Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 40 Editie #2: De 90s
0
geplaatst: 14 juli 2012, 19:30 uur
chevy93 schreef:
(quote)
Met als enige valkuil dat dat album al maanden uit was toen de vorige editie er was. En volgens mij was de hype van die plaat destijds al wel over. Maar wie weet.. het zou zo maar kunnen dat er wat vertraging zat in het ontdekken van haar vorige platen. Ja, zag ik achteraf ook. Let England Shake was al uit half februari. Ik had zelf bij de vorige editie To Bring You My Love wel gewoon domweg vergeten. Dat was nu dankzij die topic-nominatie natuurlijk wel onmogelijk geworden.
edit: En helemaal hetzelfde voor Angel Dust ...
edit2: herman heeft daar wel weer een punt met die eindejaarslijstjes
0
geplaatst: 14 juli 2012, 19:32 uur
Rudi S schreef:
ok, vriendjes.
ok, vriendjes.
IK zou in ieder geval ook nooit iets negatief over de jaren '70 zeggen, integendeel...
Cabeza Borradora schreef:
Top 50, één album/artiest, laatste dertig in willekeurige volgorde.
1. Judas Priest - Unleashed in the East (1979)
2. Bob Marley & The Wailers - Babylon by Bus (1978)
3. Gato Barbieri - Fenix (1971)
4. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
5. Neil Young - Harvest (1972)
[...] (en nog 45 fantastische platen
)
Top 50, één album/artiest, laatste dertig in willekeurige volgorde.
1. Judas Priest - Unleashed in the East (1979)
2. Bob Marley & The Wailers - Babylon by Bus (1978)
3. Gato Barbieri - Fenix (1971)
4. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
5. Neil Young - Harvest (1972)
[...] (en nog 45 fantastische platen
)
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:25 uur
32. dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996) ( 43 punten) Nr. 1 van: jassn
Aantal keer genoemd: 8x / Positie vorig jaar: 116 ( 22 punten)
Want.. dEUS mocht er gewoon nog een keer in. Vrij onverwachts mag ik toch wel zeggen. Vorig jaar nog niet eens bij de beste 100 en dit jaar boven Worst Case Scenario én bij de beste 40. De verschillen zijn uiteraard marginaal, maar bijna 2 keer zoveel punten als vorig jaar mag toch een uitstekende prestatie genoemd worden. Zal wel veel te maken hebben met hun twee recentelijk uitgebrachte platen.
31. Live - Throwing Copper (1994) ( 44 punten) Hoogste positie: 6
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 26 ( 62 punten)
Eén plekje hoger vinden we weer een britpopklassieker. Vorig jaar niet zo goed bevallen en dit jaar dus niet in de herkansing. Geef mij maar Urban Hymns (The Verve en Live noem ik altijd in één adem en verwar ze altijd met elkaar, zo ook net weer..). Ook niemand die het echt goed vindt, maar dat is natuurlijk een rare conclusie aangezien we het wel over de beste van het beste hebben.
30. Slint - Spiderland (1991) ( 46 punten) Hoogste positie: 2-2-5
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 18 ( 73 punten)
In een fotofinish net naast plek 29 gegrepen. Deze post-rock klassieker (tevens de enige die we vandaag tegenkomen, zal ik maar alvast verklappen) met die fameuze eindkreet (I miss you!).
Tot nek toe in het water, zo voelt deze plaat ook wel een beetje. Voor mij nog altijd onwennig, maar voor genoeg mensen nog altijd een echte klassieker. De daling in punten is dan weer erg opmerkelijk.
29. Suede - Dog Man Star (1994) ( 46 punten) Hoogste positie: 2-2-4
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 37 ( 49 punten)
Suede heb ik eigenlijk helemaal over het hoofd gezien. Aan het begin nog wel gedacht “die moet ik nog een keertje beluisteren” en Suede zag ik eigenlijk pas weer terug toen ik mijn lijstje van vorig jaar erbij hield. 3 punten minder dan vorig jaar, maar wel 8 punten hoger.
