Haha, dank je wel, erg leuk!

Ik check dat soort dingen amper, dus doneer ik met terugwerkende kracht Ini Kamoze aan je, Musician!

Een hele late 'gefeliciteerd' wat dat betreft, en dan zijn we gelijk bij de naast-de-pot-pissende binnenkomst van George Harrison's lauwe kerstsingle Ding Dong. Van Silvio's single raak ik ook niet bepaald in een jubel-stemming dus voelt m'n muziekhart vanzelf wel aan dat de Trammps de beste binnenkomer hebben.

Geweldige soulklassieker, beter kon ik het niet treffen!

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 5 januari 1985 binnen op #34, haalde de 31ste plek en was na 4 weken verdwenen:

Lloyd Cole & The Commotions - Rattlesnakes




En heel even haalden Lloyd Cole en z'n Commotions de hitparade. Net als bv. The Associates was dit een band die new wave maakte met een scheutje goth erin. Een slimme, melancholieke aanpak die zowel diehards van het genre als een iets breder georiënteerd publiek aanspreekt. Rattlesnakes is daarvan een tot de verbeelding sprekend staalkaartje.

Volgens mij zijn Lloyd Cole & The Commotions vooral beïnvloed door Velvet Underground. Wel een prima single.
Cijfer: 8,5

Ik geef je hier helemaal gelijk. Het werd ook redelijk bewierrookt in de "serieuze" poppers zal ik maar zeggen. De akoestische aanpak was ook een hele zegen in een tijd die bol stond van de electronica.

Alleen ben ik persoonlijk niet zo heel erg weg van het stemgeluid van Lloyd Cole, dat kun je wel eens zo hebben. Anders was ik destijds vast al aan zijn albums begonnen. Nu heb ik naar verhouding nog niet zo heel erg lang geleden zo'n boxje gekocht met vijf cd's. Maar het fanatiek beluisteren gaat niet al te voortvarend.

Ik ben ook niet wild van Lloyd Coles stemgeluid wegens te monotoon maar in deze hitsingle pakt dat nog goed uit. Lloyd Cole & The Commotions stonden ook mijlenver van de steeds toenemende synthipop of AOR, wellicht de reden waarom deze band destijds door de critici werd omhelsd.

Geweldig nummer van een bovendien geweldig album. Daarnaast heeft dit nummer ook nog eens een heel mooie tekst. Met zijn stemgeluid heb ik overigens geen problemen. Niet meteen de allermooiste stem, maar hij zingt wel met gevoel. Monotoon vind ik zijn stem trouwens ook niet.

Ik vind z'n stem eigenlijk wel karakteristiek. Past erg goed bij de muziek.

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 6 januari 1996 binnen op #14, haalde de toppositie en stond 11 weken genoteerd:

Luniz - I Got 5 On It




We zijn het er hier beiden over eens: Dit nummer heeft erg veel weg van dit nummer en het heeft meer met de atmosfeer te maken dan dat het er echt op lijkt. In de jaren 90 leek er nog heel wat meer goede hiphop-muziek in de hitparades te staan dan nu. Van mij dan ook geen verkeerd woord over Luniz.

Luniz

Ik ben er al eigenlijk net te laat mee. Ik had dan ook een druk dagje dus schoot het er eerder even bij in, maar hier is alsnog de Single Van De Dag. Musician is er een weekeindje tussenuit, dus heeft hij z'n singles en bijbehorende commentaar aan mij doorgestuurd om te kunnen posten. Bij deze, Hans!

--------------

De nieuwe Single van de Dag is van 7 januari 1967:

Four Tops - Standing in the shadows of love




Ik ken het ook van Rod Stewart van zijn album Blondes Have more Fun maar dit is toch wel het echte werk. Prachtige melodie. Toch slechts 6 weken in de Top 40 en niet hoger dan 24...

Nog geen responses. Wel begrijpelijk gezien het onheilige tijdstip waarop ik het gisteravond postte.

De single van vandaag komt ook weer op het conto van Musician:

---------------------------

De nieuwe Single van de dag komt binnen op 8 januari 1972:

Faces - I know I'm losing you




Gisteren de mededeling dat Rod Stewart met zijn versie van Standing in the Shadows of love van de Four tops er niet aan kon tippen. Maar een verloren slag is nog geen verloren strijd. Een werkelijke spetterende versie van I know I'm losing you van Rod met zijn Faces wint hier met gemak van de Temptations.

Er zit nog een klein verhaal aan vast: dit nummer staat op Rod's (ook al zo prachtige) album Every picture tells a story. Het wordt echter volledig uitgevoerd door de Faces. Dat wordt dan ook zo aangehouden als groepsnaam in de Top 40. De hoes van de single daarentegen geeft alle credits aan Stewart.

Hoe dan ook, Stewart stond sinds 1968 op eigen benen maar maakte tot 1974 ook deel uit van de Faces. Dat leidt soms tot verwarring, misschien kon Rod op bepaalde momenten zelf ook niet kiezen.

