen´ van Henny Huisman.
Cijfer: 4

Veel walgelijker dan dit zijn ze niet gemaakt. 1

Je hebt de hoes van de Belgische re-release geplaast (rood met Belgische driekleur rechtsonder), de Nederlandse is oranje met de Nederlandse driekleur rechtsonder. Voor de Nederlandse hoes, zie de volgende link (linksboven): http://www.ultimatequeen.co...

Overigens is We Are The Champions in Nederland als We Will Rock You/We Are The Champions (met van beide songs zowel de albumversie als de Live at Wembley'86-versie) ook in de aanloop naar het EK 1992 uitgebracht (met de twaalfde plaats als hoogste notering in zeven weken), en ook de Champions League-finale Ajax - Juventus in 1996 was goed voor een re-release, ditmaal als We Are The Champions (uiteraard wel vergezeld door We Will Rock You). Gelukkig verloor Ajax en kwam het niet tot een entry.

En ja, het waren Vader Abraham en De Smurfen die We Are The Champions/We Will Rock You (dubbele A-kant) in 1977 afhielden van de koppositie in de Top 40 (tweede plaats als hoogste notering in dertien weken).

Opvallend aan de re-release uit 1994 is dat We Are The Champions niet door We Will Rock You maar door Friends Will Be Friends wordt vergezeld. Tijdens de laatste Queen-tour was het ook Friends Will Be Friends dat verassend opdook in de set tussen We Will Rock You en We Are the Champions, de onafscheidelijke 'anthems' waarmee Queen sinds 1977 al haar concerten afsloot (onder begeleiding van God Save The Queen bedankte de band vervolgens hun publiek, nam afscheid, en ging off stage).

Nu naar de muziek: veel beter, grootser en triomfalistischer krijg je ze niet. Samen met We Will Rock You groeide de song uit tot meest fameuze stadionrock-anthem ever en elk sportevenement kan al 35 jaar niet zonder. Het mooiste aan We Are The Champions -wie er aandachtig naar luistert hoort hoe knap het van de eerste tot de laatste noot in elkaar zit- zijn de inleidingen tot het refrein; hier is niet zomaar sprake van wat gestapelde vocalen, dit zijn indrukwekkend gelaagde zangharmoniën die bewijzen dat de Queen-leden met recht beschouwd worden als 'champions' op het gebied van overdubbing.

Ja, dit is zonder enige twijfel de Single Van De Week.

Cijfer: 9,5

We Are the Champions De allergrootste draak van Queen, en ze hebben er nog wel meer. (nee heb niet per se iets tegen de band, ze hebben ook absoluut goede dingen gedaan)

Eens met Arrie. Queen heeft echt wereldnummers gemaakt, maar ook een paar draken waaronder deze.

Queen - We Are The Champions:

Ja, wat moet je hier nou nog van zeggen.
Voor mij hoort het vooral bij 1977 en News Of The World. Wat de eerste LP van Queen was die ik kocht op de dag dat hij uitkwam.
Eigenlijk wist ik niet eens meer dat het in 1994 opnieuw werd uitgebracht.
Door al het voetbalgedoe er omheen en nog allerhande ski-hut gedoe nog later, kan ik het inmiddels ook niet meer goed horen (precies hetzelfde geldt overigens voor We Will Rock You).
Ik ben echter zo vrij om het te waarderen als ware het nog 1977 en dan is het toch gewoon een 8.

Deze moet ook nog.

Donna Allen - Joy And Pain:

Typisch ongeveer jaren 1987-1990 geluid.
Volkomen vergeten dit nummer.
Zal mij toen niet veel gedaan hebben en nu nog steeds niet.
Tamelijk nietszeggend disco/funk-nummer, tekenend voor die tijd.
Wel een goede stem overigens.
De andere versies heb ik me maar even niet in verdiept.
Kan er niet meer dan een 4,5 aan kwijt.

Zoiets als dit natuurlijk:



But it's been no bed of roses
No pleasure cruise
I consider it a challenge before the whole human race
And I ain't gonna lose...

Zo hoor ik ze graag!

Ik vond als Queen Fan We are the champions een eerste teleurstelling. Ook We will rock you was niet zo goed aan mij besteed. Beide nummers een 6. Friends will be Friends het mindere nummer van A kind of Magic (5)

Chronologisch volgde We are the champions op Killer Queen, Bohemian Rhapsody en Somebody to Love dus daarmee lijkt mij de teleurstelling wel enigszins verklaarbaar.

Verklaar je nader?

Natuurlijk heeft Queen betere nummers gemaakt maar het blijft wel een goed nummer

Cijfer: 7.7

Nou, dat is niet zo moeilijk. Als je komt met de geraffineerde artrock van Killer Queen en daarna de epossen Bohemian Rhapsody en Somebody to Love, dan is daarmee vergeleken opvolger We are the Champions niet veel meer dan een stadion meebruller.

Het mist elke finesse, elke fijnbesnaardheid en is als compositie verreweg de minste van de vier. Queen kreeg vanaf News of the World te maken met een kleinere inzinking om daarna volledig weg te zakken voor enige jaren en met volstrekt bloedeloze Queen-onwaardige platen te komen. Bij Hot Space was het dieptepunt wel bereikt en vanaf The Works krabbelde het weer naar boven.