Aantal keer genoemd: 8x / Positie vorig jaar: 116 ( 22 punten)
Want.. dEUS mocht er gewoon nog een keer in. Vrij onverwachts mag ik toch wel zeggen. Vorig jaar nog niet eens bij de beste 100 en dit jaar boven Worst Case Scenario én bij de beste 40. De verschillen zijn uiteraard marginaal, maar bijna 2 keer zoveel punten als vorig jaar mag toch een uitstekende prestatie genoemd worden. Zal wel veel te maken hebben met hun twee recentelijk uitgebrachte platen.
aERodynamIC schreef:
'Is er een voorprogramma?' vroeg één van mijn beste vrienden in de trein op weg naar Nighttown. 'Ja, een Belgische band genaamd dEUS' wist ik te antwoorden, 'moet goed zijn heb ik gelezen'.
En ja hoor daar stonden ze dan: jonge honden die een geweldige set stonden te spelen. We gingen uit ons dak. Niet iedereen deed dat getuige de meneer met het sluike Beatles-kapsel die er geen ruk aan vond en dat ook luidkeels kenbaar maakte. 'Oprotten.....stomme Belgen'.
En ik dacht bij mezelf: 'neem er nog eentje en stik er in' want hier maakte ik kennis met een band die insloeg als een bom. Dit was fris, dit was apart, dit was gewoon goed.
O ja daarna kwam Magnapop, je weet wel dat bandje dat Michael Stipe zo goed vond. Magna wie? Juist ja.
dEUS dus.
'Is er een voorprogramma?' vroeg één van mijn beste vrienden in de trein op weg naar Nighttown. 'Ja, een Belgische band genaamd dEUS' wist ik te antwoorden, 'moet goed zijn heb ik gelezen'.
En ja hoor daar stonden ze dan: jonge honden die een geweldige set stonden te spelen. We gingen uit ons dak. Niet iedereen deed dat getuige de meneer met het sluike Beatles-kapsel die er geen ruk aan vond en dat ook luidkeels kenbaar maakte. 'Oprotten.....stomme Belgen'.
En ik dacht bij mezelf: 'neem er nog eentje en stik er in' want hier maakte ik kennis met een band die insloeg als een bom. Dit was fris, dit was apart, dit was gewoon goed.
O ja daarna kwam Magnapop, je weet wel dat bandje dat Michael Stipe zo goed vond. Magna wie? Juist ja.
dEUS dus.
31. Live - Throwing Copper (1994) ( 44 punten) Hoogste positie: 6
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 26 ( 62 punten)
Eén plekje hoger vinden we weer een britpopklassieker. Vorig jaar niet zo goed bevallen en dit jaar dus niet in de herkansing. Geef mij maar Urban Hymns (The Verve en Live noem ik altijd in één adem en verwar ze altijd met elkaar, zo ook net weer..). Ook niemand die het echt goed vindt, maar dat is natuurlijk een rare conclusie aangezien we het wel over de beste van het beste hebben.
Sandokan-veld schreef:
Throwing Copper: inderdaad een plaat die mensen bij elkaar bracht.
Leraren die het ook goed vonden. Ouders die niet riepen of het zachter kon.
Mijn beste vriend, een keiharde metalhead, die het zelfs goed kon hebben.
En zelfs een enkel would be gabbertje in 3 HAVO, die schoorvoetend toegaf het best wel goed te vinden.
Mijn zus, die de plaat ook aanschafte.
En ikzelf, die hard Selling The Drama meezong op de koptelefoon.
Tot hilariteit van de buren.
Totdat een vriendin die eigenlijk geen echte vriendin was, vraagt of ze de plaat mag lenen.
Nooit meer terug gezien.
Throwing Copper: inderdaad een plaat die mensen bij elkaar bracht.
Leraren die het ook goed vonden. Ouders die niet riepen of het zachter kon.
Mijn beste vriend, een keiharde metalhead, die het zelfs goed kon hebben.
En zelfs een enkel would be gabbertje in 3 HAVO, die schoorvoetend toegaf het best wel goed te vinden.
Mijn zus, die de plaat ook aanschafte.
En ikzelf, die hard Selling The Drama meezong op de koptelefoon.
Tot hilariteit van de buren.
Totdat een vriendin die eigenlijk geen echte vriendin was, vraagt of ze de plaat mag lenen.
Nooit meer terug gezien.
30. Slint - Spiderland (1991) ( 46 punten) Hoogste positie: 2-2-5
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 18 ( 73 punten)
In een fotofinish net naast plek 29 gegrepen. Deze post-rock klassieker (tevens de enige die we vandaag tegenkomen, zal ik maar alvast verklappen) met die fameuze eindkreet (I miss you!).
Tot nek toe in het water, zo voelt deze plaat ook wel een beetje. Voor mij nog altijd onwennig, maar voor genoeg mensen nog altijd een echte klassieker. De daling in punten is dan weer erg opmerkelijk.
