Aardig liedje. Tenminste niet tot vervelens toe doodgedraaid zoals sommige andere Krezip-nummers. Verder kan ik er niet teveel over kwijt [6].

Krezip- I Apoloqize

Krezip heeft altijd een beetje gestoeit met wat is de volgende stap.
Het is er ook nooit helemaal uitgekomen vind ik.

Deze song is klein en intiem. Jacqueline Govaerts heeft wel een prettig stemgeluid en dat geeft het net even een tikkie meer impact.
De song opzich is inderdaad niet heel bijzonder, maar doet ook niemand kwaad.

Kom ik toch op een 6,5.

Ja, ik sluit mij wel aan bij kaztor en bikkel en geef I Apolgize een 6. Het is net even wat te lief en het ontbreekt aan enige kruidigheid.

Een nieuwe Single van de Dag:

Tom Jones - Thunderball





Misschien wel één van de mooiste Bond themes ooit. De vocalen van Tom Jones toegevoegd aan de orkestratie van John Barry. Wie niet van Jones houdt, kan zich wellicht dat toch nog vinden in deze opbeurende Bond restyled version. Per slot van rekening, zingen kan Tom Jones, dat leidt geen twijfel.

Er moest even worden gezocht, maar Tom Jones kwam binnen op 4 december 1965 in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het zou uiteindelijk leiden tot de 25e plek en een notering van een week of 11.

Een nieuwe Single van De Dag, ook voor 5 december kan er één worden gekozen:

Beach boys - Tears in the morning





Kwam binnen op 5 december 1970 en deed het heel aardig, 8 weken top 40 en de 6e plek als hoogste positie.
Ik had nog kunnen kiezen voor Voodoo chile van Jimi Hendrix, maar eigenlijk had ik vananavond meer zin in de prachtige meerstemmige vocalen van deze klassieke band. Prachtig einde aan het nummer gemaakt op de piano!

Tom Jones- Thunderball

Toen Bond themasongs nog leuk waren. Uitstekend nummer. Perfect en met veel bravour gebracht door Tom Jones.
Theatraal, spannend en de bombast van het orkest doet de rest. (8)

Beach Boys- Tears In The Morning

qua melanchoniek 1 van de fraaiste liedjes ooit gemaakt.
De geweldige zangpartijen van The Beach Boys zijn onovertroffen, maar het hele liedje klopt gewoon. Prachtig refein en recht uit het hart gemaakt.
De perfecte popsong uit vervolgen tijden.

Ik geef hier de volle mep voor. Een 10 dus.

Krezip - I Apologize:

Wat lievig liedje dat ik wel kan hebben. En zoals gezegd, tenminste niet kapot gedraaid.
Melodie blijft wel hangen, want ik herkende het meteen weer.
Tussen Sky Radio en Radio 3 in, zullen we maar zeggen.
Band heeft helaas altijd geleden onder het love it or hate it-syndroom zoals Kane en Blof dat ook hebben.
Cijfer 6,5

Tom Jones - Thunderball:

Ik vind de titelsongs van James Bond altijd wel leuk. Ja, ook die van Adele.
Doordat het thema altijd gedurende de hele films terugkeert, zul je ze altijd blijven onthouden ook.
Deze Thunderball, uit de beginperiode van James Bond, is weer zo'n kenmerkende, overgeorkestreerde themasong, met daarbij Tom Jones croonend met een stem als een klok.
Waardoor ik het toch weer gewoon leuk vind.
Cijfer 7.

The Beach Boys - Tears In The Morning:

Een van de mooiere van The Beach Boys.
Prachtige meerstemmige zang. En accordion.
Ook mooi is het rustige met orkestratie middenstukje.
Ontroerend refrein.
Net niet zo mooi als God Only Knows of Sloop John B.
Maar zeker een 8,5.

Tom Jones: Perfecte artiest natuurlijk voor zo'n project. De muziek is natuurlijk uit duizenden herkenbaar. Voor het totaalplaatje een [7,5].

@Bikkel: Vind je Adele's Skyfall niet leuk?

Beach Boys: Hans, ik denk waarachtig dat ik Tears In The Morning nog iets beter vind dan Voodoo Chile! Tears In The Morning zet meteen in met een onvergetelijke melodie, maar het knappe van dit nummer is hoe de sfeer vanaf de helft surrealistischer gaat klinken en de zang ook beter wordt.
En dat einde, daar is natuurlijk één woord voor: Magnifiek! [9,5].

