Ik zal even up-to-daten.

De Single Van Gisteren is...

Montell Jordan - This Is How We Do It




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 20 mei 1995
Kwam binnen op: #28
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 9
Aantal punten: 180

Gezellige 'arrenbie' waar ik me geen buil aan kan vallen, en dat is ook een beetje het probleem: Het is wel èrg gelikt! Het is de enige binnenkomer die me echt wat doet, vandaar de keuze.

Frank Boeijen: een van de betere singles van deze groep. Nadat hij solo verder ging werd het allemaal wel een beetje erg saai. Maar goed dat was hier nog niet het geval. Cijfer 8,0

Montell Jordan: Erg gelikt maar daardoor (dankzij?) erg commercieel. Cijfer 6,5

Montell Jordan - This Is How We Do It

Opgetogen meebrul R&B. Swingt lekker en heeft iets aanstekelijks.

Niet echt hoogstaand, maar het luistert best lekker weg. ( 6,5)

Aardige R&B dat lekker swingt. Wel erg gelikt.
Cijfer: 6,5

Montell Jordan - This Is How We Do It:

Aanstekelijk nummer. Tenminste niet van die slome R&B, die in die jaren ook opkwam.
Kan me deze nog goed herinneren en dat wil wat zeggen voor 1995.
Swingend en lekker meezingbaar, maar zeker niet hoogstaand.
Maar ik zal niet flauw doen en doe ook maar een 6,5.

Frank Boeijen Groep - 1 Miljoen Sterren:

Degelijk nummer van Frank Boeijen. Drijft nogal op de synths, maar ik vind het hier niet hinderlijk.
Sterke melodie en op een of andere manier heeft het voor mij iets weemoedigs.
Cijfer 7,5.

Ook nog:

Daniel - Julie:

Zullen we maar een guilty pleasure noemen. Beetje lullig, beetje schlagerachtig en een beetje Shakin' Stevens. Kan me deze vooral van bruiloften en dergelijke feesten en campings uit de jaren 80 herinneren .
De trekzak is leuk en het heeft zonder meer een sterke melodie, maar is toch wel door de tijd ingehaald. Paste inderdaad goed op het songfestival destijds.
Cijfer 5,5.

Cappella - U Got 2 Know:

Doordeweeks housemuziekje inderdaad. Maar die waren in 1993 nog aanzienlijk leuker dan de jaren daarna.
De mannelijke rapper die er blijkbaar altijd in moest in die jaren, haalt het niveau weer wat naar beneden, maar de basismelodie is sterk en dansbaar en de zangeres niet verkeerd.
Cijfer 6,5

Paul & Fritz Kalkbrenner - Sky And Sand:

Lekker minimaal en droog disconummer, wat me toen wel opviel op de radio.
Dit soort muziek hoor je niet heel veel.
Ik vind dit soort dansmuziek wel wat hebben en zou hier zelfs wel een heel album van kunnen uitzitten.
Ook leuk in dit nummer is die vervormde stem, die me op een of andere manier aan de jaren 70 doet denken.
Cijfer 8.

En de laatsten:

The Soul Survivors - Mama Soul:

Dit nummer kon ik niet, maar ik ken wel Lay Love On You van Luisa Fernandez (nr. 3 in augustus 1978) en die beschouw ik toch als een guilty pleasure (6,5).
Nooit geweten dus dat een cover was, ook al is het dat nou ook weer niet helemaal.
Dit is niet onaardig en heeft die typische jaren 60 soulsound.
Maar het duurt een beetje te lang. Maar beter dan Luisa Fernandez.
Cijfer 7,5.

Focus - Harem Scarem:

Heb toevallig die LP ook weer onder liggen.
Tja, ook dit soort prog-instrumentals werd gewoon een hit in de jaren 70.
De honky-tonk piano en de yeah yeah yeahs zullen het hem wel gedaan hebben om het de Top 40 in te krijgen.
Er gebeurt daarnaast ook nog genoeg (gitaarsolootjes, trekzak), waardoor dit zeker geen saaie instrumental is.
Dit is overigens wel de albumversie.
Sterk instrumenstaaltje dus.
Cijfer 8.

Nou, ik zal het heft dan even alleen in handen nemen.
Where are you, brothers? (aan het weer kan het in ieder geval niet liggen...)

De Single Van 21 mei is...

Gavin DeGraw - I Don't Want To Be




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 21 mei 2005
Kwam binnen op: #32
Hoogste notering: #13
Aantal weken: 14
Aantal punten: 304

Zo te zien had ik toen ook al zeer weinig voeling met de hitlijst. Man, wat een vreselijke muziek stond er toen in de Top 40!

Gavin DeGraw heb ik eigenlijk alleen gekozen omdat de andere binnenkomers me helemaal niets zeggen. Ik vind het namelijk zozo. Echt muziek voor emo-achtige tienermeisjes [5].

-----

De Single Van Gisteren is...

Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues / The Times They Are A-Changin'




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 22 mei 1965
Kwam binnen op: #39
Hoogste notering: #26
Aantal weken: 9
Aantal punten: 97

Tja, Dylan... Moet ik natuurlijk uitstekend enz. vinden, maar helaas...
Muzikaal zitten beiden nummers helemaal snor en ik sta ook wel achter het idealisme uit de teksten, maar De Stem... Ik snap helemaal waarom Frank Zappa op een geestige wijze de draak met 'm stak op z'n Sheik Yerbouti-album. Ik kan het bij deze twee liedjes nog wel enigszins hebben, maar een hele cd ermee gaat me echt te ver, dan moet het na een minuut of 20 af.
SHB wint het met een haarlengte van z'n broertje [6,5 / 6]

---------

De Single Van De Dag is...

The Ides Of March - Vehicle




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 23 mei 1970
Kwam binnen op: #30
Hoogste notering: #12
Aantal weken: 5
Aantal punten: 106

Komt er dan toch nog een hele leuke plaat?

Jazeker, uit 1970.
The Ides Of March lijken een stevig nakomelingetje te zijn van gelijkgestemde bands als Chicago en Blood, Sweat & Tears, maar met Vehicle is helemaal niets mis. Ik vraag me af wat de titel met de tekst te maken heeft, maar goed. Dit is gewoon een dijk van een plaat, gezongen met ballen, en het terugkerende blazersthemaatje is een lust voor het oor [9,5].

Gavin DeGraw :

DeGraw heeft een lekker stemgeluid. De liedjes blinken echter uit in oppervlakkigheid.
Daarmee is het nog niet slecht gedaan, maar dit is ook zo'n song die niet echt het verschil maakt.

Cijfer: 6

Bob Dylan:

Ik heb eigenlijk het zelfde idee over Dylan wat kaztor ook heeft.
De stem spreekt mij niet aan.
Tekstueel meestal uniek en deze liedjes zijn op een bepaalde manier legendarisch.
Bevlogen onderwerpen en het lef om ze onder woorden te brengen.

SHB vind ik geslaagd en die krijgt van mij dan ook een 8.( De 1e rap ?)
The Times They A- Changin' een 6,5.

The Ides Of March

Lastige naam voor een band, maar ok.

Sterke song, helemaal in de traditie van Chicago maar nog meer Blood, Sweat & Tears.
Vet koper, soulvolle zang en een groovend verloop.
Ik kon het nummer wel, maar de bandnaam niet. (8)

Hier een 9 SHB en een 9.5 voor een van zijn mooiste

Wat een artiest

Wat Vehicle met de tekst te maken heeft? De titel komt zes keer in de tekst voor, en de hele tekst staat in het teken van de beeldspraak dat de zanger een 'vehikel', een auto wil zijn voor zijn geliefde. Beginregels:

Hey well
I'm a friendly stranger in a black sedan
Won't you hop inside my car.
I got pictures, got candy
I'm a loveable man
And I can take you to the nearest star.
I'm your vehicle baby
I'll take you anywhere you wanna go.
I'm your vehicle woman

En inderdaad een GEWELDIGE plaat! 9,5

Gavin DeGraw - I Don't Want To Be
De rock in de hitlijsten van de jaren '00 kan mij veel minder bekoren dan die van vorige decennia. Niet slecht en zingen kan die gast wel maar ik mis frisheid en eigenheid.
Cijfer: 5

Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues / The Times They Are A-Changin'
De nasale stem van Bob Dylan ligt niet bij iedereen goed (zelfs Dylan kan zichzelf soms moeilijk aanhoren) maar ik heb daar niet zoveel last van, misschien omdat ik vanaf mij prille jeugd vaak naar Dylan luisterde. Bovendien is hij een briljante songschrijver.
Cijfer: beiden 9,5

The Ides Of March - Vehicle
Een beetje teveel een kloon van Blood, Sweat & Tears maar de prima blazers, zang en tekst maken veel goed.
Cijfer: 8

Geweldige plaat, twijfelachtige openingsregels...

Gavin DeGraw - I Don't Wanna Be:

Een van de nieuwere lichting solo rockartiesten, die een paar jaar populair waren. Ook van deze hoor je bijna nooit meer iets.
Helemaal geen onaardig nummer. Heeft een lekkere drive en je zingt het door de aangename melodie zo mee. Geen onaangename stem ook.
Cijfer 7

Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues/The Times They Are A Changin':

Ik kan wel tegen Bob zijn stem, maar een die-hard fan zal ik nooit worden.
SHB als eerste rapnummer vind ik wel een goeie.... Nummer heeft ook wel wat, het verhaaltje wordt wel met een lekkere drive verteld. Ik zie ook die clip met die vellen papier met tekst zo weer voor me.
Cijfer 7,5.
The Times They Are A Changin heeft natuurlijk een ijzersterke melodie en precies die tekst die in dat tijdperk paste. Eigenlijk wel een evergreen.
Maar voor mij niet helemaal.
Cijfer 8.

The Ides Of March - Vehicle:

Een Aha-Erlebnis. Och, zijn die dat?
Inderdaad uit de school van BST en Chicago, maar met meer soul en met grofkorrelige stem gezongen (moet aan Jacques Kloes van The Dizzy Man's Band denken).
Vet nummer.
Cijfer 7,5.