Lukas schreef:
Het heeft te maken met de spanning die dit album met zich meedraagt. Voor mooie zanglijntjes, gitaarsolo's, melodietjes moet je dit album niet opzetten. Eigenlijk is het wat deze zaken betreft een vrij vlak album. Ik ken weinig muziek waar zo subtiel naar een climax toegewerkt wordt. Dat geldt voor afzonderlijke nummers, maar natuurlijk ook voor het totaalplaatje (I MISS YOU!).
Het heeft te maken met de spanning die dit album met zich meedraagt. Voor mooie zanglijntjes, gitaarsolo's, melodietjes moet je dit album niet opzetten. Eigenlijk is het wat deze zaken betreft een vrij vlak album. Ik ken weinig muziek waar zo subtiel naar een climax toegewerkt wordt. Dat geldt voor afzonderlijke nummers, maar natuurlijk ook voor het totaalplaatje (I MISS YOU!).
29. Suede - Dog Man Star (1994) ( 46 punten) Hoogste positie: 2-2-4
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 37 ( 49 punten)
Suede heb ik eigenlijk helemaal over het hoofd gezien. Aan het begin nog wel gedacht “die moet ik nog een keertje beluisteren” en Suede zag ik eigenlijk pas weer terug toen ik mijn lijstje van vorig jaar erbij hield. 3 punten minder dan vorig jaar, maar wel 8 punten hoger.
Lost Highway schreef:
Hoewel ze onder Britpop vallen is dit absoluut geen Britpop plaat. Dit is werelds, grote klasse. Anderson zingt fabuleus, je voelt de spanning met elk nummer toenemen.
Bij dit album moet je je aandacht bij houden, er is geen andere keuze, het is en blijft puur genieten.
Het enige moment dat mijn aandacht ietwat verslapt is bij het middenstuk van the asphalt world, dat duurt naar mijn gevoel net iets te lang.
Voor de rest superlatieven op overschot voor dit meesterwerk.
Hoewel ze onder Britpop vallen is dit absoluut geen Britpop plaat. Dit is werelds, grote klasse. Anderson zingt fabuleus, je voelt de spanning met elk nummer toenemen.
Bij dit album moet je je aandacht bij houden, er is geen andere keuze, het is en blijft puur genieten.
Het enige moment dat mijn aandacht ietwat verslapt is bij het middenstuk van the asphalt world, dat duurt naar mijn gevoel net iets te lang.
Voor de rest superlatieven op overschot voor dit meesterwerk.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:30 uur
Live britpop? Is toch gewoon Amerikaanse rock.
Vreselijke meuk trouwens en totaal niet vergelijkbaar met The Verve.
Vreselijke meuk trouwens en totaal niet vergelijkbaar met The Verve.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:32 uur
Ja, dat was dus precies mijn punt.
(The Verve en Live noem ik altijd in één adem en verwar ze altijd met elkaar, zo ook net weer..).
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:41 uur
Maar Urban Hymns wel. Als je het nu nog niet snapt, kan ik er ook niet meer van maken. 
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:48 uur
Eén plekje hoger vinden we weer een britpopklassieker
Maar je hebt het over Live, dan staat het er wel een beetje vreemd maar goed.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 20:52 uur
Live en The Verve, die bands heb ik werkelijk nog nooit met elkaar geassocieerd.
Throwing Copper was een van mijn favoriete platen toen ik 16 was, maar daarna bijna nooit meer gedraaid. De andere drie albums zijn schitterend: Dog Man Star is voor mij een potentiële top 10 plaat en ook deze van dEUS krijgt 5*. En Slint scoort ook gewoon 4,5*, blijft ook een schitterend album.
Throwing Copper was een van mijn favoriete platen toen ik 16 was, maar daarna bijna nooit meer gedraaid. De andere drie albums zijn schitterend: Dog Man Star is voor mij een potentiële top 10 plaat en ook deze van dEUS krijgt 5*. En Slint scoort ook gewoon 4,5*, blijft ook een schitterend album.
0
ClassicRocker
geplaatst: 14 juli 2012, 21:10 uur
Aardige lijst tot nu toe, maar nog geen échte toppers (al vind ik Parklife en Dog Man Star zeer sterke albums).
