Je hebt inderdaad helemaal gelijk. Het is ook erg aardig bij elkaar gezocht, maar ik ben eerlijk gezegd toch niet zo'n liefhebber van oude krasserige albums uit 1974.

Ik krijg nu een digitale remaster van het oorspronkelijke werk, een cd'tje dat ik overal kan afspelen. Thuis, werk, auto. En anders moet ik bij mijn draaitafel blijven zitten en dan brand ik het alsnog in op een cd. Ik vind het ook wel wat hebben, die oude muziek glashelder ervaren. En misschien krijgen The Shoes er ook nog wat van...

Een nieuwe Single van de Dag (10-11-1984) en is dit een love-hate plaat of hebben de Eurythmics zich hier vooral vertild aan het project?

Eurythmics - Sexcrime (1984)





De top 10 werd anders toch nog net bereikt en het nummer stond maar liefst 12 weken in de Top 40...

Vind ik met afstand de zwakste Eurythmics-single, dit moet het teveel hebben van goedkope productietrucs i.p.v. een sterke melodie, de soul van Annie Lennox komt hier ook nauwelijks tot uiting. Gelukkig zouden Eurythmics zich snel revancheren.

Cijfer: 4

Ik ben wat minder negatief. Deze single is wel echt een kind van 1984. Waar andere singles nog steeds fris en fruitig klinken is dat bij deze wel wat minder. Desondanks wel een voldoende

6

Mee eens. Toen ik 10 was vond ik het leuk, ik heb het singletje dan ook nog.

Maar nu zeg ik: Terecht niet op deze verzamelaar verschenen.
Hopeloos gedateerd.

Sexcrime altijd wel een prima single gevonden.

The Shoes -misschien niet zo glad als de gemiddelde glamrock maar wel te glad voor mijn smaak

Eurythmics-Verschrikkelijk dat vond ik toen en dat vind ik nu nog steeds.

Prima nummer maar het werd langzaam wat minder met de band. Vooral de hits uit 1985

Heb hier nog een 12 inch van liggen

Cijfer 7

De gemiddelde glamrock (David Bowie, T. Rex, Alice Cooper, Slade, Sweet ...) klonk allesbehalve glad maar werd in een latere fase wel gladgestreken (met bands als bv. Bay City Rollers). Maar dat gebeurde met alle stromingen (rock'n roll, beat, new wave, grunge ...).

De hits van Eurythmics uit 1985 (afkomstig uit Be Yourself Tonight) vind ik juist veel frisser en tijdlozer klinken dan Sexcrime dat nu - wat kaztor zegt - gedateerd klinkt.

Dan nu alvast de nieuwe Single van de Dag:

Mighty dub Katz - Magic Carpet ride







Komt binnen op 11-11-1995.
De enige single van de Mighty Dub Katz die ooit een hit is geweest in de Nederlandse Top 40. De tiende plek werd nog wel bereikt maar het aantal weken dat de single genoteerd heeft gestaan was slechts 5.

De psychologische conclusie daarvan is: snel geliefd bij aanvankelijk een redelijk groot publiek maar het nummer beklijft verder niet en raakt snel uit de gratie. Ikzelf heb verder geen enkel verstand van dit genre.

(Kaztor is met vakantie)

Is dat geen nummer van Steppenwolf?

Die hebben ook een nummer met die titel, maar dat nummer herken ik verder niet in deze versie. Ik sluit me aan bij musician: ik heb weinig kijk op dit genre, weet niet eens precies hoe je dit moet benoemen (dance? house, techno?). Het is het soort machinale deun die ongetwijfeld aan elkaar hangt van de samples, met een melig ritme waar je mij absoluut niet mee in beweging krijgt (en dat is vermoedelijk wel de bedoeling, toch?). En die vocoder, daar hadden we in de jaren negentig toch inmiddels ook wel schoon genoeg van?

De andere single-keuzes van de afgelopen dagen stemmen me ook niet hoopvol. Over the Eurythmics ben ik het met de anderen eens. Ik vond zowel hun koele synthesizer-hits uit de begindagen als hun warmere, soulvolle platen van daarna over het algemeen zeer genietbaar, maar dit is een negatieve uitschieter. teveel special-effects, die zowel de zang van Annie L. als de kwaliteit van het nummer ontkrachten.
Van dat nummer van The Shoes loop ik ook niet over van bewondering, ondans de soulvolle zang van Theo van Es. Ze hebben zat betere nummers gemaakt. Dit zal anno 1974 aardig geklonken hebben, maar is anno nu echt volstrekt achterhaald.

Nog wel even roepen dat ik zowel Fleetwood Mac (uit de bluesperiode met Peter Green) en Kid Creole allebei geweldige nummers vind, elk in zijn soort. Van mij had Oh well geen negen minuten hoeven duren, het tweede deel is wat langdradig. Maar deel 1 staat als een huis.
Van Kid Creole heb ik ooit zelfs voor de volle mep de maxi-single aangeschaft, wat aardig weergeeft hoe ik over dat nummer denk. Want dat deed ik begin jaren tachtig toch vrij zelden. Heerlijke feestmuziek die muzikaal dieper gaat dan je op het eerste gehoor zou denken.