Maar een grote hit werd het (ook hier helaas) niet. 6 weken en maximaal de 12e plek.

Iemand nog interesse voor de getoonde singles of zijn we allemaal subiet verslaafd geraakt aan de Top 10-lijstjes?

Shadows: Een van hun betere singles met vooral een memorabele melodie. Op dit soort liedjes klinken ze het meest eigen.

Rod Stewart: Ijzersterke cover van een ditto nummer. Ik vraag me bij deze af of het origineel van The Temptations komt en ik zou ook niet zo weten welke versie ik beter vind. Het is in ieder geval een nummer met ballen dat meer had verdiend.

Ik volg het wel hoor, ondanks dat ik niet reageer.

Over Luniz.

Toen ik dat nummer hoorde, voelde het aan als een hip hop variant van Kool & The Gang.
Ik ben namelijk nogal een fan van de leuke snuifje funk, likje reggae en toefje disco sound
van deze band. En toen ik dat jaren later eens wilde gaan checken, zag ik ook dat heren
van Kool & The Gang een deel van de songwriters credits hebben gekregen.

Alleen weet ik dus helemaal niet wat er nu van Kool & The Gang gesampled werd.
Toch raar dat je muzikale onderbewustzijn zo'n associatie legt, zonder dat je het echt weet.

Leuke single dus.

Volgens de Wikipedia is het een sample van Jungle Boogie.

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 9 januari 1982 binnen op #29, haalde #13 en stond 6 weken genoteerd:

Weeks & Company - Rock Your World




Discomuziek begon rond die tijd weer wat swingender te klinken na een comatoos jaar. Deze Rock The World mag er dan ook zeker zijn, al is het weinig fantasievol. Ik heb er weinig problemen mee. Productioneel is het ook in orde.

Dat nummer heb ik lange tijd niet meer gehoord maar wat mij beterft best OK, dit neigt meer naar de vroegere disco/funk.
Cijfer: 7

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 10 januari 1998 binnen op #37, haalde de 14de plek en stond ook 14 weken genoteerd.

Robbie Williams - Angels




Van het zonder meer godsgruwelijke jaar 1998 is dit uit deze week de enigste verantwoorde keuze voor me.

Ik vond dit toen beter dan nu.
Die hele Robbie Williams is me wat tegen gaan staan de laatste tijd, niet in de laatste plaats doordat hij solo geen enkele vernieuwing meer doorvoert en alleen de voorpagina's weet te halen door terug te gaan naar Take That en dat vind ik toch een heus zwaktebod.

Angels is okee, maar eerlijk gezegd oninteressant en het heeft de tand des tijds niet echt doorstaan.

Prima Single van de Dag.

Ik heb bewondering voor de eerste solo platen van Williams, steek ik niet onder stoelen of banken. Aangestoken door een Greatest hits van hem die ik als eerste had beluisterd.

Angels prima ballad, sterk nummer en past volmaakt op een album als Life thru' a lens. Geen Let me entertain you maar toch de betere pop/rock. Met gemiddeld dergelijke platen en artiesten hadden de jaren '90 en daarna er, globaal gesproken, niet zo sombertjes uitgezien.

Ik ben een beetje allergisch aan dat nummer, net zoals vele popnummers uit die periode. Toen was ik heel erg anti-establishment, dus een nummer dat de hitlijsten haalde kon ik toen niet goed vinden natuurlijk!

Maar na herbeluistering moet ik wel toegeven dat het niet eens zo vreselijk is

Mooie ballad van Robbie Williams, ik ben geen grote fan van hem en hij is inderdaad niet de meest vernieuwende artiest maar dit vind ik één van zijn betere nummers.
Cijfer: 8

Een soulvolle nieuwe Single van de Dag:

Wordt de kwaliteit verdubbeld bij innige samenwerking?

Temptations & Supremes - I'm gonna make you love me





Dat nu ook weer niet. Je moet altijd uitkijken dat het niet een gedrocht gaat worden. Maar aardig, laat ik het nummer die kwalificatie meegeven.

Supremes/Temptations kwamen er mee binnen op 11 januari 1969. Het nummer heeft 5 weken in de Top 40 gestaan en kwam niet hoger dan 27.

Een nieuwe Single van de Dag:

The Cats - Rock 'n roll





Soms mag je ook weemoedig zijn: dat is toch wel de gemoedstoestand die deze Cats-classic oproept. Binnengekomen op 12 januari 1974 en gekomen tot plaats 3. 8 weken in de Top 40.

Waar is iedereen toch??


Diana Ross & The Supremes & The Temptations (Diana's diva-billing zorgt voor een hele waslijst): Van beiden ken ik zeker beter werk. 'Aardig' inderdaad. Het klinkt een beetje niet-ter-zake-doende.