0
geplaatst: 14 juli 2012, 21:36 uur
28. Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993) ( 48 punten) Hoogste positie: 4
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 15 ( 78 punten)
Wie hoopten er hier op wat hiphop? Wel 30 punten minder dan vorig jaar, maar vorig jaar zijn er geloof ook wat pm’s gestuurd naar hiphoppers, toch? En wie weet.. misschien komt er wel nog eentje.
27. Roger Waters - Amused to Death (1992) ( 49 punten) Nr. 1 van: uffing
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 48 ( 41 punten)
Pink Floyd stopte in de jaren ’90, maar nog voordat Pink Floyd gestopt was, maakte Roger Waters dit pareltje. Eigenlijk het bewijs dat Pink Floyd in die tijd vooral om hem draaide (qua het schrijven van de muziek). Uiteraard is dat te kort door de bocht. Zeker aangezien ik die ene Pink Floyd-plaat uit de 90s liever hoor dan deze.
26. Eels - Beautiful Freak (1996) ( 50 punten) Hoogste positie: 2
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 22 ( 66 punten)
Zijn er dan helemaal geen platen die gewoon hun ding doen? Jawel, Beautiful Freak. Vorig jaar mooi 22e, dit jaar iets lager. Zo’n plaat die moeiteloos de lijst haalt en waar ik ook weinig mensen over hoor. Maar dat ligt misschien aan het feit dat ik niet zo vaak in dit ‘hoekje’ kom.
25. Porcupine Tree - Stupid Dream (1999) ( 51 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 12 ( 90 punten)
Een flinke val. De punten bijna gehalveerd en de positie is meer dan gehalveerd. Waren de proggers er dit jaar niet bij (maar waar eindigt Brave dan?) of is er gewoon echt een ander publiek, gezien het feit dat bands als dEUS, Faith No More en RATM opkomen?
In mijn achting is hij in ieder geval gestegen en ok, die 12e plek van vorig jaar was misschien wel erg hoog.
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 15 ( 78 punten)
Wie hoopten er hier op wat hiphop? Wel 30 punten minder dan vorig jaar, maar vorig jaar zijn er geloof ook wat pm’s gestuurd naar hiphoppers, toch? En wie weet.. misschien komt er wel nog eentje.
iemand74 schreef:
Dit album heeft me echt overtuigd dat hiphop echt goed kan zijn. Dat er meer is dan het spul dat je op MTV ziet. Ik kende hiervoor alleen Paul's Boutique van de Beastie Boys, een album dat ik niet echt als pure hiphop zie, en het debuut van Snoop Dogg, een album dat ik tegen alle verwachtingen in best goed vond, maar ik zag daar ook de dingen in die mtv-hiphop zo slecht maken. Ik dacht: die man heeft zoveel talent dat hij gewoon hiphop goed luisterbaar kan maken
Dit album heeft me echt overtuigd dat hiphop echt goed kan zijn. Dat er meer is dan het spul dat je op MTV ziet. Ik kende hiervoor alleen Paul's Boutique van de Beastie Boys, een album dat ik niet echt als pure hiphop zie, en het debuut van Snoop Dogg, een album dat ik tegen alle verwachtingen in best goed vond, maar ik zag daar ook de dingen in die mtv-hiphop zo slecht maken. Ik dacht: die man heeft zoveel talent dat hij gewoon hiphop goed luisterbaar kan maken
27. Roger Waters - Amused to Death (1992) ( 49 punten) Nr. 1 van: uffing
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 48 ( 41 punten)
Pink Floyd stopte in de jaren ’90, maar nog voordat Pink Floyd gestopt was, maakte Roger Waters dit pareltje. Eigenlijk het bewijs dat Pink Floyd in die tijd vooral om hem draaide (qua het schrijven van de muziek). Uiteraard is dat te kort door de bocht. Zeker aangezien ik die ene Pink Floyd-plaat uit de 90s liever hoor dan deze.