Neen, dit is een totaal ander nummer, ik heb het lange tijd niet meer gehoord. Geen slecht nummer - die gesampelde blazers vind ik wel leuk - maar het heeft inderdaad geen lange houdbaarheid, reden waarom dit is vergeten.

Cijfer: 5

Wat voor genre het ook is het klinkt verschrikkelijk

Misschien dat dit singletje meer aanspreekt, we moeten er natuurlijk wel rekening mee houden dat het gaat om een nieuwe entree op 12 november 1966:

Golden earring - Don't run too far





De 5e hit van de Golden earring bereikte niet de top 10 (14) en stond uiteindelijk 8 weken genoteerd.

Je hoort hier nog duidelijk Beatles-invloeden maar het is een meer dan behoorlijk nummer. In de jaren '70 zou Golden Earring zijn beste werk uitbrengen.

Cijfer: 7

Hierbij de nieuwe Single van De Dag, hoort bij 13 november 1976:

Rod Stewart - Killing of Georgie




Volgens mij waren we in Nederland ook één van de weinigen waar dit 'moderne' thema op single werd gezet.

Veel succes had hij er ook niet mee maar ik vind het prachtig. 6 weken in de Top 40 max. plek 24.

Golden Earring-Altijd leuk die nummers uit de Frans Krassenburg periode ze klinken zo braaf vergeleken bij hun latere werk al zaten er ook toen al juweeltjes tussen zoals "Smoking Cigarettes" maar deze is ook leuk.

Rod Stewart-Rod Sewart en The Faces hebben een enorme invloed gehad op de eerste drie acts uit mijn Top10 maar dat hoor je hier niet aan af vind ik.

Prachtig nummer van Rod, zeker een van zijn beste

The Killing of Georgie was nochtans een gewone single voor Stewart.
Hij behaalde er de 2de plaats mee in de UK en de 3de in Duitsland.

Een verschijnsel dat we sinds de jaren 80 wat kwijt zijn geraakt
is het spreiden van twee delen van een song over de twee helften van een single.
Voor Jukebox doeleinden (zie afbeelding van musician) uiteraard praktisch.

Toeval of niet, gisteravond zag ik een prachtige BBC documentaire over George Harrison op de TV (echt prachtig) en wie komt er binnen op 14 november 1987?:

George Harrison - Got my mind set on you




Is dat toeval of niet. En een ware comeback voor Harrison, jarenlang hadden we niets van hem in de hitlijsten. Een grote hit werd het ook nog, de vierde plaats werd gehaald en uiteindelijk stond de plaat 9 weken in de hitlijsten.

Rod Stewart - Killing of Georgie: opmerkelijk dat zulk nummer in de op single werd uitgebracht en in de hitlijsten belandde. Prachtig nummer!
Cijfer: 8,5

Ook de comebackplaat van George Harrison is prima, al is dit een cover (ik wist dat pas veel later).
Cijfer: 8,5

Goed weetje, ik had er geen idee van dat het een cover was.

Leuk nummer ik vond de opvolger "When We Was Fab" ook een heel leuk nummer

Zeer geinig nummer van George met flinke hulp van Jeff Lynne. Ook de andere hitsingle (Fab) was zeer goed te pruimen, sterker nog wellicht wel wat beter.

7.5

Ik vond het wel een beetje jammer dat Harrison terug kwam
met een single die volgens mij niet door hem zelf geschreven is.
Ik vind het eigenlijk wel een catchy, maar niet zo'n bijzonder sterke song.

Veel belangrijk was de oorspronkelijke b-kant
die uiteindelijk in de kluis bleef en opgespaard werd voor een later project.

We hebben het dan over Handle with Care en The Traveling Wilburys.

15 november 1997, eigenlijk 'slechts' 14 jaar geleden, kwam binnen in de Top 40:

Moby - James Bond Theme




De Single van de Dag heeft een thema dat op het moment van verschijnen al 35 jaar oud is. Bevalt het nieuwe jasje?
Ik ben bij Moby niet erg ver gekomen, lovende kritieken heb ik genoeg gelezen maar als ik een album van hem hoorde wist ik dat het niet aan mij was besteed. Maar zo'n herbewerking kan ik verder goed hebben.

De score: 4 weken top 40 en maximaal de 27e plek.

Geen slechte herbewerking maar een hoogtepunt in Moby's oeuvre kun je het moeilijk noemen en het origineel spreekt toch meer tot de verbeelding.

Cijfer: 6

Je hebt nummers (of in dit geval dan een 'theme") die heilig zijn en waar je met je fikken vanaf blijft.En dit is er zo een,althans voor mij dan.

Ik vind hem nog wel aardig, heb ook de single gekocht in die tijd. Paste eigenlijk prima in de hele big beat stroming.