Laat ik maar eens wat leven in de brouwerij schoppen!

De Single Van 24 mei was:

Cock Robin - Thought You Were On My Side




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 24 mei 1986
Kwam binnen op: #30
Hoogste notering: #5
Aantal weken: 10
Aantal punten: 252

Van de tekst zou je het niet zeggen, maar de muziek klinkt hier vooral opbeurend en solide.
Vooral de vocalen vallen in positieve zin op (met name die van Peter Kingsbery) en de productie wordt behoorlijk in toom gehouden voor iets uit de jaren '80. Toffe single!

Hoppsa, mijn allereerste single ooit! Gekregen van broer. Niet het beste liedje van deze formatie maar enige nostaglische waarde kan toch niet ontkend worden

Cijfer: 7,0

Altijd wel een zwak gehad voor Cock Robin.
Dartel Anna (good lookin') en het aparte stemgeluid van Kingsbery hebben een aantal mooie nummers opgeleverd. Eén van mijn favoriete bands uit de jaren '80!
Deze is inderdaad iets minder maar zeker een 8.0 waard.

De Single Van 25 mei was:

Roxette - Fading Like A Flower




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 25 mei 1991
Kwam binnen op: #19
Hoogste notering: #8
Aantal weken: 7
Aantal punten: 176

Veel keus had ik niet. A Tribe Called Quest koos ik -als ik het goed herinner- vorig jaar al, het aanbod van 1996 is om te huilen en van het overige uit 1991 vind ik dit het best te verhapstukken.
Niet dat ik er dolenthousiast over ben, integendeel...

Roxette vind ik van het soort politiek correcte popmuziek waar niemand, maar dan ook ècht niemand, iets op tegen lijkt te hebben. Brrr...
Fading Like A Flower is op zich geen slechte single, maar dat is dan meer omdat die gladde glibber van een Per Gessle z'n klep dichthoudt dan dat het liedje hemelbestormend is.
Het lijkt vooral gemaakt om in Amerika hoge ogen mee te gooien.

Een van de betere singles van Roxette toch wel, dit heb ik toch menigmaal mee staan bleren. 7,5

Ach ja, jeugdsentiment

Cock Robin:

Opgewekte supermelodieuze 80's pop. Zang is altijd een sterk punt gebleken.
Terecht scoorde deze bands hits. Al was het van korte duur. (7,3)

Roxette- Fading Like A Flower

Nou kaz, hier is een tegenstander. Ik heb het altijd maar moeilijk aan kunnen horen.
De gitarist die pretendeert helemaal '' rock'' te zijn en die vervelende plastic sound.
Lullige melodietjes, groots verpakt om het allemaal naar een hoger plan te tillen.
Ik vind dit nummer dan eigenlijk nog het minst slecht, maar ook Fading Like A Flower kan mij uiteindelijk gestolen worden. (4)

Ik kon en kan er helemaal niets mee.

Ja, die gemaakte stoerheid, bij beiden trouwens...

Iedereen leek het tof te vinden en ik kreeg er alleen maar kromme tenen van.

Wat ook niet hielp; Ik werkte toen in een platenzaak en een collega vond dit helemaal geweldig.
In den treure aan moeten horen..... Conclussie: een nog grotere hekel gekregen aan dit duo.

Ik merk nogal wat frustratie bij de heren... Ik vind Roxette wel leuk en ook deze single. Dat Per er alleen maar staat voor de vulling is duidelijk want gitaar kon hij niet spelen. Tijdens live concerten stond hij over het algemeen gewoon uit.

7,5

Dat zegt al genoeg eigenlijk. Nep !!

Nou ja, hij schreef alles wel zelf natuurlijk. Hij speelt op plaat en soms live een beetje slaggitaar maar de leadgitarist stond altijd ergens achterin een hoekje op het podium.

Roxette vind ik ook erg leuk en dit is een van hun beste nummers

8

Cock Robin - Thought You Were On My Side:

Typische jaren 80-pop, waar evenwel weinig mis mee is.
Haalt het niet bij The Promise You Made, dat dan weer niet.
Blijft over het algemeen aan de goede kant van de gladde toetsen/syndrums-valkuil van de jaren 80. Melodie beklijft zeker wel.
Cijfer 6,5.

Roxette - Fading Like A Flower:

Klinkt eigenlijk ook wel heel erg jaren 80 nog, ook al is het 1991.
Vind er eigenlijk weinig mis mee. Enigszins bombastische produktie die bij mij wel goed valt en goed gezongen.
IJzersterke melodie. Leuk weer eens te horen en Roxette was (is?) wat mij betreft een beetje onderschat.
Cijfer 7,5.

Tja, Per hoort in dat geval natuurlijk zelf in dat hoekje te staan. Voor straf.
Dit is toch wel een ultieme vorm van narcisme als je het mij vraagt...

Nou je hebt wel weer wat lekkers uitgekozen. Hi hi.

Logische beredenering maar ja om nou de zanger achterin een hoekje te zetten is ook zo wat