Joy schreef:
toen ik amused to death voor het eerst hoorde dacht, ik, wat een depressieve sjit
toch was dat geen reden het aan de kant te gooien
floyd was in die tijd niks anders meer dan een slechte kopie van henzelf, en waters had laten zien ook zonder floyd goed materiaal te kunnen schrijven
nu is het een cd die ik koester, omdat de sfeer me bevalt, de teksten, de muziek, het geheel
het is een van de weinige ceedees waar ik eens goed voor wil en kan gaan zitten om ervan te genieten, en die mijn aandacht 70 en nogwat minuten vast kan houden
toen ik amused to death voor het eerst hoorde dacht, ik, wat een depressieve sjit
toch was dat geen reden het aan de kant te gooien
floyd was in die tijd niks anders meer dan een slechte kopie van henzelf, en waters had laten zien ook zonder floyd goed materiaal te kunnen schrijven
nu is het een cd die ik koester, omdat de sfeer me bevalt, de teksten, de muziek, het geheel
het is een van de weinige ceedees waar ik eens goed voor wil en kan gaan zitten om ervan te genieten, en die mijn aandacht 70 en nogwat minuten vast kan houden
26. Eels - Beautiful Freak (1996) ( 50 punten) Hoogste positie: 2
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 22 ( 66 punten)
Zijn er dan helemaal geen platen die gewoon hun ding doen? Jawel, Beautiful Freak. Vorig jaar mooi 22e, dit jaar iets lager. Zo’n plaat die moeiteloos de lijst haalt en waar ik ook weinig mensen over hoor. Maar dat ligt misschien aan het feit dat ik niet zo vaak in dit ‘hoekje’ kom.
stoepkrijt schreef:
Beautiful Freak klinkt erg toegankelijk, er is een mooi evenwicht tussen pop en rock en tussen hard en zacht en het album duurt ondanks zijn 12 nummers precies lang genoeg. Maar er is meer wat dit album zo goed maakt.
De songteksten zijn bijna allemaal prachtig en van hoge kwaliteit. Mark Everett's creatieve geest weet mooie woorden te vinden, waar anderen er niet op kunnen komen en weet dingen net wat mooier te verwoorden dan ze eigenlijk zijn. Er is zelfs af en toe plaats voor een vleugje humor. Zulke tekstschrijvers kom je niet veel tegen.
Beautiful Freak klinkt erg toegankelijk, er is een mooi evenwicht tussen pop en rock en tussen hard en zacht en het album duurt ondanks zijn 12 nummers precies lang genoeg. Maar er is meer wat dit album zo goed maakt.
De songteksten zijn bijna allemaal prachtig en van hoge kwaliteit. Mark Everett's creatieve geest weet mooie woorden te vinden, waar anderen er niet op kunnen komen en weet dingen net wat mooier te verwoorden dan ze eigenlijk zijn. Er is zelfs af en toe plaats voor een vleugje humor. Zulke tekstschrijvers kom je niet veel tegen.
25. Porcupine Tree - Stupid Dream (1999) ( 51 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 9x / Positie vorig jaar: 12 ( 90 punten)
Een flinke val. De punten bijna gehalveerd en de positie is meer dan gehalveerd. Waren de proggers er dit jaar niet bij (maar waar eindigt Brave dan?) of is er gewoon echt een ander publiek, gezien het feit dat bands als dEUS, Faith No More en RATM opkomen?
In mijn achting is hij in ieder geval gestegen en ok, die 12e plek van vorig jaar was misschien wel erg hoog.
BoyOnHeavenHill schreef:
Het bizarre van deze band vind ik: je luistert het album een aantal keer, 5, 6, 10 keer, en dan "ken" je het en gaat het even de kast in. Als je het dan een paar weken later weer draait blijken de nummers toch ergens in je te zijn gaan "doorwerken", zodat je opeens denkt: o ja, dit is óók mooi, en dit óók, en hoe kan het dat ik dít loopje en dát refrein nooit eerder zo heb gewaardeerd?
Het bizarre van deze band vind ik: je luistert het album een aantal keer, 5, 6, 10 keer, en dan "ken" je het en gaat het even de kast in. Als je het dan een paar weken later weer draait blijken de nummers toch ergens in je te zijn gaan "doorwerken", zodat je opeens denkt: o ja, dit is óók mooi, en dit óók, en hoe kan het dat ik dít loopje en dát refrein nooit eerder zo heb gewaardeerd?
0
geplaatst: 14 juli 2012, 21:37 uur
Ik ben benieuwd of er nog een metalalbum instaat, ik denk van niet. 
Al komt Faith No More in de buurt en Angel Dust is natuurlijk een prachtplaat!
Al komt Faith No More in de buurt en Angel Dust is natuurlijk een prachtplaat!