Krezip - I Apologize
Aardig akoestisch nummer waaraan je moeilijk een hekel kunt hebben, klinkt lieftallig maar is verder niet opzienbarend.
Cijfer: 6

Tom Jones - Thunderball
Die James Bond-nummers zijn dadelijk herkenbaar door de orkestratie. Prima ingezongen door Tom Jones die de geschikte stem voor dit soort nummers heeft.
Cijfer: 7,5

The Beach Boys - Tears In The Morning
Een melancholiek nummer met die typische samenzang en die accordeon en dat slotstuk vind ik ook erg mooi.
Cijfer: 8,5

Alvast een nieuwe Single van de Dag:

Op 6 december 1986 kwam binnen in de Top 40:

The Stranglers - Always the sun





Ze stonden slechts 3 weken in de Top 40 en dan ook niet hoger dan de 35e plek.
The Stranglers begonnen als stevige punkband maar bleken beduidend veelzijdiger dan alleen dat. Al vrij snel werd het een band die heel goed hits, geschikt voor de Top 40, ging schrijven.

Hoewel ze in hun punktijd ook zulke goede songs schreven, dat nummers als Something better change en No more heroes ook moeiteloos de Top 40 haalden. Grote uitzonderingen, normaal haalde "de punk" eigenlijk geen hitnotering.

Maar Something better change is wel something completely different in vergelijking met dit vriendelijk klinkende Always the sun (8)

The Stranglers: Geluidsgewijs is Always The Sun geen Something Better Change, maar het cynisme is overduidelijk nog aanwezig.

Mijn schatje zegt nou net 'It seems to me it has a touch of Dire Straits to it'. Hoewel ze zoiets bij hoog en bij laag zouden ontkennen of nooit zouden willen toegeven begrijp ik zeker waarom ze dat zegt. Ik hoor het terug in de riffjes en het heeft dezelfde vriendelijkheid. In de muziek dan.

Skin Deep en Golden Brown uit dezelfde periode vind ik net iets beter, iets grilliger vooral, maar hier is eigenlijk niets mis mee [8].

kaztor: Adele's Skyfall vind ik wel goed. Maar ik vind de laatste jaren de Bondthema's wat minder aansprekend.

The Stranglers- Always The Sun

Heb ik nog op een singel, ergens boven op zolder.

Mooie song. Een veel meer melodieuzere band aan het werk.
Een tikje gladjes zelfs, maar het verloop is ok.
Volgens mij ook hun laatste hit in Nederland.

Een 8.

Ja, je hebt gelijk. Nog niet eens bij stilgestaan. Het was de laatste hit van The Stranglers in de Top 40.

Wel nog één keer een tip, in 1992.

The Stranglers - Always the Sun

Een aangenaam liedje, weliswaar gladder dan hun beginwerk maar niet zonder duister randje. Dat rinkelend gitaartje vind ik erg leuk.
Cijfer: 8

Zelfs een zeer aangenaam liedje, ik kan alle periode's van The Stranglers wel waarderen maar blijft toch wel een van hun mooiste.

cijfer: 9

Even wat liedjes inhalen:

60's: Thunderball -> ik heb een zwak voor de muziek van John Barry, heb laatst ook weer genoten van Skyfall wat dat betreft. Aan dit nummer kan ik dan ook geen buil vallen, maar het moet gezegd worden dat de stem van TJ niet echt matcht met de muziek. Je verlangt echt naar Shirley Bassey bv. Dat ik dit nummer een voldoende geef is dan ook maar ondanks dan dankzij Tom Jones.
Cijfer: 7

70's: Ik ben niet zo'n Beach Boys-fan, maar dit vind ik dan wel weer een parel. Echt prachtig. De accordeon is ook een subtiele, maar mooie toevoeging. Klonken de Beach Boys ooit zo McCartneyesque?
Cijfer: 9

80's: Dit nummer van The Stranglers zei me helemaal niets, maar ik ben ook niet zo heel bekend met de popmuziek uit de jaren '80. Op het eerste gehoor klinkt het wel als een heel aardig liedje, maar de dunne productie zit me (nog?) wel een beetje in de weg. Wist niet dat de Stranglers zo glad konden klinken.
Cijfer: 6 (met de blik omhoog)

7 december 1996 kwam de volgende plaat binnen in de top 40:

YouTube - Porn kings - Up To No Good




Het waren de hoogtijdagen van TMF aan het clipje te zien, ware het niet dat wij TMF helemaal niet konden ontvangen. Voor mij zelf was het ook vooral een periode waarin ik me meer bezig hield met alternatieve dance-muziek (The Prodigy en Radiohead waren toen favorieten en ik had net de nieuwe albums van Kula Shaker en Suede voor mijn verjaardag gehad) en ik de top 40 niet volgde. Dit nummer was voor mij dan ook een nieuwe ontdekking.