Een nieuwe Single Van de Dag:

Jay & The Americans - Cara Mia




Heerlijke zomerse schmerz met veel dramatiek aangezet. Het nummer komt binnen op 17 juli 1965. Het werd toen overigens geen hit, merkwaardig genoeg. Met 2 weken en uiteindelijk de 34e plek.
Succes kreeg het pas in 1980, toen het naar de eerste plaats steeg en maar liefst 13 weken in de Top 40 stond. Toch nog een vorm van gerechtigheid...

Jay And The Americans - Cara Mia:

Heb ik in 1980 veel te veel gehoord en hoorde toen zeker niet bij mijn favorieten.
Ik vind het nu toch eigenlijk best wel weer een mooi nummer.Een heerlijke meegalmer die een typisch jaren 60 gevoel heeft en geeft.
En wat een stem had die Jay zeg.
Cijfer 7,5.

Die lange uithaal is indrukwekkend, toen konden de meeste hitleveranciers wel zingen. Het was een grote hit in de zomer van 1980 (als wij klagen over het weer nu, de zomer van dat jaar was nog slechter), ik wist pas achteraf dat dit nummer uit 1965 kwam (bleek ook een bijzonder slechte zomer geweest te zijn). Een heerlijke meegalmer, wat dibbel zegt.
Cijfer: 8

In de jaren '60 waren er, als ik de klimatologie moet geloven, bijna helemaal geen mooie zomers.

Hoe dan ook, ik heb niet al te veel met Cara Mia. Teveel pathos in de zang, en daar houd ik niet van [4,5].

Wat is dat voor een rare ronde schijf die maar blijft draaien in de video?

Zal vast wel iets gedateerds zijn. Net als deze muziek. Maar dat vind ik wel vermakelijk. 6,5

Er kan natuurlijk maar één keuze zijn bij de nieuwe single van de dag uit de 70's, als wordt gekozen voor 18 juli:

Golden earring - Back Home





Uit het jaar Des Heren 1970.
Wat kan ik hier verder nog van zeggen (zie originele clip)? Eén van de meest memorabele, beste singles ooit van Nederlandse bodem verschenen. Gelukkig vond men het destijds ook, getuige de notering van maar liefst 20 weken en uiteraard een eerste plek in de Veronica Top 40.

Het zou áf zijn geweest als Back Home ook de eerste plaats in het jaaroverzicht van 1970 zou hebben gekregen maar helaas: Huilen is voor jou te laat van Corrie en de Rekels gooide roet in het eten.....

Ik vind het hoesje eigenlijk het mooist!

Klassieker van eigen bodem.

Ik hou het kort: [9,5]

Aardige cover en dan houdt het wel een heel eind op. Wat mij betreft hadden er makkelijk andere tracks gekozen kunnen worden.

5

Niets mis met dat nummer, bijzonder sterk mede door de riff, drums, dwarsfluit en meezingtekst. Klasse!
Cijfer: 9,5

Jay and the Americans krijgen van mij een 7,5. Lekker bombastische meezingplaat en een echten golden oldie.

En ook de Earring kan er zeker mee door, lekkere plaat. Al gaat een 9 me wat ver (cijfer: 7).

Golden Earring met Back Home is een onverwoestbare klassieker van eigen bodem die er mede voor zorgde dat ik als ventje van een jaar of 10 interesse begon te krijgen in 'dat soort' muziek.
Alles klopt al ruim 40 jaar lang aan dat nummer en ik krijg er nog altijd goeie zin van als ik het hoor.
Doe maar een keer een 10.

De Single Van De Week is...

Raymond Van Het Groenewoud - J'Veux De L'Amour




Datum van binnenkomst in de Top 40: 19 juli 1980
Kwam binnen op: #29
Hoogste notering: #18
Aantal weken: 8

Beslist niet voor iedereen, dit type smartlap, maar ik vind het zeer goed gebracht (het is een cover van ene Robert Charlebois). Vond ik op jonge leeftijd al, nu nog [9].

Ik vind het ook goed gebracht en van mij ook een 9.

Prima single van een man waar ik nog steeds eens een cd van moet kopen, moet ik tot mijn schande bekennen.

Zeker een CD van Raymond Van Het Groenewoud kopen, musician, je zult er geen spijt van hebben. Vind ik ook een prima single al is het een cover.
Cijfer: 8,5

Raymond van het Groenewoud - Je Veux de l' Amour:

Van het Groenewoud had in de jaren 80 toch een zekere cultfollowing in Nederland (ik denk vooral in het Zuiden).
Heb hem in 1980 een keer live gezien en ben toen ook aangehaakt.
Na Habba ben ik hem echter ook weer wat uit het oor verloren.
Niettemin wil ik Nooit Meer Drinken, Kamiel In Belgie (live), of anders zeker de verzamelaar Meisjes toch zeker aanraden.
Je Veux de l' Amour is een liedje wat destijds de cassettebandjes en de fuiven gemakkelijk haalde.
Nog steeds is dit in al zijn wanhoop een pracht smartlap.
Cijfer 8.