0
geplaatst: 14 juli 2012, 21:37 uur
ClassicRocker schreef:
Aardige lijst tot nu toe,
Toen ik de lijst af had, dacht ik iets in de strekking van "deze lijst is iets voor iemand als herman". Bijgevolg is dus dat jij hem waarschijnlijk wat minder vindt. Aardige lijst tot nu toe,
(de bovenste regio dan)
Maar met Amused to Death heb jij ook je eerste topper te pakken.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 21:43 uur
Deze lijst ligt mij prima inderdaad, al vind ik Amused to Death en Porcupine Tree dan juist wat minder. 
De jaren '70 en '80 lijst kon ik best wel weinig mee... Terwijl ik dat ook erg mooie decennia vind, alleen stonden er weinig albums in die ik echt graag draai.
De jaren '70 en '80 lijst kon ik best wel weinig mee... Terwijl ik dat ook erg mooie decennia vind, alleen stonden er weinig albums in die ik echt graag draai.
0
ClassicRocker
geplaatst: 14 juli 2012, 21:52 uur
chevy93 schreef:
Toen ik de lijst af had, dacht ik iets in de strekking van "deze lijst is iets voor iemand als herman". Bijgevolg is dus dat jij hem waarschijnlijk wat minder vindt.
(de bovenste regio dan)
Toen ik de lijst af had, dacht ik iets in de strekking van "deze lijst is iets voor iemand als herman". Bijgevolg is dus dat jij hem waarschijnlijk wat minder vindt.
(de bovenste regio dan)
Ik denk het niet, zie mijn nominaties (een flink aantal gaan hoge ogen gooien):
1. Queen – Innuendo (1991)
2. Jimmy Page & Robert Plant - No Quarter (1994)
3. Roger Waters – Amused to Death (1992)
4. Radiohead – OK Computer (1997)
5. The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)
6. Jeff Buckley – Grace (1994)
7. Guns N' Roses – Use Your Illusion II (1991)
8. Metallica – Metallica (1991)
9. U2- Achtung Baby (1991)
10. Nirvana – Nevermind (1991)
11. R.E.M. – Automatic For The People (1992)
12. Pearl Jam – Ten (1991)
13. Muse – Showbiz (1999)
14. Dream Theater – Metropolis Part 2: Scenes of a Memory (1999)
15. Marillion – Brave (1994)
16. Porcupine Tree – Stupid Dream (1999)
17. Tool – Ænima (1996)
18. Anathema – Judgement (1999)
19. The Gathering – Mandylion (1995)
20. Valensia - Gaia (1993)
chevy93 schreef:
Maar met Amused to Death heb jij ook je eerste topper te pakken.
Maar met Amused to Death heb jij ook je eerste topper te pakken.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 21:53 uur
OK Computer is natuurlijk kansloos, dat is denk ik wel duidelijk. Ik denk dat Gabber Piet hier er met de winst vandoor gaat.
0
ClassicRocker
geplaatst: 14 juli 2012, 21:58 uur
Laat het dan De Mosselman zijn die met de hoogste eer strijkt. Ja, dit is wel het enige decennium waarbij zilver evenveel waard is dan goud.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 22:01 uur
Met bovenste regio bedoelde ik eigenlijk 40-21.
Don Cappuccino schreef:
Ik denk dat Gabber Piet hier er met de winst vandoor gaat.
Weet je dat hij serieus voetbaltrainer is bij ons op de voetbalclub? Ik denk dat Gabber Piet hier er met de winst vandoor gaat.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 22:03 uur
He he, het begint nu eindelijk ergens op te lijken met de laatste 3 platen. Tot nu toe deed deze lijst me nog bar weinig. Zal er eens wat platen van proberen.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 22:04 uur
Ik kan natuurlijk een beetje gaan wachten, totdat er weer een uurtje voorbij is, maar ik plaats de laatste update van vandaag maar gewoon, want 10 uur is een mooie tijd om te stoppen. 
24. Queen - Innuendo (1991) ( 52 punten) Nr. 1 van: ClassicRocker, Bauer
Aantal keer genoemd: 10x / Positie vorig jaar: 57 ( 34 punten)
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
23. Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995) ( 56 punten) Nr. 1 van: Slowgaze
Aantal keer genoemd: 11x / Positie vorig jaar: 41 ( 46 punten)
Je (= Slowgaze) wilde hem erin helpen? Toen stond hij er al (ruim) in, hoor.
Het laatste 90s-albums dat ik nog geprobeerd heb alvorens ik mijn lijstje op ging stellen. Een aantal prachtige nummers, inderdaad. Wie weet, volgend jaar. Voor dit jaar lijkt me dit sowieso een mooie positie!