The Cats: Een van hun betere nummers, al ben ik geen fan van ze. Hier is hoorbaar aandacht aan besteed. Het doet me veel meer dan een Be My Day of een One Way Wind.

Ik volg wel nog altijd hoor, maar als ik niks zinnigs te zeggen heb over een nummer, ga ik natuurlijk niet reageren.

Vooruit dan maar: die samenwerking tussen The Supremes en The Temptations is inderdaad aardig, maar had niet echt gehoeven.

Dat nummer van The Cats ken ik niet. Hier in België word hun muziek amper nog gedraaid, behalve misschien op het oersaaie conservatieve jaren '70-station Radio 2. En laat dat net een zender zijn waar ik nooit naar luister.

DILEMMA IN SINGLE-VAN-DE-DAGLAND!!!

Een jaren '80-Top 40 van 13 januari.... BESTAAT NIET!

Dit heeft vast iets te maken, en ik dacht al dat zoiets onoverkomelijk was, met schrikkeljaren.
Heel vreemd, want in december liep alles nog vlekkeloos.

Dus kom ik hier met een oplossing: In ieder geval tot 29 februari gooi ik de zaak om, d.w.z. jaren '90 eerst, dan de jaren '80.

En dat leidt gelijk tot een hele interessante keuze.
De nieuwe Single Van De Dag kwam op 13 januari 1996 binnen op #29, steeg eventjes door naar #25 en was na 4 weken uit de lijst:

Pearl Jam - Merkinball E.P.: I Got ID (Shit) / Long Road




Een E.P. met twee nummers... Vroeger heette zoiets geloof ik een single, maar goed. Het kan in ieder geval worden beschouwd als een dubbele a-kant, neem ik aan.

Van de twee liedjes vind ik I Got Shit de betere. Echt een heerlijk refrein heeft dit nummer en de gitaar van boegbeeld Neil Young past perfect bij het bandgeluid. Pardon... Neil Young? Nou, deze E.P. is opgenomen tijdens de sessies voor Neil Young's Mirror Ball waarop Pearl Jam zijn begeleidingsband was. Ik heb het album zelf nooit gehoord, maar ik neem aan dat daar verandering in moet komen. Als het net zo goed is als dit lijkt dat me eigenlijk een vereiste.

Long Road is uit ander hout gesneden. Het klinkt wat ingetogener op de klassieke PJ-manier en het geeft ook een voorproefje van de sfeer op het album No Code. Het sterke punt van dit nummer vind ik hoe de muziek gaandeweg in kracht toeneemt. Maar toch een streepje onder het voorgaande nummer.

Beide nummers vind ik op geen enkel regulier album, waar staan ze dan wel op? Niet dat ik ze echt geweldig vind maar toch behoorlijk sterk al is de inbreng van Neil Young niet duidelijk te horen.
Cijfer: beiden 7,5

Dan de vorige nummers die ik nog niet beoordeeld heb:

Luniz - I Got 5 On It
Leuke single - de raps zitten goed in elkaar - maar waarom moeten raphits zich steeds baseren op een eerdere hit?
Cijfer: 6,5

Four Tops - Standing in the shadows of love
Melodisch en ook vocaal vind ik erg sterk, dit nummer blijft staan als een huis.
Cijfer: 8,5

Faces - I know I'm losing you
Dit is heel andere koek dan zijn American recordings, geef mij maar de rauwe, bezielde en bluesgetinte Rod Stewart van toen al zullen sommigen mijn voorkeur wijten aan jeugdsentiment.
Cijfer: 8

Temptations & Supremes - I'm gonna make you love me
De samenwerking tussen twee giganten levert niet noodzakelijk een gigantisch goed nummer op, al vind ik dit meer dan aardig maar dan vooral dankzij de vocalen.
Cijfer: 7

The Cats - Rock 'n roll
Ik ben ook geen grote fan van The Cats maar ik heb veel respect voor hen, het zijn hoorbaar vakmuzikanten die het met liefde voor muziek brengen.
Cijfer: 7,5

I Got ID staat op de Rearviewmirror-verzamelaar. Long Road staat op geen enkele reguliere cd.

I Got ID een van mijn favoriete rockliedjes ooit!

Geweldig nummer inderdaad, een van de betere van Pearl Jam. Speciaal nog die Merkinball EP voor gekocht.

Het is toch een mooie erkenning van Pearl Jam dat zij hiermee zo openlijk aangeven dat zij weten waar de mosterd vandaan moet worden gehaald: Neil Young. Hij zal ongetwijfeld een bron van inspiratie zijn geweest.

I got ID is een alleraardigst eerbetoon (8) met dank aan zijn albums Ragged glory en de Live cd Weld (allemaal zeer aan te bevelen). Ik ga weer eens opnieuw op zoek naar de muziek van Pearl Jam (ik heb alleen Ten). Maar een single als deze van een paar jaar later smaakt naar meer.