En best een leuke ontdekking ook. Niet per se de beste binnenkomer waar ik uit kon kiezen, want deze week komt ook Don't Speak van No Doubt binnen. Maar dat kent iedereen wel en zo'n goed nummer is dat nu ook weer niet (hooguit een 6je van mijn kant). Vijf jaar eerder kwam ook nog eens U2 binnen met een dijk van een plaat, maar 2 keer (min of meer) U2 in een week is wel een beetje veel van het goede.

Up To No Good leunt wel heel erg op Wink's Higher State of Consciousness, één van de beste dance-platen uit de 90's en misschien wel ooit gemaakt, maar toch is het ook in deze vorm nog wel erg aanstekelijk. Makkelijk scoren wellicht, maar die vocalen geven het wel iets extra's en maken er een leuke feestplaat van. Echt een grote hit werd het overigens niet: het kwam binnen op 37, steeg door naar 36 en viel daarna alweer uit de lijst.
Cijfer: 7

Porn Kings- Up To No Good

In het genre best wel een aanstekelijk party/dance nummer, echt voor de clubs.

Mij doet het niet veel, maar het is dan ook een genre waar ik niet veel mee kan.
Het is echt gaan met die banaan en qua inhoud leunt het voornamelijk op de beat en de stemeffecten.

Cijfer: 4

In de 00's leek het me ook weer lastig kiezen, zeker als er weer eens een week bij is met maar 2 binnenkomers die ook nog behoorlijk matig zijn. Gelukkig bleek er toch nog wel een vette track te vinden:

YouTube - Dr. Dre featuring Knocturnal - Bad Intentions




Bad Intentions kwam binnen op de 35ste plaats en hield het 7 weken uit in de lijst. 24 was de hoogst bereikte positie. Het nummer komt van de soundtrack van The Wash en niet van 2001: The Chronic (het album dat bij ons hoog in de top 250 staat) zoals ik vermoedde.

Het heeft ergens wel wat van Jenny From The Block, want ook hier wordt weer een 70's funk-nummer met een fluit gesampled, maar dit nummer is gelukkig wel veel beter. Echt een hele fijne flow en een waanzinnige beat eigenlijk wel. Het komt allemaal heel natuurlijk en ontspannen over, maar Dr. Dre is dan ook niet voor niets één van de belangrijkste producers van de laatste decennia.
Cijfer: 8,5

Dr. Dre- feat. Knocturnal - Bad Intentions

In dit genre is Dr. Dre inderdaad een grootheid. Het is goed gemixed en kabbelt lekker voort.
Damescoirtje en dat typische 70's fluitje doen goeie zaken.

Tevens is het ook wat kil en afstandelijk, maar dat is niets nieuws in deze hip-hop stijl.
Wederom is dit niet mijn ding, maar slecht vind ik het zeer zeker niet.
Nogmaals, het zit kien inelkaar verweven.

Ik zit ergens tussen een 6 en 6,5 in.

Vooruit: 6,5.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Flower Pot Men - A Walk In The Sky




Datum van binnenkomst: 9 december 1967
Kwam binnen op: #37
Hoogste notering: #6
Aantal weken: 10
Aantal punten: 252

Uit twee jaren had ik bar weinig keus. Eigenlijk vond ik dit nummer de enige echte optie.

Dit zei ik er vorig jaar nog over in het (toen nog) 1967-topic en mijn mening staat nog steeds:

Handen op voor wie óók denkt dat A Walk In The Sky een directe kopie lijkt te zijn van Good Vibrations! Heel bijzonder vind ik het verder ook niet echt, behalve dat Roger Glover in deze band zat voordat hij in Deep Purple terecht kwam [7].

Ik zal morgen maar weer eens op de andere nummers reageren.
Waar is de animo, mensen?

Ik volg het nog wel hoor. Leuke nummers. Volgens Wikipedia zat overigens niet Roger Glover in deze band, maar Nick Simper en Jon Lord.

Nee, dat klopt. Dat had ik mis.

Flower Pot Men- A Walk In The Sky

Beach Boys achtig is ook het eerste wat in mij opkomt.
De invloeden zijn er overduidelijk en de lichte psychedelia die er in verwerkt zit hoort natuurlijk bij het jaar 1967.
Het is overigens wel een prettige song om naar te luisteren, maar de eigen id. ontbreekt een beetje.
Zangtechnisch overigens prima gedaan.

Ik kom dan uit op een 7.