22. Placebo - Without You I'm Nothing (1998) ( 62 punten) Nr. 1 van: Premonition, BeatHoven
Aantal keer genoemd: 11x / Positie vorig jaar: 71 ( 30 punten)
21. Portishead - Dummy (1994) ( 66 punten) Nr. 1 van: remcodulac
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 13 ( 82 punten)
Ook voor Portishead mocht het niet baten. Het verval is minder groot dan bij Stupid Dream, maar ook Dummy is op de valreep buiten de top 20 gevallen. Ook zo’n plaat die nooit in de problemen zal komen en die eerder omhoog dan naar beneden kijkt. Toch duurde het even, voordat Dummy op gang kwam en de weg naar boven in kon zetten. Met wat meer tijd/deelnemers had ze vast beter gescoord.
Morgen verder. Hoe laat? Geen idee. Dat zien we morgen wel weer. Ondertussen is de Spotify-playlist ook weer up-to-date!
Decennialijstjes (60s, 70s, 80s, 90s) by Chevy van Dorresteijn on Spotify - open.spotify.com
24. Queen - Innuendo (1991) ( 52 punten) Nr. 1 van: ClassicRocker, Bauer
Aantal keer genoemd: 10x / Positie vorig jaar: 57 ( 34 punten)
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
Down_By_Law schreef:
"Innuendo" heeft geen minpunten, alleen maar hoogtepunten, en elk nummer is anders. De band speelt en zingt als nooit tevoren. Dit album werd de soundtrack van mijn leven, vandaar de nummer 1 in mijn Top 10 aller tijden. Aanrader voor werkelijk iedereen!
"Innuendo" heeft geen minpunten, alleen maar hoogtepunten, en elk nummer is anders. De band speelt en zingt als nooit tevoren. Dit album werd de soundtrack van mijn leven, vandaar de nummer 1 in mijn Top 10 aller tijden. Aanrader voor werkelijk iedereen!
23. Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995) ( 56 punten) Nr. 1 van: Slowgaze
Aantal keer genoemd: 11x / Positie vorig jaar: 41 ( 46 punten)
Je (= Slowgaze) wilde hem erin helpen? Toen stond hij er al (ruim) in, hoor.
Het laatste 90s-albums dat ik nog geprobeerd heb alvorens ik mijn lijstje op ging stellen. Een aantal prachtige nummers, inderdaad. Wie weet, volgend jaar. Voor dit jaar lijkt me dit sowieso een mooie positie!
Lukk0 schreef:
Sparklehorse is zo'n artiest waarvan je niet kan zeggen wanneer ze opgenomen hebben. Het klinkt in principe erg jaren negentig, lo-fi, een beetje noise, een beetje indie. Meest opvallend zijn de pure liedjes, waarvan je zou zeggen dat ze rechtstreeks uit de jaren zestig stammen. De jaren zestig, de glorietijd van het liedje, door artiesten als The Beach Boys, The Kinks en The Beatles. Zij maakten van het liedje een kunst, binnen vier minuten met kop en staart een verhaal vertellen, en Mark Linkous lijkt dit, vijfentwintig jaar later, opnieuw uitgevonden te hebben.
Sparklehorse is zo'n artiest waarvan je niet kan zeggen wanneer ze opgenomen hebben. Het klinkt in principe erg jaren negentig, lo-fi, een beetje noise, een beetje indie. Meest opvallend zijn de pure liedjes, waarvan je zou zeggen dat ze rechtstreeks uit de jaren zestig stammen. De jaren zestig, de glorietijd van het liedje, door artiesten als The Beach Boys, The Kinks en The Beatles. Zij maakten van het liedje een kunst, binnen vier minuten met kop en staart een verhaal vertellen, en Mark Linkous lijkt dit, vijfentwintig jaar later, opnieuw uitgevonden te hebben.
22. Placebo - Without You I'm Nothing (1998) ( 62 punten) Nr. 1 van: Premonition, BeatHoven
Aantal keer genoemd: 11x / Positie vorig jaar: 71 ( 30 punten)
BeatHoven schreef:
Ik hoop zo hard dat deze in de eindlijst eindigt! Bedankt, Arrie!
