Geweldig nummer. Dat album moet ik nog altijd eens checken, het komt er maar niet van.

Ik moet m'n lieve schat nog een beetje overhalen betreft de zang, maar dat komt wel goed (ze kon het nummer nog niet, het heeft in Amerika blijkbaar niks gedaan).
Ik vind het ook een wonderschoon nummer.
Het heeft amper iets in de hitlijsten gedaan, maar het was toen overal te horen.

Maar ik zie een tendens: Ik vind de kleinere hits kwalitatief gewoon een stuk beter dan de grote knallers.

Muzikaal erg sterk, beetje in de lijn van Forbidden Colours van David Sylvian.
De zang vind ik dan niet zo geweldig.

De nieuwe Single Van De Dag mocht op 14 oktober 1995 eventjes de Top 40 aaien. Het kwam binnen op #38, steeg (nou ja...) de week daarna naar #37 en was daarna na 2 weekjes verdwenen:

Snap! - World In My Hands




Te moeilijk voor de massa? Zo zie je dat kwaliteit en hitgevoeligheid gewoon niet gebruikelijk hand in hand gaan. Want kwalitatief vind ik dit zeker tot de sterkere dance behoren, al was het duidelijk een andere band dan die met rapper Turbo B.

Maar niet alleen dat: Met m'n opmerking 'huppelkutjes-house' deed ik deze muziek een aantal jaren terug eigenlijk schromelijk tekort. Misschien omdat de herinnering hiernaar niet zo evident meer was, ik weet het niet, maar dit vind ik gewoon een zeer sterk nummer met allerhande elementen die bij een eerste beluistering niet zo voor het grijpen liggen.

Inderdaad een sterk een sfeervol nummer van Snap! dat niet zo bekend is, staat mijlenver boven die 'huppelkutjes-house' al beschouw ik dit nummer niet als dance.

Haha, ik had ook al een beetje moeite met die benaming.
Trance, neem ik aan? Hoe dan ook, erg sfeervolle plaat!

Snap heeft natuurlijk kilo's met hits en deze valt een beetje op het randje van het onbekende. Ik herken hem nog wel maar vanuit mezelf had ik er niet meer opgekomen. Het is overigens best een aardig nummer. Ik mis Turbo B eigenlijk ook niet echt

Ik zou het overigens onder dreamhouse/trance willen scharen.

Ah, van het album Welcome to Tomorrow, wat mijn favoriet is van Snap, waarbij ze een hele andere richting op gingen. Hele album staan nummers als deze, maar ook bekendere zoals The First, The Last Eternity, Rame en titelnummer natuurlijk. Kwaliteitsdance noem ik het maar

Binnengekomen op 15 oktober 1966:

Four tops - Reach out I'll be there





Af en toe een 5***** klassieker, zeker voor de zaterdagavond, mag ook wel eens worden geplaatst....

De eerste hit voor de Four tops in Nederland. Het bereikte de top 10 (8) en stond uiteindelijk twaalf weken genoteerd.

Geweldig nummer natuurlijk.

Die van Snap! vind ik wel leuk, maar de andere singles van dat album zijn toch wel een stuk beter.

Ik heb Snap nooit gevolgd en eerlijk gezegd kan ik mij na het beluisteren ook niet voorstellen dat je hier een heel album van wilt hebben.

Maar dance, house en alle varianten daarop is aan mij niet besteed, dat geldt ook voor deze World in my hands.

Inderdaad een prima nummer van Four Tops, ik hou overigens erg veel van de soul uit de jaren '60.

Zoals het de echte soulmuziek uit de jaren 60 betaamt, waren de teksten religieus geïnspireerd.
I'll Be There is namelijk de vertaling van het Hebreeuwse Jahwe (Ik zal er zijn voor jou).
Als je de tekst oppoetst kan je er dus een soort psalm in ontdekken.

Probeer het zelfde maar eens met Stand by Me van Ben E King.
Gospel beïnvloedde namelijk de soulmuziek (check: Sam Cooke).

Allemaal topartiesten zonder discussie.

Knap nummer van de Four Tops, zonder meer.
Maar ik heb het altijd meer gehad met generatiegenoten The Temptations, die uit precies hetzelfde vaatje tapten, maar toch iets kleurrijker overkomen.

Motown Sound van hoog nivo bekend recept, maar o zo goed.

Een nieuwe single van de dag,

Op 16 oktober 1976 kwam binnen in de top 40 (en van mij hadden ze zo nog wel even door mogen gaan)

Hollies - Daddy don't mind




Zes weken genoteerd, maximaal plek 21. Ik had ze meer gegund.

Aardig nummer. Ze gaan hier goed met hun tijd mee.
Typisch voor die tijd zijn die progrock-elementjes die de muziek verrijken.
Gitaarsolootje hier, saxofoontje daar, ietwat krachtige (samen)zang: 1976 in een notedop.

Wellicht wat vroeg, maar hier is ie...