Even inhalen:

Als het niet erg is, onthou ik mij van stemming inzake de Porn Kings en Up for no good. Hier kan ik echt helemaal niets mee. Waar het ook wordt afgespeeld: mij jaag je er in ieder geval snel mee weg

Dr. Dre featuring Knocturnal - Bad Intentions. Kijk dit is dan toch wat anders. Dit is behoorlijk relaxter dan de Porn Kings en een stuk mooier ook gelijk (6,5). Het heeft een sterke melodie, kent een mooie variatie. Goed gedaan.

The Flowerpot men met A walk in the sky is vriendelijk en sluit helemaal aan bij de Flowerpower periode in 1967. De samenzang doet sterk denken aan de Mama's and the Papa's. In die hoek zit A walk in the sky ook (7).

The Stranglers - Always The Sun:

De punk was er nu definitief wel van af.
Ik mag de midjaren-80 muziek van The Stranglers wel.
Ook dit Always The Sun is weer zo'n mooi wave-nummers. Liefelijk gebromd door Hugh Cornwell over een verslavend melodietje, maar altijd een beetje onderhuidse en sinistere spanning.
Cijfer 8.

Porn Kings - Up To No Good:

Hoewel house niet helemaal mijn genre is , probeer ik toch wel altijd om de krenten er uit te vissen en er leuke dingen uit te halen.
Die vind ik in dit nummer helaas niet.
Ik vind het vooral wat dommig beukend klinken.
Geen melodie, alleen wat losse kreten, waardoor feitelijk alleen de beat de zaak drijvend houdt.
Jammer, maar helaas.
Cijfer 4.

Dr. Dre ft. Knockturnal - Bad Intentions:

Aangenaam hiphopnummer. Afwisseling genoeg binnen dit nummer, met dat fluitje als constante erin. Leuke break op 2:10 in die euh...
Als een niet-echte kenner van dit genre kom ik hier wel een 7 aan kwijt.

The Flower Pot Men - A Walk In The Sky:

De bloempotmannen.
Klinkt hopeloos gedateerd natuurlijk inmiddels, deze flower-power muziek.
Good Vibrations van The Beach Boys hoor ik er niet zo direct in, maar inderdaad meer iets van The Mama's & Papa's.
Dit groepje stond bekend om hun meerstemmige zang, die weliswaar mooi, maar tegenwoordig ook oubollig klinkt.
Het intermezzo is wel apart en het beste gedeelte van het nummer. En waarmee het dan weer op een zelfde manier eindigt.
Cijfer: vooruit dan, net een 7.

Porn Kings: Ik kan het niet anders omschrijven als elektronische rotzooi. Ontzettend druk vooral [2].

Dr. Dre & Knockturnal: Lekker relaxed klinkt het wel, maar echt memorabel vind ik het ook weer niet. Het mist een echt goede hook [5,5].

Het valt me op dat de meesten hier de pop Stranglers wel kunnen smaken.
Meer nog, dat jullie ook die sinistere ondertoon, dat donkere randje goed aanvoelen.

Dat maakt mede waarom ik deze groep zo hoog in het vaandel draag.
Altijd net iets slimmer dan de rest van de punk en wave klas. Muzikaal onderlegder
en tekstueel met voldoende weerhaakjes die me telkens weer doen glimlachen.

Het album Dreamtime (en ik geef toe dat het wel heel glad geproducet is)
werd geïnspireerd door de spiritualiteit van de aboriginals enerzijds en een reiservaring
richting Latijns-Amerika anderszijds. Die laatste trip leverde Always the Sun, Mayan Skies
en Souls (stond al op het vorige album) op.

Souls ging over de mensenoffers om de zonnegod gunstig te stemmen.
Always the Sun draait het enigszins om: ook al storten de politiekers en de leiders
de wereld regelmatig in het verderf, gelukkig maar dat we altijd weer op de zon kunnen rekenen.

De nieuwe Single Van De Dag is...

The Babys - Isn't It Time




Datum van binnenkomst: 10 december 1977
Kwam binnen op: #25
Hoogste notering: #4
Aantal weken: 11
Aantal punten: 285

Ik denk dat het bij deze band gewoon het beste is om even de Borsato's en Silva's van deze wereld weg te denken.

Commercieel is dit natuurlijk wel, maar het zit verdomd goed in elkaar.
Van huis uit is het een ballad, maar de krachtige aanloop naar het refrein geeft het dan de nodige cojones mee. Het is vooral de uitstekende zang van John Waite die daar debet aan is.
De achtergrondzangeresjes is daarbij een gouden vondst: Zó bereik je het publiek! [8,5].