Had je de hoop al opgegeven of werd je heel blij, omdat je wist dat Placebo het heel goed had gedaan? Hoewel deze plaat toch in de Top 250 staat, is het voor mij een onverwachts hoge notering. Ik denk dat ik voorzichtig kan stellen dat dit het lijstje is/wordt van de alternatieve rockers. Ik hoop zo hard dat deze in de eindlijst eindigt! Bedankt, Arrie!
deric raven schreef:
Placebo is een muzikale samenvatting van wat er de 10 jaar daarvoor gebeurde.
Dromerige gitaarpop ondersteund door een typisch brits stemgeluid.
Ondersteund door een strak ritme.
Smashing Pumpkins en Stone Roses.
Al kost het enige tijd om te wennen aan het geluid van Brian Molko.
Placebo is een muzikale samenvatting van wat er de 10 jaar daarvoor gebeurde.
Dromerige gitaarpop ondersteund door een typisch brits stemgeluid.
Ondersteund door een strak ritme.
Smashing Pumpkins en Stone Roses.
Al kost het enige tijd om te wennen aan het geluid van Brian Molko.
21. Portishead - Dummy (1994) ( 66 punten) Nr. 1 van: remcodulac
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 13 ( 82 punten)
Ook voor Portishead mocht het niet baten. Het verval is minder groot dan bij Stupid Dream, maar ook Dummy is op de valreep buiten de top 20 gevallen. Ook zo’n plaat die nooit in de problemen zal komen en die eerder omhoog dan naar beneden kijkt. Toch duurde het even, voordat Dummy op gang kwam en de weg naar boven in kon zetten. Met wat meer tijd/deelnemers had ze vast beter gescoord.
Daan0 schreef:
Dummy
Liefde, wantrouw en hoop.
Laten we maar eens op play drukken.
Dummy
Liefde, wantrouw en hoop.
Laten we maar eens op play drukken.
Morgen verder. Hoe laat? Geen idee. Dat zien we morgen wel weer. Ondertussen is de Spotify-playlist ook weer up-to-date!
Decennialijstjes (60s, 70s, 80s, 90s) by Chevy van Dorresteijn on Spotify - open.spotify.com
0
geplaatst: 14 juli 2012, 22:43 uur
Helaas nog geen albums uit de top 10 van vorig jaar langsgekomen. Verder wel een aantal leuke verrassingen, hoewel ik had gehoopt dat Eels en Slint iets hoger zouden staan.
0
geplaatst: 14 juli 2012, 23:24 uur
chevy93 schreef:
Wie hoopten er hier op wat hiphop? Wel 30 punten minder dan vorig jaar, maar vorig jaar zijn er geloof ook wat pm’s gestuurd naar hiphoppers, toch? En wie weet.. misschien komt er wel nog eentje.
Wie hoopten er hier op wat hiphop? Wel 30 punten minder dan vorig jaar, maar vorig jaar zijn er geloof ook wat pm’s gestuurd naar hiphoppers, toch? En wie weet.. misschien komt er wel nog eentje.
Illmatic gaat het nog wel halen
0
geplaatst: 14 juli 2012, 23:27 uur
Nou inderdaad, van alle platen uit de jaren '90 een 21ste plek....
0
geplaatst: 15 juli 2012, 00:12 uur
iemand74 schreef:
Illmatic gaat het nog wel halen
(quote)
Illmatic gaat het nog wel halen
Illmatic
0
ClassicRocker
geplaatst: 15 juli 2012, 12:03 uur
chevy93 schreef:
24. Queen - Innuendo (1991) ( 52 punten) Nr. 1 van: ClassicRocker, Bauer
Aantal keer genoemd: 10x / Positie vorig jaar: 57 ( 34 punten)
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
24. Queen - Innuendo (1991) ( 52 punten) Nr. 1 van: ClassicRocker, Bauer
Aantal keer genoemd: 10x / Positie vorig jaar: 57 ( 34 punten)
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
Graag een wildcard en een Top 10-notering voor Robert Plant en Jimmy Page? Ja, Innuendo bracht vijf sterke singles voort maar ook de albumtracks (met name Don't Try So Hard en Bijou zijn ijzersterk) mogen er bepaald wezen. Leuk dat we Queen en Roger Waters -hoewel beide Top 10-waardig- op resp. positie 27 en 24 terugvinden in de eindlijst!
0
geplaatst: 15 juli 2012, 12:13 uur
Wu-Tang Clan 
Nu Illmatic nog, inderdaad. Verder komen er enkele zeer mooie albums voorbij.
Nu Illmatic nog, inderdaad. Verder komen er enkele zeer mooie albums voorbij.* denotes required fields.