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 17 oktober 1981 binnen op #35, haalde als hoogste positie #27 en stond 5 weken genoteerd:

Earth And Fire - Dream




Tja, en hier is het dan al wel duidelijk minder dan voorheen, al zit het met de instrumentatie op zich wel goed. Maar het is wel typisch een nummer waarvan ik me afvraag hoeveel mensen het nog herkennen. Ik had je anders misschien met zoiets als Rick Astley moeten opzadelen.

Heeft iemand enig idee waarom ik dit topic nu al 2 maanden over het hoofd heb weten te zien?

Geen idee, maar welkom in ieder geval!

Kaztor is er in geslaagd om vandaag (na die twee maanden) de grootste hoes van de dag te presenteren, Jerney Kaagman lijkt haast op het punt bij mij de kamer in te springen (en wat dan??)

In ieder geval hou ik Dream voorlopig nog even het hand boven het hoofd, zij het dat ik hier 3*** geef, waarbij 4,5**** gemiddeld is voor E&F in de periode 1970 en 1975. Dus ja, afgezakt is de band wel in 1981 maar nog niet volledig afgeschreven. Blijkbaar moeten de "looks" veel compenseren..

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 18 oktober 1997 binnen op #31, haalde als hoogste positie #2 en stond 20 weken genoteerd.

Anouk - Nobody's Wife




Ik heb er voor gekozen om zowel kleinere als grotere hits de revue te laten passeren. Dit doe ik om de houdbaarheid van dit topic te waarborgen en om erachter te komen 'wat we er nog van vinden'. Dat kan soms interessant uitpakken.

Neem eens alle over-exposure weg van dit nummer, en dan vind ik wel dat het nog goed overeind staat. Met haar arrogante houding en lompe uitspraak is Anouk natuurlijk een gemakkelijk doelwit voor de haters, maar dat vind ik te gemakkelijk. Vergeet niet dat ze heel wat gepresteerd heeft en nog steeds ruim boven het gemiddelde niveau van de tegenwoordige shitparade zit.

Ik vind ook dat er inmiddels heel wat water onder de brug gepasseerd is sinds het verschijnen, dus kan ik het liedje anno nu goed beoordelen. Nobody's Wife komt op mij in ieder geval oprecht over en instrumentaal vind ik het ook wel goed zitten.

Brandt maar los!

Ja goed nummer van Anouk al vind R U Kiddin Me toch net iets beter

Deed het destijds erg goed in het kielzog van Alanis Morissette, maar heb er zelf nooit veel aan gevonden. Die zogenaamde boze-vrouwen-rock kan me sowieso gestolen worden.

Ik vond Mood Indigo al een geweldige eerste single, beter dan deze zelfs.
Terecht dat Anouk door het grotere publiek werd opgepakt.
Toch wel een van onze beste zangeressen.

Mij pest je er niet mee, prima single van Anouk. Is dit nu boze vrouwen rock ?

In ieder geval, je wilt nog wel eens de ogen sluiten voor de jaren '90. Maar ik vind Nobody's wife een mooie vertegenwoordiger uit dat decennium.

Ik vind het ook een prima single van Anouk, beter dan wat ze de laatste tijd uitbrengt (al overstijgt ook dat de gemiddelde huidige hitparadeniveau).

Hollies - Daddy don't mind: Hollies brachten bijna altijd goede singles uit zoals dit nummer dat evenwel minder bekend is doordat het geen grote hit werd.

Earth And Fire - Dream: behoorlijk maar toch minder dan hun singles uit de succesperiode (jaren '70), weinig bekend nummer.

Ik heb er een paar gemist door een verhuizing

The Bleu Nile-Verscrikkelijk nummer alleen al door de zang

Snap-De term huppelkutjes House mag misschien wel niet terrecht zijn maar wat het dan ook is de term huppelkut mag er zeker voor.

Four Tops-Geweldig nummer typisch zo'n nummer waardoor ik het jammer vind dat ik niet 20 jaar eerder ben geboren

Hollies-Aardig nummer en jammer dat het geen megahit is geworden

Earth and Fire-Hun vroegere werk gaat nog wel maar dit is verschrikkelijk

Anouk-Het enige nummer van Anouk dat ik kan verdragen is "Mood Indigo" en laat dat nou een Kooymans/Hay nummer zijn.Haar eigen werk vind ik niet te pruimen.

Op 19 oktober 1968 komt binnen in de Veronica Top 40:

Otis Redding -I've got dreams to remember




Waarbij ik direct opbiecht dat ik oorspronkelijk het nummer ken via Robert Palmer. Maar dit is natuurlijk de echte versie.

14 weken top 40, hoogste plek 8. Er valt in ieder geval niet te ontkennen dat deze man kan zingen...

wat

een

stem

Zingen kan 'ie inderdaad wel, maar verder heb ik hier nooit overdreven veel aan gevonden... gewoon een aardig soulnummer, niet meer of minder.